Home » Blogs » Blogs 2012 » Rustig aan

Rustig aan

Gepubliceerd op 4 september 2012 12:16

Niekje heeft dus zoals gezegd rustig aan gedaan, een keertje gelongeerd, een keertje gereden, een avondje flink van voor naar achter gemasseerd en verder lang leven de lol. Haar hoofd had ze een paar weken geleden helemaal open gekrabd vanwege vervelende muggenbulten, maar dat is nu alweer goed aan het genezen. Nu alleen nog flinke kale plekken, moet nog een beetje haar op komen. Valt nogal op, zo’n oranje hoofd met zwarte plekken. Vanavond komt de ostheopaat en wordt ze weer los gekraakt. Ben heel benieuwd wat die van haar lijf vindt. Daarna zal ze wel weer een paar dagen op rust moeten. Beetje stappen, beetje wandelen, wij komen onze tijd wel door.

Isabella is langzaam wat minder rond aan het worden. Haar weiland was ‘op’, dus logischer wijze is haar omvang ook afgenomen. Maar goed, helemaal niets, is ‘em natuurlijk ook niet en ze zijn weer een weilandje naar rechts verhuist. Afgelopen week zaten haar oogjes behoorlijk dicht, dus heeft ze niet veel hoeven te doen. Eigenlijk stond er maandag een ritje met de kar gepland, maar toch maar afgezegd. Met zelf schoonmaken is niet gelukt om de onstoken oogjes te genezen, dus uiteindelijk vrijdag toch maar een zalfje bij de dierenarts opgehaald. Afgelopen weekend goed smeren en nu eindelijk over! Zondag nog even voor de kar gehad, Paul op de fiets er naast en wij een klein rondje. Ik vond het wel een beetje spannend, maar ging super! Volgende maand ga ik met Bianca en Jacobiene een mencursus volgen, dan ben ik hopelijk zo ver dat ik zonder nadenken kan optuigen. Nu blijft het toch altijd nog lastig. Zo als vanzelf dat je een zadel dr opgooit, precies weet hoe ieder leertje heet, zo lastig blijf ik het optuigen vinden. Het zit er redelijk in, maar soms vergeet ik de details. En laten die nou net heel belangrijk zijn. Binnenkort op vakantie het cursusboek mee in de bagage en alvast goed leren van tevoren! We hebben nog even, is pas halverwege oktober en ik blijf gewoon goed oefenen.

Michael stond afgelopen zondag vlak bij het hek toen ik aan kwam, lekker van het hooi te knabbelen. Ook zijn weiland is op en hij en zijn vriendje krijgen elke dag samen een baal hooi bijgevoerd. Ik heb voor hem als ik terug ben van vakantie een fotoshoot gepland. Hij is nu zo aan het groeien, ik wil graag een paar mooie foto’s van hem nu hij nog semi-baby is. Hij is inmiddels in zijn 'lelijke periode' beland, er zijn maar weinig anderhalf jarige die mooi zijn, ook die hoort erbij :) Dus even gekeken hoever hij samen met mij bij zijn vriendje wegwilde. Nou, dat was compleet geen probleem. Hij volgde me door het hele weiland. Achter me aan als ik vooruit liep, netjes achter me stoppen als ik bleef staan. Netjes mijn ruimte respecteren, braaf mannetje! Dat komt wel goed.

Verder afgelopen week eens rond gaan vragen hoe dat nou eigenlijk zit met een hengstenkeuring. Ik krijg hier en daar geluiden dat ik het zou moeten gaan proberen, maar na wijs beraad wordt dat een nee. Kort samengevat moet je beginnen met trainen als hij 2 is, dan heeft hij net voor zijn derde het lijf van een volleerd sportpaard, is hij twee jaar lang onder de pannen en aan het einde van het traject ben je om en nabij de € 10.000 lichter. Daarnaast, als hij al goedgekeurd wordt, dat worden er ongeveer 30 van de 500 ieder jaar, moet je hem uit handen gaan geven aan een professionele ruiter om hem de sport in te duwen en dan zie ik hem nooit meer terug onder mijn zadel. Iemand vertelde me dat ik alle voors en tegens goed tegen elkaar af moest wegen, maar kan iemand mij de voors dan eerst aanwijzen? Ik zie ze niet. Veel geld uitgeven om mijn paard nooit meer zelf te rijden. Dus niet! Hij gaat dus over een poosje naar de stamboekopname en dat is het. Tot hij zich netjes blijft gedragen en ik kan een geschikte stal vinden, mag hij hengst blijven, en anders wordt hij welkom geheten in de ruinen wereld.

Aan mijn kant ook nog een leuk nieuwtje, met al mijn interesse in paardenspieren en massage ga ik binnenkort beginnen aan een opleiding tot paardenmasseur! Heel veel zin in en ik hoop dat ik veel ga leren waar ik heel veel paarden mee kan gaan helpen. Nikita is niet het enige kneusje wat er rondloopt en het lijkt me heel erg leuk om me daar nog veel meer in te gaan verdiepen. Keep you updated!

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.