Home » Blogs » Blogs 2012 » Staatloterij

Staatloterij

Gepubliceerd op 5 november 2012 12:21

De herfst heeft echt zijn intrede gedaan. Regen, regen en nog eens regen. Gelukkig hadden we vorige zondag met de foto’s nog mooi weer en een prachtig zonnetje. Toch maar weer op zoek naar nieuwe kaplaarzen, want ik ben erachter gekomen dat mijn prachtige gevoerde rubberen GAMMA laarzen inmiddels gesneuveld zijn en van mijn rijschoenen zijn de naden tussen de zool en de schoen los. Dit staat allemaal gelijk aan natte sokken. Ik ben nog niet helemaal herfst-proof. Gelukkig heb ik mijn Thermoboots nog!

Maandag met Bo gereden, dit was nu de derde keer. Nog één keertje en dan lassen we even een winterstop in. Ze gaat namelijk verhuizen naar Voorthuizen. Voor mij een stukje verder, maar voor Chantal heerlijk dicht bij huis. Deze les weer flink moeten werken, ik moet nog erg wennen aan de instructrice, ze sluit niet helemaal aan bij mijn denkwijze en stijl. Maar goed, nog één lesje en dan is het alweer klaar, dus ik laat het maar even zo. Je moet ook ervaren en weten wat je niet wilt, toch? Ik vind het rijden zelf gewoon erg leuk, dat is het belangrijkste.

Na de les, de regen kwam met BAK-KEN de hemel uit, nog even bij Michael langs, die staat 5 minuutjes van de stal van Bo vandaan. Het weekend was het er niet meer van gekomen, niet nagedacht dat het weer zou omslaan en daar stond ik dan. Tja, belofte maakt schuld. Op dat moment dacht ik nog dat Michael en Colour het volgende weekend terug naar Schaarsbergen zouden gaan. Er was nog verassend veel licht in het weiland en even de mannen gecontroleerd. Colour wordt weer erg schuw, ik weet niet wat dat paardje toch steeds doet. Als ik de staatloterij zou winnen, zou ik het wel weten. Dan werd hij meteen over geschreven… Het paard dat in het weiland stond om te genezen van een kogel blessure was weer opgehaald en de schapen waren terug. Ze stonden lekker te knabbelen van de grote baal kuil en hadden totaal geen last van de regen. Ik had voor zondag afgesproken dat we ze op gingen halen, maar vrijdag kreeg ik ineens de vraag of ik het goed vond dat hij de winter daar ook bleef staan. Ze zijn bezig met het maken van een loop-/ schuilstal met hooiopslag en de mannen kunnen dan de hele winter gebruik maken van het weiland. Heerlijk, hoeft ie niet op stal! Ik heb een bloedhekel aan paarden teveel op stal. Vooral nu hij nog zo in de groei is, lekker lopen met die jonge benen. We zijn inmiddels wel begonnen met het extra bijvoeren. Naast het kuil krijgen ze door de weeks mais pulp met brok en in het weekend een zak wortels en een bak Podo Grow brok. Hij is weer prima bijgetrokken, nu zo houden. Als ‘ie tenminste niet weer in een groeispurt terecht komt ;)

Nikita heeft heel veel extra energie op het moment. Zal wel aan het weer liggen, want ze krijgt niets extra’s bijgevoerd waar ze deze energiestoot van krijgt. En dat zelfs aan het einde van onze osteopathie cyclus! Maar goed, nu wordt het wel tijd dat ze zich weer gaat gedragen. Het zal me toch niet gebeuren dat ik op de valreep nog even van haar af ga knikkeren haha! Door de week ’s avond gelongeerd, toch wel wat ontspanning erin kunnen krijgen uiteindelijk en van het weekend weer gereden. Er was nogal wat spanning in het weiland naast de bak, dus heel lang heb ik niet gereden. Het weer zat ook niet mee. Zondag nog even wandelen, maar ook dit viel letterlijk in het water. Zomer oh zomer, waar zijt gij…

Bella is deze week twee keer in actie gekomen, ze mag namelijk geen arbeid doen waar ze van gaat zweten als het regent. Dat is het nadeel van een weidepony, maar haar voordeel. Dinsdag weer even mee geweest naar Nikita. Alleen in de bak was toch wel wat spannend en de bak was zwaar voor die kleine beentjes. Bijna drie kwartier heeft ze het volgehouden en toen mocht ze weer mee terug. Voor het eerst haar nieuwe deken op, hij staat prachtig! En hij doet het ook nog eens heel erg goed. Zondag ochtend begon met een stralend zonnetje en heb ik haar weer eens voor de sulky gezet. De eerste keer dat ik weer op de bok ging zitten na mijn mencursus. En ik moet zeggen, ik heb er echt wat aan gehad! Ik heb getracht alles in de juiste volgorde te doen, maar ik moet toch nog maar eens mijn briefje erbij houden. Maar verder loop ik niet meer te klooien met de zweep, kan ik haar met één hand volgens Achenbach door de bocht sturen en ben ik gewoon een stuk zekerder van mijn zaak geworden. Maar wat stuurt die kleine meid van mij 20 keer prettiger dan die Tinkers waar we mee geoefend hebben. Op het minste of geringste reageert zij al en het gaat allemaal een stuk soepeler heb ik het idee. Eigen pony is goud waard.

Zo, nu maar hopen op dat winnende lot van de staatloterij, iemand moet hem winnen, waarom ik niet!

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.