Home » Blogs » Blogs 2012 » Lekker bokken

Lekker bokken

Gepubliceerd op 8 maart 2012 14:24

We dachten allemaal dat we het grootste deel wel hadden gehad met de besmettingen, maar onverwachts kwamen er nog ineens een paar bij. In het westen en het noorden van het land, gelukkig niet hier dus. In Winsum is ook Rhino bevestigd, ik schrok me rot! Ik las te snel en dacht dat er stond Winssen, waar Niekje staat. Gelukkig was het volgende woord in de zin Groningen en begreep ik dat mijn bloeddruk weer naar beneden kon. Neemt niet weg dat het voor die mensen echt vreselijk is.

Omdat het nu maar door blijft zingen, ben ik zaterdag bij kleine Mike geweest, heb hem een dikke knuffel gegeven, zijn potjes vitamines neergezet voor een paar weken en daar kom ik voorlopig niet meer. In ieder geval totdat het allemaal weer wat rustiger is. Ach, die is toch zo druk met opgroeien en spelen, die mist mij niet

Nikita is inmiddels weer wat regelmatiger onder het zadel, we zijn lekker in de bak bezig. Hij is nog niet optimaal, maar prima te doen. Ze gaat alleen nergens heen zonder Floor en andersom. De meiden zijn erg aan elkaar gehecht geraakt. Dus als ik ga longeren, staat Floor in de bak naar ons te kijken vanaf de zijlijn. En als ik ga rijden, loopt Floor zij aan zij met Nikita mee door de bak, in iedere gang. Het is wel echt lachwekkend om te zien. Afgelopen zondag was ik aan het rijden en Floor bleef dicht bij ons. Ik voelde aan Nikita al dat ze wat van plan was, want ik had eigenlijk niets meer te vertellen, maar dat deed ze heel erg subtiel, een half rondje lang. Opeens toen we de hoek uit kwamen neemt Floor een sprint, gooit dat kontje in de lucht en Niek kon het niet laten om mee te doen. Het ging allemaal heel bedaard, zeker niet wat ze zou doen als ik er niet op zou zitten en ik rolde bijna van mijn paard van het lachen. Wat een sneaky basterds zo samen Heerlijk! Daarna weer even los en wat met ze gespeeld, zo leuk. Dan kan ze wel flink bokken, en uiteraard lekker rollen zonder deken. Van links naar rechts en weer terug, alsof ze nooit last van haar rug heeft gehad. We gaan weer proberen om de regelmaat te vinden in het werken.

Met Bella werken is toch wat moeilijker, 's avond is het donker en kan ik eigenlijk helemaal niets. Gelukkig gaat de klok over 2,5 week weer om, heerlijk! Kan ik met haar ook weer wat gaan doen. Ze begint een beetje chagerijnig te worden, vindt dat ik te weinig aandacht aan haar besteed. Als ik haar dan vertel dat zij waarschijnlijk de meest verwende pony in de wijde omtrek is, haalt ze haar prinsessenneusje op en verwacht toch nog net dat extra's. Dus nu neem ik haar iedere avond even apart om wat alone time met haar door te brengen. Ja, we hebben het hier nog steeds over een pony, ik weet... Maar tja, ze is nou eenmaal mijn kleine meisje he

En met het verzetten van de klok komen we ook alweer bij de eerste verjaardag van kleine Mike! Dat is de dag erna. Kleine hengstjes worden groot, hij wordt over krap een week of drie alweer 1! Het afgelopen jaar is werkelijk omgevlogen, ik zie hem nog zo voor me als dapper kleine hengstje van een paar weekjes oud naast zijn moeder, hij dacht dat hij de hele wereld aan kon. En dat kan hij ook!

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.