Home » Blogs » Blogs 2013 » Weer eens verhuizen

Weer eens verhuizen

Gepubliceerd op 5 april 2013 15:14

De week is snel gegaan, voor ik het wist was het vrijdag en ging ik de auto inpakken om Michael te verhuizen. Een zak Priores, zijn halster, touw, liksteen en een grote pot met vitamines. Hij is slecht de winter uit gekomen en krijgt op zijn nieuwe stal een kickstart de eerste maand met wat extra’s zodat hij er weer tegen aan kan. Trailer staat nog steeds in Winssen omdat de tuin thuis nog steeds niet klaar is, dus die opgehaald en vast achter de auto geknoopt. Het avontuur kon beginnen!

Nog even bij Bella en Niek geweest, maar ik was redelijk gespannen voor de verhuizing en Nikita vond het spannend omdat ik met de trailer in de weer was. Toen ik even niet keek terwijl ik de auto voor de trailer reed, was ze stiekem haar stalletje uit geslopen en stond lekker hooi te knabbelen. Totdat ik de trailer aankoppelde, toen ging ze snel terug haar stal in en bleef daar. Nee, ze had geen zin om mee te gaan. Gelukkig was het ook niet voor haar ;) Om problemen te voorkomen, ben ik maar niet gaan rijden. Dat was beter.

Zaterdag ochtend was het vroeg toen de wekker ging, klaar gemaakt, wachten op de verhuis partner in crime Sylvia en daar gingen we richting Schaarsbergen. Hij stond nog lekker buiten samen met Colour brokjes en hooi te knabbelen. Even ander halster om ‘em meegenomen naar de trailer die al helemaal klaar stond. Ik dacht in 1x rustig door te lopen, maar daar was hij het niet mee eens en deinsde terug. Eerst even snuffelen, daarna doen als een twee jarige rebel behoord, waarna hij rustig bij me bleef. Ik heb een voetje op de trailer gezet en plop daar stond hij op de trailer. Al met al denk ik nog geen drie minuten geduurd. Klep dicht en gaan. Hij vond het wel wat spannend, maar heeft zich keurig gedragen. Eenmaal aangekomen mocht hij even tot rust komen in zijn nieuwe stal. Eten in zijn bak, alles even doorgesproken met de dame van het pension en twee uur nadat we weg reden in Heteren, zaten we alweer thuis aan de koffie. Heerlijk ventje!

’s Avonds weer terug bij hem, hij was inmiddels aardig gewent en had de dames daar al in de pocket, charmeur dat het er is. Zijn liksteen vond hij de meest ideale schuursteen en zijn stal had ie bijna leeg gevreten. Had toch wel een beetje honger ben ik bang. Maar goed, dat is nu over! Lekker even geknuffeld en afspraken gemaakt over de weide morgen. Om half 11 zou ik hem samen met Laura (de pensionhoudster) in het land gaan zetten. Aangezien ik mijn verjaardag vierde ’s avonds wat niet erg vroeg werd en de klok ook nog een uurtje inleverde was het wederom erg vroeg toen de wekker ging zondag. Het land in, eerst samen met Favroux ging prima, daarna de Haflinger er ook bij. Ik weet niet wat dat is met Michael en Haflingers, maar ook weer deze Haflinger was bijna direct vriendjes met hem. Wel erg leuk. Nog even een poosje aangekeken hoe ze met z’n drieën door het weiland gingen, maar de enige twee drukte makers waren de twee ruinen, mijn hengst stond vanaf een afstandje te kijken hoe die twee achter elkaar aan zaten. Erg slim!

Daarna door naar Nikita, ik was van plan om even het weiland schoon te maken en wat met haar te gaan doen, maar terwijl ik in de auto zit lees ik ineens een berichtje dat ze dom heeft gedaan, ergens aan is blijven hangen met haar deken, de deken niet kapot ging (voor de geïnteresseerden die willen weten welke deken 600kg paard dat eraan hangt kan houden: een BR), uiteindelijk toch scheurde gelukkig en nu zich niet zo fijn voelde. Zucht… Dat paard, niet te filmen. Heel eerlijk, ik was die dag al een beetje on-edge, Bella was die dag op 306 dagen dracht, de dag dat het de vorige keer mis ging en ik was niet echt in de stemming om dit er ook nog bij te pakken. Ik heb de deken eraf gehaald, haar helemaal gecontroleerd, er was geen huid kapot, ze had alleen veel last van de plek waar ze aan had gehangen. Logisch. Kapotte deken weer erop, stoïcijns het weiland leeggeschept en weer gegaan. Was er even helemaal klaar mee!

Maandag was het tweede Paasdag en heerlijk weer. Nadat we tot einde van de middag in Scheveningen hadden gezeten, later die middag nog even naar de paarden. Even een rondje gemaakt. Ditmaal onderlangs bij de dijk. Normaal lopen we altijd op het fietspad op de dijk, maar dit wilde ik wel eens proberen. Hele dijk maar uit gedraafd, ze liep overigens prima voor haar doen, en aan het einde met een galopje de dijk weer op. Dat was ons eerste galopje sinds tijden weer eens. Dinsdag en woensdag was ik bezig met massages en heb ik de paarden niet gezien, de kleine ronde is dan wel makkelijk zo aan huis. Het alarm zit er nu al ruim een week om en alles gaat nog goed. Af en toe controleer ik toch maar even of hij het nog steeds doet, maar groene lampje flitst netjes om de 6 seconden. Donderdag was het wat onrustig. Word ik ineens om 08.15 gebeld, of ik de pony’s ‘even’ in het andere weiland wil zetten,
want rond 11.00 uur wordt het weiland waar ze nu in staan bemest. Uhm, nee…? Rond gebeld, Heidi moest toevallig net die ochtend werken en redde het niet, Kim kreeg visite, maar het lukte gelukkig toch om voor de visite even heen en weer te gaan. Grijze haren krijg je van die weide eigenaar! Donderdag avond eerst maar even de overkapping voor het hooi verplaatsen naar de andere weide en een waterbak erin gezet, weide controleren en rotzooi eruit gekiept. De dames hun slobber voorgezet en daar ging ik weer. Door naar Michael, even kijken hoe hij de afgelopen dagen had doorgemaakt. Erg goed bleek, hij stond me vrolijk op te wachten. Even helemaal nagelopen, staart en manen gekamd en dat was em weer. Toch wel handig als hij zo dichtbij staat. Daarna naar Nikita, want de bak was eindelijk weer goed, jeej! Even gelongeerd en lekker met haar gewerkt. Kwam er daar achter dat ik per ongeluk mijn hele longeer hoofdstel had uitgeleend in plaats van alleen het kopstuk van de longeer hulpteugel. Niet handig haha! Nu Maar even Bella’s hulpteugel bij Nikita neerleggen, dat is het enige wat ze kunnen delen. We hebben een kwartiertje gereden, ze bleef maar voorwaarts, ik vond dat we maar niet moesten overdrijven.

Bijna weekend, zondag een lekkere buitenrit in Otterlo met twee oud stalgenootjes op de agenda staan als er niets tussen komt. Zin in!

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »