Home » Blogs » Blogs 2012 » Kleine jongens worden groot

Kleine jongens worden groot

Gepubliceerd op 3 december 2012 23:09

Nou, dat masseren met Niek op woensdag werd geen succes helaas. Ze wilde er de tijd niet voor nemen en ik was niet in een geduldige mood. Dat werd ‘em niet. Donderdag een avondje masseren over gedaan, maar dan met een klasgenootje bij mij thuis in de achtertuin en bij Bella. Ze genoot met volle teugen van de massage, had wel wat aandachtspunten en we moesten heel erg voorzichtig doen bij de baby. Ze stond bij bepaalde spieren echt met haar ogen dicht te genieten, dat is toch fijn als je ziet wat een uitwerking het heeft op de paarden.

Vrijdag weer een flinke dag gehad bij de opleiding, we hebben het laatste deel van het paardenlichaam behandeld en zijn klaar voor de grote repetitie die komende week gaat komen. Ik ben benieuwd hoe we het er allemaal vanaf gaan brengen. Ik ga in ieder geval flink oefenen. Theorie ben ik mee bezig en deze week twee paarden gepland staan om te masseren. Eerst woensdag met twee dames van de opleiding Niek, Floor en Zanciro samen behandelen en dan donderdag Schim van Chantal eens even verwennen na haar verhuizing.

Over verhuizingen gesproken, Michael is zaterdag weer terug gegaan naar stal. De weide is op, nat en de loopstal heeft nog steeds geen goedkeuring van de gemeente. Dus helaas moesten ze even terug. Dus daar stond ik zaterdag middag, netjes om 12.00 uur. Helaas had de trailer een half uurtje vertraging, maar dat mocht de pret niet drukken. Hij stond om kwart voor 1 er al op onderweg naar Schaarsbergen. Ik liep het weiland in, halstertje om, mee het weiland uit en even wachten daar. Zijn vriendje Colour wilde zich niet laten vangen, dat duurde eigenlijk het langste van alles. Uiteindelijk het andere paard eerst meegenomen, die op de trailer gezet. Mike tijdens dat laden met brokjes afgeleidt zodat hij niet zag dat dat paard eigenlijk wat tegenstribbelde en daarna hem. Hij staat op de klep, kijkt even zo van wat moet ik hiermee, kijkt naar mij en loopt zo mee. Hopseflops! De gehele weg achter hem gereden en hij vond het allemaal prima. Beetje naar buiten turen, zijn buurman pesten, hooi eten. Hij vermaakte zich wel! En ik erachter maar trots zijn. Trailer af ging net zo goed, even kijken waar hij was en zo achterwaarts de trailer af en met me mee zijn oude stal in. Dubbele hopseflops! Hij vond het alleen niet leuk dat hij alleen in die grote stal stond, dus kreeg hij een vriendje erbij, een tank van een Haflinger die slechts 2,5 bleek te zijn. Dat klikte eigenlijk binnen een minuut. Mike is niet moeilijk en dat paard blijkbaar ook niet.

Daar klaar en naar Nikita, ik zou zaterdag mijn eerste les sinds 1,5 jaar weer met haar hebben. We hebben netjes opgebouwd en waren er helemaal klaar voor. Weer was verder prima, bak was wat zwaar, maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben een heerlijke les gehad. Nikita was overenthousiast, maar had echt zin in de les. Er stonden allemaal rare witte dozen en dingen naast de bak, waren het eerste rondje eng, maar daarna niet meer. Ze was veel te geconcentreerd op wat we gingen doen. Zo leuk om te zien en heerlijk om weer te voelen. Veel terug moeten rijden, maar het gaat goed met ons!

’s Avonds kwam ik nog even terug voor de smid, Colour had zich ook weer bij de twee gevoegd. En ze waren al voer aan het delen. Dat klikt wel. Oja, en moeiteloos doen we er ook nog een hoefsmid bezoekje achteraan dat vlekkeloos verliep. Tja, dat was nog even de kers op de taart. Mijn toppertje!  

Zondag weinig nog gedaan, alleen een klein buitenritje gemaakt met Nikita, Zanciro en Kim. Nikita is hengstig, die heeft geen boodschap aan het feit dat het december is, en vindt Zanciro uitermate interessant. Hij mocht zelfs voorop lopen als hij dat wilde, jaja! Klein ritje gemaakt, lekker de benen strekken na een pittige les de dag ervoor, dat konden we wel gebruiken. 

Ik had zondag Michael’s eerste grote jongens halster meegenomen om daar te laten voor in de paddock, wat denk je? Die past niet meer! Dus ik moest vanavond een nieuwe voor hem halen. Kleine jongens worden groot. Gelukkig maar, maar wat gaat het hard. Vanavond zijn drie halsters naast elkaar gelegd, zijn veulenhalster, zijn eerste echte en nu deze. Nog maar heeeel eventjes!

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.