Home » Blogs » Blogs 2012 » Warm weerzien!

Warm weerzien!

Gepubliceerd op 22 mei 2012 13:57

Het is alweer een poosje geleden dat hier een blogje geschreven heb, maar omdat ik vandaag nogal ziek ben, ben ik er eindelijk weer eens voor gaan zitten. Ach, ik zit toch al ;)

Michaels uitbraak was slechts een paar dagen voor ik op vakantie ging, maar hij heeft zich heel netjes gedragen daarna. Ik heb geen telefoontjes meer van de overburen gekregen. De stroom stond er flink op en dat wisten de heren ook. Donderdag voor de zekerheid nog even bij hem langs geweest, maar alles was goed. De man van het weiland was op dat moment het stroom helemaal aan het controleren. Zondag nog een keer bij hem langs om hem een laatste knuffel te geven voor mijn vakantie en ik was er klaar voor, een weekje Franse Ardennen met de Criollo paarden! Alhoewel Aurora, Moira en Tiburon zeker in de smaak vielen, was het toch weer heerlijk om thuis bij mijn eigen paardjes te zijn na een survival weekje. Het mooie weer dat we hadden in de Ardennen heben we gelukkig meegenomen en de zon heeft flink haar best gedaan. We kwamen op vrijdag nog redelijk op tijd aan, maar ik was zo gaar van het reizen dat ik alleen bij Bella ben geweest. Even die kleine uk knuffelen. Maakt niet uit wat voor dag je hebt gehad, een heerlijk Bella knuffel laat alles als sneeuw voor de zon verdwijnen.

De volgende dag even wat wasjes draaien en naar de andere twee apekoppen. Eerst naar de break-out king, die lekker lag te pitten in het weiland, de hele groep was echt out. Ze lagen heerlijk met z'n allen in het zonnetje. Hij had me meteen in de gaten en stond op, de rest schrok zich een hoedje en was ook vlot bij. Na een uitgebreide plaspauze (ik moet echt wennen aan hengsten...) kwam hij gezellig bij me. De boompjes in zijn weiland waren voor mijn vakantie al naar z'n grootje, nu stonden er alleen nog maar een paar stokken in de grond. Maar lol dat ze hebben

Nikita was daarna aan de beurt, ze stond met Floor en Tango in het weiland. Ze kwam naar me toe voor een knuffel en ik heb haar meegenomen om even lekker te borstelen. Helaas is Tango nogal onverwachts weer vertrokken dat weekend, net op het moment dat ze aan elkaar begonnen te wennen. Het is niet anders. Tango had op zaterdag absoluut geen zin om mee te gaan, maar uiteindelijk zondag is hij gegaan. Tja... Niek en Floor staan nu weer gezellig saampjes en wie weet komt er binnenkort nog wel een leuke derde bij ;) We zien wel hoe het loopt, ik ben benieuwd! En anders heb ik nog wel wat ruilmateriaal in de aanbieding haha!

Een korte, maar heftige week die ging volgen. Donderdag vrij en die dag benut om de hele dag foto's en video's van de Ardennen te kijken, sorteren, bewerken etc. en ik ging met Kim naar Mike. Ze was heel nieuwsgierig hoe hij en zijn groep eruit zagen. Weer lag de hele groep te pitten in de zon, dit keer had hij me pas heel laat door, hij lag echt heel diep in slaap. Zelfs toen ik hem ging roepen, bleef hij plat liggen. Net op het moment dat ik me afvroeg of alles wel goed was, ging er een oog open. Nog even bijkomen en hops, daar stond. Het werd wat standaard, maar weer moesten alle mannen plassen. Er was een bbq in de keet voor hij het weiland, geen idee waarom dat ding daar staat maar goed, en Mike was daar meer in geinteresseerd dan in mij. Tja, ik ben er ook veel vaker dan al die nieuwe mensen die hij echt uitgebreid ging bekijken. Zijn vriendje daarentegen pakte de gelegenheid om zijn knuffels te incasseren en nam het er goed van. Michael is de jongste die er staat, maar hij is inmiddels ook de grootste. Dat was wel goed zichtbaar, mijn peuter met zijn lange benen en smalle lijfje dat op het moment echt de lucht in schiet. Volgens mij ga ik nog versteld staan hoe groot hij gaat worden. Ach, ik ben maar 1.66m dus ik moet ergens compenseren

Nikita heeft de afgelopen twee weken niet zo heel veel gedaan en dat merkte ik na mijn vakantie in haar bewegingen. De zondag nadat ik terug was uit de Ardennen zijn we eerst nog een buitenritje gaan maken, op z'n Criollo's, we hadden er een flink tempo en veel lol in. Ik ben eigenlijk altijd wel een beetje voorzichtig, omdat ik weet dat Nikita soms zomaar een kant op kan schieten, maar als je een week lang door de Ardennen heen gaat en eenmaal aan deze snelheden gewent bent, vind je het opeens heel normaal. Totdat ik opeens merkte dat Floor en Niek een vrolijk wedstrijdje aan het doen waren, helemaal los gingen en we toch eigenlijk wat hard gingen. Understatement Dat was leuk! De dagen erna weer de bak in, de eerste dag was ze echt slecht, maar de tweede dag merkte ik al meteen verschil. Kim vond het zelfs al zo goed gaan dat ze zich hardop afvroeg of we misschien toch niet een startkaart aan moesten vragen. Helaas mag dat niet meer, maar dat heb ik Nikita maar niet verteld. Zij denkt nog steeds van wel! Op het moment heeft ze ook andere prioriteiten, namelijk knuffelen en Zoë. Ze is van zichzelf al nieuwsgierig aangelegd, maar wat is er nou leuker als er vaak mensen naast je weiland zijn, die dan ook nog eens heel veel met je willen knuffelen. De moeder van Kim heeft ze al helemaal ingepakt en de dochter van Kim haar. Super schattig als je ziet dat een paard van 1.73m compleet gevallen is voor een klein meisje. Daar gaat haar stoere imago haha!

Nu dus ziek op de bank, helaas. Hoop dat ik morgen even bij de meiden langs kan gaan, maar mijn buik voelt nog niet zo. Duim maar voor me.

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.