Home » Blogs » Blogs 2012 » Leuke dagen en minder leuke

Leuke dagen en minder leuke

Gepubliceerd op 4 april 2012 14:21

Vorige week vierde Michael zijn eerste verjaardag en deze week was het de beurt aan Nikita. Ze werd 17 jaartjes jong die kleine spring-in-het-veld van me. De dagen voor haar verjaardag hebben we lekker gewandeld en veel oefeningetjes gedaan.

Zaterdag was een drukke dag, omdat mijn verjaardagsvisite allemaal langs kwam, maar zondag was het dan zover. We gingen voor het eerst weer rijden. Wat heb ik werkelijk waar heerlijk gereden! Zo soepel, zo perfect, geweldig! Ik heb alleen gestapt en haar in de stap lekker laten werken. Daarna even los en mocht ze de rest van de gangen ook doen. Uiteraard werd er een feestje gevierd en werden de gaten in de grond geslagen. Het heeft in ieder geval hele mooie foto’s opgeleverd, maar belangrijkste was dat ik kon zien hoe vrij ze weer kon bewegen. Op mijn verjaardag heb ik nog een paar accessoires gekregen voor onze kerstboom outfit. Die heb ik op dinsdag eens even geprobeerd. Reflecterende kogelbandjes en borsttuig. Ik zal binnenkort eens een foto maken hoe we er in het donker uit zien, je lacht je rot! Maar we zijn wel zichtbaar Deze week nog een beetje rustig aan rijden en opbouwen, zaterdag gaan we bij Nicol en Floortje op bezoek in Otterloo.

Bella is op het moment grote stappen aan het zetten onder het zadel. Nou moet ik die term losjes gebruiken, want Paula rijdt eigenlijk altijd zonder zadel. Het Pinoccio zadeltje is niet echt het meest stabiele zadel en ze zit beter zonder. Longeersingel d’r omheen waar ze zich even aan vast kan grijpen als het nodig is en klaar is Kees. Zondag na het bak rijden voor het eerst een klein ommetje gemaakt. Nog wel voor de zekerheid vast, maar gister na het rijden helemaal los. Het rijden ging ontzettend goed, ze laat zich netjes sturen en luistert naar de hulpen. Loopt netjes de hoeken in, doet braaf, maar ze kon het gister niet laten om toch te laten zien dat ze er ook nog is. Bij het opstappen moest ze stilstaan. Ik vind dat bij haar opvoeding horen. Toen ik haar tegen hield werd ze zo boos dat ze stond te stampen met haar achterbeentje. Daarna op de rechterhand van stap naar draf was dat beentje dr weer die uitschoot. Maar eenmaal buiten oortjes dr op en een en al volgzaam. Denk toch echt dat het een echte bos pony gaat worden We gaan nog een beetje rijden in het weiland en in het dorp de komende tijd en dan binnenkort eens Nikita ophalen en met zn viertjes een ritje maken in het bos, leuk! Eerst even die dikke jas uit, anders zweet ze zich helemaal rot en krijg ik dr niet meer droog.

Michael heb ik zondag even lekker geborsteld. Zijn wintervacht begint hij al flink kwijt te raken, maar heeft wat klitten in zijn vacht. Arme verwaarloosde pownie toch ook. Even lekker alle klitten eruit geplukt en zijn staart uitgepluisd. Gewoon een beetje tutten met hem. Woensdag komt de smid, eens kijken of hij weer zo braaf is!

Met alle verjaardagen zo achter de rug, kwam er ook nog een minder leuke dag aan. 3 april was een hele verdrietige dag, de dag dat het alweer een jaar geleden was dat onze Junior geboren is en ons ook direct weer heeft verlaten. Ik heb gedaan die dag wat ik moest doen, maar ben de dag geëindigd in het weiland met Bella. Daar heb ik even een poos gezeten, even mijn gedachte bij elkaar rapen. Wat er een jaar daarvoor op die plek afspeelde kan ik nog steeds niet bevatten. Wat gaat een jaar toch snel he.

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.