Home » Blogs » Blogs 2018 » Summer of ‘18 – deel 2

Summer of ‘18 – deel 2

Gepubliceerd op 23 september 2018 22:10

Nikita doet het heel goed op haar nieuwe plekje, ze wandelt de hele dag een beetje rond op de track (mits het niet te warm is, want dan staan alle paarden in de schuilstal gepropt, serieus..), ik zie haar heel soepel bewegen en ze staat tegenwoordig heel vaak vierkant in laats van de ongelijke verdeling over haar benen die ze al jaren in stand houdt. Helaas begon ze steeds meer en meer gewicht te verliezen. Nu worden oudere paarden wel vaker magerder, maar het was nu tijd om in te grijpen. Ik was op dat moment bezig met het volgen van een aantal lesdagen ‘Natuurlijke voeding’. Ik vind het heel belangrijk dat ze niet het spul krijgen van een producent met het beste marketingbudget, maar dat het ook daadwerkelijk iets goeds doet in het lijf. Dat is bij heel veel merken helaas niet het geval. De rest heeft allemaal genoeg aan het gras en het hooi, Niek heeft een nieuw menu gekregen. Ik heb een foto gemaakt op de dag dat ik gestart ben en twee weken later weer. Ik ben helemaal blij met het resultaat! We zijn er nog lang niet hoor, op de foto ziet het er altijd beter uit dan de waarheid en de zak voer die ik eigenlijk nog erbij zou willen voeren, die krijg ik volgende week pas geleverd, maar wat een verschil al binnen twee weken!

Ondertussen ging het al een poosje op en af met Bella. Soms loopt ze fantastisch en soms vraag ik me wel eens af of het wel helemaal goed zit in haar hoeven. Met haar enting nu bijna twee weken geleden, heb ik net als vorig jaar bloed af laten nemen voor een PPID test. Nog even met de dierenarts overlegd en besloten dat ik toch even naar de kliniek wilde om foto’s te maken van haar hoeven. Gewoon, voor mijn eigen gemoedsrust. Bella kon blijkbaar niet wachten, want ze heeft haar bezoek aan de kliniek even wat naar voren getrokken. Ik vond haar woensdag anderhalve week geleden ‘s avonds met een half afgerukt ooglid! Ik had in eerste instantie helemaal niets door. Ik had Nikita gevoerd, Lina op de track gelaten zodat ze even lekker kon grazen en zag dat ik Lina uit het grote weiland moest vissen, omdat ik was vergeten een draadje dicht te doen. Ik loop langs Bella, wil tijdens het langslopen achteloos haar voorpluk uit haar oog strijken, maar blijf hangen en heb mijn hand ineens onder het bloed zitten. WTF!! Door de dierenarts zijn we direct doorgestuurd naar de kliniek en daar hebben ze besloten om het door middel van een operatie weer aan elkaar te zetten. Wow… Wat een avond… Dat was echt even heel heftig. Gelukkig had ik Lina meegenomen, want uiteindelijk moest ze tot en met vrijdag blijven. Maar wat een staaltje topwerk hebben ze daar afgeleverd zeg! Eenmaal terug uit de operatiekamer zag het er prachtig uit. De dag erna verwacht je een dik oog of in ieder geval iets, maar ze had bijna geen zwelling. Dat is zo gebleven. Slechts enkele dagen na de  operatie zie je niets meer dan een paar hechtingen die ons herinneren aan wat er is gebeurd. Nou, dat is met een sisser afgelopen. Mijn portemonnee denkt daar iets anders over, maar dat vergeet ik voor het gemak maar even.

Aangezien Bella toch in de kliniek stond, heb ik ook gevraagd of ze dan meteen maar die foto’s van haar hoeven wilde maken. Tja, waarom niet, ze was er toch. Ik had inmiddels van mijn eigen dierenarts door gekregen dat ze bij de bloedafname bij het enten een verhoogde waarde van PPID had gemeten. Dit kan met van alles samenhangen, maar bovenal ook haar op- en afbeeld verklaren van het lopen, maar het hoeft niet. Daarom wilde ik sowieso foto’s. De foto’s waren goed. Pfjew, wat een opluchting! Geen gekke dingen op te zien. Hoefbeen zat nog prima op de plek en we hebben nu een mooi uitgangspunt door te gaan met de behandeling en het herstel. Wel heb ik de beslissing genomen om haar aan de PPID medicatie te zetten. Over een aantal weken krijgt ze een test of de medicatie aanslaat. We gaan het meemaken.

Mijn eerste dag vakantie (jaja, alwéér vakantie haha) heb ik ingeluid op de sulky in het bos. Lina ingespannen en samen met een groep oud-stalgenootjes uit Horssen en mijn nieuwe stalgenootje in Heelsum een heerlijke rit gemaakt in het bos van de heide. Als alles dan weer gaat zoals het hoort, is dit toch wel de ultieme manier om alle spanningen even los te laten!

Nu op dit moment zit ik zelf in Griekenland en wordt er goed voor de bende gezorgd. Het gehele proces van Bella’s oogje kan ik gelukkig goed om mijn vakantie heen plannen. Ze was 5 dagen thuis toen ik vertrok en als ik donderdag op vrijdag nacht thuis kom, ben ik precies op tijd om vrijdag ochtend haar hechtingen eruit te laten halen. Toen ik vroeger had bedacht dat paarden leuk waren en dat ik graag een paard wilde hebben, heb ik geloof ik even de bijsluiter over het hoofd gezien. Maar vooruit maar weer, ik doe het graag. Tenminste, dat denk ik nu. Nog even kijken hoe blij ik daar die ochtend sta. Ik ben in ieder geval van plan om het zonnetje mee te nemen van hier! Daar wordt iedereen blij van. Als ik de vooruitzichten mag geloven, moet dat gaan lukken ;)


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.