Home » Blogs » Blogs 2016 » Oudjaars avond

Oudjaars avond

Gepubliceerd op 26 april 2016 21:49

Het laatste half jaar duurt net zo lang als de eerste 2,5 tot ze drie zijn heb ik al eens tegen een vriendin verteld die ook een eigen veulentje in de opfok heeft. Maar nu is het zover, over een paar uurtjes drie jaar geleden werd de jongste telg van de familie geboren. Morgen is ze dus alweer drie! Ik vind het heel eerlijk een magisch moment. Lina, vanavond is jouw oudjaars avond!

En ook al heeft het 'startsein' voor Lien nu geklonken, we gaan nog niet zoveel doen hoor. Eerst gaan we dit weekend verhuizen. Lina en Bella gaan weer terug naar Horssen, waar ze vandaan komen. Ze gaan weer naar Mike toe. Die staat daar al sinds augustus vorig jaar en blijft daar ook. Die beslissing heb ik gemaakt nadat ik Nikita met pensioen moest sturen vorige maand. Daar gaat Bella nog wat kilometers maken in het tweespan met Catoo en langzaam gaan we dan Lina eens introduceren in het tuig. Het eerste jaar staat in het teken van leren; voor haar, voor Bella en voor mij. Want wij zijn allemaal nog niet zo bedreven in het tweespannen, maar alle drie wel erg enthousiast, dus dat gaat wel goed komen.

Bella is goed bezig met de voorbereidingen voor Barchem. Heerlijk om naar een doel te kunnen trainen. En ondertussen hebben we het e.e.a. aan huiswerk voor de hartslagmeter gedaan. Zolang we geen schapen tegen komen (waar dát nou ineens vandaan komt..) gaat die hartslag prima. Tweemaal op de renbaan geweest, de tweede keer mocht ze even los gaan in de galop. Even alles eruit gooien, lekker! De metingen zijn goed gelukt en afgelopen zondag ben ik in Wilbertoord geweest. In een sneeuwbui daar heen gereden, ja het is echt! En nu alle basiswaarden goed staan en weet ik wat ik lees. Steeds een stapje verder! Ik zit heel erg op de wipstoel of ik een startkaartje aan ga vragen, ben er nog niet uit. Aan de ene kant heel erg leuk, maar aan de andere kant, misschien even wachten tot 2017 en dan met tweespan. Eerst maar eens naar de SMR wedstrijddag in Ugchelen toe trainen, dat wordt ook weer gaaf! De wedstrijd tijger kwam in haar los vorig jaar, wat was dat leuk!! Gelukkig heb ik tot nu toe altijd nog paarden die dezelfde mentaliteit hebben als ikzelf. Meedoen is leuk, lol moet je hebben, maar we gaan er altijd wel vol voor, anders moet je thuis blijven!

Aanstaande zaterdag gaan de dames dus naar Mike verhuizen, wat betekend dat ik hem ook weer dagelijks ga zien! Daar kijk ik wel naar uit :) Samen gaan we dan alles oppakken. Ik merk dat het voor mij vooral heel erg wennen is omdat ik niet op Nikita rij. Met haar had ik bepaalde afspraken en we wisten precies van elkaar wat we van elkaar konden verwachten. Dat weten Mike en ik nog niet van elkaar, maar de kaarten liggen op tafel en we zijn die afspraken aan het maken. Ik was bang dat ik misschien het rijden niet meer leuk zou vinden, dat ik wilde mennen, maar dat blijkt toch niet zo te zijn. Gelukkig maar! De kneep zat hem denk ik meer in het feit dat ik niet wist of ik wel op een ander paard wilde rijden dan Nikita. Logisch na ruim 17 jaar samen, ik weet niet beter dan dat Niek en ik een team waren. Gelukkig blijkt dat toch wel zo te zijn. Mike is een goede opvolger!

En Nikita, die gaat ook weer lekker. Ze had even een knauw van het vertrek van haar vriendinnetje. Ze was echt oprecht verdrietig en snapte niet waarom ze alleen achter was gebleven. Ze werd er lichamelijk ook echt slecht door. Maar daar heeft ze zich nu over heen gezet en het geaccepteerd. Ze zoekt nog steeds geen hechte vriendschap met de andere paarden, alhoewel ze wel samen met ze uit één bak wil eten en bij ze gaat slapen. Dat is fijn. Ook zie ik haar weer omrollen in de paddock en in de weide heeft ze praatjes zat. De shetten horen bij haar en daar komt niemand aan. Ze accepteert geen gezeik! Heeft ze van Tara geleerd haha ;)


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.