Home » Blogs » Blogs 2012 » Dat was vroeg vanmorgen!

Dat was vroeg vanmorgen!

Gepubliceerd op 3 mei 2012 13:58

Wat een actie in een paar uur tijd…! Gister met de lunch kreeg ik ineens een berichtje of ik om 19.00 uur op stal bij Mike kon zijn om hem naar het weiland te brengen. Uiteraard, heb van alles omgegooid, Paul heeft de trailer opgehaald vanuit zijn werk en daar stond ik om 18.45 uur in Schaarsbergen. Met gezonde spanning eerst maar eens tegen de paarden aangekletst wat we gingen doen en ze laten beloven dat ze braaf zouden zijn. Uiteraard zijn er altijd een paar die niet luisteren, maar die van mij was werkelijk waar voorbééldig! Zo trots op mijn ventje.

Hij is natuurlijk de laatste paar maanden al een paar keer verhuisd, omdat we geen goede stallen troffen. De laatste keer laden was echt geen pretje, dus ik hield mijn hart vast. Ik had gevraagd of Colour ook bij mij in de trailer mocht, dat is zijn vriendje, leek me een goed plan. Eerst Fellow en Bor laden, Fellow wilde niet en maakte er echt een strijd van. Ik stond in de trailer aan het touwtje en twee erachter. Tot hij had bedacht dat hij toch meeging en zo achter me aan stapte zonder enige druk of hulp. Paarden zijn raar. Toen Mike en Colour. Ik heb totaal geen druk gezet bij Mike, heb hem laten snuffelen en laten kijken. Eerste keer twijfelde hij nog, even gewacht, hem op zijn gemak gesteld en achter Colour gezet die voor de loopplank stond. Toen dacht ik, ach laat ik het nog een keer proberen en warempel, hij loopt zo met me mee. Als ik ging, dacht hij dat het ook wel goed zou zijn. Wat is het toch een schatje. Maar ja, toen Colour nog. Die deed zijn uiterste best om de trailer maar niet aan te raken, heeft zich in de meest moeilijke bochten gewrongen en is uiteindelijk als een standbeeld de trailer in getild. Toch fijn dat die pony’s niet zoveel wegen! Naast Mike neer gezet en hij heeft geen stap meer gezet volgens mij. Michael was lekker hooi aan het eten, onder het motto zijn we dr al? Ook nog toen we aan kwamen in Wekerom. Heel rustig van de trailer en achter mij aan het weiland in. Zo mooi als je ziet hoe we nu al een klik hebben! Nog even de overburen een visitekaartje gegeven met mijn telefoon nummer erop, voor geval dat. Was waarschijnlijk niet nodig, maar beter teveel dan te weinig, toch?

Ik helemaal blij, naar huis, trailer weggezet en naar bed. Morgen ging ik de trailer wel schoonmaken, was nu echt teveel werk om 22.15 uur. Het was al laat en ik was moe. Gaat om 04.11 uur mijn telefoon. Ik had even nodig om te realiseren dat iemand mij probeerde te bellen. Rond deze tijd bellen betekent meestal niet veel goeds… Teruggebeld, blijken het de overburen te zijn van het weiland. De hengsten waren ontsnapt. Buurman was ze kwijt en was ze nu met de auto zoeken. Hij zei, geef me een kwartiertjes, dan bel ik je terug. Nou, daar zit je dan in je pyjama te wachten op een telefoontje. Eindelijk belde hij terug, hij had ze, ze stonden in een ander weitje een paar honderd meter verderop. Ik in de auto en die kant op. Kon niemand van stal bereiken, dus verder ook geen hulp. Ik kom in Wekerom aan en er staan heel veel politie agenten, ik schrik me de pleuris! Raampje open bij die agente, roepen ‘heeft dit te maken met de ontsnapte paarden’? Die agent keek me heel raar aan en antwoordde meteen ‘Nee’. Bleek later dat er om 04.00 uur een plofkraak was gezet bij die Rabobank waar ik langs reed. Vandaar dat de agenten zo raar keken hahaha! Dat verklaart ook dat ding dat ik op de grond zag liggen. Dat was het pin apparaat. Oja, en de rest van de pui op de weg heb ik even 'over het hoofd' gezien. Dat soort dingen kunnen gebeuren.

Doorrijden en daar was het weiland al. Eerst alle draden hersteld, ze waren dwars door de ingang heen gevlogen. Een wonder dat er geen ongelukken zijn gebeurd. Ik kan me nog zo’n incidentje herinneren met Nikita van een jaar of 13 geleden, daar was ze 4 maanden mee zoet en heeft ze nog littekens van. Wij naar de paarden toe, Mike kwam meteen naar me toe en liet me zijn halster om doen. De andere twee hadden absoluut geen intentie om zich te laten vangen en begonnen gevaarlijk te doen en weg te lopen. Uit pure onmacht maar met Mike gaan lopen naar het weiland in de hoop dat ze met me meekwamen. Hem had ik in ieder geval en no way dat ik hem nog los zou laten. En dat deden ze, goddank! Michael is ieder moment bij me gebleven en heeft zo ontzettend goed geholpen, wat een toppertje! Toen alles weer terug in het weiland stond, moest ik nog een poos wachten tot ik iemand kon bereiken en het stroom erop stond. De accu was namelijk vannacht uitgevallen en er stond nul stroom op de draden. Tja, dat hoeven die hengsten maar 1x door te hebben.

Samengevat was het een roerige afgelopen 12 uur, maar om half 9 was alles weer geregeld, stond alles veilig en was ik zelfs gedoucht op tijd op mijn werk. Het is niet te geloven. Ik weet ook steeds meer wat ik aan mijn paard heb en daar word ik echt blij van. Het was zeker niet iets wat ik graag nog eens zou willen doen, maar geweldig dat Michael mij zo heeft geholpen en vooral vertrouwd. Nou, nu maar hopen dat de komende tijd beter gaat, want hij mag nog tot oktober hier staan. Als ze zich gedragen ;)

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.