Home » Blogs » Blogs 2012 » Dik - dikker - dikst

Dik - dikker - dikst

Gepubliceerd op 1 augustus 2012 13:08

Het is bijna onmogelijk om met dit weer de koudbloedjes slank te houden, veel regen en temperaturen ergens rond de 20 graden, maar als dan de pony’s ook nog eens verhuist worden naar een nieuw weiland met het gras tot de knieën, ga je je echt afvragen wat de weide eigenaar in hemelsnaam bezielde. Bella begon net af te vallen tot ze dinsdag ineens in het helgroene aangrenzende grasland terecht kwam. Toen ontplofte ze echt. Nu met een graaskorf op helaas, ik vind het enorm zielig, maar het is minder erg dan hoefbevangenheid. Helaas… het is niet anders. Ze lijdt er gelukkig niet echt onder, staat nog gewoon in de groep, maar mist natuurlijk wel heel veel contact met de groep. Ik hoop dat hij snel weer af kan, maar als ik zo de andere pony's zie, duurt dat nog wel even. Wat zijn die levensgevaarlijk dik!

Afgelopen week zijn we enthousiast met het tuig geweest, woensdag met IJdie een rondje gedaan om Heteren heen en zondag zelf een rondje. Ik heb ernaast gelopen, maar merkte wel dat ze nog heel erg de aanwezigheid van de fiets naast zich miste. Een paar keer stond ze ineens aan meter of wat links of rechts. Maar al met al hebben we lekker gereden. Zondag ging de singel weer op het tweede gaatje van onder, maar dat was voor de verhuizing naar het groene weiland. Deze week alleen nog maar gewandeld, want ze had een behoorlijke wond onder haar kin opgelopen vorige week. Helaas heb ik geen idee hoe het gekomen is, maar haar graaskorf zal er wel wat mee te maken hebben gehad. Zondag zonder neusriem gereden, maar was er toch niet helemaal tevreden over. De wond ziet er nu al veel beter uit en van het weekend mag ze weer wat meer gaan doen. Tot die tijd twee keer per dag naar het weiland voor haar pillen en de wond insmeren. Gelukkig staat ze dichtbij!

Niek is deze week ook lekker actief geweest. Dinsdag eerst met mij rijden en woensdag met Kim. Zij wil weer graag beginnen met rijden, maar Floor niet zo, dus heb ik Nikita eens aangeboden. Nadat ik haar verzekerd heb dat ze er niet bewust door haar dr afgewerkt zal worden en wat tips en trucs mee heb gegeven, hebben ze zich samen in de bak begeven. Ook al klikt het heel goed op de grond en lijkt het zo’n schattig ouder knuffel paard, schijn bedriegt als je dr op zit . Uiteraard ging de hele trukendoos open om te kijken hoe haar nieuwe ruiter daar mee om zou gaan. Wat is het ook een clown! Al met al ging het 'vreemdgaan' prima en voor herhaling vatbaar! Donderdag lekkere massagedag en vrijdag vrij. Zaterdag wilde ik een buitenrit gaan maken, ik had echt zin om lekker te gaan crossen, maar was al wat later en ben om half 9 maar gewoon de bak in gegaan. Gelukkig maar, want nog niet krap een half uurtje later kwam het met bakken de hemel uit! Daar had ik niet graag in gereden.

Zondag hebben we weer eens foto’s gemaakt van ons samen in de bak. Eerst ff losrijden en daarna oppakken en tonen voor de camera. Dat is wel aan Nikita besteedt. Ze loopt erg goed, maar als je dr op zit, zie je niet hoe het eruit ziet van een afstandje. Vandaar ff de foto's. Ik was erg tevreden over het paard, maar erg ontevreden over mijn eigen houding en zit. Tja, dat krijg je dr van als je 1,5 jaar al geen lessen meer hebt gehad. Maar wist ik veel, ik dacht dat mijn paard met pensioen moest, moet ik ineens weer vol aan de bak . De komende tijd dus maar wat extra letten op mezelf en eens gaan nadenken hoe ik de lessen vorm wil gaan geven. Lessen op Nikita werken we waarschijnlijk vooral aan haar en gaan we in haar tempo en wat haar lijf aan kan, lessen op een ander paard kan ik meer op mezelf concentreren en wellicht de opgedane kennis bij Nikita beter in praktijk brengen. Maar goed, geen idee op welk paard en hoe ik dat vorm wil geven. Nog even over nadenken! Ideetjes zijn welkom.

Michael moest woensdag weer naar de smid. Tot nu toe is het altijd nog zo gegaan dat hij de ene keer een engeltje was en de keer daarop een duiveltje. Dan moest de smid echt uitkijken voor uitschietende achterbenen en was hij compleet niet van plan om mee te werken. De vorige keer was hij mierzoet braaf, dus ik was benieuwd wat er ditmaal ging gebeuren. Gewapend met een grote zak met wortels heeft hij het heel netjes doorstaan! Alleen bij het laatste voetje was hij het zat, maar dat was nadat hij zich al bijna een half uur netjes had gedragen. Ik was niet ontevreden! Op de terugweg naar het hek moest hij even wat energie kwijt. Voor de opvoeding heeft hij een correctie gekregen, want het kan niet, maar vond het leuk om te zien hoe hij voor mij uitkeek. Hij is zich heel goed aan het ontwikkelen als een net opgevoede hengst. Ik mag absoluut niet klagen! Halstertje weer af en klaar was Kees, uhhh Marc.

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.