Home » Blogs » Blogs 2018 » Een nieuw hoofdstuk

Een nieuw hoofdstuk

Gepubliceerd op 16 april 2018 22:24

Ik bevind me in een bijzondere positie in paardenland. Hoe meer ik leer over de biomechanica van het paardenlijf en ik kritisch kijk naar wat ik in mijn paard stop, ben ik er steeds meer van overtuigd dat ik dingen anders moet doen. Maar ik verwacht ook wel wat van mijn paarden, heb plezier in wedstrijden rijden, scheer ze, gebruik dekens en schuw geen bit waar ik dat nodig acht. Ik vind het een mooie mix van beide werelden die bij mij past. Paardenmensen weten welke twee werelden ik bedoel, die staan doorgaans lijnrecht tegenover elkaar, doch verenigd in mijn persoontje.

Ik ben me aan het onderdompelen in de informatie over correct trainen en juist voeden door middel van workshops, bijscholingen, (korte) opleidingen en ik geniet ervan! Ik ben echt een sucker voor dit soort informatie en zie overal aanknopingspunten voor mijn eigen management van de paarden. Mijn eigen waarheid ervan maken vind ik gaaf! Ik heb daar inmiddels echt al mooie resultaten van gezien. Lina die een groot aantal kilo's is kwijtgeraakt door het veranderen van haar voermoment, zodat het beter aansluit op hoe haar lijf werkt, het veranderen van het ingepakte voordroog naar mooi stofvrij Duits kruidenhooi en mijn kwakkelende pony die af en aan bijna drie maanden ziek was veranderde weer in een fitte, gezonde pony.  Allemaal nog hele kleine stukjes van de puzzel die al voor zo'n groot effect hebben gezorgd. 

Sinds jaar en dag heb ik de paarden allemaal in volpension staan, de afgelopen jaren staan we naar volle tevredenheid op onze huidige stal in Horssen en hebben we het heel erg naar onze zin. Een aantal maanden geleden tijdens een workshop zei de dame die deze workshop gaf dat veel mensen die beginnen met deze manier van paarden houden naar een andere stal gingen. Ik kon me dat op dat moment niet voorstellen, want ik heb het echt getroffen op mijn stal. Fijne mensen, fijne stalgenoten, alle faciliteiten die je maar kunt wensen en er is in overleg zo veel mogelijk. We staan er goed.

Totdat ik begin dit jaar met iemand in gesprek raakte over een weiland in Heelsum, dat zou dan helemaal voor mezelf worden. Die vier knapperds van mij samen in een weiland, 24/7 buiten met een schuilstal. Ik was in eerste instantie niet zo enthousiast, ik zag vooral de beren op de weg. Hoe zou ik dat alleen voor elkaar krijgen, en niet onbelangrijk hoe zou Niek het vinden na 23 jaar altijd de nachten binnen. Vriendinnetje Rolinda die er precies hetzelfde in staat, heeft een paar maanden geleden ook deze stap gezet voor haar dames. Ik heb van dichtbij mee mogen maken hoe dat was. De overweging en beslissing, de verhuizing en het verloop. De natte winter, maar vooral het heerlijke vrije leven dat haar paarden nu hebben. Hoe ze hier allemaal van genieten, want als eigenaar ben je gewoon ook een stuk blijer als je blije paarden hebt. Zo is het gewoon. Natuurlijk is het soms niet leuk in de winter als het regent, maar het belang van de paarden staat altijd voorop en die vinden een beetje regen echt niet erg. Het is aan ons om ons aan te passen aan de paarden en niet onze wensen op te dringen aan onze paarden, omdat dit voor ons beter past in onze levensstijl. Ik ben om, ik ben er klaar voor!

In maart ben ik gaan kijken bij het weiland en ik werd super enthousiast toen ik er rond ging kijken. Het is een mooi gelegen weiland van ongeveer één hectare met een ruime schuilstal. In de schuilstal een afsluitbaar hok voor opslag en achter de schuilstal een betegeld stuk waar het voerstation komt en ruimte voor mijn eigen roundpen die ik kan verlichten. Er is ook een rijbak verderop op het terrein, maar die gebruik ik nu ook bijna niet. We zitten aan/ in het bos en de heide, al het moois binnen handbereik. Ik zag zoveel mogelijkheden! Alles bij elkaar opgeteld werd ik super enthousiast. Ik heb ja gezegd en in het weekend van Koningsdag gaan we over.

Nikita gaat dus voor het eerst in haar leven naar een 24/7-buiten-met-schuilstal vorm. Ik vind het doodeng, maar gun het haar echt. Ze heeft natuurlijk last van heel veel kwaaltjes, het is niet voor niets dat zij met pensioen is. Ze heeft veel frisse lucht nodig voor haar astma, ze heeft veel beweging nodig voor haar artrose en haar ouder wordende lijf. Op stal staan is voor haar geen pretje en iedere dag, vooral in de winter, is haar achterbeen dik en is de ontspanning in haar rug ver te zoeken. Haar lymfe kunnen hun werk niet doen als ze stil staat en dat staat ze nu te veel. Ik geef haar als ze buiten is ook niet voldoende uitdaging om te gaan lopen. Dus hop, ik moet die drempel over en hoop dat ik haar daar in het weiland heerlijk op zal zien knappen. Mike heeft altijd teveel energie, dit kan hij redelijk in toom houden, maar hij blijft altijd dat ondeugende jongetje die even dat extra rondje moet rauzen. Love it or hate it, maar zo is hij. Als hij straks altijd zelf de keuze heeft om even een extra ererondje te maken door het weiland en zo die kriebels uit zijn onderbuik kwijt te raken, gaat hem dat zeker helpen in zijn concentratie tijdens het werk. En dan de kleine dames 24/7 op het gras, ook dat vind ik enorm spannend. Het blijven koudbloeden die niet heel veel nodig hebben. Aan de andere kant, Bella heeft eigenlijk al een heel groot deel van haar leven 24/7 buiten gestaan, ze staan nu ook de gehele dag op het gras en ik train veel met ze. Toen Bella in Heteren stond in het weiland ben ik bij de keuring door het stamboek naar huis gestuurd, omdat mijn pony te mager (lees: ze zag er fantastisch uit, netjes op gewicht en goed gespierd) was, dus het kan wel.

Het zijn zulke slimme dieren en ik krijg er steeds meer moeite mee om ze steeds maar weer in dat hok op te sluiten. Ze hebben in mijn optiek zoveel meer nodig dan dat! Dat paarden dit van ons accepteren dat wij dit met ze doen is eigenlijk bewonderenswaardig. Ik schrok van een theorie die ik meekreeg tijdens een workshop waarom paarden dit accepteren zonder dat ze uit hun plaat gaan. Het proces dat op cel niveau in het lijf wordt geactiveerd (of eigenlijk geDEactiveerd) dat je hiermee in werking zet waardoor paarden rustig worden/ blijven bij langdurig op stal staan, mag je niet trots op zijn. Wat ben ik blij dat Mike nog steeds heel veel behoefte heeft aan even uit zijn stekker te moeten gaan. Begrijp me niet verkeerd, als iemand er voor kiest om zijn paarden op stal te houden, dan vind ik dat prima en ik neem aan dat deze keuze weloverwogen is gemaakt. Iedereen maakt hierin zijn eigen keuzes en bewandeld daarmee zijn eigen pad. Dat is wat ik nu ook aan het doen ben. Blijf dicht bij jezelf.

Op dit moment ben ik vol in de voorbereidingen. Ik ben mijn plannen concreet aan het maken wat ik allemaal wil gaan doen in het weiland en inkopen wat ik daar voor nodig heb, de data van de verhuizing staat gepland, de hulptroepen zijn gereed en we hebben er zin in. Nu zijn we bezig met wat praktische zaken, ze krijgen een wormcheck, een zandkuurtje, een weerstand kuurtje en ze gaan aan de Bachbloesem Walnut. Op de donderdag voor de verhuizing ga ik klussen aan het weiland voor de paarden aankomen, op vrijdag ga ik alle spullen op stal inpakken en de trailer klaar zetten, op zaterdag ga ik een hooi voorraad daarheen brengen en rijden we de tweede rit met twee trailers vol spullen die kant op en ga ik inrichten. Op zondag ochtend gaat het dan echt gebeuren, dan gaan we met twee gevulde trailers vol met mijn paarden achter elkaar aan naar Heelsum. Ik vind het enorm spannend, maar heb er nog meer zin in!

Ik krijg van veel de vraag hoe ik dit dan ga doen in mijn eentje. Uiteraard krijg ik hulp. Ik heb tijdens mijn rijlessen een hele leuke dame ontmoet die mij gaat met de verzorging zodra we in Heelsum staan en ik ben op zoek naar een weidegenootje die met één pony bij ons komt staan. Ik hoop dat we een geschikte combi gaan vinden! Aangezien ik geen stallen meer heb, hoef ik de paarden niet binnen en buiten te zetten, want dat staan ze al. Uitmesten vervalt zo ook, dat is als je geen stallen hebt. Mijn paarden eten allemaal alleen nog maar gras en hooi, dus ik hoef alleen nog te zorgen dat de hooinetten klaar hangen. Ik heb ze allemaal van de brokken af (dat is dus ook een van de nieuwe inzichten uit mijn zoektocht, brok is nooit het antwoord op voeding) en ze krijgen allemaal hun eigen aanvulling voor vitamines en mineralen. Verder natuurlijk de poepjes weg scheppen uit het land, maar dat is het dan wel. Klinkt wel haalbaar.

Nog anderhalve week wachten en dan is het zover. Plannen zijn er om te wijzigen zeg ik altijd maar en we gaan het meemaken. Wish me luck!


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Astrid en Imke
8 maanden geleden

Wat mooi omschreven waarom je deze keuze maakt in het belang van je paarden en pony's.
Snap dat t best spannend is want weggaan op de stal waar je nu staat is idd een hele stap, je weet wat je hebt, aardige, vriendelijke eigenaars en heel veel mogelijk (ook wij hebben dat mogen ervaren).
Heel veel succes en vooral veel plezier op je nieuwe plek en wij vinden het super dat wij de 1e reactie van je paarden en pony's op hun nieuwe plek mogen meemaken.

Marievonne Reulink
8 maanden geleden

Je wordt vast super "beloond" en raak niet direct in paniek als het met een paard even iets minder lijkt te gaan in het begin. En je kan me altijd contacten😘ik ben echt superblij voor jullie🐴🐴🐴🐴💖

Smithe142
7 maanden geleden

Because here is a list of multiplayer games is that the leave was asked dkkddadddkegbgbd