Home » Blogs » Blogs 2018 » Inburgeren

Inburgeren

Gepubliceerd op 11 mei 2018 00:04

Inmiddels zijn we  anderhalve week verder, het gaat goed met ons. Mijn telefoon puilt uit van de foto’s van alle paarden in het weiland en de mooie omgeving. Volop genieten hoor.

Tijdens onze verhuisdag begon het al een beetje te regenen overdag. Nadat ik ze de voerplaats en het water had laten zien en naar huis was gegaan, ging de regen echt los. In deze nacht is er net zoveel gevallen als in een hele maand. Wat een timing heb ik ook. Dat was even een spannend nachtje voor mij. Zucht.. De volgende ochtend werd ik weer gerust gesteld. Toen ik aankwam stond vier paarden in de hoek van het weiland samen te slapen. Niek en Mike zij aan zij en de pony’s er achter. Ze waren droog, loom en relaxt. Het weiland had het ook goed gehouden, geen modder te vinden. Even wakker worden en ze gingen mee naar voren. Ze waren inmiddels al meer voor geweest, ik zag kleine en grote hoeven in de schuilstal en er waren een paar happen uit de hooinetten.

Later deze dag ging het weer regenen en het bleef slecht weer tot donderdag. Ik zat mezelf wel een beetje op te vreten hoor. Wat me gerust stelde was dat ze gewoon droog konden staan als ze zouden willen (behalve Nikita, want die wil niet meer naar binnen nadat ze haar hoofd heeft gestoten. Komt vanzelf wel weer.). Totdat op vrijdag de zomer aanbrak. Toen merkte ik pas echt hoe fijn het is om de paarden samen in het weiland daar te hebben.

Deze week hebben we gebruikt om te wennen en een beetje routine te vinden, maar ook om de omgeving te verkennen. Ik heb de rijbak gevonden op het terrein, die is zo’n 5 minuten wandelen door het bos van het landgoed en volgens mij ook prima te rijden met sulky. Voor nu is Mike er alleen nog maar geweest. Reuze spannend zoals het schijnt dat ding. Ik heb blijkbaar stalen zenuwen, want ik vond het best normaal. Overal wandelen mensen, vreemde paarden staan vlakbij en gaan soms even uit hun plaat om het niets. Hoort erbij. Hij moet nog even iets stoerder worden.

In deze week heb ik mijn vier paarden een mini kudde zien worden. Het was geweldig om te zien hoe ze door het weiland aan het scharrelen waren. Ze hebben zelf hun rituelen en gewoontes gemaakt samen en dat doet me goed. Ze hebben ook echt al heel veel van het gras op en daar doen ze het ook goed op. Nikita zit nog steeds een paar kilo onder haar streefgewicht, Mike houdt zijn atletische lijf zelf op peil en de dames zijn ook niet belachelijk gegroeid. Ze waren natuurlijk het gras overdag al gewent, daar is de nacht nu bij gekomen. Ik ben blij met het resultaat!

Niek is uiterst kalm in de kudde. Waar ze zich vroeger nog wel eens vreselijk kon opwinden als ze geen grip had op de situatie, is zij nu het  baken van rust als de rest stress heeft. Ze maakt zich niet zo druk.Ik schrok een beetje toen ik zag hoe stijf ze liep halverwege de eerste week, maar kon het beredeneren. Ze heeft de eerste dag heel veel gerend, twee dagen regen op haar lijf met lage temperaturen en daarbij was ze de hele dag aan het lopen. Even tijd gegeven en nu staat ze er prima bij.  Haar achterbenen hebben weer een goed werkend lymfe systeem, nu na anderhalve week ziet haar achterbeen en dan voornamelijk links er fantastisch uit. Haar rug begint lekker te ontspannen, er mogen alleen nog wat kilo’s bij.

Mike voelt zich helemaal in zijn element als leider van de kudde. Hij en Lina staan samen aan het hoofd van de familie. Hij is super chill in de groep, maar als smaakmaker jut hij de bende zo nu en dan ook goed op. Is goed voor de bloedsomloop zullen we maar zeggen. Verder staat hij lekker te grazen en heel veel te kriebelen met Nikita. Dat is Nikita’s favoriete bezigheid waar hij zich ook goed in kan vinden.

Lina gaat samen met Mike op kop, die kunnen het prima vinden samen. Bella vindt het allemaal wel best en voelt zich fijn in de middenmoot. Ze kan Niek prima rond commanderen, maar daar laat ze het bij. Leuk om te zien!

De pony’s zijn ook al aan het werk geweest. Bella is eerst een klein rondje mee geweest, toen gingen we kijken hoe groot het bos is om onze weide heen. Hmm.. Daar waren we zo doorheen. Toen tweespan gereden op zaterdag, de andere kant op en hoppa ineens zaten we in het bos en op de routerroute. Heerlijke rit was dat! Zondag Lina meegenomen naar de vereniging les. Dat vond Bella niet zo leuk, maar ze hield zich goed. Meteen maar laten zien dat als ze weg gaat, ze ook weer terug komt. Goede training gedaan, flink huiswerk meegekregen, even kijken of we dat in de bak kunnen gaan uitvoeren. Ik zit eraan te denken om met Lina een startkaart aan te vragen, maar ben er nog niet helemaal uit of ik dat echt wil. Mss maar eens HC gaan starten eerst.

De temperaturen werden vanaf het weekend echt flink hoog, het liep tegen de 30 graden aan. Alles maar weer even een paar dagen stil gezet, de wintervachten zijn hier nog niet helemaal weg. Op hemelvaart viel de temperatuur ineens heel hard terug naar 15 graden. Even schakelen voor mij, maar veel beter weer voor de pony’s. Ingespannen en een rondje gemaakt.

We hebben het naar onze zin!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.