Home » Blogs » Blogs 2013 » Alarm!

Alarm!

Gepubliceerd op 18 april 2013 12:51

Wat een spannende tijden hier, Michael op zijn nieuwe plekje, Bella die op knappen staat en dat alles onder een prachtig beginnend zonnetje. Je kunt plannen wat je wilt, maar een geboorte laat zich niet plannen. Erg frustrerend voor een pietje precies als mijzelf, maar houdt je ook scherp.

Bijna was het wat te vroeg geweest, die bevalling. Nadat de dames donderdag zo ineens moesten verhuizen naar het weiland ernaast, stonden er zondag zomaar ineens drie Shetten bij. Zonder dat ik daar iets van wist. Bella was er nogal van overstuur, het was ook duidelijk afgesproken dat Bella en Dumpey met z’n tweetjes zouden blijven staan tot het veulen er was en oud genoeg was. Maar dat werd zo van tafel geveegd blijkbaar, dacht het niet. Niet bij mijn hoogdrachtige Shet! Bella en Dumpey opgepakt en meteen in het andere weiland gezet. Alle spullen weer uit het weiland gehaald en terug gezet. Daar zit je dan, in het weiland, koud tot op het bot, rustig observeren hoe het met de pony’s gaat. Toch maar eens gaan kijken voor een nieuw plekje voor haar, hier word ik niet blij van. Ik ben ‘s nachts rond 02.30 uur ook nog even gaan kijken, maar het leek goed te gaan. De twee dagen daarna was het wat rommelig, haar goed in de gaten gehouden met hulp van veel lieve mensen, (ik kreeg zelfs een filmpje toen ik op mn werk zat hoe ze er op maandag bij stond) en daarna was de rust weer terug. Veulen netjes blijven zitten waar hij hoorde, gelukkig maar!

Die zondag van Bella’s invasie had ik al een behoorlijke onderneming achter de rug, dat was een lekker buitenritje in Otterlo! Al een hele poos niet meer echt meer buiten geweest en uitgerekend op deze dag hebben we een stralend zonnetje hoog aan de hemel staan. Nikita was nog niet helemaal regelmatig, maar ik krijg zo langzamerhand het idee dat dit het is. Beter lijkt het niet meer te worden. Geeft niet, zolang zij zich nog maar goed voelt. We hebben zo’n anderhalf uur gereden, lekker galopje gemaakt en genoten. Alhoewel de rit zelf wel zwaar voor haar was, ze liep zelfs niet eens continue voorop, heeft ze er de dagen erna totaal geen last van gehad. Dat is dan wel weer erg mooi! Het is toch nog best een onderneming, eerst 40 minuten op de trailer heen, daar anderhalf uur rijden en dan nog terug naar huis. Het is alleen wel de laatste keer geweest dat ik met haar zo’n rit heb ondernomen ben ik bang, het was tegen het randje voor haar. Maar aangezien we het allebei heel erg leuk vonden, wel erg blij dat ik deze rit toch heb gereden.

De dagen erna weer onze normale dagbesteding opgepakt. Iedere dag zo’n 3-4 keer langs de weide, Nikita in beweging houden en regelmatig bij Michael langs. Die kleine uk heeft het prima naar zijn zin, is ook al lekker aangekomen, er zit inmiddels een laagje over zijn ribben heen. En hij kan het prima vinden met zijn nieuwe weidemaatjes. Erg blij met mijn keuze om hem uit de opfok te halen! Tis ook zo’n heerlijk makkelijk paard. Net twee geworden, maar staat netjes stil los in zijn stal om geborsteld te worden en gedraagt zich keurig op stal wat ik heb begrepen. Afgelopen dinsdag ging ik even bij hem langs met een emmer slobber, maar hij stond die avond nog buiten. De stal van zijn vriendje was schoongespoten, dus ze hadden geluk. Allemaal lekker lang buiten! Terwijl ik me aan het afvragen was hoe ik het aan zou pakken om hem mee het weiland uit te nemen en het draad weer netjes dicht te doen, staat hij al rustig achter me, ik laat hem door de draden eruit en hij wacht netjes op me totdat ik de draden weer vast heb en hem vast klik. Haha, mijn wilde hengst ;) Slobber kende hij niet en eten uit de emmer vond ie ook niet alles. Dus nadat ik een laag vacht van hem afgeborsteld had stond ik hem slobber uit de hand te voeren. Ach ja, verwend is hij toch al, oeps! Zolang hij zich maar niet erna gaat gedragen, is dat geen probleem.

Afgelopen week Bella op woensdag helemaal schoon gemaakt, manen keurig verdeeld weer naar twee kanten en vlechten erin, staart uitgekamd en ook in een vlecht, want zaterdag zou de fotograaf terug komen voor het maken van een paar foto’s van haar met d’r bolle buik. Dikke laag Cowboy Magic erdoor en er overheen, klaar! Het ging goed donderdag en vrijdag, maar toen ik zaterdag kwam om haar klaar te maken voor de shoot, kwam ze helemaal trots laten zien hoe goed ze in de modder kan rollen. Duss… Flink borstelen, stof uit haar vacht geblazen, manen en staart weer in model, voeten en benen weer netjes en klaar. Ik ben erg benieuwd naar het resultaat, zal het meteen met jullie delen als ik ze krijg!

Bella loopt nu al ruim twee weken met het geboortealarm om, maar nog steeds niets. Buik groeit als een dolle, uiers lopen vol, maar nog niets. Afgelopen nacht voor het eerst een alarm. Het was 05.36 uur en de telefoon ging, aangezien ik het geboorte alarm een eigen deuntje heeft, meteen overeind en kleren aan. Smsje afgewacht, hij gaf aan dat er geen persweeën waren geweest, maar voor de zekerheid toch maar even kijken. Niets aan de hand, mevrouw sliep gewoon lekker. Ik heb ze een koekje gebracht en ben weer mijn bed ingegaan. Nou veulen, laat ons niet te lang meer in spanning he.

Nog 11 dagen.

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »