Home » Blogs » Blogs 2013 » Van de tekentafel naar een echt prinsesje in anderhalf jaar

Van de tekentafel naar een echt prinsesje in anderhalf jaar

Gepubliceerd op 19 november 2013 23:23

Een jaar lang In The Picture, nouja… Ietsje langer als je in de buik ook meetelt

Het verhaal begint in mei 2012. Toen heb ik na diep en lang nadenken besloten dat ik mijn merrie zou laten dekken. Het zou haar tweede veulentje worden, maar spannend is het altijd. Want niets of niemand kan je wat garanderen met fokken. Zoals het gezegde is, fokken is gokken. Ik heb de gok genomen. En ben er nog steeds heel blij mee!

Op zondag 16 mei 2012 werd mijn merrie hengstig, eerste pinksterdag. Nog even tot dinsdag gewacht en de hengsthouder opgebeld. Mijn oog was gevallen op de prachtige valk kleurige hengst Zegmar v/d Zandkamp. Wat een knappe verschijning is hij, wauw! Ik dacht toen nog, als mijn veulen ook maar een beetje op hem gaat lijken, wat een geluk heb ik dan. Ik moest eens weten :D
Ik belde de hengsthouder op en het toeval was, dat hij zelfs bij ons in de buurt was met deze hengst op de wagen en over twee uurtjes kon hij al bij mij in de weide zijn. Ik was compleet overrompeld, heb snel vrij gevraagd op mijn werk (collega’s moesten erg lachen toen ze hoorde wat ik ging doen :+) en daar stonden we dan ineens. Het idee in mijn hoofd ging nu echt worden. De grote groene vrachtwagen kwam de hoek om en ik hoorde de hengsten al druk aan het gillen. De klep open en daar kwam onze droom vent!
Afbeelding

http://i40.tinypic.com/5d01no.jpg



En voor ik het goed en wel wist was het al gebeurd en was er geen weg meer terug. Nog twee dates gehad dat Zegmar bij ons langs kwam tot de hengstigheid over was. En dan is het wachten.. Wachten of ze weer hengstig wordt of dat er een kleintje in haar buik zit. Wat zijn die dagen langzaam gegaan, maar eigenlijk na een paar dagen na haar hengstigheid wist ik het al. Ze werd knuffeliger dan normaal, wilde dat ik haar buik en benen kriebelde. En inderdaad, mijn vermoeden werd bevestigd toen ze op 3 juli werd gescand… DRACHTIG!! Stond ik daar te staren naar dat kleine blauw/ zwarte doperwtje, wauw <3
Afbeelding

http://i39.tinypic.com/2nq9r8m.jpg



Langzaam zie je de buik groeien en groeien en groeien. Prachtig om te zien. En op een gegeven moment kon ik het veulen in de buik ook voelen! Echt gaaf!
Fotoshoot met 5 maanden dracht
Afbeelding

http://i39.tinypic.com/30ml89f.jpg



8,5 maand drachtig in de sneeuw
Afbeelding

http://i44.tinypic.com/11hywzn.jpg



En nog een laatste fotoshoot krap twee weken voordat het veulen geboren werd. Ze was hier echt topzwaar en ze had het ook wel een beetje gehad met die dikke buik, maar mooier dan ooit! Uiteraard werd er rond deze periode van mij verwacht dat we dagelijks minimaal één, maar liever meerdere sessies van een half uur aan babybuikknuffelen deden. Oftewel, een kruising van over haar buik masseren en kriebelen. Daar kon ze enorm van genieten!
Afbeelding

http://i40.tinypic.com/jl1fs8.jpg



Aan het einde van haar dracht liep ze met een geboorte melder om haar halster. Ik woon 2 minuten van het weiland vandaan, en er zou geen mogelijkheid zijn dat ik het zou missen. Volledige Excel schema’s opgesteld met mensen die samen met mij de wacht hielden die ook in een kleine straal om het weiland wonen. Mocht de geboortemelder afgaan overdag als ik aan het werk was, dan hoefde ik alleen maar even op het schema te kijken wie er ‘dienst’ had en die zou ik opbellen om haar te controleren. Op het werk wisten ze ook al dat als ik een telefoontje zou krijgen en ik met een rotgang het kantoor uit zou rennen, waarom dat zou zijn. Afspraken in de avond verder dan een kwartier rijden werden doorgestreept.

De eerste melding kwam op 18 april rond 04.45 uur, maar loos alarm. De pony’s keken me heel verbaasd aan, maar vonden het wel leuk dat ik toch even de moeite had genomen om bij ze langs te komen ;) De tweede op 21 april rond 23.30 toen we op een verjaardag zaten op de maximale afstand van 15 minuten rijden. Weer loos alarm. Haar buik was topzwaar en ze ging gewoon even lekker plat liggen en uitrusten. Gelukkig wist ik bij beide keren dat het waarschijnlijk wel loos was, want mijn melder gaf aan dat er nog geen wee gemeten was. Slaap stand erop toch maar op gezet. Lang leven de technologie!
Totdat op 27 april mijn telefoon weer afging. Voor degene onder ons die de smsjes kennen, deze was voor het echie!! Om 01.34 uur kwam het berichtje binnen dat er binnen 30 seconden 2 weeën waren gemeten. Ik zou Usain Bolt waarschijnlijk nog verslagen hebben, binnen 5 minuten was ik wakker, aangekleed en stond ik met mijn geboorte EHBO kit midden in het weiland.
Afbeelding

http://i42.tinypic.com/jicp4x.jpg



Alles is als vanzelf gegaan, heel vlot en zonder complicaties. Toen ik daar aankwam zag ik haar liggen, jep dit was voor het echie. Ik ben voorzichtig naast haar gaan zitten en net op dat moment met de laatste wee kwamen de achterbeentjes eruit. Ik heb het veulentje voorzichtig uit het vlies gehaald, mijn merrie gecheckt of alles goed was en daarna met een onbeschrijfelijk gevoel naar mijn merrie met haar veulen zitten staren. Perfect. Dat woord omschrijft alles. De dracht, de bevalling, het veulen, alles! In het donker zat ik daar op mijn fel gekleurde knal neon roze wolk. Mijn wens was een gezond veulen. Tuurlijk had ik nog wel wat wensen, maar als het maar gezond was. En dat was ze. Welkom Galina van de Bella Hoeve!
Afbeelding

http://i40.tinypic.com/qs2mj9.jpg



En nou bleek ze niet alleen gezond te zijn, maar ook nog eens stiekem het complete pakketje te zijn van mijn extra wensen die iedereen stilletjes wel een beetje heeft als hij mag kiezen. Als ik het ideale veulen uit een catalogus had mogen kiezen, dan had ik haar gekozen. Echt volmaakt is ze!! Het was een merrie, gouden vachtje, zwarte manen en staart en een mooie aalstreep. I must have done something right somehow ;) Om 05.30 uur ben ik richting bed gegaan, maar daar niet lang gebleven, eigenlijk wilde ik geen moment van haar missen. Hier is ze 12 uurtjes oud. Dit is net zo’n Penny poster van vroeger die ik toen boven mijn bed had, alleen met het grote verschil dat dit echt is en deze twee bij mij horen.
Afbeelding

http://i41.tinypic.com/2i6e3hh.jpg



Moeders was uiterst beschermend, er kwam heel wat kraamvisite, maar iedereen werd op afstand gehouden. Ik was de eerste dagen de enige die bij haar en het veulen mocht komen. Langzaam werd dat minder, want ze kon de kleine ook niet mee bijhouden. Galina had twee snelheden, racen of slapen. Maar er kon altijd even tijd gemaakt worden om op haar meest schattigst op de foto te gaan. Vooral selfies vond ze erg interessant, helemaal 2013 :D
Afbeelding

http://i42.tinypic.com/2ake5wl.jpg



Voor alles een eerste keer, zo ook haar eerst verkoudheidje. Die kwam al vrij vlot, ze was krap een weekje oud en daar kwamen de eerste snottebellen. Dat vraagt natuurlijk om nog meer kusjes en knuffels, want ze was wel een beetje zielig.
Afbeelding

http://i40.tinypic.com/29fczh1.jpg



Eenmaal weer beter, deed ze weer waar ze goed in is;

Gekke bekken trekken
Afbeelding

http://i43.tinypic.com/30acpcy.jpg



Slapen
Afbeelding

http://i41.tinypic.com/2nkjitv.jpg



Drinken
Afbeelding

http://i39.tinypic.com/rv8q60.jpg



Rennen
Afbeelding

http://i41.tinypic.com/jzzmo.jpg



Knuffelen
Afbeelding

http://i40.tinypic.com/2eyjjwl.jpg



En onweerstaanbaar leuk zijn
Afbeelding

http://i41.tinypic.com/2wfjor9.jpg



Inmiddels was ze alweer een maandje oud en was het tijd voor een mooie fotoshoot buiten mama’s buik! En ook nu was ze weer enorm fotogeniek!
Afbeelding

http://i43.tinypic.com/b6snee.jpg



Mijn kleine ti-ta-toverbal begon flink te verharen en er kwam een heel ander kleurtje onder dat gouden veulenvachtje vandaan. Met 10 weken zag ik ineens dat er onder die prachtige witte benen van haar nog mooiere gitzwarte vacht zat! Heel blij verrast, wat was ze mooi!! Twee druppels water haar vader, echt een cadeautje <3 Toen ze eenmaal helemaal klaar was met verharen zou niemand haar nog herkennen vanaf de foto’s die gemaakt waren op haar 1 maand verjaardag ;’)

Het begin van haar zwarte benen
Afbeelding

http://i41.tinypic.com/2v1lt7a.jpg



En het eind resultaat
Afbeelding

http://i41.tinypic.com/dfwrqd.jpg



Met haar nieuwe donkere look begon ze ook echt dat veulen bekkie kwijt te raken. Kleine meisjes worden veels te snel groot
Afbeelding

http://i39.tinypic.com/15gtkys.jpg



Maar altijd nog even nieuwsgierig naar dat gekke ding met lens die ik toch zo vaak op haar gericht had. Nog een selfie ;)
Afbeelding

http://i40.tinypic.com/334ol05.jpg



Bij het opgroeien horen natuurlijk ook een aantal zaken waar je aan moet wennen als klein veulen zijnde. Halster om, check. Meelopen aan het halster, check. Meelopen de trailer op, dubbel check! Ukkie stond er al op voor ik er erg in had, de normaalste zaak van de wereld :D
Afbeelding

http://i43.tinypic.com/scqt6e.jpg



Op 5 oktober had ik haar opgegeven voor de keuring. Uiteraard was ik er heilig van overtuigd dat ik goud in handen had, maar toch ook wel benieuwd wat de jury nou van haar vond. Ze liep in een rubriek waar nog 4 andere half broertjes en zusjes meeliepen, Zegmar was goed vertegenwoordigd! En ja hoor, ook de jury was erg over haar te spreken, we kregen een prachtig oranje lintje en een wel verdiende veulen premie mee naar huis. Wat was ik trots!!
Afbeelding

http://i43.tinypic.com/w7o177.jpg



Kleine Lientje was inmiddels alweer ruim 5 maanden oud en mama begon het wat op te breken dat er nog flink werd mee gegeten bij haar. Die trok het allemaal niet meer zo best. Eigenlijk wilde ik Galina erbij laten lopen tot volgend jaar, maar Bella’s lijf was het daar niet mee eens. Dus daarom een afspraakje gemaakt bij een lieve mede Shetlander liefhebber waar de dames heen zouden gaan om te spenen. Maar voor ze ging, wilde ik toch nog heel graag een laatste fotoshoot met de meiden. Als laatste keer als veulen aan de voet. Dat hebben we gedaan in een park vlakbij. Twee dagen na de keuring, ik hoefde ze ook bijna niet voor te bereiden, want de viezigheid kon geen grip krijgen op hun Cowboy Magic vachtjes. Het was maar goed dat er geen drijfgassen in die flessen zitten, want dan had ik eigenhandig voor een nieuw gat in de ozonlaag gezorgd :D Een mistige maandag ochtend, maar ze liet zichzelf weer heel mooi zien!
Afbeelding

http://i42.tinypic.com/24erihv.jpg



En toen was het op haar 6 maand verjaardag echt tijd, het spenen ging beginnen. We hebben het heel rustig gedaan. Ze zijn samen uit logeren gegaan. Eerst samen de groep in en samen de nachten op stal, toen de nachten een balkje er tussen op stal zodat ze niet meer kon drinken en daarna echt in aparte stallen. Deze stap viel Galina echt heel zwaar, maar gelukkig wende dat ook vrij vlot. De laatste stap was om ze ook overdag uit elkaar te halen. Toen dat allemaal geen probleem meer was, heb ik Bella weer opgehaald en beide zijn zonder stress heel rustig uit elkaar gegaan. Nu blijft Galina nog even op haar logeer adresje totdat mama weer een beetje bij is gekomen van de afgelopen periode en kan zij mooi werken aan haar zelfstandigheid. Gelukkig wordt ze op haar logeer adresje ook lekker verwend en ze heeft het er heel erg naar haar zin. De kleine spruit <3
Afbeelding

http://i39.tinypic.com/i26gj7.jpg



Wat meer kan een mens zich nog meer wensen als je dit gegund is, toch?

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«