Home » Blogs » Blogs 2018 » We houden onszelf wel bezig

We houden onszelf wel bezig

Gepubliceerd op 16 augustus 2018 23:22

Ik zit op dit moment in de groepsaccommodatie (lees: ponyclub gebouw) in Barchem, te genieten van de eerste dagen paarden vierdaagse rijden. Het weer is geweldig, het gezelschap is wederom goed en de pony’s zijn blij dat ze hier zijn. Maar daarover later meer!

Niek en Mike zijn thuis gebleven en daar wordt goed op gelet tijdens mijn vakantie door Kita en Martine. Net voor mijn vakantie was eindelijk de lange periode van extreme warmte en  droogte voorbij. Ik heb er een beetje gemixte gevoelens over, want het is twee maanden mooi weer en net wanneer ik op vakantie wil gaan met de pony’s, begint het te regenen. De regen betekende wel dat ik eindelijk de track uit kon gaan zetten. Weken moeten wachten, omdat ik geen paal de grond in kreeg en nu was het dan eindelijk zover. Mijn eerste vakantiedag heb ik dus maar meteen goed gebruikt, ik heb samen met mijn nieuwe stalgenootje van vroeg in de ochtend tot einde van de middag de track neergezet. Begonnen met een paar palen strategisch de grond in slaan, afmaken met een enorm aantal prikpaaltjes en toen lint spannen. We hebben echt serieus werk verzet, maar aan het einde van de dag was het dan ook wel af. Of nou ja, alles wat ik had was op. Ik kwam nog wel het een en ander tekort. Het weiland is nu paard-proof, maar moet nog Lina-proof gemaakt worden. Dat laatst is dus verzegelen als luchtpost voor de koningin. Het is echt gaaf geworden! Ik verwachtte in al mijn onschuld dat mijn paarden dat ook zouden vinden en zij mijn harde werk in de stromende regen zouden waarderen door er in ieder geval gebruik van te maken. Maar nee.. Ze staan gewoon graag samen, buik aan buik naast elkaar in de schuilstal te chillen. Dus dat. Maar goed, ik ben trots op mijn track!

Met het warme weer hebben de paarden sowieso heel veel vrij gehad. Ik heb ze bijna niet aan het werk gezet. De pony’s net iets meer dan de paarden. We zijn twee weken geleden nog een weekendje weg geweest, naar Judith van Esch bij de Distelhoeve met de SMR. Bella had kort daarvoor een flinke terugval van de hoefbevangenheid. Ze wilde bijna niet meer lopen en ik heb haar in overleg met de dierenarts weer aan de pijnstilling gezet vanaf woensdag. Op zaterdag zou ik vertrekken, dat stond al weken in de planning. Uiteindelijk de beslissing genomen om toch te gaan. Bleek een hele goede beslissing, zaterdag gingen we heen en stond ze nog op de maximale pijnstilling en maandag had ik nog maar de helft nodig. Het deed haar goed om even eruit te zijn leek het.

Bij aankomst zaterdag ochtend was het al meteen vakantie, de trailers reden één voor één het prachtige terrein van de Distelhoeve van Judith en Ed (beter bekend als Super Ed) op, we mochten de pony’s uitladen voor het terras, ze werden naar stal begeleid en de trailers gingen daarna door naar het achter terrein om te parkeren. Eerst even met z’n alle op het terras kletsen, voorstellen, een rondleiding over de accommodatie en daarna startte de lessen. Zaterdag begonnen we met alle groepen 1 uur les. Iedereen kreeg op zijn eigen niveau een kickstart voor het trainingsweekend. Na de lessen had Super Ed een heerlijke lunch voor ons op tafel getoverd, waar we allemaal niet van konden stoppen met eten. In de middag ging een groep een mooi bosritje gemaakt in de prachtige omgeving van de Loonse en Drunense duinen, daar ging Lina alleen mee. Bella bleef achter, vond ze niet leuk, maar dat ging. Toen we terug kwamen gingen we met de rest van de pony’s erbij nog een kleine wandeling maken. We hadden er een flinke dag op zitten met een reis, een uur les aan de hand en een ritje, dus we hebben het rustig aan gedaan en niet te ver. Met het weer hadden we toch weer enorm veel geluk. De zinderende zomer die de afgelopen weken in Nederland woont, besloot dit weekend ook een kleine pauze te nemen. We hadden 20-25 graden, hier en daar bewolkt, een beetje regen en koele ochtenden. Perfect paarden weer. Zeker als je ziet dat we nog geen 12 uur thuis waren en het kwik alweer op 35 graden zat. De ‘thuisblijvers’ zijn tijdens onze rit even naar de plaatselijke winkel gereden en hebben de inkopen gedaan voor de BBQ. Pony’s verzorgen en buitenzetten (leermomentje van Super Ed, er moet toch echt stroom op die onderste draad en zelfs dan houd je ze niet altijd binnen de lijntjes haha!) en tijd om te relaxen. Tijdens de BBQ die tot laat duurde hebben we heerlijk gegeten, veel gelachen en zijn de sterkste verhalen over tafel gegaan. Tijdens het ophalen van de pony’s in de avond waren Bella en Lina zo vrij geweest om zich te ontdoen van hun paddock restricties en zijn even kennis gaan maken op het terrein met alle andere paarden. Ze waren helemaal ‘into’ de Brabandse gezelligheid. Lieten zich ook zo weer vangen, vanaf toen maar gewoon in de longeerring naar buiten gezet. We sliepen in de B&B van De Distelhoeve, recht tegenover de stallen van onze pony’s. Echt vakantie! Zondag weer vroeg uit de veren, het was immers een trainingsweekend, geen rust weekend ;) Om 08.00 uur aan het ontbijt en om 09.15 uur zaten we allemaal op de sulky. Bij thuiskomst even wat drinken en toen begonnen de eerste lessen al. In vijf groepen van twee deelnemers hebben we allemaal 2x een half uur les gehad. Met een heerlijke lunch tussendoor weer! Tomatensoep, harde broodjes, zachte broodjes, een veelvoud aan lekker beleg en een kroketje of kaassoufflé. Jammie! Vandaag hadden we een straks schema, want het waren wel erg veel lessen. Eten en weer door. Zondag was er een dag dat er heel veel kwartjes vielen. We hadden natuurlijk zaterdag een basis gelegd voor de lessen, zondag eerste les daarmee aan de slag en bij de twee les merkte je dat bij de pony’s en deelnemers alles begon te landen. Hoe, wat en waarom vielen allemaal samen en ongeacht het niveau waar we op binnen kwamen waren we allemaal bezig met de schouder binnenwaarts, travers, renvers, noem het maar op! Stoere pony’s, ze deden het maar mooi allemaal. Onwijs genoten en lekker afgesloten met de hele groep in het pannenkoekhuis.

Mike heeft de afgelopen tijd ook een bijzondere tijd meegemaakt. Allereerst kwam Sabina Zondag om hem op de thermografie te zetten. Ze heeft hem van alle kanten bekeken en we konden heel fijn even samen sparren. We hebben de conclusies getrokken over de behandeling  en die heb ik ingezet. Ik heb een afspraak gemaakt voor hem bij de osteopaat, die kwam gelukkig al heel snel. Ze heeft hem flink onder handen genomen en een uur later kwam hij super chill weer de schuilstal uitgestapt met een mooi blauw tapeje links en rechts op zijn schoft. De tape was helaas van korte duur, maar op aanwijzing van de osteopaat heb ik een rol tape gekocht en heb ik de tape nog een keer geplakt. Ik had verwacht dat ik deze actie nog pak ‘em beet zo’n 20 keer had moeten herhalen, maar hij zag er zelf wellicht ook de meerwaarde van in, want tot op de dag van vandaag zit het nog steeds. Wat opvallend is, is dat hij sinds hij die tape heeft meer is gaan drinken van het water met Keltisch zeezout. Een paar dagen na deze behandeling, heb ik hem helemaal gemasseerd, met extra aandacht voor de plekken die we op de thermografie zagen en die de osteopaat heeft aangegeven.  Nu zit alles weer op z’n plek en is het er omheen weer los gemasseerd. Daar komt natuurlijk het een en ander aan afvalstoffen bij vrij. Daar kwam de lymfe drainage therapeut dan weer voor. Eigenlijk komt ze iedere week voor Bella om te ondersteunen met de hoefbevangenheid, maar deze week heeft ze Mike gedaan. Na deze behandeling heeft hij een paar dagen vrij gehad. Hij begon steeds relaxter te worden, steeds blijer. Maandag, terwijl we bezig waren om de track te maken, hebben we even onze werkzaamheden onderbroken om Wendy te verwelkomen. Nadat hij een serie heeft gehad van thermografie, osteopathie, massage en lymfe drainage, kreeg bij als laatste nog een cranio behandeling om het af te maken. Nu zijn lijf weer op zijn plek gezet was, alles weer soepel gemaakt is, de afval stoffen afgevoerd zijn, is het nu zover dat er tegen zijn lijf wordt gezegd; dit is wat je hoort te doen, ga weer aan je werk. Zijn plakkers zitten nog steeds op zijn schoft en nu is hij aan het herstellen. Als ik straks weer terug kom uit Barchem, gaan we weer lekker aan de slag. We hebben een training meegekregen van de osteopaat en daar gaan we volgende week aan werken. Zin in!

Nu nog lekker twee dagen Barchem rijden, ik zal jullie binnenkort vertellen hoe dat was. Tipje van de sluier… Het is echt SUPER tof!!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.