Home » Blogs » Blogs 2012 » Stijgend water

Stijgend water

Gepubliceerd op 9 januari 2012 15:11

Het leek even goed te gaan met de Rijn, hij daalde netjes vorig weekend, maar inmiddels een week later staat het toch wel eng hoog! Dit is de eerste keer dat ik dit zo meemaak, dus misschien is het even wennen, maar ik heb continue een browser scherm open staan met de actuele stand van de Rijn. En als ik het echt niet vertrouw slaapt ze vannacht gewoon thuis in de tuin. De waterstand is redelijk gestabiliseerd, maar morgen zet de daling pas weer in. Dan is het volgens de voorspellingen binnen drie dagen ook wel bijna een meter weer gedaald, maar toch. Zij staan nu in het enige weiland in heel Heteren dat nog niet ondergelopen is. En tuurlijk kunnen ze heel hoog gaan lopen, krijgen ze geen natte voeten bovenop de dijk en ze redden zich wel, maar ik hoop dat het water snel weer weg is! Vannacht schijnt het te zakken, keeping my fingers crossed!!

Afgelopen week was het echt rot weer. Ik zeg bewust geen hondenweer, want zelfs Sam wilde niet naar buiten. Die ging vol enthousiasme naar de deur, maar deinsde terug toen ze haar hoofd naar buiten had gestoken. Met die storm en regen heb ik de paarden ook maar niet teveel gepest. Rijden met Niek heb ik pas vrijdag weer gedaan. Maar dan ook echt heerlijk gereden! Ze komt steeds meer in conditie en we zijn steeds meer richting onze normale oefeningen aan het gaan. Erg leuk om te zien hoe zij zich ontwikkeld, de spieren beginnen weer en tussen de oren alles goed. Soms een beetje te goed haha! Maar je bent nooit uitgeleerd en nadat ik een boek heb gelezen over “Het Perfecte Rijpaard”, heb ik mij als een perfecte ruiter gedragen zoals het boek zegt en heb ik een paar handigheidjes op haar uitgeprobeerd. Het succes was perfect. Met een combinatie van de geleerde drukpunt technieken hebben we heel relaxt gereden. Fijn hoor!

Mike was zaterdag op stal weer lekker knuffelig. Ik moest wel lachen, want bij hem is het echt een ‘als de kat van huis is…’ verhaal. Ik stond even lekker met hem te prutsen, hij stond weer vast en we waren even lekker aan het borstelen. Onze buurvrouw kwam aan en vertelde dat hij zich overdag echt heerlijk kon uitleven! Er staan voornamelijk koudbloedjes en die maken zich niet zo druk, maar Mike laat blijkbaar graag zien dat hij al best een hele vent is met zijn bijna 10 maanden. Staart erop en oefenen met die passage, je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen schijnt hij te denken. Ze vond het zo grappig dat hij dan zo lekker rustig van zijn poetsbeurt stond te genieten. We kunnen ook al alles, hij accepteerd overal om aangeraakt te worden. Enige waar ik nog wel eens tegenaan loop en goed bij na moet denken, is als ik onder zijn buik borstel. Tja, ik ben al zo veel jaren merries gewent, die hebben daar niets hangen he

Bella zaterdag mee naar huis genomen om even lekker te borstelen en weer terug gezet in het weiland met een deken. We gingen zondag koetsen en ik wilde haar droog hebben om het tuig erop te leggen. Ze had er zelf niet zo’n moeite mee, werd wel helemaal besnuffeld toen ze terugkwam in het weiland, maar de volgende dag was de deken nog helemaal in zijn originele vorm. Zondag heb ik haar opgehaald en is ze weer eens in het tuig gegaan met de sulky erachter. Dat is ook weer eens wat anders dan er achter lopen. Nieuwe aanpak, want ik wilde wat meer snelheid maken, ik op de fiets ernaast en IJdie op de bok. Dit was de eerste keer dat we echt even hard konden gaan, bultje bij de Fruithof opgegalopeerd, lekker hard draven door het dorp, ze vond het prachtig! Op een gegeven moment waren we bijna bij de rotonde en vond een auto dat we niet opschoten en begon te toeteren achter ons. Dan zie je even een oortje naar achter gaan en gaat die blik weer op de weg. Ze is redelijk bomproof. Alles begint nu ook op zn plaats te komen. De bontjes hebben het probleem van de singel en borststuk weggenomen, alle riempjes zijn op maat, nu alleen nog kijken wat we kunnen doen aan de buitensingel die ongunstig voor haar zit en de stangen even goed onder de loep nemen. Als we naar beneden rijden en zij de sulky moet remmen op de broek, komen de stangen bijna naast haar hoofdje. Als ze opzij kijkt heeft ze de stang in haar gezicht. Nog even en ik kan zelf met haar een rondje rijden, dat zou wel heel erg leuk zijn!

Zo, nu ga ik me verder opvreten tot ik naar huis kan van mijn werk en haar op kan halen. Ik wil weten hoe het weiland eruit ziet, hoe hoog het water is. Gelukkig houdt de eigenaar van het weiland het ook goed in de gaten, dat is een geruststelling, maar ik wil toch liever met eigen ogen zien dat het goed gaat…

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.