Home » Blogs » Blogs 2013 » De eerste twee weken

De eerste twee weken

Gepubliceerd op 12 mei 2013 00:15

Wat gaat de tijd toch enorm hard, vandaag is de kleine Galina alweer twee weken oud! Ik ben de afgelopen twee weken heel veel in het weiland geweest, wat heb ik van haar genoten, de kleine schat. Waarschijnlijk hebben jullie al veel foto’s en filmpjes gezien, maat ik zal jullie weer eens even bijpraten.

De eerste paar dagen moesten Bella en ik allebei echt wennen aan de kleine. Ik was natuurlijk de eerste 4 dagen vrij en kon heel veel in het weiland zijn. Ik heb me vooral heel veel bezig gehouden met het voeren van Bella en het kroelen met Galina. De eerste ochtend, ik werd wakker na mijn zeer korte nacht, bed uit en met Sammie langs het weiland lopen. Ja, ze stond er nog steeds en ze was echt! De eerste dagen was ik zo’n 4-5 keer per dag in het weiland. Bella vond het prima dat ik naar haar dochter toe ging, maar als er bijvoorbeeld bezoek kwam, werd de kleine via de achterdeur meegenomen, hoppa weg. Ook als de kleine een pasje de andere kant op ging, ging ze er achteraan. Ze was enorm beschermend! Zo goede moeder, knap meisje.

Zondag avond had ik mijn eerste veulen paniek momentje. Ik lig al op bed, was erg moe en echt toe aan mijn bed. Ik lig eindelijk, overdenk mijn dag, je kent het wel. Bedenk ik me ineens dat ze deze nacht de 48 uur aantikt, en ik had haar nog niet zien poepen! Tja, als normaal mens bedenkt je je dat je dat waarschijnlijk gemist hebt, want anders zou ze inmiddels wel krampjes hebben. Als nieuwe veulen pleeg moeder, denk je alleen nog, OW SHIT! Dus, ik weer in mijn kleren, naar beneden, kamer deur op en en even doorgeven dat ik even naar het weiland ga (Paul kijkt eerst verbaasd dat ik weer aangekleed naar beneden kom en schud dan alleen zijn hoofd, die begrijpt inmiddels dat hij dat gewoon moet laten gaan) en hop de auto in. Eenmaal bij het weiland aangekomen, maakte ik Galina wakker toen ik het weiland in liep, mevrouw had uiteraard helemaal nergens last van, maar dat moest ik even zeker weten. Anders slaapt dat zo lastig. Helaas ben ik serieus :D

Maandag lekker dagje vrij, prachtig weer! Paul was aan het werk, dus ik een dagje alleen thuis. Huisje schoon, auto gewassen en Nikita kreeg eerst een kraak behandeling. Daarna naar de weide. Ik heb ze wat meer rust met z’n tweeën gegeven, want Bella moest natuurlijk ook aan haar kleine wennen, daar heeft ze ook tijd voor nodig. ’s Middags kwam de dierenarts nog even langs, ze wilde eigenlijk van het weekend even langsrijden om haar in het licht nog even te bewonderen, maar dat was er niet meer van gekomen. Bella een bak voer onder haar neus gehouden en halster om. Bella was het er niet mee eens en de dierenarts moest even wegspringen voor losse achter benen. De altijd lieve Bella was even enkel en alleen moeder. De kleine uk even vasthouden en voor we het wisten was alles klaar. Toen mocht ze haar mooie kind weer meenemen. Dinsdag hadden we de troonswissel en dus nog een dagje vrij. Nog steeds waren mijn dagen vooral Bella voeren en in het weiland zijn. Dinsdag ook even met Nikita gewerkt, die was weer flink onder handen genomen en recht gezet. Ik merkte meteen verschil aan de longeerlijn, maar wat doet die gek, maakt en gekke draai en verdraait haar rechter voorbeen. Die moest dus weer even op rust.. ’s Avonds terug voor het laatste hapje. Gaat ze ineens na haar eten liggen en blijft steeds rustig liggen. Dat was mijn tweede paniek momentje. In eerste instantie meteen alert op buikpijn of iets anders, maar het was niets, ze was gewoon kapot moe. Ze maakte me duidelijk dat ze wilde dat ik op ging letten en toen heeft ze zo'n ander half uur geslapen. Als ik ietsje niet oplette had ze dat door, dus daar zat ik 1,5 uur op mn emmertje naast mijn slapende merrie met veulen. En koud dat het was...!  Maar geeft niet, ik help graag.

Vanaf woensdag moest ik weer werken, dus dat was even afkicken, maar ik had een prachtige foto van mijn meisjes op mijn bureaublad, dus ik kon er redelijk tegenaan. Zodra de klok 17.00 uur sloeg, laptop dicht en dan wist ik niet hoe snel ik naar huis moest komen. Ze kreeg nog steeds drie keer daags eten, dus ik was er maar druk mee!

Een voor je het weet is de kleine dat alweer een week oud! Dit weekend weer Nikita voorzichtig opgepakt na een weekje massage en het lijkt prima te gaan. Het weekend was het weekend van de 5 mei viering. Normaal gesproken ben ik de dag ervoor al bezig met plannen, voorraad inslaan en voorbereiden voor het festival. Dit jaar hebben we eigenlijk voor het eerst niets gedaan. Ik was liever bij de kleine, heb me erg goed vermaakt bij de dames.

Dinsdag kreeg de jongste telg een snotneusje. Woensdag begon ze er een beetje bij te proesten. Dierenarts gaf aan dat het met ontwormen kon samenhangen, ontwormen en in de gaten houden. Toen was het zover, Galina was 10 dagen oud. Dat hebben we gevierd met de eerste keer een halster om en een wormenkuurtje. Het halster was nog wel een kleine uitdaging. Knieën achter haar billen zodat ze niet achteruit kon, arm onder haar voorbenen door en haar voorbenen van de grond tillen. Lang leve een ukkie van zo’n 25kg ;) Net op het moment dat ik dacht dat ik haar voor het leven had geschaad, kwam ze weer naar me toe om te knuffelen. Viel gelukkig nog wel mee dus. Toen alle drie de dames ontwormen. Bella en Dumpey waren zwaar verontwaardigd, Galina daarentegen kreeg een kleine klodder op mijn vingers en bleef maar sabbelen op mijn vingers. Toen kwam ik er ook achter dat haar tandjes inmiddels aan het groeien waren! Geen leeg onderkaakje meer.

Inmiddels had ik een Gymnast bal gekregen van iemand en Galina daar aan voorgesteld. Ik dacht dat ze daar enorm enthousiast van zou worden, maar dat had ik mooi fout. Moeders vond het een zeer gevaarlijk object en nam haar direct mee. De dagen erna werd het wel wat beter tot ze er eindelijk lekker mee speelde. De tweede keer plakte ze achter mijn benen en moest ik mee naar die enge blauwe bal, maar eenmaal over de streep, ging het prima! Ondertussen ook veel oefenen met het halster , dat gaat ook steeds beter. Net als met bezoek, mama is over gegaan op het principe loslaten en pakt meer tijd voor zichzelf en laat de uk prima bij een groepje mensen achter. Tot op zekere hoogte, want na zoveel tijd wordt ze opgehaald en moet ze weer mee terug. Tja, mother knows best!

Deze week weer lekker veel vrij, Bella inmiddels terug naar twee keer per dag voer, en vanaf vandaag nog een stapje terug in hoeveelheid. Galina zuipt als een idioot, haar lijf heeft nog wel het een en ander nodig om voldoende melk te maken, maar het gras is inmiddels flink aan het groeien (eindelijk...!) dus dat is nu ook voldoende. Wat is Galina toch echt een heerlijk meisje!

Nikita heb ik weer flink opgepakt en we zijn bezig om terug te trainen naar oorlogssterkte. Tenminste, voor ons doen dan hè. En dat gaat eigenlijk heel erg goed. We combineren bak rijden met longeren en lekkere buitenritjes. Of een crossritje zoals vandaag. Hahaha oeps, maar wel lol gehad!

De jonge man heeft een beetje aandacht in moeten leveren door zijn zwangere kleine zusje en geblesseerde grote zus, maar dat maakt hem niet zoveel uit. Gelukkig maar ;) Vandaag Michael voor het eerst in de longeerring gehad. Hij vond het heel erg spannend en leuk tegelijk. Beetje snuffelen, beetje uit zijn stekker gaan, maar dan af en toe toch naar het vrouwtje in het midden komen voor een knuffeltje. Wat ben ik toch gek op dat paard! Eerste keer wist ik niet wat me overkwam en wilde ik hem wegjagen, tot ik door had dat hij alleen maar een kusje kwam halen, dat verwacht je toch niet ;) Toch heerlijk als je staat te kwijlen bij een paard die gewoon van jezelf is. Heel even in de longeerring en meteen slopen uiteraard. Neuzen met de IJsco buurman, maaien met voorbeen en knak zegt het rubberen lint ding. Uhm, gevalletje stomme pech helaas :s Meteen maar even opgebiecht en hopelijk kan het makkelijk gemaakt worden. Maar goed, het begin is er. Eerst maar eens leren dat dit leuk is en relaxt daar zijn, dan gaan we weer een stapje verder. Het begin schot is gegeven!

Pfff, met alle vier ben ik nu flink bezig, dan is het nog wel flink wat werk allemaal! Gelukkig weer extra vrije dagen, dus lekker bijslapen, dat doen een mens goed. En veel van mijn paardenbeesten genieten, dat werkt AL-TIJD!

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »