Home » Blogs » Blogs 2013 » 300

300

Gepubliceerd op 26 maart 2013 09:48

Het waren een paar drukke weken. Zeker niet stilgezeten en heel veel leuks meegemaakt. Nikita weer onder het zadel en mee naar de Ginkel, Bella die steeds dikker wordt en zich klaar maakt voor haar zware taak en Michael die een volgende stap gaat zetten om een grote jongen te worden.

Nikita is inmiddels weer helemaal up to date met haar been. We zijn nog niet echt aan het trainen, maar dat ligt meer aan mij dan aan haar. Na de laatste update heeft ze nog een weekje stilgestaan en uiteindelijk na deze week rust zag ik voldoende vooruitgang. Eigenlijk hadden we die maandag naar de binnenbak kunnen gaan, maar ik had een heel druk weekend achter de rug, dus besloten om een avondje rustig aan te doen.

Dat weekend hadden we namelijk de tweede Shetlander Menrit. Wat een succes was dat! In totaal 13 koetsen die vanaf Juffrouw Tok het bos in gingen. Om alles in goede banen te leiden, eerst de dag ervoor Nikita opgeladen en naar de Ginkel gereden. De route nogmaals gereden, alles gecontroleerd en vooral heel erg het weer in de gaten gehouden voor zondag. We hadden heel veel vorst, regen en andere nare weersomstandigheden gehad, dus ik had geen idee wat ik in het bos aan zou treffen. Nikita vond het prachtig, heeft een lekker voorwaarts ritje gedaan en kon even dr ei kwijt. Ik was bang dat ze compleet uit haar stekker zou gaan, ze was ook heel erg vrolijk, maar merkte dat ik voorzichtig was en werd daardoor zelf ook voorzichtig. Veel draf, maar ook met pieken van 18km/u, dus ik heb haar niet ingehouden zeg maar. Ze liep prima! Heerlijk ritje gemaakt, de weersvoorspellingen waren goed genoeg en iedereen een smsje gestuurd dat de rit door ging.

Om 09.15 uur stond ik bij het weiland van een medemenner in Bennekom om haar een lift te geven en om 09.45 waren we dan op de parkeerplaats. Het was echt een Shetlander invasie, gelukkig was het restaurant nog niet open haha! Prachtige rit gemaakt, ik als groom achterop bij een tweespan, geen spatje regen gehad en zelfs een voorzichtig zonnetje aan het einde! Inmiddels is de derde rit ook alweer in de planning, gaan we in mei in Otterlo rijden. Bella schrikt zich rot als ze straks weer voor de kar gaat, al die enthousiaste Shetlander menners die ook mij hebben aangestoken. Dat wordt aanpoten straks.

Maar dus na dat Ginkel weekend ben ik maandag niet naar de binnenbak gegaan. Dinsdag en woensdag ook maar niet teveel gevraagd, want ze moest daarna weer 5 dagen op rust. Ik had namelijk een druk maar erg gezellig weekend gepland staan. Eerst twee dagen naar de Equitana in Essen, Duitsland waar ik heel veel mooie spulletjes voor mezelf en de paardjes heb gehaald. Daarna vertrok ik op zaterdag ochtend richting Texel om daar een onvergetelijk paardenweekend te beleven met de trektochtmeiden.

Het begon in ieder geval al legendarisch, want de boten waren uit de vaart genomen door de harde wind en uiteindelijk pas om 15.00 uur op het eiland aangekomen. Daar toch nog gelukkig op tijd om een ritje te kunnen maken op de Haflingers. Met windkracht 6 en tegen het vriespunt, dus goed ingepakt. Het waren behoorlijke scheurijzers die Haflingers. Toen ze door hadden dat wij wisten hoe we moesten blijven zitten, werd het gas losgetrokken. De pony’s kwamen net terug van hun winterstop en waren nog lekker fris, een bokje hier of daar moesten we maar even door de vingers zien. Ik kan me nog een bocht herinneren, bocht linksom, pony in de rechter galop en ik was echt even mijn balans kwijt. Ben wel blijven zitten  haha! De volgende dag kregen we een grotere uitdaging, letterlijk en figuurlijk. Toen hebben we een drie uur durende strandrit gemaakt op Belgische trekpaarden. Hoe gaaf was dat! De boten waren nog steeds uit de vaart, de temperatuur was dik onder het vriespunt, paarden lekker fris en voorwaarts en een zonnetje hoog in de lucht. We hebben door een prachtig stukje Texel natuur gereden en een race op het strand gehouden terwijl de golven flink hun best deden. Echt gaaf!

Eenmaal weer thuis wel echt gesloopt van het lange weekend, nog even alle paarden gedag gezegd en lekker naar bed!

Maandag had Bella een afspraak staan bij de dierenarts voor een enting. We zijn bezig met de laatste voorbereidingen, we gaan namelijk vandaag de 300dagen grens over. Spannend!! Nog maar een maandje en dan is de kleine er hopelijk, alive and kicking. Enting doen we altijd bij de buren, de dierenarts praktijk van de Lingehoeve zit naast ons weiland, is eigenlijk alleen voor kleine huisdieren, maar Bella komt daar al jaren voor haar enting, dierenarts vind het altijd erg leuk als wij weer langs komen. Nu enting dus achter de rug, hopelijk binnenkort wat mest opsturen voor een wormencheck en dan volgende week komt de smid langs. En dan is het wachten. Ik heb in het weiland inmiddels een soort van schuilstalletje gemaakt. Ik heb een bureautafel op internet gekocht, deze bekleed met een zeil en daar ligt het hooi onder, maar past ook makkelijk een Shetlander veulen onder, kan ‘ie lekker in het hooi slapen. Vandaag gaat het geboorte alarm erom, ik hoop dat we niet al teveel gebroken nachten tegemoet gaan.

Michael was op zijn stal in Schaarsbergen inmiddels naar een weilandje achteraf verhuisd met schuilstal. Daar kon hij lekker 24/7 buiten rondscharrelen met Colour. Hij is net als Nikita is hij nooit een van de dikste geweest, in tegenstelling tot hun kleine zusje helaas, maar deze winter heeft hij wel erg moeten afzien. Hij krijgt redelijk wat voer volgens de stal, maar zag er niet op gewicht uit. Dus eerst even samen met de dierenarts gekeken of het misschien aan hem lag, maar hij was kern gezond. Idem voor hem dat ik deze week een mestmonster neem en deze op stuur, maar ik verwacht geen wormen eigenlijk. Het lijkt erop dat het beter voor hem is dat hij nu alvast naar zijn grote jongens stal gaat verhuizen en echt in volpension gaat. Dan de eerste maand eens even flink bijvoeren met speciaal voer en vitamines en hopelijk doen de zon en het groeiende gras de rest. Een mooi stalletje voor hem gevonden heel dichtbij Nikita en daar gaat hij vrijdag heen. Ben benieuwd hoe hij het daar gaat vinden. Hij mag daar nog een poos hengst blijven, dat was helemaal geen probleem gelukkig. Zij willen alleen dat ik hem castreer als hij vervelend wordt, maar dat wil ik zelf ook, dus dat scheelt. Ik vind het alleen erg jammer dat we Colour achter moeten laten, maar zo is het nou eenmaal.

Maar eerst feest vandaag, Michael is vandaag jarig, hij is alweer twee jaar oud. Mijn kleine vent wordt groot. Hieperdepiep hoera!

Geplaatst door Marlies Beekhuizen


«   »