Home » Blogs » Blogs 2012 » Verhuizen maal 3

Verhuizen maal 3

Gepubliceerd op 30 januari 2012 14:29

Wat ben ik blij dat het nu sneeuwt en niet vorige week. Dat was niet handig geweest. Vorige week heeft de jongste ruiter in de familie zich eindelijk zelf aangekondigd, maar hij had niet zo’n haast. Hij heeft ons zo’n twee dagen in zijn greep gehouden, maar eindelijk was hij er dan. Op 27 januari om 0.59 uur is Sem geboren. Vrijdag ochtend heb ik even uitgeslapen en daarna ging de grote verhuizing beginnen. Want er is nog veel meer gebeurd dan alleen de geboorte van mijn kleine neefje.

Al maanden is de verhuizing van Nikita gepland in het voorjaar van 2012, ik had alles in kannen en kruiken en op 30 december hebben we de datum op 1 februari gepland. Ik had alles voorbereid en was er klaar voor. De pony’s liepen nog in het weiland waar Niek en Floor in zouden lopen, maar ik ging er vooralsnog vanuit dat die gewoon weer hun eigen weiland in konden die zaterdag. Ik had immers duidelijk aangegeven dat zaterdag de uiterlijke datum was. Toen ik donderdag toch maar eens ging bellen, kreeg ik te horen dat de weide helemaal niet klaar was. De Rijn was weer gaan stijgen in de tussentijd en bereikte afgelopen donderdag weer zijn hoogste peil. Met andere woorden, het weiland was nog niet klaar en er was verder geen plek voor de dames. Tja, dat was een lichtelijk probleem. Assumption is the mother of all fuck ups zullen we maar zeggen.

Daarbij kwam ook nog dat ik de avond daarvoor een telefoontje kreeg van de stal van Michael. Met hem was niets aan de hand, maar zij stopte per direct met de pensionstalling. Ze raadde mij aan om hem zo snel mogelijk daar weg te halen, voor hij in beslag zou worden genomen door de belastingdienst (de persoonlijke omstandigheden waardoor de stal stopte dus…). Tja, daar zit je dan… Twee pony’s en een veulen waar je ‘even’ wat voor moet zoeken. Terwijl mijn zusje in het ziekenhuis hard aan de komst van mijn neefje aan het werk is en ik ieder moment gebeld kon worden om naar het ziekenhuis te gaan. Dan wordt je er niet vrolijker op kan ik je vertellen!

Maar zoals alles, komt het altijd wel weer goed. Na een dagje rondbellen en wat contacten aanhalen, had ik een plekje voor Mike gevonden, ik moest er alleen nog even kijken. En had ik een weitje gevonden voor Bella, die moest ik alleen nog even repareren. ...Even... Juist. Omdat de gehele familie donderdag het advies had gekregen om thuis te blijven, was ik thuis aan het werk. Vroeg begonnen en dus ook vroeg klaar. Nog steeds geen telefoontje dat ik naar het ziekenhuis moest komen, dus gewapend met een hamer, nagels en touw het weiland van de Shetten in en de gehele omheining nagelopen en gerepareerd. Anderhalf uur later was ik klaar. Omdat ik niet ver weg durfde te gaan, heb ik vrijdag ochtend na de geboorte vrij genomen en ben bij de nieuwe stal van Mike gaan kijken. Zag er ook prima uit en dat was snel beklonken.

Vrijdag avond alles klaar gezet voor de monster verhuizing en daar ging ik op zaterdag ochtend 09.00 uur. Eerst naar Renkum, trailer ophalen, Nikita opladen en in Winssen afleveren. Even bij haar gebleven of ze rustig bleef, maar dat ging prima. Ze vond alles wel interessant en stond lekker op haar hooi te kauwen. Doorgereden naar Groesbeek, Mike opladen en afleveren in Arnhem. Ook daar even gebleven om zijn eerste pasjes in de groep te zien, dat leek ook prima te gaan. Hij is op onderzoek uitgegaan en leek het goed te kunnen vinden met de andere twee hengsten. Hemelsbreed een paar honderd meter verder stond Floortje te wachten op een lift en die was daarna aan de beurt. Floor naar Winssen gebracht en naast Niek gezet. Dat ging prima! Mochten ze nog even samen op stal staan terwijl ik de Shetten terug bracht. De kleine dames ingeladen en in Heteren afgeleverd in het weiland. Nu zat het er voor mij bijna op, dat werd ook wel tijd, want het was inmiddels half 5! Weer terug naar Winssen, trailer afgekoppeld en uitgeveegd, daar de dames het weiland in gelaten en even bij ze gebleven. Om 18.00 uur snel naar huis gebeld dat ik eraan kwam en Paul had het eten al klaar staan toen ik thuis naar binnen liep. Even wat gegeten en door naar het ziekenhuis, want ik wilde natuurlijk daar ook nog even zijn. Op de terugweg zijn we langs Mike gegaan en daar vond ik een vrolijk paardje die het wel leuk vond met de andere twee. Wurmt zich dr zo tussen om naar me toe te komen, geen enkel probleem. Hij wordt dus prima geaccepteerd. Bella en Dumpey stonden nog lekker in hun weiland en ik kon gaan slapen.

Zondag eerst even uitgeslapen, een ritje langs alle paardjes gemaakt en als kers op de taart nog even bij Sem langs. Het is nu wel handig dat Mike vlak bij het ziekenhuis staat Helaas voorspellen ze de komende tijd slecht weer, sneeuw en vorst, dus ik moet even wachten met rijden, maar zodra het kan ga ik eens op onderzoek uit daar in Winssen met Nikita.

Nu gaan we dr maar even vanuit dat de rust is wedergekeerd en er voorlopig geen gekke dingen meer gebeuren! Kunnen we allemaal even bijkomen.

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.