Home » Vidigueira 2017 » Dag 5

<< Dag 4                                                                                                                                        >> Dag 6

Dag 5

Vandaag hebben we in de ochtend geen paarden, in deze omgeving wordt op zondag gejaagd om het wild peil op niveau te houden. Niet zo handig dan om het bos in te gaan. In plaats daarvan gaan we een beetje cultuur snuiven. Ik ben naar de Romeinse ruïnes geweest in Vidigueira. Eerst een film gekeken waarin van alles uitgelegd wordt en daarna struinen we door de Romeinse villa uit de oudheid. Strak blauwe lucht en een fijn zonnetje maken het geheel af. Als we alles hebben gezien, gaan we een hapje eten bij een Italiaan, lekker!! Een Spaghetti Bolognese gaat er altijd in.

Dan is het tijd voor mijn middag rit met Vasco. De derde. Op mijn analyse kan ik zien dat alhoewel het beter voelde, ik gister meer heb zitten schuiven met mijn evenwicht. Vandaag zijn we dus weer iets anders gaan proberen. Naast alle 1.000 andere dingen die ik moest onthouden en doen, kwamen daar nu nog hoofd en schouder bij. Wie ooit zegt dat paardrijden makkelijk is, krijgt een slag om zijn oren. Ok, dus.. Veren in mijn enkels, benen lang, kuiten in het ritme mee met mijn paard, knieën en bovenbenen ontspannen (denk maar eens “ik moet ontspannen”, dat is een ‘makkelijke’ klus dan) tegen mijn zadel aan laten hangen, heupen in het ritme mee links recht voor achter omhoog omlaag, mezelf niet ophoog duwen maar zitten in mijn zadel, rug recht, buikspieren los, schouders laag, linker schouder iets naar achter, ellebogen bij mijn heupen, gewicht van mijn armen naar beneden, scharnieren in mijn polsen, handen dragen en hoofd voor mijn gevoel iets naar rechts. En oja, ook nog rijden dan he haha! Ik merk dat ik dit nu allemaal aardig onder de knie begin te krijgen en het doorzitten waar ik normaal een hekel aan heb, wordt een beetje mijn go-to-place als ik even alles op een rijtje wil zetten. Ik merk dat ik doorzitten heel fijn begin te vinden. Ik heb hem door. Het heeft slechts 27 jaar geduurd. Goed, het hele plaatje bij elkaar nu en dan wordt mijn galop ineens ook een stuk beter. We oefenen vrolijk verder! Nog twee lessen te gaan.

In de avond gaan we naar een heerlijk kiprestaurant in Vila de Frades, deze meneer weet hoe hij kip moet maken. De salade was hier zoals overal hier, sla op een bord met repen ui en plakken tomaat overgoten met olijfolie. Ik prop er maar iets van naar binnen, dan heb ik ook een beetje het idee dat ik nog wat groens eet. Iets minder schuldgevoel ;)