Home » Blogs » Blogs 2010

Blogs 2010

Download hier het volledige overzicht van 2010 in PDF

PDF
Bellahoeve 2010
PDF [2.1 MB]
Download (35 downloads)

 

We gaan verhuizen!

13 dec 2010, 14:11

Wat een sneeuw en kou, het is daarom ook erg rustig geweest rondom de paarden. Nikita had momenten dat ze het echt te koud vond om haar deken af te doen, zelfs terwijl haar uitrijdeken al klaar lag, maar tja, geef haar eens ongelijk met temperaturen ver onder het vriespunt. Nou stond ik ook niet te springen om aan het werk te gaan, dus we vulden elkaar lekker aan. Afgelopen weekend werd het eindelijk weer wat beter weer, de vorst trok weg en we hadden zowaar 7 graden PLUS! Het mocht een wonder heten.

Bella gaat gewoon vrolijk door met haar teddybeertjes vacht. Ze is inmiddels 6,5 maand drachtig en de kleine laat flink van zich horen. Soms als Bel staat te eten, zie ik haar zomaar ineens haar oren in de nek leggen en stampen met haar been. Junior is het meest actief als zij eet en zelfs nu krijgt hij al op zn donder van zijn moeder. Hahaha, echt geweldig! Als het zo vreselijk koud is, krijgt Bella ook het senioren slobber wat Nikita krijgt. Een klein emmertje vol doet ze een half uurtje over, hoe koud het ook is en hoe graag ik ook wil dat ze dooreet, ik zit daar dan een half uur in de ijzige kou aan de rand van het weiland. Het is wel makkelijk nu, want als ze me al met dat emmertje aan ziet komen lopen weet ze niet hoe hard ze met me mee moet lopen. Dan zitten we daar, wel heel gezellig hoor! Ze staat met haar hoofd tegen mijn hoofd, dus wel wat extra warmte, ik heb een skibroek, maar na een half uurtje heb je nog steeds het gevoel alsof je kont eraf vriest hoor.

Het is eindelijk zover dat ik naar Heteren ga verhuizen a.s. vrijdag en Bella gaat ook meteen mee! Ik ben vorige week wat meer druk erop gaan zetten om een weilandje te vinden, want de uitgerekende datum komt steeds dichterbij. Ook worden de kosten in het weiland waar ze nu staat in de winter een stuk hoger door bijvoer. Ik heb nu een weilandje gevonden dat recht voor mijn huis aan de dijk ligt. Ik loop de deur uit, steek de straat over, ga een paadje door de dijk op en ik ben bij het hek van haar weilandje! Hoe ideaal wil je het hebben. Als ik haar roep bij de voordeur kan ze me bij wijze al horen. Ze staat daar met een stuk of wat merries en ruinen waarvan alle merries drachtig zijn. Er is daar een hengst in het weiland erbij gegooid (echt old skool, niet naar bloedlijnen, premies, exterieur of wat er bij de merrie past gekeken) en dekken maar met die handel. Tja, niet mijn stijl, ik vind dat je wat toe moet voegen aan het ras en niet zomaar lukraak moet gaan fokken, maar goed. Het hart zit op de goede plaats, dus het zal wel. Als ze maar wel begrijpen dat zo’n hengst dus niet met mijn Bella mag zijn. Die gaat alleen maar voor kampioenen.

Ik ben zaterdag maar eens begonnen met longeren met balkjes met Nikita. Dat zijn dan de momenten dat ik liever had dat ik haar niet zo lang had stil laten staan, want ze liep erg te trekken met haar been. Even doorgepakt en daar gingen we weer! Zondag ook weer lekker gelongeerd op het gras, maar het werd steeds kouder en kouder. Ik heb haar even lekker losgewerkt, vandaag een dagje vrij en dan ga ik dinsdag weer even rijden. Woensdag hebben we weer les en dan moet ik toch iets beter beslagen ten ijs (let op de toepasselijke woordspeling ) komen dan dat we nu zijn.

Vorige week heb ik met de ostheopaat overlegd over de afgelopen vier weken. We zijn langzaam weer begonnen en kunnen weer echt trainen. We rijden inmiddels alweer 45 minuten, maar zijn er nog niet vanwege de vorst. Eigenlijk zouden we afgelopen donderdag een sprongetje gaan doen met vrijspringen, maar dat hebben we nog drie weken uitgesteld. Eerst maar even echt weer aan het rijden slaan en dan gaan we verder. Toen drukte de ostheopaat me op het hart dat het zeker geen stapje terug was wat we deden, want we kwamen van heeeeeel ver, ze was eigenlijk al helemaal verbaast dat Nikita nu is zoals ze is en ze is daar al heel erg blij mee. En dat moet ik ook zijn. Zo is het gewoon. Iedere kleine verbetering moet je koesteren en die mega jump die wij gemaakt hebben helemaal. Aangezien onze bak gelukkig absoluut niet bevroren is, kan ik gewoon vrolijk doorrijden en dat ga ik nu weer doen! Dus ook met koud weer als Nikita eigenlijk alleen maar onder haar massage pad wil staan met een grote emmer voer voor haar neus en ik snel alles voor elkaar wil maken en weer snel naar de warme kachel. Ook dan gaan we rijden, streng zijn!

Volgende keer als ik weer schrijf (als ik weer internet heb, dat gaat even duren...) zijn we hopelijk helemaal gesettled op onze nieuwe plekken in Heteren, zowel Bella als ik, ben benieuwd!

Teddybeertjes

29 nov 2010, 21:14

Ik hou niet van kou, Nikita houdt niet van kou, Bella is de enige die het geen zier kan schelen. Maar goed, die heeft ook een vachtje waar je U tegen zegt. Met Nikita ben ik heel erg fanatiek bezig geweest de afgelopen week, longeren met balkjes, rijden, daarna heeft ze een vrije dag gehad. Vrijdag kwam ik op stal aan en toen stond er -3 (?!) op mijn temperatuur meter. WHAT!!! Gelukkig had ik woensdag al de dikkere deken opgelegd, dus ze was er klaar voor. We hebben zaterdag nacht zelfs -10 gehad en het wordt nog kouder. Straks wordt het nog kouder, daar zijn wij niet voor gemaakt, misschien toch maar eens aan een emigratie denken?

Zaterdag dacht ik, ik ga er eens met z’n drietjes op uit. Vroeger deden we dat heel vaak, vooral toen Nikita nog met haar peesblessure zat en we door het dorp gingen stappen, het is zo handig! Ik met Niek onder het zadel naar buiten met Bella er naast aan een touwtje. Inmiddels zijn beide dames wat mondiger geworden, vooral Bella, en Nikita pikt dat niet. Het is dus een eeuwige bitchfight waar ik letterlijk tussen zit. Bella mag niet voorop, want dan voelt ze zich oppermachtig en tikt ze Niek aan de kant. Nikita mag namelijk niet te dicht bij haar kont komen, dat terwijl zij het liefst als ze achter Nikita loopt met haar neus in de staart loopt. Tja, de wondere gedachte wereld van een mini shet haha! Na een half uurtje van stappen, beetje draven, beetje de dames uit elkaar houden waren we weer terug op stal. Het werd alweer schemer, dus nog even een borsteltje er overheen en klaar. Dat was em weer voor de zaterdag, ik was verkleumt en moest weer opwarmen.

Zondag eerst even Nikita opgehaald, zij stond het dichts bij. Even half uurtje gereden en daarna aan haar slobber gezet met de massage pad op haar rug. Deze pad is echt een goede aankoop geweest! Vaak leg ik hem op haar rug nadat ze gewerkt heeft en ik ga opruimen. De massage sessie duurt een half uurtje, voldoende tijd voor mij om alles op te ruimen, voer klaar te zetten en weer ergens blijven hangen om te kletsen. Niekje kan dan heerlijk van haar massage genieten en even lekker ontspannen. Ik heb haar voer flink omhoog geschroefd, ze verliest echt alweer een hoop kilo’s. Dus het voerbuffet is geopend, all you can eat!

Daarna even naar Bella toe, daar slaat de kou ook al wat toe, ze is ook wat kilo’s kwijtgeraakt. Maar wees niet bang, ze is niet uitgemergeld, uitgehongerd of graat mager, ze begint nu naar normale proporties te gaan. Ze krijgt wel bijvoer van me op het moment, maar het is niet zo dat ze het echt heel erg nodig heeft hoor. Ze ziet er nu goed uit, mijn heerlijk teddybeertje! Sinds ze de graaskorf niet meer om heeft, heeft ze ook geen halstertje meer om, dat is gewoon veiliger. Maar mijn heerlijke eigenwijs ziet dan ook geen reden als ze geen zin heeft om dan met me mee te gaan. Knuffelen ja, halster nee. Ze rent hard weg, maar kan me niet weerstaan als ik door mijn knieën ga en haar roep, dan komt ze telkens toch weer terug. Lekker ding! Toch kunnen vangen en nu houdt ze haar halster toch weer om. Ik heb met haar aan de lange lijnen gewerkt, beetje inbuigen en toen weer terug naar het weiland.

Nou, de sneeuw is inmiddels gevallen en ik ben benieuwd of het nog een beetje te doen blijft om lekker door te rijden en te werken met de dames. Sneeuw, tja, ziet er leuk uit, maar het plezier vergaat je snel als je overal in gehinderd wordt door dat rare witte spul.

Weer lessen

22 nov 2010, 14:07

Het was weer een gewoon weekje, mocht ook wel weer eens. Bella heeft lekker het weekje in het weiland vertoefd zonder een hoefje uit te steken. Ze stond steeds buiten zicht als ik langs kwam rijden, dus heb ik haar maar gelaten. In het donker komt ze toch niet naar me toe, daar ben ik inmiddels wel achter, weer een illusie armer haha!

Nikita heeft wel flink de armen uit de mouwen gestoken. Dinsdag hebben we voor het eerst gelongeerd met balkjes. Ze sprong er in het begin over heen, maar uiteindelijk had ze door dat ze er gewoon overheen kon lopen. Ze werd er wel erg enthousiast van! Woensdag was het zover, toen hebben we sinds lange tijd (sinds 22 mei om heel precies te zijn) weer eens een lesje gereden! Jaja, het was weer zover. We zijn begonnen met een buigproefje links en rechts, we werden goedgekeurd en hop d’r op! Eerst even goed los gestapt en toch ruim een half uurtje gelest. Het ging boven verwachting Vrijdag ook nog even gereden, maar het is toch anders als je dat zelf weer probeert te doen. Wel fijn gereden hoor, maar minder spetterend.

Zaterdag maar weer even gelongeerd, in het licht en op het gras. Voor het gemak beide paarden tegelijk gelongeerd, maar als je ze niet los hebt in een longeerring kan het nog best een uitdaging zijn. Gelukkig weet Bella dat ze achter Nikita moet lopen en dat doet ze dan ook onwijs netjes. Dus in mijn ene hand een lijn voor Niek en in de andere eentje voor Bella en daar gingen de dames. Beide bijgezet en dus ook echt aan het werk! Bella bleef enthousiast achter Nikita aanlopen, die heb ik na een kwartiertje maar even naar het midden gehaald. Uit zichzelf wilde ze toch niet stoppen. Ze was flink aan het hijgen, maar ik vind haar conditie toch al sterk verbeterd. Een maand geleden kon ze nog geen 5 minuten volhouden op deze snelheid. Toch fijn als je vooruitgang ziet!

Aangezien ik zaterdagnacht met een stel stalgenootjes aan het feesten was geslagen, was ik zondag wat laat weer op stal. Sanne kwam ons ophalen voor een rustig buitenritje, we hebben even een rondje over het spoor gemaakt, voornamelijk gestapt, maar toch nog een handgalopje gemaakt. Nou, ietsje harder dan een handgalopje wellicht, maar wel lekker! Bijna alles met een lang teugeltje gereden, erg relaxed ritje. Poosje weg geweest, maar alles ging prima. Daardoor was ik wel wat laat en kon ik Bella niet meer voor het donker uit het weiland halen. Beetje balen, maar was helaas niet anders. Snel Niek afgezadeld, terug in het weiland gezet, alles opgeruimd en gevoerd op topsnelheid en nog even door naar Bella met de auto. Ze stonden allemaal voor bij de wegkant, dus dat was ideaal! Even een appeltje gebracht en dat was hem dan weer. Toen ik aan kwam rijden was het nog licht, toen ik weer het weiland uit kroop was het al flink donker, dat ging erg hard!

Deze week schijnen we sneeuw te krijgen, hoop het niet, maar anders zijn we er op voorbereid. Ik heb mijn skibroek in de aanslag voor het rijden, Niek is van de ijzers en heeft een dikkere deken klaar liggen, Bella zit prima in haar vacht en kan wel wat kilootjes kwijt en Junior merkt er toch niets van. Die sneeuw hoeft van mij niet, maar als het dan toch moet, dan hebben we het maar gehad. Wil ik daarna ook geen vlokje meer zien

Jongeren Fokdag

15 nov 2010, 11:24

Deze week stond in het teken van de aankomende keuring op de Jongeren Fokdag in Heteren. We hebben natuurlijk het een en ander aan kritiek meegekregen op de premie keuring een maandje geleden en ik heb geprobeerd om daar hard aan te werken. Nu maar hopen dat de jury dat ook ziet.

Dit was ook de week dat Nikita’s training weer begon, woensdag heb ik haar weer heel even onder het zadel gehad, alleen losstappen. Donderdag en vrijdag heeft ze weer rust gehad en heb ik mij op Bella gestort. Vrijdag vanuit mijn werk meteen naar stal doorgesjeesd, ik was nog net op tijd om haar in het licht te vinden en meegenomen naar voren. Beentjes gewassen, staartje gewassen en samen met Anne haar manen gewassen. Toen we alle vitale wasdelen hadden gehad is Anne haar gaan droogwrijven en ben ik de trailer gaan leegpakken en alle spullen die mee moesten in de auto gestopt. We liepen perfect op schema, want om 19.45 waren we helemaal klaar en gingen we richting Heteren. Ze mocht namelijk een nachtje bij de Fruithof overnachten, de dagen voor de keuring waren storm, regen en nog eens regen. Niet echt het weer wat we kunnen gebruiken om een pony netjes voor de keuring te brengen. Een nachtje opdrogen was geen overbodige luxe!

Om 20.15 uurkwamen we aan en kregen we een stalletje voor haar. Daar hebben we nog een poos in haar stal met haar gezeten, want Bel vond het allemaal nogal erg spannend en wilde niet alleen zijn. Wat doe je dan, dan blijf je drie kwartier bij je pony in de stal zitten totdat ze zich op haar gemak voelt, vanzelfsprekend Ze stond lekker bij ons wat te knabbelen en ik leg een hand op haar buik. Ik vertel net aan Anne en Heidi die ook in de stal zaten dat ik aan het wachten ben totdat ik de kleine een keer voel, en plotseling voel ik twee hele kleine beentjes tegen mij hand aantikken!! Het voelde ongeveer net zo groot als twee vingers, maar het was hem zeker! Wat een ukkie nog Daarna heb ik haar met een grote berg hooi achter gelaten, het was alweer bijna 22.00 uur en ik had wel erg trek in mijn avondeten. Ze redt zichzelf wel en over 10 uur zou ik daar alweer staan. We moesten namelijk om 8.00 uur aanwezig zijn op die Fokdag.

Wij netjes zaterdag om 8.00 uur bij het secretariaat gemeld, startnummer opgehaald en vol verwachting in het boekje kijken wanneer we in de ring mochten verschijnen. Uiteindelijk was dat dus 15.45 uur! De hele dag gewacht, maar het resultaat mocht er zijn! We zijn als derde geplaatst van haar rubriek. Zelfde commentaar nog als tijdens de nakeuring, royaal en strakke lendenen met daardoor een zwak achterbeen, maar het woog ditmaal minder zwaar en we liepen achter twee mooie shetjes. Die op de tweede plek hadden we kunnen hebben als ze beter in conditie was geweest

Eindelijk rond 16.00 uur weer naar huis en Bella weer in het weiland bij haar vriendjes gezet, die was weer blij! En haar vriendinnetje Olily ook, die kwam keihard op haar af gerend. Nikita nog even gelongeerd en toen was de pap echt op. Ik had er wederom een lange dag op zitten, dus de opruimzaken heb ik maar even uitgesteld tot zondag. Zondag Bella nog even uit het weiland gehaald, haar staart even uitgespoeld, want daar zat natuurlijk nog wel het e.e.a. aan mousse in. En daarna een flink stuk eraf geknipt, dan kan het in de winter goed doorgroeien en wordt hij hopelijk mooi vol onderaan. Dat is een tip die ik van een hengstenhouder mee heb gekregen. Ik ben er wel een beetje van geschrokken hoe kort hij is, maar goed, het groeit ook als kool. Met een wortel, een appel en wat vitamine pasta achter haar kiezen weer terug het weiland in . Daarna Nikita nog even gereden, ik heb haar weer rustig aan opgepakt en nu wordt het tijd dat we de balkjes gaan lopen! Dat allemaal de aankomende week.

Het wordt wel weer wat!

8 nov 2010, 15:12

Donderdag was het weer zover, een derde kraak behandeling voor Nikita en Bella werd ook onder handen genomen. Nomy had Bella in de regen al uit het achterste puntje van het weiland geplukt en zij mocht eerst. Ik heb het commentaar van de jury tijdens de premiekeuring serieus genomen en wilde haar toch even na laten kijken. Tja, hoe kan het ook anders, dr was niets bijzonders aan de hand. In 99,9% van de gevallen hebben paarden wel een blokkade ergens, Bella niet. Ze is dan ook nergens gekraakt, dat was niet nodig. Wat ze wel had, was een kant die ze meer gebruikte dan de andere en de plek die de jury aanwees was ook de plek die de ostheopaat aanwees als zwak. Advies, lekker mee aan het werk! Daar waren we al mee begonnen, ik werk met haar twee dagen in het weekend en Nomy probeert haar zoveel mogelijk door de weeks als zij er is even beweging te geven. Als Niek straks weer moet, wordt zij ook weer nagekeken om het toch een beetje in de gaten te houden.

Nikita was als tweede aan de beurt. Eerst even een complete check en de ostheopaat was wederom erg tevreden over haar herstel, ze gaat echt heel goed! Daarna heeft ze haar hele lijf weer aangepakt, haar rug, nek, hals en eindigen met het strekken van de voorbenen. Na ruim een half uur was ze weer klaar en mocht ze naar het weiland. Beide paarden kregen een training schema mee, die van Nikita wat meer intensief als die van Isabella, maar beide moeten aan het werk. Nikita gaan we over 4 weken weer even evalueren en over zo’n 6 weken komt de ostheopaat nogmaals. Het is de bedoeling dat we dan weer volledig in training zijn en ze dan kan gaan kijken hoe ze er op dat moment voorstaat en of er dan nog iets tevoorschijn komt. Dat is dan even afwachten. Tot die tijd gaan we rustig aan beginnen met longeren, rijden, balkjes lopen en over een paar weken vrijspringen. Zodat ze haar rug goed gaat trekken. Lijkt me leuk! Ik ga in ieder geval filmpjes maken!!

Vrijdag een rustig dagje, Niek had haar eerste van vier dagen rust en Bella stond in het donker, dus even gevoerd en dat was em weer. Zaterdagochtend beide dames bij de hoefsmid geweest, Nikita’s blote voeten gaan erg goed. Volgens de smid beter dan ijzers eronder. We houden haar wel goed in de gaten, want haar brede hoef heeft toentertijd meegeholpen aan haar peesblessure, maar tot nu toe wordt hij steeds steiler. Met Bella aan de dubbele lijnen gewerkt nadat haar hoefjes recht geveild zijn.

Die dubbele lijnen zijn op grote rijpaarden gemaakt, dus zeeën te groot voor een mini shetlander. Daar heb ik wat op bedacht. Wat je ook bedenkt, geen punt bij Karwei! Ik heb een speciale lijn gemaakt voor Bel die wel past. Prachtig geel, karabijn haken aan beide kanten en echt een goed concept. Alleen een beetje te kort. Ik moet hem dus nog een beetje aanpassen, maar dan is de Marlies-hulpteugel een feit Misschien maar patent op aanvragen hihi! Binnenkort verkrijgbaar bij een ruitersportzaak bij jou in de buurt

Zondag waren Anne en Charisse op stal om met Bella te oefenen voor de Jongerendag die a.s. zaterdag is. Ze brengen Bella dan voor op de keuring en doen waarschijnlijk met haar mee met andere activiteiten. We hebben een paar keer geoefend wat er van ze verwacht wordt, de standaard keuringoefeningen en dat ging prima. Het is super simpel als je weet wat je moet doen en wat er van je verwacht wordt. Het wordt wel een vroege dag hoor, we moeten om 8.00 uur in Heteren zijn, tel je winst maar uit. Dat wordt een vroegertje op de vrije zaterdag, maar heb er wel veel zin in! Ben heel erg benieuwd hoe ze het gaan doen A.s. vrijdag avond gaan we haar even goed wassen en borstelen en haar manen heb ik zondag al even goed gevlochten net voordat ze het land in ging.

Deze week staat Nikita tot dinsdag nog op rust en is Bella vrij omdat ik haar ’s avonds niet uit het weiland wil halen. Dinsdag weer langzaam aan met Niek beginnen en maar eens kijken hoe het gaat. Ik ben weer benieuwd!

Verhuizen

1 nov 2010, 22:33

Afgelopen week stond in het teken van verhuizen. Dit keer niet van de paarden, maar van mijzelf! Dat betekende wel voor de dames dat ik meer bezig was met inpakken dan met de trainingen. Dat vonden ze volgens mij niet zo hele erg hoor.

Maar elke dag toch ven tijd voor ze gemaakt, want ik kan niet te lang zonder mijn dames. Bella stond gelukkig twee keer aan het hek, dus die heb ik nog wel een paar keer gezien. Vrijdag stond de hele club bij de ingang, Bella even opgezocht en aangezien ik eigenlijk een hele drukke avond had ivm de echte verhuizing de dag erop wilde ik haar alleen even een snelle knuffel geven, snoepje toestoppen en weer gaan, maar daar was ze het absoluut niet mee eens. Toen ik weer naar de auto liep kwam ze achter me aan draven en ik moest haar even knuffelen. Nou, dat doe ik graag Alleen jammer dat de andere paarden erg nieuwsgierig werden en ik uiteindelijk een flinke tik op mijn been kreeg van een paard die zich wat in het nauw voelde. Klap kwam op het meest gunstige plekje en verder weinig last van gehad naast wat blauw. Maar goed dat ik er voor stond, anders had Bella em gehad.

Nikita heb ik een paar keer gereden. Helaas waren op dinsdag de baklichten kapot en zijn we even in de buitenbak gaan rijden, maar die vind ik toch nog wat zwaar voor haar en ze zag overal spoken, niet fijn gereden dus... Woensdag en vrijdag daarentegen heerlijk en super geconcentreerd aan de slag geweest in de binnenbak. Echt weer aan het werk, heerlijk hoor!

Zaterdag heb ik dus helemaal niets met ze kunnen doen, ik zat tot over mijn oren in de verhuizing, maar zondag was ik helemaal geïnstalleerd in ons tijdelijk onderkomen en ben ik toch eens aan de slag gegaan met de dames. Bella weer aan de longeerlijnen gehad, pakt ze echt heel goed op en ze loopt lekker en Niek gereden. Ze heeft weer erg goed haar best gedaan en daarom vond ik haar maandag wel klaar om weer eens een lekker rondje bos te doen en een galopje. Ik was een dagje vrij vanwege de overdracht van ons appartement, dus ik kon overdag naar stal. Nou, even een rondje Panorama hoeve van ongeveer drie kwartier en een toch nog beheerst galopje verder kwamen we weer helemaal happy op stal aan. Even onder de zweet deken en ze kon weer het weiland in. Bella heb ik meegenomen naast de fiets, we zijn een rondje langs de frietkraam geweest. Ze had er zin in en we hebben de een heel lang stuk in galop over de zandpaden. Ik kon het nog maar net bijhouden!

De komende dagen weer in het donker naar stal, ik hoop dat de zomer snel weer terug is!

Vroeg donker

25 okt 2010, 13:15

Ik moet er wel aan wennen hoor, dat het zo snel donker is, gets! Als ik erg hard ga haasten door de weeks kan ik nog net op stal zijn voor het donker is en Bella nog even opzoeken, maar dat is vanaf volgende week ook over als de klok verzet is. Dan is het lastig zoeken in 22ha in het donker. Er staan bijna 20 paarden, maar je ziet er geen een. Tenzij ze vlak bij de weg staan, dan heb ik geluk.

Bella gaat door de week niet meer met mij mee het weiland uit, ze vindt het namelijk eng om in het donker haar weg terug te vinden naar Laiza en Lily. Sowieso breng ik haar tegenwoordig even terug naar haar vriendinnetjes, want soms is ze gewoon even het overzicht kwijt. Grappig genoeg staat haar groepje tegenwoordig veel bij het groepje van het paard wat haar eerst zo belaagde. Ik zie hem zo nu en dan wel eens een ander paard achterna zitten, gister de nieuwe Fries nog, maar Bella laat hij redelijk met rust volgens mij. Dat is wel fijn, dan kan ze misschien toch blijven totdat ik zelf ook in Heteren woon!

Het experiment met het afdoen van de graaskorf is helaas mislukt. Vorige week zondag avond heb ik het kreng eraf gelaten, buikje gemeten en kwam ik uit op 156 centimeter. Vol goede moed dinsdag weer een bezoekje gebracht met het meetlint, maar helaas. Ze was werkelijk geëxplodeerd en zat binnen 48 uur op een buikomvang van 164cm! Dus helaas weer de korf om. Voor die gehele week dat kreng weer omgehad en gistermiddag waren we weer terug op 156cm. Tja… Ik hoop dat de rest van de paarden een beetje door eten en dat rotding snel niet meer nodig is. Het gras groeit niet meer, dat is zeker want het is veel te koud, maar er zit nog voldoende in. Voor Nikita ben ik daar heel blij mee, voor Isabella vind ik het niet prettig. Ze zijn ook zo verschillend van elkaar wat dat betreft.

Met Bella ga ik proberen om haar toch zo’n 2 tot 4 keer per week aan het werk te zetten in de strijd tegen de extra kilo’s. In het weekend kan ik haar lekker longeren en naast de fiets meenemen, door de week heb ik haar verzorgster gevraagd om haar zoveel mogelijk even aan de longe te zetten. Gister heb ik haar aan de dubbele lijnen gehad zelfs, om die achterhand er wat meer bij te krijgen. Hoofdstelletje in, longeersingel erom en de lijnen vastgemaakt. Eerst even een stukje stappen achter haar aan en daarna op het gras lekker gelongeerd. Ze liep prima, wel slechte conditie, want na een paar stappen draf hoorde ik haar al hijgen, maar toch nog even 15 minuutjes doorgezet. Maar luisteren als een kweet niet wat, echt prachtig om te zien hoe zij op alle commando’s reageert. Dat zit er gewoon zo goed in! Ook nog even een sprongetje gemaakt over de boomstronk die daar ligt, doet ze zo leuk! We waren net klaar toen er weer een bui kwam, wat een weer gister. Ik heb echt tussen de buien door de paarden moeten doen.

Nikita heb ik deze week een paar keer gereden, het gaat echt lekker. Dinsdag was een oud stalgenootje bij ons die nu weer opnieuw ons stalgenootje wordt en die vroeg me terwijl ik aan het rijden was hoe oud Nikita eigenlijk was. Tja, kleine meisjes worden veel te snel groot, ze is alweer richting de 16 aan het gaan. Daar moest ze erg om lachen, want Niek gedraagt zich ook echt niet naar haar leeftijd. 'Een jonge hengst is er niets bij' kreeg ik later te horen hahaha! Woensdag ook nog ff erop geklommen en lekker doorgepakt, vrijdag maar even een massage avondje. Dat had ze wel weer verdiend en ze geniet er altijd zo van. Zondag tussen de buien door na Bella Niek gelongeerd, maar die was echt te fris. Ik had haar bijgezet, maar op het natte gras heeft toch wat capriolen uitgehaald. Explosief in de galop denderen en dan wegglijden met haar achterbenen, wegspringen voor een pion die ze verkeer ingeschat had en zo voorts. Wel een paar momenten van ontspanning, maar na een kwartiertje aan het werk heb ik het verder maar gestaakt. Oja, er kwam ook weer een bui aan, dat had er ook wat mee te maken. Wederom een sprintje moeten trekken om toch nog droog bij de stallen aan te komen.

Zaterdag heb ik ook een behoorlijke Shetland dag gehad, ik was op de Shetland Pony Select Sale, ik was gevraagd om mee te helpen met het laten ondertekenen van de koopcontracten als de pony’s ‘afgeslagen’ waren. Leuke club met meiden die dag en veel mensen ontmoet. Ik ga vanaf 1 januari voor het Shetlandblad schrijven en zodoende leek het me goed om toch maar eens wat mensen te gaan leren kennen. Mijn idee bij de Shetlanders was al dat het een echt ‘ons-kent-ons’ wereld was en dat bleek ook echt zo te zijn. Veel gezien en gehoord die dag en weer een boel geleerd. Ook dat ik toch echt een recreant ben en blijf. Die echte fok- en keuringsmentaliteit zit er bij mij niet in en al die mensen gaan toch anders met hun pony’s om. Het gaat alleen om de kampioenen en hoeveel je daarvan hebt. Tja, ik kan ook erg genieten als Bella alleen in het weiland staat, dus wat dat betreft ben ik een uitzondering. Maar goed, dat ben je al als je er minder dan 20 hebt . Ben me wel rotgeschrokken van de prijzen waar de pony’s voor weggingen, het was zo verschrikkelijk laag. Veel eigenaren hebben de pony’s ook weer mee naar huis genomen. Ik hou mn hart vast als Junior op de wereld komt, merrie veulens gaan nog wel redelijk, vooral als het bont of een aparte kleur is, maar verder… Mocht Junior een hengst zijn, dan moet ik nog maar eens goed nadenken waar hij heen gaat, want voor 50,- gaat hij echt niet naar een ander baasje. Als je alles bij elkaar optelt van dekgeld tot aan alles wat er verder financieel bij komt kijken zoals echo’s en speciaal voer is het liefdadigheid, dat fokken. Maar goed, ik heb ook nooit bedacht dat ik miljonair zou worden met een veulen, daar gaat het ook niet om. Wat ik wel heel erg vind is dat een paard kopen veel toegankelijker is geworden en nu ook door mensen wordt gedaan die dat niet zouden moeten doen. Het verhaaltje van paardenmensen en mensen met paarden komt dan weer om de hoek kijken.

Maar het was weer een leuk paardenweekje! Deze week het laatste weekje dat het nog licht is als ik op stal ben, nog even genieten dus. Aan de andere kant, we gaan nu dus ook weer richting de zomer haha!

Nachtvorst

18 okt 2010, 12:29

Het is echt gedaan met het mooie weer, we zijn afgelopen week begonnen met vorst aan de grond en nu echt toch de eerste graadjes nachtvorst. Bella heeft een vachtje als een teddybeer, Nikita daarentegen een vacht waar menig paard in de zomer jaloers op is. Voor haar is het deken circus begonnen.

De afgelopen week is voor Bella rustig geweest, maar ze is afgelopen vrijdag weer aan de arbeid gegaan als kinderpony. Dat viel niet zo bij haar in de smaak. Ze heeft zich netjes gedragen en het bij één kleine bok gehouden, maar die blik sprak boekdelen. Ze had er geen zin in. Voor de zekerheid werd de kleine Jorick door mama Anne vastgehouden en had ik Bella aan het touwtje vast. Als het aan haar had gelegen had ze een rodeo showtje weggegeven, maar netjes als ze is heeft ze zich ingehouden. Het is ook wel erg lang geleden dat er op gereden is, dat is nog voor haar logeerpartij bij Goldstar geweest. Ook alweer 5,5 maand geleden.

Aangezien de temperatuur nu zo gedaald is, betekend dat ook dat het gras niet meer groeit. Nadat ik het een aantal dagen heb aangekeken heb ik zondag avond haar graaskorfje afgedaan. Even als een test. Ik heb haar buikomvang opgenomen en als ze dinsdag niet ontploft is mag hij afblijven. Even aankijken.

Nikita is echt stappen aan het maken, ze is nu zo’n 4-5 dagen per week aan het werk. Rustig aan steeds een beetje meer. Ik heb van de ostheopaat het advies gekregen om niet meer in de longeerbak te werken, deze is toch echt te zwaar voor haar. Longeren doen we nu alleen nog op het gras. Gelukkig hebben we geen ijzers meer. En ik moet zeggen, ik heb nu het idee dat de trainingen toch sneller omhoog geschroefd kunnen worden, dus het zal wel van invloed geweest zijn. De afgelopen week zijn we naar 25 minuten training gegaan en weer meer krachttraining. Ze pakt het erg goed op! Maar nog steeds energie als een net beleerde drie jarige volbloed, hoewel ik nog geen gekke draai of uitspatting met haar heb gehad (afkloppen...!)

Dat heb ik zondag maar eens beloond door in plaats van een rondje bak een stukje naar buiten te gaan. Geen gekke dingen, gewoon stap, drafje en een paar passen galop, eigenlijk wat we in de bak ook doen. We zijn heen en weer naar het spoor gereden, dat is dan alweer lang zat. Heen ging erg langzaam, was ze erg voorzichtig, ze viel zelfs terug uit de galop, maar terugweg was andere koek. Toen gingen we naar HUIS! Toen kwamen de ouderwetse Nikita zweef drafpassen weer de hoek om kijken en moest ik haar toch echt inhouden om niet binnen luttele seconden thuis te zijn. Op het laatst zo’n 200m voordat we het erf weer opdraaide een handgalopje om toch wat energie eruit te laten gaan.

Misschien valt het niet zo op, maar nergens staat dat ze gehoest geeft, want dat heeft ze namelijk helemaal niet gedaan de laatste week!! Rijden doen we alleen maar in de binnenbak omdat de buitenbak ook te zwaar is en ook met het buiten rijden geen kuchje. Nou nou, wie weet waar dit toe gaat leiden!

Helaas geen premie

8 okt 2010, 16:02

Nou, we hebben er alles aan gedaan, maar helaas geen premie. Vandaag op de nakeuring geweest en we waren al heel vroeg aan de beurt, het liep ruim een half uur in. Wel erg leuk, de supporters bleven maar binnenstromen! Verder was er bijna geen publiek, ik denk dat er net twee tafeltjes in de kantine vol zaten en voor Bella waren we met z'n 10-en En dan waren er nog een zieke en drie te laat die het gemist hebben omdat we zo vroeg moesten. We hebben dus even de manege overgenomen haha!

Toen we uitgeladen hadden, wat erg onverwacht ging, want ze nam de vooruitgang, hebben we nog even losgestapt en een drafje en daar gingen we. Helemaal in een uitgestorven ring, een keurmeester, een omroeper en de Bella fanclub hahaha! Ik moet zeggen, ik was er zelf relaxter onder dan de vorige keer. Opstellen voor de jury, wegstappen, terug stappen en ik kon zelfs een glimlachje produceren. Rondje draven, maar sinds Bella in de gaten heeft dat ze drachtig is, wil ze eigenlijk liever geen arbeid meer verrichten. Nogmaals opstellen en toen kwam het oordeel. Ze kreeg geen primering, ze was wat te royaal (a.k.a. te dik) en te strak in de lendenen waardoor haar achterhand niet goed geplaatst werd. Ik moet heel eerlijk zeggen, dat ik alles wat ik er nog van kan herinneren, wellicht heeft hij nog meer gezegd, maar ik zou het niet weten. Ik heb de jury bedankt en ben weer de ring uit gegaan.

Een geruststelling, de merrie na ons kreeg een veeg uit de pan van de jury, het was nogal een strenge heer. Bij ons kregen we met een troostende glimlach het commentaar te horen.

Ach, kort samengevat betekende het eigenlijk dat ze loopt als een zwangere vrouw, tis dat ze nog net geen handje in dr rug kan zetten. En laat ze nou ook drachtig zijn Les voor de volgende keer, ze gaat niet meer naar een keuring als ze drachtig is. Maar als de ostheopaat weer komt voor Nikita, laat ik haar even kijken of het echt alleen aan de dracht ligt of dat we haar kunnen helpen om zich wat fijner te voelen. Je weet natuurlijk niet wat er in het weiland allemaal gebeurd, wat wij niet zien.

Voordat we weer gingen opladen heeft Roxanne nog een paar mooie foto's van ons gemaakt en weer terug naar de weide. Thuis nog even haar staartje uitgespoelt, graaskorfje weer om en daar ging ze weer het weiland in. Laiza kwam haar al ophalen, die vond het de hoogste tijd worden om weer bij haar en Lily te staan. Ze was nu wel genoeg weggeweest.

Maar goed, erg teleurgesteld ben ik niet, het is jammer, maar verder hebben we een heel goed jaar achter de rug. Ze is een stralende moeder in de dop van de veulen kampioen van volgend jaar Ze was misschien in de ogen van de jury niet het mooiste paardje wat ze die dag gezien hebben, maar ze was wel degene met de meest mensen die er voor haar waren en om haar geven. Tja, wat is belangrijker, ja toch?

Alle mensen die mee zijn geweest en hebben geholpen, heel erg bedankt!!

Bijna zover

7 okt 2010, 23:05

Nou, het is de avond voor de keuring, ik ben er zo klaar voor als ik maar kan zijn.

Deze week heeft Bella de meeste aandacht gehad en hebben we alles gedaan wat we moesten doen. Het weekend heb ik volledig aan haar besteed, met dat mooie weer heb ik haar helemaal in het sop gezet en daar waren die witte manen weer Maandag kwam iemand vna het genetisch onderzoek waar ik haar voor op heb gegeven. De dierenarts die mee kwam om het bloed af te nemen bleek toevallig ook de dierenarts te zijn van de nakeuring in Heteren en hij vertelde mij nog met een belerend gezicht dat ze wel 'wat vol was'. Tja, meer dan die graaskorf kan ik ook niet doen. Ze is inmiddels 5 maanden drachtig, dat zal er ook wel iets mee te maken hebben.

Dinsdag was ik een beetje verrast hoe vroeg het al donker werd, dus heb ik haar alleen even in het weiland gedag gezegt. Woensdag toch maar wat eerder naar stal en hebben we een rondje gefietst, heen ging niet echt snel, maar terug werd ze erg enthousiast. Het was een klein rondje, dus het viel mee.

Vanavond was de avond voor de keuring, dus nog ff snel staart gewassen, helemaal ingesprayed met glansmiddel en lekker geborsteld. Er komt totaal geen haar vanaf, dus ook maar niet te hard geborsteld. Dat heeft dan geen nut. Ik moet toch in mijn achter hoofd houden dat ze een weide pony is he. Na het borstelen heb ik haar weer terug gezet in het weiland, even bij haar vriendinnetjes gebracht (aan de andere kant van de weide, en bedankt) en daarna heb ik de auto ingepakt met alle spullen voor morgen. Daarna thuis nog mijn tas ingepakt met alle witte kleding en andere dingen die ik nodig heb die nog thuis lagen. Ik denk dat ik alles heb!

Morgenochtend ga ik bijtijds naar stal, niet dat er weer hetzelfde kan gebeuren als de vorige keer. Ik moet haar alleen nog even afborstelen, de sokken wassen, bandages om, hoeven insmeren en klaarrr. Opladen en gaan. We worden om 13.25 uur in de ring verwacht en zullen als 5e starten van onze rubriek. Voor ik het weet ben ik weer terug en weet ik wat het is geworden! Ik ben razend benieuwd, aan de ene kant heeft de dierenarts me heel erg onzeker gemaakt met die blik van hem, die sprak boekdelen hoe hij er over dacht. Aan de andere kant vind ik dat ik de mooiste mini merrie heb die er op deze aardbodem rondloopt. Nu nog zien wat de jury er van denkt.

Nou, daar gaan we! Here goes nothing

De zenuwen gieren

2 okt 2010, 23:57

Volop bezig met het nieuwe trainingsprogramma van Nikita en het keuringschema van Bella, maar even een paar dagen er tussenuit geweest voor een korte vakantie naar Frankrijk. Erg kort, want we zijn eerder terug naar huis gegaan, het was daar wel erg saai. Dus nog even lekker twee daagjes met de peerdjes in mn vakantie.

Niekje doet het echt heel erg goed na de tweede kraak behandeling. Toen ik terug kwam van vakantie heb ik de eerste dag de paardjes in de watten gelegd. Niekje moest eerst even wat doen, even een paar minuten longeren en daarna hebben we heerlijk geknuffeld en gemasseerd. Haar rug voelde geweldig, zo soepel en de spieren waren zo zacht Echt heerlijk om te voelen, wat moet dat fijn zijn voor haar. Verder was ze heel erg rustig, zo zeer zelfs dat ik er nog over na heb gedacht om haar temperatuur op te nemen. Maar ze was gewoon lekker loom en we hebben heerlijk staan knuffelen, ze genoot ervan en ik ook!

Bella heb ik in het weiland hallo gezegd. Daar kwam ik dus niet meer weg. Ze begon met kroelen en hield niet meer op. Ze doet tegenwoordig ook aan babybuikknuffelen (nieuwe voor de Dikke Van Dalen en prachtig voor galgje ) en duwt haar buik in mijn armen. Jammer genoeg was ze behoorlijk natgeregend, maar dat heb ik maar even genegeerd, die broek moest toch de was in. Dus heb ik een poos over haar rug gehangen en met mijn armen om haar heen onder haar buik gekriebeld. Dat zou ze zo een dag vol kunnen houden, maar ik begon toch een beetje kramp te krijgen na een poosje. Ik zat op een gegeven moment ook in een ‘love triangle’ haha! Ik was Bella aan het knuffelen, Olilly was er inmiddels ook bij komen staan en was in mijn haar aan het snuffelen en Bella was Olilly aan het knabbelen. Toen heb ik me er maar even uitgewurmd. Nog even een snoepje door het graaskorfje geduwd en ik ging weer richting uitgang.

Vrijdag wilde ik even met Niek gaan rijden, maar handige ik was mijn zadel vergeten. Tja, dan maar even zonder zadel. Niek was weer zo rustig tijdens het borstelen, dus het leek me wel te kunnen. Totdat ik erop zat en de Engels volbloed weer naar boven kwam. Fijn hoor, maar na een paar momenten was het weer goed en hebben we een kwartiertje gestapt. Alles was heel erg nat, dus Bella heeft niets gedaan. Ze krijgt tegenwoordig ook wat vitamines bij, dus die gaf ik haar in het weiland. Helaas kwam daar haar aartsrivaal weer aan en heeft haar weer door het weiland gejaagd. Zijn baasje belde me om het te vertellen, ik was zelf al naar huis. Voor Bella ga ik dus nu zo snel mogelijk alvast een plekje in Heteren zoeken en wacht ik niet meer tot half februari zoals de bedoeling was. De eerste lijntje zijn al uitgelegd, nu even afwachten wat hier uitkomt.

Zaterdag was een druilige dag. De longeerring stond helemaal onder water, dus Niek en ik hebben daar even in gestaan, ik in mn rubberen regenlaarzen. Was nog net te doen, maar dat kan ik Bella niet aandoen, dus die had weer een vrije dag. Niek was vandaag wederom zo rustig bij het borstelen, ik denk dat het toch te maken heeft gehad met haar behandeling van de ostheopaat. Wat fijn he! Ze voelt zich dan dus echt veel fijner Nog even het massage apparaat erop en ze werd weer aan alle kanten verwent.

Zondag ga ik het kleine monster alvast wassen en klaar maken voor de keuring. Manen, staart en alvast vacht in de Cowboy Magic. Dan wordt mijn werk a.s. donderdag alleen maar makkelijker. Ik was vanavond het tijdschrift van het stamboek aan het lezen en dan zie ik de foto’s van de winnaars van de keuringen. Dat zijn allemaal zulke mooie pony’s. Niet dat Bella niet mooi is, ik ben er persoonlijk heilig van overtuigd dat ik de mooiste shet aller tijden heb, maar ze zit alweer zo dik in het winterhaar... In een paar weken tijd is ze van elegante pony naar winter teddybeer gegaan. Dan lijken wij zo huis-tuin-en-keuken in vergelijking met al die fokkers. De foto’s van vorig jaar keuring nog eens zitten bekijken, toen was ze ook niet zo dik in haar vacht als nu. De moed is me een beetje in de schoenen gezakt en de zenuwen zijn op mijn buik geslagen. Ik ga er gewoon voor en maak er het beste van. Ik hoop dat de jury door haar wintervacht heen zal kijken en de prachtige pony ziet die daaronder zit. Dat zal toch wel...? Gaan we maar vanuit. En dan volgend jaar toch maar aan een dekentje misschien, mijn shetlander onder het dek. We gaan het meemaken!

Maar goed, in kleine stapjes verdelen. Eerst zondag wassen, dan dinsdag en woensdag het normale trainingschema, donderdag de Grote Schoonmaak en vrijdag gaan we er vol in!

Go Bella Go Bella!!

Kraken

25 sep 2010, 23:40

Dinsdag heeft Nikita haar tweede behandeling gekregen van de ostheopaat en we kregen een groot compliment! Ze was erg goed verbeterd in haar lijf en zag er goed uit! Kijk, dat is nog een keer mooi om te horen. Niet geheel onbelangrijk, ik heb ook het idee dat ze beter in haar vel zit. Ze heeft nu voornamelijk haar schoft aangepakt en we hebben een nieuw trainingschema gekregen. Langzaam opbouwen en na drie weken mogen we weer eens lekker de remmen los gooien! Heerlijk hoor, hebben we iets om naar uit te kijken. De twee dagen na de behandeling was ze minder blij met me, als ik haar uit het weiland wilde halen, liep ze eerst demonstratief weg. De derde dag was ik weer vergeven en bleef ze gewoon staan.

Omdat ze dinsdag was gekraakt, en er zaten weer een paar flinke bij, mocht ze even 4 dagen daarna niet onder het zadel. Ik heb haar dus netjes gelongeerd, zo’n 20 minuutjes is meer dan voldoende, is ze lekker los en loopt ze op eigen benen. Dinsdag had ik Bella erbij in de longeerbak en samen heb ik ze de beweging gegeven. Dat gaat prima, eerst even achter elkaar, dan Bella naar het midden en Niek wat meer tempo. Dan Niek naar het midden en Bella nog even wat op haar tempo. Tegen de tijd dat Bella klaar is, is Niek uitgestapt en Bella kan uitstappen op weg naar het weiland. Dat is weer een eindje lopen helaas.

Vrijdag stond ze weer in het uiterste puntje, dus toen heb ik haar laten staan, Niekje even gelongeerd. Niet zo heel lang, want ze had last van haar rug. Ze is hengstig en ik ben bang dat er een ruin opgesprongen is. Zaterdag ging het al een stuk beter, liep ze alweer veel soepeler en heb ik haar wel de volle 20 minuten laten lopen. Bella zaterdag ook nog even aan het werk gezet, die heb ik eerst even warm gedraaid en daarna overgangen met haar gedaan. Inmiddels is ze, ondanks haar graaskorf toch weer naar de 154 cm buikomvang gegaan. Maar goed, dr zit ook een pak winterhaar op van heb ik jou daar. Dat kan het ook wel eens zijn. Verder alles klaar gezet voor tante Claire, want ik ga er even een weekje tussen uit. Even heerlijk relaxen voordat alle drukte gaat beginnen van de verhuizingen. Volgende week dus even geen paarden, echt vakantie dus hihi!

Maar daarna heel hard aan de slag, want de keuring is bijna. Als ik terug kom, zal ik iedere avond Bella-avond houden, toch steeds een beetje longeren en het vierkant stilstaan even oefenen. Ze kent het wel, dus ik maak me er niet zo druk om, maar toch even bevestigen.

Bye bye ijzers

20 sep 2010, 20:45

Maandag de 13e was Niek alweer een ijzer kwijt, nu linksvoor. Na overleg zijn na vele jaren, eigenlijk vanaf het moment van de peesblessure, de ijzers van Nikita eraf gehaald!! Eindelijk zijn we van die akelige dingen af, nooit meer last van gladde ijzers, losse ijzers, ijzers die kwijt zijn en ga zo maar door. Na al deze jaren begonnen haar verzenen van linksvoor wat te verzakken en moest er wat gebeuren. Nu dus ijzers eraf en om de twee weken komt de smid ff checken. Als het niet kan of niet lukt, zitten ze er zo weer onder, maar ik hoop dat we ijzer vrij blijven!

De dagen erna was ik helaas heel erg druk en heb ik ze alleen gedag gezegd en eten gegeven. Niek en Bel vinden dat persoonlijk prima, zolang ze maar weten dat ze een beetje aandacht krijgen en het eten klaar staat, maar ik baalde er wel van. Daarom wilde ik het weekend een lekker paarden weekend van maken.

Zaterdag was de luchtdropping, de hele dag parachutisten die rondom de weilanden sprongen en vanaf een uurtje of twee ook nog eens een hele stoet met oorlogsvoertuigen voor de weilanden. Ik wilde eigenlijk even gaan rijden, maar Niek vond van niet. De Engels Volbloed in haar kwam naar boven en drukte al het koele wat ze evt nog in haar kop kon hebben weg. Alleen maar rennen. Bella was er ook bij en ik heb ze even samen gelongeerd. Daarna eigenlijk snel maar weer naar de wei gebracht, want ze waren geen pretje om bij je te hebben.

Verder kreeg ik zaterdag het nieuws dat Axel helaas is verkocht, hij gaat naar Engeland om daar zijn carriere als sportpaard voort te zetten. Echt onwijs jammer, maar tja, da's aan de eigenaar he. Karolina loopt met haar slechte gezondheid, die maar niet beter wil gaan en het is helaas niet anders. Aan de andere kant, nu is Nikita weer de sjaak, want ik heb alle wedstrijd kleding nu klaar liggen, ik ga in het grijs-wit en heb daar eigenlijk ook wel zin in samen met Niek. Nikita sowieso, dat weet ik, die gaat plat voor wedstrijden, dat paard houdt er van als mensen haar bekijken, dan gaat dat hoofdje net iets ronder en die knietjes net iets hoger, een en al soepel wat k dan onder het zadel heb zonder ook maar een pas los te rijden.

Om het zondag goed te maken heb ik Nikita de volledige behandeling gegeven zondag. Eerst even lekker borstelen, toen een half uurtje onder de massagepad, 20 minuutjes gelongeerd en nog een kwartiertje gereden. De energie was er nog niet helemaal uit, we stuiterde over het grasveld. Uiteindelijk hebben we heerlijk, ik zal niet zeggen ontspannen, over het veld gedraafd. Ik weet niet of het van de adrenaline kwam of omdat die spieren weer beter voelen, maar ze zette een nek op zeg, wow! Toch vind ik haar wel grappig, we ruziën wat over hoe we samen over het veld gaan, voor een buitenstaander zal het er vrij heftig uit zien, maar we vinden altijd samen wel weer een middenweg. Ze loopt dan nerveus te dribbelen en te dreigen dat ze omhoog komt, alleen ik weet dat ze dat in geen duizend jaar zal doen Ik zou er niet aan moeten denken dat een ander paard zo bij me deed, want dan was ik acuut afgestapt, maar van Niek kan ik het hebben. Het wordt tijd dat we weer door de bossen kunnen gaan en ik haar weer lekker haar gang kan laten gaan. Morgen komt de Ostheopaat weer, eens kijken wat zij van de verbeteringen vindt!

Bella is vanaf zondag weer terug naar het grote weiland, het is over met het korte stukkie wat we moesten lopen om onze paarden uit de 24-uurs weide te halen. Nu weer helemaal naar achter en als je pech hebt is het bijna een kilometer wandelen. Nu deze weide twee weken stil heeft gelegen was hij ook weer goed aangegroeid. We zaten net stabiel op 150cm buikomvang en om dit te handhaven heb ik Bel weer haar ruifje omgedaan. Ze was me, zoals je wel kunt bedenken, erg dankbaar en na een paar keer met dat ding tegen de grond aangeslagen te hebben ging ze doelloos voor zich uit staan staren, ze was gehandicapt vond ze zelf. Het arme meisje, komt zoooo veel tekort

Inmiddels hebben wij een nieuw huis gekocht, vandaag het koopcontract tekenen, en nu ga ik dus gericht op zoek naar een weitje voor Bella waar ze mama mag worden. Maar eerst nog de keuring, over 2,5 weekjes staan we er weer helemaal klaar voor in Heteren, super spannend! Ik heb een stalgenootje/ fotograaf gevraagd om een foto shoot te doen tijdens de keuring en ik hoop dat er veel fans ons komen supporten!

Lui zweet en spierpijn

13 sep 2010, 19:53

We hebben lekker doorgepakt afgelopen week. Dinsdag zijn beide dames samen aan de slag geweest in de longeerring, Niek alvast een zadel op en Bella los mee. Nadat we een poosje los hadden gewerkt in de longeerring, het spul mee naar de bak en daar met zn drietjes wat gewerkt. Nikita voor het eerst weer in de bak, het was buiten al aan het schemeren, dus ik dacht, gewoon maar bak rijden dan. Eerst even met lange teugel gestapt en daarna paar rondjes lekker door laten draven op haar tempo, maar daarna terug naar de stap en heb ik haar wat meer rond gevraagd. Ze vond het eerst nog eng, maar toen ik mijn linker hand naar voren deed en ze volgde, voelde ik de ontspanning. Heerlijk!!

Woensdag hadden ze een dagje vrij, omdat ik bij Axel ging kijken. Die is inmiddels weer in de buurt en we gaan alles weer oppakken. Het was leuk om die uk weer te zien, hij staat nu weer lekker in de buurt en we gaan met meer regelmaat weer samen dingen doen. Bella had vandaag ook een klein jubileum, ze was woensdag 100 dagen drachtig. We zijn op 1/3 alweer.

Vrijdag avond Bella nog even aan het werk gehad en in het weekend was het ook weer veel paard. Het begon zaterdag ochtend, om 10.00 uur had ik bij Axel afgesproken, zadel erop en rijden maar. We werden even flink aangepakt en na een half uur stonden we beide hijgend weer bij de ingang. Moe maar voldaan, dit was de eerste keer weer nadat ik van hem gelanceerd was, dus het was nog wel even spannend. Maar alles ging goed. Daarna door naar Bella en haar manen en staart gedaan. Over slechts 2,5 week is de keuring al, dus het wordt serieus. Haar manen helemaal gewassen, een mooie scheiding erin, rechts een beetje meer dan links voor de jury en de vlechten erin. Die gaan er over twee weken pas uit. Haar manen zijn prachtig wit geworden. Na de wasbeurt nog even een rondje met haar gefietst en daarna was ik wel een beetje moe en heb ik Niekje alleen geaaid en ben ik naar huis gegaan.

Zondag was het bijna aan 1 stuk door aan het regenen, ik heb geprobeerd tussen de druppels door te rijden. Eerst naar Axel, maar die had andere ideeën en liet me zand happen voor de tweede keer. Dit keer was het wel zijn bedoeling en wist hij wat hij deed. Zucht, zo fijn hè die pubers, vooral als ze bijna 1.80 zijn, dan komt de grond wel flink hard aan. Daarna voelde mijn lijf ff niet meer zo fijn, dus Niek en Bel hebben zondag alleen een knuffeltje gehad en dat was em. Nu gaan we een paar dagen spierpijn tegemoet. Eigenlijk wilde ik Axel niet meer zien na zondag, ik heb hem ook zwaar verontwaardigd weer terug de wei in gegooid na wat hij gedaan had, maar zijn vrouwtje heeft me weer omgepraat en ik blijf hem toch doen. Zij gaat ons goed begeleiden en het schijnt allemaal goed te komen. Tja, terugdenkend aan Nieks vroegere jaren kan ik me toch niet herinneren dat ik er zoveel in zo’n korte tijd af lag. En wie Niek kende toen ze nog een ondeugende Niekje was van 4 jaar weet dat ik niet overdrijf als ik zeg dat zij er ook wat van kon. Maar goed, ik kijk het nog even aan. Tot aan de keuring ga ik hem in ieder geval niet meer rijden, want ik kan dan geen gebroken been gebruiken en dat soort dingen gebeuren alleen als je het echt niet kan gebruiken.

Ik moet wel zeggen, telkens als ik me bezig hou met andere paarden, kom ik weer tot de conclusie dat ik echt geweldige paarden hebben, met allebei kan ik lezen en schrijven en we weten van elkaar precies wat we willen. Geen grapjes, geen staking en geen misplaatste geintje, gewoon fijn samen zijn en elkaar vertrouwen voor de volle 100 procent. Da's toch fijn als je dat met je paarden hebt en ik denk, nee ik weet dat ik erg gezegend ben.

Stuivertje wisselen

6 sep 2010, 21:29

Een normaal weekje gehad, beetje met Bella gewerkt, Nikita heeft haar rondjes afgewerkt en eigenlijk geen gekke dingen. Jaja, zo kan het ook!

Bella en Niekje hebben weiland gewisseld. Nikita is weer met haar groep naar de grote weide gegaan en Bella en consorten zijn even naar het kleine weiland verhuisd voor twee weken omdat er een hardere aanpak voor het JKK gehanteerd wordt. Ze mogen nu even twee weken niet in het weiland. Het ging niet zonder slag of stoot. We hadden bedacht dat we ze allemaal wel in 1x konden omweiden, maar dat vonden de paarden niet helaas. Draadje open en lopen maar, tja, dat was niet echt zoals de paarden het in gedachte hadden. Ze wilde niet eens naar de sluis. Uiteindelijk alle paarden toch door de uitgang en daar gingen ze. Tot twee keer toe kwam de gehele groep in een aardig galopje terug, maar Elske hield ze goed weg, want Dineke en ik kwamen met Bella, Olily en Laiza nog aangewandeld. Uiteindelijk met een half uurtje alles omgezet en ze waren aan het rondrennen om hun plekje te vinden. Bella heb ik er nog uitgelaten, zij is daar gewoon te klein voor, en niet te vergeten drachtig. Na een half uurtje toen alles weer rustig was heb ik haar naar Olily gebracht en heb ik haar nog een poosje bekeken. Alles ging prima. ’s Avonds ook nog anderhalf uur samen met Sam, Claire en Marjolein nog bij het weiland gezeten en het leek allemaal goed te gaan.

Ze heeft de laatste tijd weer wat last van een vervelend weidegenootje, hij jaagt haar op, zet haar in een hoek en maakt haar erg overstuur. Hij is het waarschijnlijk ook geweest die haar voor de keuring heeft toegetakeld. Het paardje is behoorlijk aanwezig in de groep, maar zijn vrouwtje is zich er van bewust en gaat ermee aan het werk. Hij gedraagt zich naar alle paarden zo, met de nadruk op de shetjes. Da’s gewoon balen. Ook dat ik nog niet weet waar we een huis gaan kopen, anders had ik haar alvast naar het weiland gebracht waar ze uiteindelijk heen gaat om te bevallen, maar dat kan nog niet. De huizenjacht loopt een beetje stroef, dus dat kan nog wel even duren... Dus hopen dat het paard zich beter gaat gedragen. Teveel stress is ook niet goed, daar wordt Junior niet blij van.

Nikita is inmiddels niet meer naast de fiets aan het werk, we hebben ons verplaatst naar de longeer ring. Ze werd zo actief dat naast de fiets geen optie meer was, dat hield ik niet meer bij. Dus nu mag ze weer ’gewoon’ aan het werk. We zitten inmiddels op het cruciale half uur werk dus de volgende keer dat ik op stal ben gaat het zadel weer mee. Eerst het stof eraf blazen, dat was juli dat ik dat ding voor het laatst gebruikt heb...

Wel een voordeel van de nieuwe weide, hij is redelijk kaal. Bella is al haar cm in buikomvang weer aangekomen en moet dus weer een beetje afvallen. En ze krijgt wintervacht. Best jammer dat we niet begin september naar de keuring konden gaan, toen zag ze er veel beter uit, maar hopelijk gaan we het nu ook nog gewoon goed doen.

Wat een water!

29 aug 2010, 21:31

Ik kan me nog herinneren dat ik een paar weken geleden aan het tikken was hoe warm het was, hoe droog het was. Tja… Dat is niet meer. Er is de laatste dagen meer regen gevallen dan normaal in een maand. Nog even en de paarden gaan verschrompelen hahaha! Ze hebben er weinig last van hoor, het zijn vaak de baasjes die er moeite mee hebben. Als mijn moeder het vroeger koud had, kreeg ik een extra trui aan, en zo gaat het ook met de paardjes.

Niek gaat goed, zo goed zelfs dat ze bruist van energie. Uh, ze bruist de laatste tijd ook een beetje over. Ik ben veel met haar aan het fietsen, maar vandaag moest ik staken omdat ze om mijn fiets ging galopperen, aan een touwtje van 1,5 meter. Tja, da’s niet handig. Als ze zich gedraagt kunnen we heerlijk om stal heen fietsen via de rotonde en zelf een galopje naast de fiets, als ik het bij hou. Vandaag dus na een paar meter omgedraaid en verder in de longeer ring. Daar moest ze echt even energie kwijt en heb ik haar een half uurtje aan het werk gezet. Ze is er ook niet het paard naar stil te zetten terwijl ze zich goed voelt.

Bella heeft een drukke week gehad. Gelongeerd, gewandeld en… De derde echo! Na haar vechtpartijtje van een paar weken geleden bleef ze toch gevoelig op haar buik. Ik maakte me een beetje zorgen, want ze tilde zelfs waarschuwend haar beentje op toen ik aan het korstje wilde zitten. Bella schopt niet zomaar, nooit. Maar alles was goed! Vrijdag ben ik samen met Sanne naar de Lingehoeve geweest. Weer helemaal in de roze bandages was ze er weer klaar voor. Opladen en dara gingen we. Ik was toch wat nerveus, gelukkig wilde Sanne rijden. Eenmaal daar hadden we al snel weer de aandacht van vele en ik snap wel dat Bella soms naast haar hoefjes gaat lopen. Waar we ook komen , overal hoort ze van bekende en wild vreemden hoe mooi ze is. Tja, ik kan daar niets tegenin brengen

Terwijl wij staan te wachten komt dierenarts Erik die de vorige echo heeft gedaan met een brede glimlach op ons af. ‘He kijk, dat zijn de mensen van Youtube, ik herkende jullie meteen! Mijn 8 jarige dochter vertelde me dat ik op youtube was, dat was jullie filmpje!’ Hahaha, dat ging toen heel snel en ineens wist iedereen dat wij van het youtube filmpje waren! Ik kreeg geloof ik wel even een rood hoofd Maar hij vond het niet erg, ook de heer die Bella vast hield kon er de lol wel van inzien en begon zijn haar voor de grap goed te doen toen Sanne met de camera onze kant op kwam. Cool!

De dag verliep niet zoals hij hoorde te lopen, het spreekuur liep uit, maar we wisten niet waardoor. Ineens moesten we weg van de binnenplaats, iedereen werd de stallen in gestuurd. Er kwam een grote trailer aan die voor de operatiekamer parkeerde. We konden niet veel zien, maar snel hoorde we het al, er was net een paard overleden. Vreselijk, ik zag de eigenaresse staan aan de andere kant van de binnenplaats en dan breekt je hart, wat vreselijk, daar kun je je gewoon geen voorstelling van maken hoe je je dan voelt. Ik ben dichtbij geweest, maar door het oog van de naald gekropen.

Maar wij waren daar voor blije dingen! Er kwam een andere dierenarts dan Erik, maar de echo kon van start. Ik had verteld dat we een check wilde doen om te kijken of alles goed was met de kleine. We konden helaas niet veel zien, want hij had zich diep verstopt in een grote vruchtwaterzak. Wel kon de dierenarts mij vertellen dat alles goed was met hem, dat was het belangrijkste.

Voor Nikita heb ik ook een nieuw speeltje, een massage pad. Ik heb er lang over nagedacht of ik het zou doen, maar pasgeleden toch aangeschaft. Ze geniet er zo van! Het was echt een goede koop, ze moet wel echt ontspannen eraan beginnen, anders lukt het niet, maar eenmaal ontspannen, gaat de pad haar ruggetje helemaal lostrillen. Ze valt bijna in slaap en staat lekker te smakken en te gapen van ontspanning. Heerlijk om haar zo te zien! Ik krijg de laatste tijd ook veel complimenten over haar, dat ze er goed uitziet. Ze is weer op gewicht, ze glanst en die twinkel in haar ogen is verblindend. Het is een echte deugniet!

En weer opbouwen

23 aug 2010, 22:03

We kunnen de draad weer een beetje oppakken, Bella is helemaal hersteld van de strijd die ze heeft gehad en Niek gaat ook steeds beter!

Nikita is op het moment naast de fiets aan het lopen. Heen gaat prima, zolang we maar niet langs de kudde paarden komen waar Axel in staat. Axel kent mij inmiddels al wat beter en als ik hem dan roep (vol enthousiasme roep ik 'AxelTJE' tegen mijn reuze adoptie kind!) is Niek wat minder blij. Al een paar keer dreigen met omhoog komen, maar dan is ze bij mij aan het verkeerde adres. Dat weet ze en dan toch maar hard doorlopen. Verder loopt ze echt geweldig naast de fiets, heerlijk lange stukken draven en stappen. We zitten nu op ruim 20 minuten die we vol maken, dus eindelijk een volledig rondje om de stal via de rotonde.

Niek is inmiddels ook verhuisd naar een nieuwe weide. Het is een kleinere, aan de wegkant. Maar ik moet heel eerlijk zeggen, ik ben er niet verdrietig van, ik pluk haar nu toch net ff wat sneller het land uit. En als Bella aan het hek staat kan ik zelfs 2 paarden binnen 10 minuten op stal hebben Geweldig toch! Vandaag haar mestmonster op de post gedaan, vorige keer had ze niets, nu schijnen meerdere paarden positief te testen. Waarschijnlijk morgen of woensdag zal de test binnen zijn. Ik wacht af.

Bella mocht deze week mee wandelen, eigenlijk haar eerste arbeid weer nadat ze kreupel was. En wat is ze toch altijd enthousiast. Als Niek zich helemaal staat op te vreten, want dan komt Axel's groep weer aandenderen, staat Bella eens rustig te kijken, ziet het gebeuren en loopt weer onverstoorbaar door. Af en toe wens ik wel eens dat ze 50cm groter was, wat is zij een perfect rijpaardje met haar mentaliteit. Moet je de grappen en grollen even buiten beschouwing laten, want dat zal dan de grootste reden zijn dat je eraf zou knikkeren .

Er is nog wel een klein beetje gedonder in het land. Pas was er bij het hek wat gaande en ik liep in het grote weiland van Nikita bij de rand van het pad. Nikita ziet dat en gaat to the rescue! In volle galop gaat ze naar de 24 uurs weide groep, kwam er achter dat alles goed was en ging daar vooraan grazen. Wel super schattig, stiekem vindt ze Bella wel leuk

We gaan binnenkort weer eens beginnen met het werken naar de keuring, nu nog zo'n 6 weken, maar eerst a.s. vrijdag de derde echo. Even voor de zekerheid kijken hoe het met Junior is.

Rustig weekje

16 aug 2010, 23:13

Zo, ff een weekje bijkomen van alles, beetje rustig aan gedaan. Bella heeft de hele week in het weiland gestaan, Ik was iedere ochtend en iedere avond in het weiland om haar medicijnen te geven en haar wonden in te smeren en het heeft geholpen. Ze ziet er weer goed uit en ze is niet meer kreupel. Daar ben ik echt heel erg blij mee! Ik heb wel een aantal keren gezien dat ze nog achterna gezeten is en van mensen gehoord dat ze gepest werd, maar verder geen kleerscheuren meer. Ze moet maar gewoon leren om goed van zich af te tikken.

Deze week ga ik haar weer oppakken en gaan we doorwerken naar de nakeuring in Heteren op 8 oktober. Ik heb haar al opgegeven en vrijgevraagd. De donderwolk is weg boven mijn hoofd en we gaan ervoor. Ik heb er weer zin in!

Nikita wordt steeds soepeler, ik heb haar en Bel zaterdag samen in de paddock gehad om foto's te maken. Ik wilde graag mooie fotó's van een drachtige Bella, maar het was Nikita die de show steelde. Rennen, showen en gek doen. Ik zat de foto's terug te kijken en zag een heerlijk soepele Niek. Dat is genieten hoor! Voor het eerst meer foto's van Niekje dan van Bella, ze had er zin in. Verder zijn we bezig met het trainingschema dat we van de ostheopaat kregen, zoals het er nu uitziet stap ik op 6 september weer op het paard. Voor een paar minuten, maar dat maakt niet uit. Alle overwinningen moet je vieren

Axel is ook weer back in business, nadat hij zijn hoef kapot had geslagen was hij even uit de roulatie, maar hij is weer in orde. Toen ik vandaag op stal kwam zag ik een briefje aan de deur hangen dat er weer een onderlinge wedstrijd was. Ik denk dat Nikita dat niet haalt, maar Axel waarschijnlijk wel. Of misschien beide of wellicht geen. We zien het wel, ik ga proberen mee te doen, leuk!

Waarom...?

7 aug 2010, 17:09

Ik ben er echt ziek van, mijn humeur is tot onder het vriespunt gedaalt en baal enorm. En dat is allemaal heeeel lichtjes uitgedrukt. Wat had ik graag hier willen schrijven hoe goed het was gegaan op de keuring, hoe leuk we het hebben gehad en dat al onze inspanningen zijn beloont. Maar dat kan niet.

Ik ben vandaag wel in Kootwijkerbroek geweest, maar Isabella is niet meegeweest. Nadat we gister van top tot teen alles hadden gewassen en ieder haartje op zn plek zat heb ik haar een dek omgedaan en weer terug in het land gezet. Ze vond het helemaal niet leuk, dat friemelen en was erg blij dat ze weer terug mocht. Om 21.00 uur zetten ik haar in het weiland, nog even bij Niekje geweest en toen naar huis. Klaar maken voor de grote dag!

Zaterdag ochtend vroeg weer uit de veren, alles was al helemaal klaar, want ik had met militaire precisie de voorbereiding gedaan en op naar stal. Daar om 9.00 uur Bella opgehaald en ik schrok even, een wond in haar hals. Een flinke, maar goed, het was onder haar manen, dat kon ik wel wegmoffelen. Toen ik het dek eraf haalde schrok ik me rot. Ze was helemaal rondom te grazen genomen...! Zelfs haar neusje is helemaal kapot omdat ze daar een klap op heeft gehad. En ook op haar achterbenen, links achter op de kroonrand en rechts achter op de pijp en kroonrand. Ze zag er verschrikkelijk uit! Het is maar goed dat ik niet weet welk paard dit heeft gedaan...

Toevallig kwam de ostheopaat deze ochtend bij twee andere paarden en ze wilde wel even naar Bella kijken. Met een paar blikken wisten we eigenlijk allemaal genoeg, ze was kreupel. Over en uit. Als ik toch ga en de ring uit gehaald wordt omdat ze kreupel is, mag ik dit jaar niet meer in de ring verschijnen. Dit risico was te groot, dus ik heb haar teruggetrokken uit haar rubriek. Dan mag je later nog naar de nakeuring. Shit zeg, wat een kut moment was dat. Niet alleen is mijn lieve kleine drachtige Bella helemaal in elkaar geschopt, maar ook nog eens precies op de dag voor de keuring. Wat zeg ik, net ervoor, want het bloed was nog vers. Had ik maar... Was ik maar eerder... Tja, helaas kan je de tijd niet terugdraaien.

Het was een makkelijke beslissing, omdat ze gewoon pijn had, maar wat een verschrikkelijk moeilijk moment zeg. Daar sta je dan, helemaal klaar voor de start, Bella ziet er werkelijk geweldig uit, zit perfect in haar vel en dan gebeurt dit. Niets aan te doen. Heel zuur.

Nu gaan we ons opgeven voor de veegdag in Heteren begin oktober. Dan wordt er een nakeuring gedaan voor alle pony's die niet naar hun eigen premiekeuring konden komen om wat voor reden dan ook. Dan gaan we daar gewoon de show stelen en de prijzen wegkapen!

Nu ga ik nog even door met heeeel hard balen en me shit voelen, dat is morgen ook wel over. Ik hoop dat alles goed komt met Bella en dat alles in orde is met onze jongste spruit. Toch nog even voor de zekerheid eind augustus nog een echo laten maken. Dan zullen de wonden van Bella weg zijn en even zeker weten dat ook alles goed is met Junior.

Nikita nog steeds in de lappenmand

4 aug 2010, 14:22

Maar we zijn hard bezig om haar er weer uit te krijgen!

Nadat ze al twee weken slecht liep zonder permanente verbetering heb ik gister voor Nikita een ostheopaat op bezoek gehad, Els Bach. Ik wilde even haar oordeel weten en dan kon ik alsnog een beslissing nemen om haar weer onder de röntgen te laten zetten. Maar het was positief en we kunnen waarschijnlijk met het kraken van haar lijf een heel eind komen. Verschil tussen 700 euro en een keer of drie – vier 75 euro Vindt mijn portemonnee ook leuker.

Ze heeft nu eerst de uitstekende rib aan de rechterkant aangepakt. Deze zorgt er waarschijnlijk voor dat ze minder goed en altijd pijnlijk moet ademhalen en een deel van haar longen afsluit waar rommel achter blijft. Klinkt logisch omdat ze die astma heeft ontwikkeld. De rib is al een stuk minder zichtbaar, komende dagen kan ze erg veel hoesten en vieze ogen en neus hebben. De rotzooi gaat er als het goed is uitkomen. Verder heeft ze met acupunctuur een aantal spieren in haar rug en billen geactiveerd en ook nog het een en ander achter bij haar oren gemanipuleerd. Verder heeft ze nog niets gedaan, we waren toen alweer bijna drie kwartier verder. Ze gebruikte waarschijnlijk maar zo’n 60% van haar gehele longoppervlakte door die rib...!

Ik heb massage oefeningen meegekregen om haar de komende dagen te helpen, komt die massage cursus toch weer goed uit. En een trainingschema. Ze mag nu 4 maal per week mee het bos in aan de fiets, we beginnen met 10 minuten en na elke 3 dagen 2 minuten erbij. Ze mag ook niet mee zomaar wandelen, alles wat ze loopt op een dag is waar ze zelf voor kiest of onderdeel van het trainingsprogramma.

Ze zal nog steeds kreupel lopen, de oorzaak kan nog niet aangepakt worden, omdat er teveel in haar lijf is wat aangepakt moet worden. Het is mij uitgelegd dat we ‘C’ willen aanpakken, maar daarvoor moeten we eerst ‘A’ repareren waardoor ‘B’ beschikbaar wordt en zo doorwerken naar de eindbestemming. En dan de volgende doelen weer stellen.

Maandag heb ik weer contact met de ostheopaat en dan bespreken we de resultaten en plannen we de vervolgafspraak. Hopelijk kunnen we snel haar eindpunten bereiken en gaat ze zich weer goed voelen!

Pre-keuring stress

3 aug 2010, 12:02

De pre-keuring stress begint toe te slaan. Het gevoel van slechte voorbereiding, regen en andere doemscenario’s gaan weer hard door mijn hoofd. Waar begin ik toch elke keer aan...

Voor de echte shetlandfokker is dit een peuleschilletje, maar ik kan mezelf nog herinneren, de uren voor de vorige keuring. Zo nerveus dat er geen stofje meer op Bella zat en tijdens het voorbrengen zoveel bloed in mijn wangen dat het een raadsel is hoe de rest van mijn lichaam nog kon functioneren. Daarna achter opstellen en gewoon misselijk van de zenuwen zijn. Nu weet ik inmiddels wat ik kan verwachten, wat ik van Bella kan verwachten en dat het best wel goed komt omdat ik een super pony heb. Maar de kriebels blijven. En gelukkig zoals vorig jaar nog geen nachtmerries gehad met alles wat fout kan gaan.

Oja, had ik al gezegd dat dit hobby is?

Het Shetland stamboek maakt het dit jaar nog bonter. En dan bedoel ik niet de bonte pony's helaas. Wederom geen starttijd, maar met een beetje giswerk kun je uitrekenen dat, omdat wij in de 3e rubriek zitten na de pauze, pauze is ongeveer 13.00 - 13.30 afgelopen en 20 minuten per rubriek, we ongeveer 13.40 - 14.10 aan de beurt zijn. Echter, alle pony's moeten dit jaar tussen 7.30 - 8.30 aangeboden worden voor veterinaire keuring...! Maar goed, we gaan er gewoon weer voor. Ik neem een baal hooi mee, wat eten en borstels en ga er vanuit dat het allemaal goed komt, ook als ze 6 uurtjes moet wachten daar. Bella zal Bella niet zijn als ze niet alles op alles zet om de aandacht te vangen. Maar wil je langs komen, raad ik aan om rond 13.00 uur richting manege Voorwaarts in Kootwijkerbroek te komen. Alle fans zijn welkom!

Op het moment ben ik met Bella zo’n drie keer per week aan het trainen naast de fiets en eens per week loop ik met haar het rondje zoals ze ook moet doen straks voor de jury. Haar manen zijn inmiddels in orde en hangen precies goed. Naar twee kanten met aan rechts meer dan aan links. Maantop is geweldig lang en dan die brutale blik eronder moet toch indruk gaan maken op de jury gaan we vanuit. En helemaal met die nieuwe moederglow er overheen nu ze drachtig is. Ik ben benieuwd!! Hoop dat we ons resultaat van vorig jaar gaan evenaren.

Dit jaar ben ik natuurlijk weer een stukkie wijzer, dus heb nu een beter halster waar haar hoofdje beter in uitkomt en heb alle tips van vorig jaar ter harte genomen. Nu alleen nog de checklist die ik heb gemaakt met alle benodigde spullen aflopen en alles klaarleggen. Dan kan ik deze week nog de ontbrekende spulletjes kopen als dat nodig blijkt. Maar volgens mij heb ik alles.

Vanavond komt de hoefsmid, eigenlijk voor Nikita want dat is echt heel erg nodig, maar ik laat hem ook even naar Bella kijken. Dan hebben we in ieder geval nette hoefjes voor zaterdag. Daarna komt de ostheopaat voor Nikita, want die is nog steeds niet helemaal in orde. Vandaag even kijken wat zij er van zegt, wellicht kunnen we het af met wat kraken hier en daar, anders even een bezoekje aan Lienden. Ach, daar zijn we ook al lang niet meer geweest, Henk zal dr wel missen zo onderhand

Ik heb Bella ook opgegeven voor de jongerenfokdag a.s. 13 november. Dat is in Heteren op de Fruithof en gewoon leuk. Vorig jaar konden we niet meedoen, omdat dit net op de verhuisdag was van of naar haar stalletje in Heteren, dat weet ik even niet meer. Dat was in onze nomaden periode in ieder geval. Dit jaar is er veel meer rust en kan het wel.

Maar goed, nu eerst naar aanstaande zaterdag toe leven. De komende dagen regent het nog veel, dus donderdag krijgt ze (niet lachen…) een deken op en vrijdag staat een groot kruis in mijn agenda en gaan we POETSEN! Staart en manen wassen, overmatig gebruik van anti-klit en nog meer van dat soort beauty salon praktijken. Ik moet nog even kijken of we echt zaterdag al om 7.30 uur daar moeten zijn want dan rijden we dus om 7.00 uur op stal al weg. Dan kan Nikita wel eens een logeetje in haar stalletje krijgen die nacht. Een nachtje samen moet geen probleem zijn, zolang er maar geen eten in de buurt is.

Verder ben ik inmiddels met Axel aan het rijden, wat een kanon zeg! Heb hem inmiddels ook alleen gereden, vond ik eerst eigenlijk heel spannend, maar hij was super! De startkaart is binnen en kan niet wachen om te beginnen met lessen en wedstrijden. Lessen wordt volgende week en wedstrijden vanaf oktober waarschijnlijk. En... Turina is afgelopen zondag hierheen gekomen! Na een turbulent ritje van Drenthe hierheen en een kleine ontploffing toen we de klep bijna opende, stapte ze heel rustig de trailer af. Nu in het weiland en Claire en ik gaan haar als het goed is omvormen tot braaf rijpaard/ westernpaard/ endurancepaard/ springpaard. Doorhalen wat niet van toepassing is Even kijken wat haar het meeste ligt straks.

Ik laat het zo spoedig mogelijk weten wat het is geworden en uiteraard zal het hele gebeuren ook gefilmd worden met bijbehorende foto’s. Voor degene die langs willen komen, kijk even bij de berichten op deze hyve voor de adresgegevens en ringnr etc en anders… Wish us luck!!

Omvang: 146 cm

De echo

23 jul 2010, 16:24

Gistermiddag werden we op De Lingehoeve verwacht voor de echo, ging ik eindelijk met eigen ogen ons veulentje zien. Gister was ze 52 dagen drachtig en dit was de controle echo zeg maar, of er echt een veulentje aan het groeien was in haar buik.

Wat een wondertje zeg, ik kon het bijna niet bevatten toen ik naar dat schermpje aan het staren was. Daar was ons veulentje, vrolijk aan het spartelen in Bella’s buik. Nou ja, spartelen, het lag relaxed op het ruggetje, beentjes in de lucht en beetje bewegen hier en daar. Goh, wat ontzettend mooi!! Normaal kan ik geen chocolade maken van echo’s zeg ik maar gewoon ja en amen als ik ze weer eens onder mijn neus krijg en heel af en toe zie ik er iets van een vormpje in. Maar dit hoefde de dierenarts niet eens aan te wijzen, ik zag het meteen. Daar was de kleine drommel! Het hartje was flink tekeer aan het gaan en ik zag het kleintje beetje bewegen. Wauw...!

We waren vroeg aan de beurt en dus ook weer zo klaar. Petra heeft een filmpje en de foto’s gemaakt, voor in het foto album. Erg goed gelukt! Bella was weer erg makkelijk met transport en stond daar stoer te zijn in haar roze bandages. Zowel heen als terug heeft ze relaxed in de trailer gestaan en eenmaal aangekomen op stal kreeg ik een mooi Prenatal tasje met de woorden ‘Als jij wij wordt’ van Petra en Kim, een fotolijstje voor de eerste echo. Die ga ik zo ff vullen!

Eenmaal Bella weer in het weiland en op weg naar Niek kwam het echte besef pas, ze is drachtig, alles gaat goed en ik heb het veulentje gezien! Wauw, wat gaaf zeg. Met een grote smile op mijn gezicht heb ik Bella nagestaard terwijl ze naar haar vriendinnetje Zara aan het wandelen was op haar dooie gemakkie. Het avontuur is echt aan de gang!! Nog 283 dagen en dan is hij of zij er. Ik kan nu al niet meer wachten

Training day

19 jul 2010, 12:59

Alles begint nu weer in het kader te staan van de keuring van 7 augustus. Met smart wacht ik op het programma boekje, de voorbereidingen zijn in volle gang. En het werpt zijn vruchten af, Bella heeft al een betere conditie en is inmiddels 8cm aan omvang kwijt! Nou verwacht je bij een drachtige merrie dat ze juist gaat aankomen, maar Bel stond bij de hengst in een pittig vet weiland en is daar aardig wat kilootjes aangekomen. Het gros van de merries die daar stonden hadden of een veulen aan de voet of waren drachtig, dus dan is het geen probleem. Voor een merrie zonder veulen en niet drachtig is het wat overweldigend.

Maandag ben ik met Nikita, Claire en Gwen naar Juffrouw Tok gereden, daar hebben we de paarden in een stalletje gezet (wel erg smal, maar Nikita vond het helemaal prima, ik was degene die er het meeste moeite mee had) en hebben we een ijsje gegeten op het terras. Ik als overbezorgde moeder moest continue kijken of alles wel goed ging, maar uiteraard was er niets aan de hand. Het was nogal laat toen we terug waren, snel nog even Bella geknuffeld en toen was het alweer bijna 22.45 uur...! Dinsdag ochtend voordat ik naar het werk ging even bij stal langs en Bella’s graasmasker omgedaan. Het gras begon flink te groeien. Alles was nog in diepe rust toen ik daar om 8.00 uur stond, heel schattig om te zien. Dinsdag verder een hele rustige dag, alleen wat gevoerd en de bekende APK check of alles in orde was en woensdag noodgedwongen niets gedaan. Tjonge jonge, wat een weer zeg!!

Ik zag het al aankomen en wilde alleen even snel hallo tegen ze zeggen, maar toen ik bij beide was geweest en op zoek was naar Bella’s graasmasker wat het monstertje af had gekregen, kwamen er ineens grote donkere wolken heel hard aan. Ik heb een sprint gemaakt van achteruit het weiland, wie het weiland kent weet hoe ver dat nog is, en ik was net op tijd in mijn auto. Het brak zo erg los dat ik niet eens meer bereik met mijn telefoon had...! Wel grappig om te zien hoe paarden zich in dat weer gedragen. Alles bleef heel rustig en ze stonden heel dicht bij elkaar. Met die vreselijke onweersbui en keiharde regen stonden ze tegen de boomgrens aan, toen dat over was en het nog alleen hard waaide gingen ze met z’n allen in een groep midden in het weiland staan. Mooi om te zien! Er is verder helemaal niets geks gebeurd.

Donderdag wilde ik met Bella gaan oefenen aan de hand lopen en het vierkant staan, maar ik moest haar eerst vangen. Ze is niet zo blij met mij als ik haar een graasmasker om wil doen en ik heb serieus achter haar aan moeten jagen! Ik mocht haar aaien, snoepjes geven, maar zodra ik iets om haar hoofd wilde doen, was ze weg. Zucht, uiteindelijk na wat ponysurfen (aan de hals hangen, hopen dat ze stopt, meegetrokken worden maar niet stoppen) heb ik haar te pakken gekregen en heeft een weidegenootje haar halster omgedaan. Op de terugweg vond ik in het mega weiland zomaar ineens haar graasmasker terug Mijn zusje had al een nieuwe voor haar gekocht, maar die zit nog steeds in de verpakking.

Nadat ik vrijdag Axel gelongeerd had, ging alle aandacht naar Nikita toe. Als er iets niets voor haar is, dan is het haar bit weigeren en dat deed ze, ik moest hem echt in haar mond stoppen. Ze had er wel een goede reden voor, die is weer eens door haar rug gegaan en liep zo slecht dat de tranen je in de ogen sprongen. Nog even geprobeerd of bijzetten ging helpen, maar ze bleef verschrikkelijk lopen. Afgezadeld en weer terug het weiland in, ze moet maar even een paar dagen relaxen. Ik ben haar nu dagelijks goed aan het masseren met kamferspiritus die Sanne zaterdag samen met Sylvia kwam brengen. Ik stond net op het punt om met Bella te gaan fietsen en aangezien Sanne net bij de stoeterij met haar oude verzorgpaardje en kleindochter van Lani vandaan kwam, had ze een camera bij zich. Ik heb het resultaat hier op de Hyve geplaatst. Ik heb daarvoor nog even met Axel gelongeerd en echt heel fijn met hem gewerkt! Echt een scheetje, ik weet nu al dat als we straks op het punt zijn waar we moeten zijn, ik het erg moeilijk ga krijgen om hem weer los te laten. Maar goed, dat zien we dan wel!

Zondag weer in het weiland staan plukken, dit keer met handschoenen. Nog nooit € 1,80 zo goed besteed Om 13.00 uur kwamen kennissen uit Drenthe, lang verhaal, maar ik wilde haar heel graag uit de brand helpen nadat zij mij heel lief heeft geholpen toen het met de huisvesting van Bella slecht ging. Met als resultaat dat binnenkort Turina bij ons op stal komt. Met 3,5 paard (Nikita, Axel, Bella en baby) wordt het wat druk, dus ik heb de hulp ingeroepen van Claire. Die was meteen onwijs enthousiast en wil graag de uitdaging aangaan. Het is een 10 jarige merrie die nog beleerd moet worden en eigenlijk helemaal niets weet behalve veulens baren. Heeft ook een behoorlijk verleden met nare mensen in haar leven, maar dat komt wel goed. Haar huidige vrouwtje heeft al grote stappen gezet in het terugwinnen van haar vertrouwen, nu mag ze in de 24 uurs weide weer helemaal paard worden. Ik ben heel erg benieuwd hoe het zal gaan (Thea, we houden een video dagboek bij hoor, dan ben je overal toch een beetje zelf bij!! )

‘s Avonds mijn moeder en Henk voor het eerst op stal rondgeleid, ze hadden het nog nooit gezien, dus ik heb ze maar snel eens deze kant opgehaald. Nieks ruggetje nog even gedaan en toen was het alweer het einde van deze week. Maandag weer aan het werk en nieuwe avonturen. Deze week moet ik aan de slag met het keuringskapsel en hebben een hele belangrijke dag donderdag, de eerste echo!! Dan ga ik met Petra voor het eerst onze baby zien.

Summer is magic!

12 jul 2010, 18:45

Het warme weer was ook deze week nog behoorlijk aanwezig, dus we hebben het redelijk rustig aan gedaan. Ons gecancelde lesje van zaterdag is naar woensdag gegaan en Niek en ik hebben werkelijk heerlijk gereden! Sandra heeft ons flink aangepakt en gegymnastiseerd, maar dat moest ook weer eens. De volgende les gaan we waarschijnlijk een klein sprongetje maken, Nikita blijft de laatste tijd maar op hindernissen afgaan, dus heb ik eens overlegd om dit onder begeleiding toch eens te proberen. Wellicht is het een goede oefening om haar rug helemaal te laten strekken.

Donderdag met beide dames samen op pad geweest, Nikita rijden en Bella naast ons met een lang touw. Zodra we bij de weide waren, hadden we de aandacht van de andere paarden. Niek was om het zacht uit te drukken not pleased en liet dit ook weten. Ik dacht even dat we volledig in protest omhoog gingen, maar dat viel weer mee. Zodra we voorbij het weiland waren, gingen die twee prima naast elkaar! Terugweg idem dito, weer kwam de kudde nieuwsgierig op ons af en nadat we bijna een fietser van het fietspad hadden gekegeld ben ik maar afgestapt. Al met al toch tevreden en voor herhaling vatbaar. Nadat ik met de meiden weg was geweest, nog even met de jonge man aan de slag gegaan. Axel en ik zijn voor het eerst samen aan het werk gegaan. Ging erg goed, we vinden elkaar wel leuk volgens mij.

Vrijdag was een bloedhete dag, het KNMI waarschuwde voor ASTMA patiënten ivm de smog, dus daar vallen ook paarden met ASTMA onder neem ik aan. Ik had met Sanne en Syl afgesproken voor een buitenrit, maar ik had gelukkig nog een troef achter de hand, ik ben met Whisper gegaan. De jonge haf van Eva die buiten wel erg leuk vindt, maar zijn weg nog een beetje moet vinden. Met zn tweeën zijn we helemaal naar Wolfheze gereden en afgezien van een algehele staking voor de koeienwaterbakken en twee noodstoppen ging het eigenlijk wel erg goed. Hij had er lol in en we hebben lekker gereden. Sanne en Syl kwamen mij daarna ophalen op stal om bij mij thuis een filmpje te kijken en heb ik ze ook voorgesteld aan Axel. Helaas heeft hij die vrijdag een blessure opgelopen en is hij sindsdien kreupel. Nog niet echt ernstig, maar hij heeft een dikke pees. Hij is natuurlijk net van grote platvoeten naar nette bekapte voetjes gegaan, is erg druk in het weiland en heeft vreselijke mok aan dat voetje. Even afwachten dus wat het gaat worden. In het ergste geval is het toch een peesblessure en wordt alles een half jaar uitgesteld.

Vanaf zaterdag heb ik Bella verder met rust gelaten. Het was zo warm en ik denk niet dat zij zin heeft om echt iets te gaan doen. Gaan we wel weer verder mee als moeder natuur beter meewerkt. Niek heeft zaterdag haar eerste sprongetjes aan de longeerlijn gemaakt ter voorbereiding op a.s. zaterdag en net toen we weer binnen stonden brak de hemel open. Wat een regen...! Ik heb haar binnen gehouden tot het onweer over was en toen even Axel opgehaald. Die was redelijk overstuur, hij wilde zich niet laten vangen. Uiteindelijk toch gelukt en zijn beentje verzorgt. Peesje afgespoten, cooling gel erop, mok gewassen met betadine en mokzalf erop.

Zondag al vroeg naar stal, we hadden een kruiskruid pluk dag voor de stalpaarden weilanden. Van 10.30 tot 14.00 uur in het weiland gestaan en uiteindelijk zo goed als alle kruiskruid plantjes uit onze weide. Samen met Anne en Claire echt schouders eronder en het ziet er super uit. Schouders en rug verbrand en blaren op mijn handen, maar de klus is geklaard Nikita heeft verder zondag niets meer gedaan, Bella stond helemaal achterin, dus die heb ik ook laten staan en alleen nog even wat rustig aan gewerkt met Axel. Even opgehaald en klaar gemaakt voor longeren. Hij liep redelijk, nog steeds kreupel, maar wel beter. Hij kon toch niet echt aan het werk en aangezien hij heel veel moeite heeft met het naar de rechter hand gaan hebben we dat geoefend. Maar even op de Nikita manier, los en alleen commando ‘andere hand’ en zijn gang blokkeren aan de voorkant draaide hij vanzelf op de andere hand. Hij vond het wel interessant. Nadat hij ook gedoucht was en zijn beetje weer verzorgt mocht ie terug het weiland in en ik naar huis. Zelf ook douchen, mijn verbrande rug insmeren en klaar voor de finale van het WK. Nou, weer een illusie armer voor het WK, maar een interessante week rijker!

Laat die zomer maar komen!

5 jul 2010, 12:33

Het is in Nederland ook hollen of stilstaan met het weer. De temperatuur liep afgelopen vrijdag op tot 37 graden. We hebben deze week dus voornamelijk buiten gereden en met water geknoeid. Heerlijk op slippertjes de weilanden in, jammer dat er ook distels staan.

Bella heeft even een weekje beetje bij mogen komen, ze was wat moe leek het, maar haar lijfje is natuurlijk met hele andere dingen bezig. Maandag is ze naar de smid geweest, dat was wel nodig, ze had een afspraak gemist toen ze in Den Hout was. Ze is weer netjes op haar hoefjes gezet en mocht daarna het weiland weer in met graaskorfje. Dat vond ze minder prettig, maar ze moet even wat minder eten. Aangezien we over een maand op de keuring verschijnen, moet ze wel goed in dr vel zitten.

Door de week heen heeft zij eigenlijk alleen lekker in het weiland gelopen, twee dagen met korfje en dan een dagje zonder. Zondag avond was de temperatuur weer een beetje redelijk en zijn we weer eens begonnen met de training oppakken. Even een half uurtje naast de fiets lopen. Het enige wat ik aan haar kon merken was dat ze wat meer wilde stappen in het begin, verder was ze onvermoeibaar in de draf, ze had niet eens een spoortje zweet...! Even bij mijn moeder iets lekkers gehaald en toen weer terug naar stal.

Nikita is deze week ook niet zo druk geweest, maandag gereden, dinsdag op rust, woensdag gelongeerd, donderdag en vrijdag was het echt te warm dus zeker op rust. Vrijdag heb ik beide dames even opgehaald en afgespoeld. Als er twee zijn die niet van water houden, dan zijn het die van mij wel, maar beide hebben geen kik gegeven toen ik vrijdag de waterslag op ze gericht had. Allebei lekker gewassen, Bella ook haar manen, maar die moet ik aankomend weekend nog ietsje beter doen en weer in de vlechten gooien. Het (niet) schuren gaat tot nu toe geweldig met die levertraan olie. Ik denk dat de vliegjes er niet doorheen prikken, dus geen eczeem deken.

Zaterdag zouden Niek en ik na een aantal weken weer eens les hebben, maar toch maar afgebeld. Ik was begonnen met het afmonteren van de film van Denemarken, dus nog niet buiten geweest. Ik zou om drie uur lessen, dus op het heetst van de dag. Ik had me alleen nog maar omgekleed en het zadel gepakt en voelde me al helemaal plakken. Sandra belde toen gelukkig met de vraag of we het door lieten gaan of niet. Dat werd dus een niet, nu naar woensdag verschoven. Verder de hele dag eigenlijk mezelf bezig gehouden met de Denemarken film, dus op de PC de hele dag paarden! Maar het resultaat mag er zijn, alleen nog wat muziekjes eronder en hij is klaar.

Vanaf vandaag krijg ik er een pleegkind bij, Axel. Een joekel van een ruin, volgens mij over de 1.85, die nieuw is bij ons op stal. Hij is net een maand of twee onder het zadel en zijn vrouwtje heeft haar hand gebroken bij de stoeterij waar zij werkt (ze werkt voor Edward Gal). Nu ga ik met Axel werken. Hij moet binnenkort uitgebracht worden op wedstrijden, maar aangezien zij zelf ZZ zwaar start, mag zij hem niet in de B uitbrengen. Mocht het klikken tussen ons zou ik hem tot de M2 mogen starten. Ze wilt hem namelijk niet meteen door knallen naar de M2, maar hem rustig de tijd geven. We gaan vanavond kennis maken! Het zou wel een hele goede ervaring voor mij zijn.

22.50 - Kleine update na onze ontmoeting: Axel is 'slechts' 1.76m hoog, de keer dat ik hem zag was hij wat onrustig en maakte zich ook nog eens vreselijk groot. Maar hij is eigenlijk een lieve sul in een groot jasje  Ik heb de uitdaging aangenomen! We gaan binnenkort starten!

Bellas back in town!

28 jun 2010, 12:49

Tjonge wat een week, ga er maar eens goed voor zitten!

Nadat ik zondag tijdens het rijden dikke blaren op heb gelopen door de nieuwe laarzen, toch daarna maar iedere dag eventjes aangedaan. Tja, je moet er toch doorheen. Schijnt dat ze straks heerlijk zitten. Ik moet het nog maar zien...! Maandag Nikita gelongeerd met mn gewone jodhpers. Nikita liep inmiddels weer helemaal goed, nu strompelde ik vooruit.

Dinsdag was DE DAG voor Bella! Toch wel aardig nerveus die ochtend richting het werk gegaan, mn telefoon helemaal opgeladen en eigenlijk continue binnen handbereik. Ik zou een telefoontje krijgen rond 13.00 uur, maar vanaf half 1 bleef ik het ding toch angstvallig in de gaten houden. Om 12.53 uur ging de telefoon. Toen ik de opgewekte stem van mevrouw Van Leijsen hoorde werd ik al een beetje blij en toen ze vertelde dat ik het gebak klaar mocht zetten heb ik een sprongetje in de lucht gemaakt. Mijn kleine meid was drachtig!! De dierenarts had haar gescand en er was een prachtig vruchtje zichtbaar. Wat was ik blij zeg! Meteen de eerste keer raak, wie had dat gedacht. Wel gehoopt, maar zeker niet gedacht. En eindelijk weer naar huis, maar dat duurt nog een paar dagen. Zaterdag haal ik haar op.

De rest van de week vooral weer geoefend met Nikita in de bak en met mn laarzen. Dinsdag met Claire als voorlezer, Roxanne die foto’s aan het maken was en een camera die liep de proef geoefend. Toen reed ik de proef van 5,5 minuut in net 4 minuten. Het tempo moest nog steeds terug, maar er zat al wat vorm in. Ik kon figuren rijden en de galop was geen heftige explosie. Woensdag ook nog even gelongeerd om het evenwicht erin te houden. Donderdag hebben we onze nieuwe trailer uitgezocht. Het is een mooie Weijer Traveller geworden. Zaterdag op weg naar Bella konden we ‘em ophalen. Dat wordt een druk dagje zaterdag

Vrijdag avond begonnen met toiletteren. Staart wassen, voetjes wassen, manen trekken, het groot onderhoud zullen we maar zeggen. Terwijl ik mij over de manen ontfermde was Sanne met de staart bezig. Sopje en crèmespoeling erin. Ik ben tot 2/3 van de manen gekomen. Ik had het een beetje laten versloffen en sinds januari al niets meer aan haar manen gedaan. Ze was het helemaal zat en wilde absoluut niet meer. Nog even geprobeerd en toen besloten dat ik het niet verder zou doen. Stukje eraf geknipt zodat het niet al te veel opviel, dat zie je met knotjes toch niet en later het laatste restje trekken als ze eerst even goed warm gereden is weer. Volgende keer toch maar weer hulp inroepen. (Peet…? Help…!)

Zaterdag ochtend voor de wedstrijd was ik er lekker op tijd, van haasten wordt je nerveus en dat is niet handig. Zeker niet als het zo vroeg al bijna te warm is om iets te gaan doen. Toen ik in het weiland aan kwam om 8.30 was alles nog in diepe rust, Nikita lag te slapen! Maar dan ook echt slapen. Ik riep al een keer Goedemorgen! maar geen reactie. Ik was bijna bij haar en maakte wat foto’s, nog steeds had ze niets door. Uiteindelijk stond ik bijna naast haar en had ze het ineens door. Ben nog even bij haar gaan zitten en toen zijn we samen naar de poetsplaats gesjokt, ze was nog niet helemaal wakker. Na een borsteltje en haar staart gevlochten terwijl ze eigenlijk gewoon verder sliep, ben ik begonnen met haar manen invlechten. Het vervelende manen trekken stond nog vers in haar geheugen, dus dat vond ze minder leuk. Daarna spulletjes opgehaald, omgekleed en opgezadeld. Net op het moment dat ik naar de losrijweide ging en me afvroeg waar ik mn jasje en cap moest gaan laten omdat ik anders bevangen was door de warmte zag ik Paul, Petra, Tim, Lieneke, Ilona en Marco staan. Dat kwam dus perfect uit! Kon ik zonder dat warme spul losrijden.

Ik stapte op en meteen was Nikita in wedstrijd vorm, liep geweldig en super geconcentreerd, ze had er zin in! We startte als eerste en vanaf het moment dat we de bak in liepen was het geweldig. De aanhanger met stoeltjes en parasol erop zag ze eigenlijk niet, dat is toch wel fijn! Petra las ons voor en eigenlijk ging alles vanzelf. Iedere oefening werd super uitgevoerd en ik was onwijs tevreden toen ik uit de bak kwam. Wat heb ik toch het meest geweldige paard!

Niekje afgezadeld, afgespoten en weer terug in het weiland. Nu naar mijn andere meisje, die had nu mijn aandacht nodig. Eerst onze nieuwe trailer opgehaald en toen stopte we voor bij Bella. Eerst even in de keuken wat gedronken, want het was nog steeds bijna 30 graden en dat is niet de beste tijd om de hele dag in de weer te zijn. Daar kreeg ik het dekbewijs en even later stond Bella in de trailer. Normaal heeft ze geen moeite met laden, maar nu wilde ze er niet in. Toch een teken dat ze het goed heeft gehad de afgelopen 4 weken. Ik ben achter het stuur gekropen en heb voor het eerst met een paard (oke, mini pony) in de trailer gereden. Ging super! Eindelijk thuis heb ik haar snel weer herenigd met haar vriendjes. Legolas kwam meteen op haar af, hij was blij om haar weer te zien. Zara zag ik vanaf een afstandje kijken. Met opgeheven hoofdje kwam ze aangelopen, ineens had ze door dat het toch echt Bella was en in een vlotte draf kwam ze aan. De rest van de groep liet het even voor wat het was. Aangezien we de wedstrijd dag afsloten met een BBQ was ik er de hele avond. ’s Avonds nog even met Fianne het weiland in, onze paarden vonden het leuk dat we er waren maar of we het maar niet in onze botte hersens wilde halen om ze mee te nemen. Gewoon weglopen is daar de beste manier voor vonden ze.

Zondag was de rust weder gekeerd. Bella is niet zonder slag of stoot het weiland in gegaan, ze had een klein wondje op haar achterbeen, maar tja we weten allemaal dat zij niet het meest lieve en meegaande paardje is in de groep. Haar wil is wet. Verder niets geks. Even lekker haar staartje en voetjes gewassen met Teatree, ze begon alweer te schuren met haar staartje sinds ze terug is. Aangezien ik haar voor 7 augustus heb opgegeven voor de keuring is dat een no-go. Even kijken hoe het met Teatree en levertraan zal gaat, anders gaat ze toch echt aan een eczeem deken, spijtig maar waar. Met Nikita voor de film even een beetje heen en weer gegaloppeerd, daar zag ze de lol wel van in, zijn leuke filmpjes geworden. Binnenkort een mooi filmpje online van een nieuw project!

Er is er een jarig hoera hoera!

21 jun 2010, 09:53

Dat kun je wel zien, dat is Bel!

Wat vliegen de dagen toch! Deze week ben ik zaterdag bij Bella op bezoek geweest, want ze werd op 19 juni alweer 6 jaar! Veel belovend nieuws vanuit Den Hout, Isabella is nog steeds niet hengstig en staat nu op de lijst om dinsdag gescand te worden. Dan zou ze zo maar eens snel naar huis kunnen komen als drachtige dame! Ik heb nog steeds geen nieuwe trailer, dus ik heb er eentje gehuurd voor a.s. zaterdag. Het brengt ongeluk om op de zaken vooruit te lopen, maar toch maar ervoor gezorgd dat ze zaterdag in ieder geval naar huis kan komen. En het is een reservering die ik dinsdag omzet in een boeking

Zaterdag stonden de dames allemaal weer vooraan, dus we konden haar makkelijk uit het weiland halen. Daar staan ze nu allemaal omdat er een stel gedekt moeten worden en een groot aantal gescand wordt dinsdag. Makkelijker voor de dierenarts. Anne was met mij mee en samen hebben we haar heerlijk geborsteld, ze heeft een grote wortel gekregen voor haar verjaardag en ik heb weer nieuwe foto’s gemaakt. Ze is weer wat aangekomen verraadde het meetlint, maar of dit is vanwege de kleine of het gras...?

Nikita heeft nog even rustig aan gedaan deze week, zij kreeg nog wat rust vanwege haar rechter voorbeen. Hele week dus eigenlijk alleen uit het weiland gehaald om te borstelen en te voeren en soms ook gewoon lekker in het weiland laten staan. Alleen even in het land gekeken of alles goed met haar is, even haar schouder gemasseerd en dan het eten voor haar klaar gezet wanneer ze weer op stal gaat. Het wordt steeds warmer, dus voordat de paarden naar binnen gaan is het vaak pas 22.00 – 22.30 uur, heerlijk hoor! En denk maar ook niet dat ik haar eerder op stal kan zetten, want daar gaat ze niet mee akkoord. Ze is er zo blij mee dat ze zo lang het land in mag, met een grote spurt gaat ze weer terug naar haar vriendjes.

Gister zou ik eigenlijk voor het eerst weer eens gaan longeren, maar op het laatste moment de plannen gewijzigd in rijden. Mijn nieuwe laarzen moesten ook uitgeprobeerd worden. Heb ik nog even een rondje in de bak gereden, ik wilde eigenlijk de proef oefenen, maar die kon ik nergens vinden en had em zelf ook niet mee. Maar ik had mijn handen zo ook al vol aan haar, grote gaten in de bak nadat wij een paar rondjes uitbundig gegaloppeerd hadden. Even wat energie kwijtraken zullen we maar zeggen, het was weer ouderwets plat door de bochten, diep zitten en meeliften. Pfff, als we de hoek uit kwamen voelde ik dat kontje dr onder komen om vaart te maken, oh oh! Maar goed, ze voelt zich weer beter en ik voelde weinig van een kreupel paard. Kan ook zijn dat we daar gewoon te snel voor gingen. Vanavond nog even een keer kijken, maar dan wel aan de longe. Mijn nieuwe leren rijlaarzen hebben drie dikke blaren op mijn hielen achter gelaten, dus die laat ik voorlopig even achter wegen. Zaterdag op de wedstrijd zal ik ze weer even aantrekken.

Zaterdag dus een druk dagje, eerst ’s ochtend om 10.50 uur eens proberen goed mijn rondjes te rijden voor de jury en dan hopelijk naar Den Hout om Bella op te halen. Anders blijf ik bij de wedstrijd en ga ik wat helpen daar. We gaan zien wat het wordt. Zondag hoop ik met mijn beide dames weer op de poetsplaats te staan, we gaan het meemaken!

Omvang: 156,5 cm

We missen onze uk!

13 jun 2010, 22:52

Inmiddels is het vandaag 13 dagen na de laatste dekking van Bella. Als ze deze week niet hengstig wordt, dan... Jaja, tis me wat!

Ik merk wel dat ik door de weeks meer tijd voor Niek heb, maar we beginnen die kleine van ons steeds meer te missen. Dinsdag even lekker aan de longeerlijn uitgeleefd, ze liep geweldig maar was weer super voorwaarts! Woensdag met Jillian en Sanne het bos in gegaan, ik had van tevoren al laten weten dat het nog wel eens wat snel zou kunnen gaan, maar wat was ze super braaf in het bos. Voorwaarts, maar echt 100 procent betrouwbaar. Heerlijk paard, kun je echt overal mee naartoe nemen! Helaas heeft ze wel zichzelf verstapt en wellicht in combinatie met haar nieuwe ijzers van dinsdag liep ze wat kreupel. Ik heb haar de rest van de week stilgezet, even rusten en het pootje weer bij laten komen. Rechtsvoor dit keer, da's een nieuwe, ons laatste gezonde beentje Volgende week gaan we weer eens rustig kijken hoe het gaat.

Het weiland is inmiddels ook wat rustiger geworden. De ruinen zijn eruit welke merrie bij wie hoort, dus de merries hebben ook rust. Niek is niet hengstig meer, dus de vieze stink middeltjes hebben we niet meer nodig om de mannen van haar af te houden en alles staat weer rustig met het hoofd aan de grond. Vorige week waren de heren nog om haar aan het vechten. Wat een machtsvertoon dan he, twee ruinen die om mijn merrie vechten hihi! Vond het wel wat hebben

Vrijdag had ik een BBQ op het werk, dus vanuit het werk naar stal gereden. Ik kwam toen langs de 24 uurs weide. Zucht... Slik... Zucht... Mag toch hopen dat ze snel naar huis komt, want vrijdag was ik in staat om de trailer aan te koppelen en haar op te halen! Maar goed, nog even naar mijn verstand luisteren.

Zaterdag met een stalgenootje, Eva, naar de Shetland promotie dag geweest, had het groter verwacht, maar was absoluut leuk. Hele middag tussen de shetjes vertoeven was ook erg aangenaam. Toch waren wij er van overtuigd dat de twee leukste er die dag niet bij waren. Volgend jaar doen wij ook mee, Vidar en Bella nemen de boel daar over!

Vandaag weer 'even' op en neer gereden naar Den Hout. Volgens mij ben ik de enige idioot die iedere week naar zijn pony komt, maar dat kan me niet schelen. Ik moet echt even die kleine minimaal eens per week een knuffeltje geven, even laten zien dat ik haar niet ben vergeten. Vandaag vond ik haar in het achterste weiland, een behoorlijke vette. Ze was ook behoorlijk sloom, waarschijnlijk lekker vol gegeten. Er van uitgaande dat er inmiddels een kleine in haar buik zit die mee-eet ( ) kan dat wel. Even een poosje in het weiland vertoeft waarbij we de andere shetjes bij wijze van ons af moesten slaan. Wat zijn ze heerlijk nieuwsgierig allemaal, leuke groep is het.

Was een drukke dag vandaag, we hebben vanmorgen eerst even in het weiland kruiskruid verwijderd met zn allen. Daarna naar Bella en toen nog even met de trailer gereden. Helaas ben ik dinsdag gezakt voor mn BE rijbewijs (... balen!) maar dan heb ik dat ding vandaag mee, moet ik em achteruit inparkeren in een bijna onmogelijk situatie en dat doe ik dan een partij goed en in 1 poging! Had ik dat dinsdag maar gedaan... Ach, de lessen hebben hun vruchten in ieder geval afgeworpen

Het wordt een spannende week, dit is de week dat Bella weer hengstig kan worden, als we deze week zonder hengstigheid door komen, bestaat de kans dat... Ik denk er nog maar niet aan. Niet te enthousiast worden, voorkomt telerstellingen heb ik gemerkt! Maar hopen mag altijd!

Omvang: 156cm

Mission completed... Nu afwachten

6 jun 2010, 22:57

Deze week heeft Bella het druk gehad, ze heeft haar eerste weekje in Den Hout gehad. Ik heb haar daar per toeval hengstig heen gebracht, dus ze heeft even rust gehad en daarna op zondag avond voor het eerst gedekt, dinsdag nogmaals en op donderdag hebben ze het nog geprobeerd, maar de hengst moest er niets van weten. Hij vond dat zijn taak erop zat, hij weet het het allerbeste. Druk, druk, druk hahaha! En ik maar afwachten. Na 18 dagen kan een dierenarts aan de baarmoeder voelen of ze drachtig is, ik zal je de details besparen, maar heb me helemaal ingelezen. Iedere dinsdag komt de dierenarts op het erf daar en vanaf de laatste keer dat ze gedekt is, maakt dat dinsdag 22 juni D-Day. Geduldig afwachten maar, mijn sterkste eigenschap

Ik ben vandaag bij haar op bezoek geweest, het was nog steeds prachtig weer en eenmaal in het weiland moest ik even goed zoeken. Normaal zoek ik naar het ukkie in het weiland, nu zijn ze allemaal ukkies! Ze waren ook omgeweid, dus extra zoeken. Uiteindelijk vond ik haar lekker in de zon liggend met een andere pony naast haar, omringt door de rest van de dames. Ze had me in de eerste instantie ook helemaal niet door, helemaal verrast was ze toen ik ineens naast haar stond. We hebben heerlijk in het weiland geborsteld, geknuffeld en gekriebeld. Ze had me volgens mij wel gemist, want ze nam er ruim de tijd voor. Ik heb denk ik bijna een uur met haar in het weiland gestaan. En na dat uur vond ze het nog steeds niet genoeg, maar ik moest echt naar huis.

Nu is dan de grote vraag, heb ik voor het eerst met een zwangere Bella staan knuffelen? Ik heb in ieder geval de eerste buik foto’s gemaakt voor als ze echt drachtig is!

Niekje heeft het ook druk gehad. We hebben deze week een beetje gereden en een beetje gelongeerd. Woensdag tijdens het rijden heeft Fianne foto’s gemaakt. Als ik naar die foto’s kijk groei ik wel van trots als ik zie hoe ze er weer uit ziet en hoe ze loopt. Zo mooi, zo elastisch en zo soepel. Wat is het toch een geweldig paard! Vanaf vrijdag heb ik wat rustig aangedaan, er zijn 4 nieuwe paarden in haar weiland gezet, waarvan er eentje een ruin is die niet weet dat hij een vitaal onderdeel mist om hengst te zijn. Nikita is op slag hengstig geworden en helaas heeft de ruin zijn lusten op haar en nog een aantal andere merries botgevierd. Dames, geef hem eens een schop tussen zijn ***! Vul zelf maar in

Zelf ben ik hard aan het oefenen voor mijn BE rijbewijs, aanstaande dinsdag heb ik examen en zoals het nu gaat, kan ik Bella zeker weten zelf ophalen. Nu alleen nog even de examinator overtuigen. Ik ga dinsdag na mijn examen nog even bij Bella langs, ze heeft een beginnend ontstoken oogje. Even het oogje behandelen dus. Ze heeft het vaker gehad, ik weet dat een keer goed schoonmaken bij haar al echt kan helpen, dus dat gaan we maar even doen. Gekookt water, watjes, oogzalf en kamille thee mee, zuster Marlies in de aanslag haha! En dan zie ik haar dinsdag ook weer even. Ik hoop dat ze snel weer terug is, Nikita zal haar ook wel missen!

Love at first sight

29 mei 2010, 12:32

Vrijdag ging het werk traag, had een klusje waar ik niet doorheen kwam en kon niet wachten tot het 16.30 uur was. De tijd kroop voorbij, maar toen het tijd was ben ik opgesprongen, auto in en daar gingen we. Moest nog even terug voor mijn sleutels, maar daarna naar stal.

Bella had de avond ervoor voor het eerst haar graaskorfje om, hij paste zowaar! Ze was niet zo blij met me, dus ik ben de wei ingelopen terwijl ik heel veel sorries naar haar riep. Eerst liep ze weg, maar ze bedacht zich en kwam toch naar me toe. Meegenomen, geborsteld en klaar gemaakt voor transport. Sanne was er om 19.00 uur, trailer aangekoppeld, Bella opgeladen en daar gingen we!

We hebben er zo'n anderhalf uur over gedaan en toen we daar eenmaal aangekomen waren en het deurtje opende stond ze daar heel relaxed te knabbelen aan het hooi. Geen drupje zweet en geen spoortje stress. Typisch Bella, die vertrouwt er gewoon volledig op dat we goede bedoelingen hebben.

Uit de trailer geladen en mee het terrein op. Grappig genoeg stond Gold Star weer in hetzelfde weiland waar Petra en ik hem gekeken hebben, maar nu dit keer stonden de merries die voor de dekkingen er waren naast hem. Vond ie geen probleem, stond daar gewoon lekker te grazen. Bella meteen in het land gezet, die mocht gelijk bij de andere dames en wij aan het hek bekijken hoe de kennismaking ging. De eerste met wie ze neus aan neus stond was haar nieuwe lover. Mevrouw van Leijsen vertelde dat merries die net van transport kwamen eigenlijk nooit lieten zien dat ze hengstig zijn. Wat denk je, Bella snuffelde met Gold Star, beentjes uit elkaar en ff laten zien dat ze echt hengstig was hoor hihi! Ze is er echt klaar voor!

Inmiddels kwamen de andere merries ook hallo zeggen en had ze het te druk met alles. Ik moest nog even met mevrouw van Leijsen wat papieren invullen en soms is het gewoon beter om de rangorde bepaling niet te zien en ik ben naar binnen gegaan. Sanne bleef bij Bella en is helemaal los gegaan met het fototoestel, bijna 300 stuks en nog wat filmpjes. Zijn echt hele mooie opnames geworden! Ik hbe ze bij de foto's geplaatst. Binnen nog even over van alles en nog wat zitten praten, van de dekking tot de geboorte en de eerste weken van het veulen en meer. Deze mensen zijn echte fijne paardenmensen, daar durf ik mijn merrie prima met een gerust hart achter te laten.

We zijn er ongeveer een uurtje bijgebleven en toen Bella zich goed in de groep kon redden, ze had een vriendinnetje gemaakt en was de leider aan het uitdagen, zijn wij weer huiswaarts gekeerd. Ze mag zaterdag even uitrusten van de reis en waarschijnlijk wordt ze zondag gedekt voor de eerste keer. Ik hoop dat ik erbij ben, maar ze konden niet precies zeggen hoe laat het zou gebeuren. Tis ruim een uur rijden, dat is wel jammer.

Wij weer in de auto en terug naar huis. Op de terugweg heb ik veel aanwijzingen gekregen, want ik ga volgende week beginnen met mijn BE rijbewijs. Ik mag gewoon in deze auto rijden als de trailer er achter hangt, maar je rijdt met een levend wezen, wel zo verantwoordelijk als je dan de juiste papieren hebt. De A27 was afgesloten dus we moesten een heel stuk om via Dordrecht en rond middernacht kwamen we in Wageningen aan. Trailer bij ons op het parkeer terrein gezet, dan kan ik dit weekend goed oefenen. Sanne's auto opgehaald bij stal en toen terug naar huis. Slapen lukte toch nog niet, dus heb ik eerst de foto's van mijn toestel gehaald en ben die gaan bekijken.

Wat is het toch een mooi setje, Bella en Goldstar. Dat wordt een prachtig veulen!

Wij zijn er klaar voor!

27 mei 2010, 23:10

Ken je dat gevoel, dat je ergens zoveel zin in hebt dat je met aangespannen buikspieren ineens merkt dat je zonder het door te hebben zachtjes aan het juichen ben? Nou, zou voel ik me al de hele avond!

Ik heb woensdag met de hengsthouderij gebeld en de afspraak gemaakt dat we haar vrijdag avond tussen 20.30 en 21.00 uur komen brengen. Woensdag ook even een graaskorfje voor haar gehaald, want aan de telefoon hebben we het er zo over gehad en tja, realiteit is toch dat dikke merries minder goed drachtig worden dan de slanke dames. Vandaag alles klaar gemaakt voor de overtocht. Bella’s staart gewassen, nog even lekker geborsteld, manen uitgekamd, foto’s van haar gemaakt, trailer gecontroleerd en tas ingepakt.

De trailer stond inmiddels op nogal mul terrein, rondom was gesleept, maar tja, mijn luxe autootje gaat dat niet redden. Gelukkig heeft Arjan even zijn mega auto ervoor gezet en de trailer naar de oprit toe gehaald. Bella’s tas is ingepakt met alles wat ze daar nodig heeft, van borstels tot reserve halster, alles gaat mee. Ik heb haar staart netjes gewassen, gesprayt met Equi shine en een vlecht in gelegd. Toen kwam een wat minder moment voor haar, ze kreeg haar graaskorfje om... Ze was op zn zachts gezegd not amused. Maar ja, iedereen die Bel een beetje kent, had dit van tevoren kunnen voorspellen, ik was voorbereid. Op naar het weiland voor haar laatste nachtje in Renkum.

Eenmaal aangekomen kreeg ik een geweldige verassing, een van de ruinen kwam naar haar toe, begon te snuffelen en wat denk je, mevrouw zet haar achter beentjes wijd en begint van zich af te plassen. Zo hengstig als wat, het kan niet beter!!Nou wordt ik niet snel gelukkig van een hengstige merrie, maar nu kon ik mijn geluk niet op. Haar in het weiland gezet en ik weer terug, een paar sprongetjes in de lucht kon ik niet tegenhouden. Ach, toch niemand die me kon zien haha!

Nu dus nog een nachtje en dan komt Sanne ons morgenavond om 19.00 uur ophalen. Eerst even werken, vraag me af hoe geconcentreerd ik ben, dan meteen door naar stal, Bella ophalen en opladen maar! En misschien zelfs al zaterdag een dekking. Wauw, da’s toch niet te bevatten dat het echt gaat gebeuren.

Mijn kleine wondertjes

Aftellen

25 mei 2010, 12:56

Het gras groeit en Bella’s buik ook, die begint nu echt zorgelijke vormen aan te nemen. Alsof er al een veulentje inzit...! Maar dat duurt gelukkig niet lang meer, dan kan die kleine op haar vetten teren. Ik kan me nog goed herinneren dat de dierenarts eind maart tegen ons zei dat ze zo goed op gewicht was, wat kan dat snel gaan .

Laat Nikita daar eens een voorbeeld aan nemen. Ik probeer al maanden om daar een dikkerdje van te maken, maar zonder veel succes. Het is nu gelukkig wel zo dat de ribjes bijna verdwenen zijn. Nu nog even goed door de vacht komen en we zijn er. Er ligt alweer een vitamine spuit voor haar klaar, dit is de laatste.

Bella is weer begonnen met schuren, maar daar heb ik mijn geweldige middeltje voor. Zelfgemaakt zware shag water wat ik in haar start smeer. Stinkt als een gek, die vliegjes blijven wel weg! Eens in de paar dagen even smeren, daar kan geen eczema balm tegenop Bel heeft verder vrijdag weer voor kinderpony gespeeld. Ze heeft twee jonge dames door de bak gedragen. Ook weer eens leuk voor de verandering, een zadeltje op. Dit was weer de eerste keer dat ze onder het zadel was na de winterstop, ze heeft zich weer voorbeeldig gedragen! En de laatste keer dit seizoen, zaterdag gaat ze uit logeren.

Niek heeft de afgelopen dagen veel verschillende dingen gedaan. Dinsdag lekker gelongeerd, ze was weer erg voorwaarts! Woensdag hebben we een heerlijke rit door het bos gemaakt, we waren wel lang weg, maar voor het donker thuis. Helaas was ze een ijzer verloren... Donderdag heeft Marc deze er weer opgezet, ze heeft de rest van deze dag vrij gehad. Vrijdag was Bella aan de beurt, dus weer gelongeerd en zaterdag onze eerste les weer van Sandra. Dat was een poosje geleden, maar wel weer erg leuk! Op het grasveld, want de bakken zijn geen prettige optie op het moment. Beetje tussen de oren waarschijnlijk want in de longeer ring heeft ze nergens last van, maar geeft niet. Whatever works best We zijn eerder gestopt dan geplant, ze liep rechtsvoor toch niet helemaal zuiver en het werd ook niet beter naarmate ze meer los gereden werd. De rest van het (lange pinkster) weekend heb ik haar op rust gezet. Even wat tijd voor haar zelf.

Ondertussen heb ik een mailtje gestuurd naar onze dierenarts, want ik zit te denken aan een carrière switch. Op 20 juni start er een Endurance wedstrijd vanaf onze stal en ik vind het eigenlijk wel heel erg leuk om mee te doen. Er is een kennismakingsklasse van 29km, die is makkelijk te rijden. De mening van de dierenarts heb ik nodig vanwege de veterinaire keuringen die tijdens zo’n wedstrijd gehouden worden. Als hij groen licht geeft, schrijf ik ons in. Om toch ook bij onze roots te blijven, heb ik ons ook ingeschreven voor de onderlinge dressuur wedstrijd de week erop op zaterdag 26 juni. We doen een rustige B en ik hoop dat we hem helemaal uit kunnen rijden. Dat is weer het voornaamste doel. Publiek is altijd welkom!

Nu aftellen tot het vertrek van Isabella. Aan de ene kant kan ik niet wachten tot ze gaat omdat het resultaat, een drachtige Bel en straks een veulentje, zo leuk is, maar aan de andere kant vind ik het ook vreselijk. Ik moet mijn kleine meisje een hele poos missen. Zucht, gevalletje doel heiligt de middelen? Ik ga in ieder geval iedere week bij haar langs. Dan is het net weer even alsof ze in Heteren staat, toen zag ik haar ook alleen in de weekenden en dat was ook tijdelijk. Maar tja, nu heb ik helaas Anne niet die ons bijstaat.

Nog 5 dagen.

Beter verwend dan verwaarloosd

17 mei 2010, 13:03

Sommige dingen die voor de een heel normaal zijn, zijn voor een ander opmerkelijk. Zo ben ik namelijk helemaal gewend dat wanneer Nikita klaar is met het werk, ik haar eten maak, haar op stal zet om te eten en wanneer zij mij roept, ik haar direct ophaal en weer het land in zet. Toen ik dit aan iemand vertelde terwijl ik in de tussentijd mijn spullen aan het opruimen was, stond zij hier echt van te kijken. Misschien is ze toch wat te verwent? Ach, zolang zij zich aan haar deel van de afspraak houdt en lief met mij haar rondjes loopt, doe ik dat voor haar. En je moet altijd onthouden, het paard is niet van jou, maar jij bent van het paard. Tja, zo werkt dat nu eenmaal ik heb het al geaccepteerd.

Veel gelongeerd deze week, het was toch wat kouder met wat regen en dan gaat Nikita’s rug nog wel eens wat vastzitten. Lekker loswerken dus. Maar wat een energie heeft ze de laatste tijd, mijn hemel! Het is weer echt de oude Nikita hoor, ze is weer terug. Als we aan het longeren zijn wil ze tijdens de eerste galoppassen nog wel eens een sprintje nemen met haar hoofd naar beneden en dan komt dat kontje eronder. Ff snelheid maken! Ach, liever zo dan zoals ze een paar maanden geleden was! Ze glimt weer en begint weer rondingen te krijgen. Nu alleen weer zo hengstig als wat. Weer het verkeerde paard haha! Van Bella merk ik het niet goed, maar ze loopt ongeveer gelijk met Niek, denk ik.

Woensdag met het longeren Bellie weer een keer in de ring erbij. Ik heb haar een paar keer een aantal rondjes achter Nikita aan laten lopen in draf en galop, maar ze was zo fanatiek dat ik haar tegen zichzelf moest beschermen. Ze was weer helemaal buiten adem, maar gaf niet op! Ze moest en zou Nikita bijhouden, dan wel voorbij gaan. Heerlijk toch! We stonden die keer in een zwembad te longeren, ik had mijn kaplaarzen er maar even bij gepakt. Toen we klaar waren, mijn peesbeschermers netjes schoongemaakt en ERGENS ter drogen neergelegd. Maar tja, waar wist ik niet meer. Helemaal vergeten op te ruimen. Dit is zo niets voor mij . Moest vrijdag toch ff naar de Divoza voor lijnzaad en een vitamine spuit en heb ik meteen nieuwe peesbeschermers, matching kogel beschermers en springschoenen gehaald. Bijna jammer dat de volgende dag mijn eigen peesbeschermers weer opdoken Nu alleen mijn springschoenen nog kwijt, maar dat zijn van die rubberen ondingen. Is wel goed zo.

Op de valreep ook even mijn rijschoenen geruild. Ik liet ze aan die mevrouw zien van de winkel en ook zij zag de 'ringworm' die onder het leer zat. Er is echt geen andere goede manier om te zeggen hoe de beschadiging van mijn schoenen eruit zag. Ik mocht ze ter plekke omruilen en liep met nieuwe schoentjes de deur weer uit. Service he!

Zaterdag alles meteen ff uitgeprobeerd tijdens een buitenrit met Sanne en Jillian in het bos bij de hei. Vooral de nieuwe springschoenen waren erg fijn, Nikita was met haar lange benen zo aan het zweven in de draf dat de twee die er achter aan kwamen er achteraan konden galopperen. Wij hebben zelf geen galop pas gezet, maar Jillian en Vally hebben perfect achter ons voor het eerst samen door het bos gegaloppeerd. Weer een gelukkige ruiter erbij . Eenmaal thuisgekomen waren de kogelbeschermers geen succes. Ze zaten prima hoor, maar waren helemaal onder gepoept… Tja, ff schoonmaken en weer laten drogen, maar het nieuwe is er gelijk wel af zo. Nu wel meteen goed opgeruimd.

Het gras is weer aan het groeien en Bella’s buik doet vrolijk mee. Ik zal snel weer even een meetlint er omheen houden om bij te houden, maar dan zal dat alleen als nulmeting gelden, want nog een paar daagjes!! En dan gaat ze uit logeren!! Ik ben helemaal in spanning Deze week even bellen met de stal en de afspraken rond maken, haar tasje pakken en dan zijn we er klaar voor. Bijna!!!

Maar eerst nog even de trailer in orde maken, we kwamen er zaterdag achter dat een van de knipperlichten het niet meer deed. Maar goed, even een afspraakje gemaakt voor de trailer, vanavond brengen we em weg, laat ik er ook maar meteen een nieuwe bodem inleggen, moet nu echt gebeuren. Ik kreeg net te horen wat het gaat kosten, gelukkig is mei de maand van het vakantiegeld

Nog 14 dagen.

Oost west... Thuis best!

9 mei 2010, 17:44

De week voor mijn paardenvakantie nog flink wat meters geprobeerd te maken, want ik had geen idee wat ik kon verwachten daar. Met Nikita dus zoveel mogelijk naar buiten gegaan en lekker het bos in. Ik mag natuurlijk niet helemaal alleen aan mijzelf denken en we hebben ook een aantal malen de longeerlijn tevoorschijn gehaald. Bella heb ik maar met rust gelaten, die was nog pissig op me van het wassen, dus haar eigenlijk alleen maar in het weiland opgezocht en geknuffeld. Je moet wat he om de vrede weer te stichten En dat was gelukt, het was me na een dag of twee weer helemaal vergeven. Wat zij niet wist was dat ik het over 10 dagen nog een keer moest doen, maar dat was van latere zorg.

De dag voor mijn vertrek beide paardjes het uitgebreide programma gegeven. Het was Koninginnedag, maar echt rot weer. Geen weer om langs kraampjes te lopen, dus meer tijd voor de paarden. Eerst met Nikita lekker lopen poetsen en wat aanklooien en daarna Bella opgehaald. Net toen Fianne en ik bij het achterste weiland aankwamen werd de groep opgeschrikt door wandelaars met honden die het weiland in kwamen rennen. De honden dan. De hele kudde ging rennen en daar stonden wij dan met onze lege halstertjes te wachten tot onze paarden klaar waren om mee te gaan. Dat duurde gelukkig niet zo erg lang en Bella ook nog even uitgebreid geborsteld. Ze zijn nu allebei echt keihard aan het verharen dus dat was aanpoten. Bella weer terug gebracht, Nikita nog even gedag gezegd en daar ging ik dan, klaar voor het Denemarken avontuur.

Een geweldige tijd gehad daar in Denemarken met mijn IJslander Logi (spreek je uit als Loj) en de meiden. Echt prachig daar! Maar ook weer erg fijn toen ik donderdag mijn eigen meisjes weer in de armen kon sluiten. Nikita was echt heel erg blij om mij te zien, wat was dat een leuk welkom! Maar eerst even Bella, want die moest weer gewassen worden. De mijt was zo goed als weg en alle plekjes waren weer aangegroeit, maar het was alsof ze het wist. Ze liep weg van me en wilde absoluut niet mee. De aanhouder wint en voor ze het wist was ze al weer klaar en stond ze op te drogen al grazend in de spring weide.

Ondertussen Nikita opgehaald die naar voren was gekomen en met haar lekker staan tutten en losgelongeerd, ff zonder bijzet, gewoon even beetje losjes aan het werk zetten. Wat leek zij ineens groot nadat ik zoveel dagen met mijn nieuwe IJslandse adoptiekindje was opgetrokken.

Bella kreeg ik maar niet droog, dus voor de tweede keer in haar leven ging ze met een deken het land in. Wat staat haar dat toch stoer!! 's Avonds even terug en de deken er weer af. Ze wilde eerst weer weglopen, maar bedacht zich en kwam toch naar me toe draven. Het was me allemaal weer vergeven, want ze bleef me achtervolgen om te knuffelen naar de auto toen ik de deken eraf had gehaald.

Vrijdag was een vriendinnetje mee naar stal en hebben we de dames tegelijk opgehaald en geborsteld. Terwijl Bella terug gebracht werd door Anita, heb ik Nikita klaargemaakt voor het longeerwerk en heeft ze nog even gewerkt samen met mij en Anita die we de kneepjes van het vak lieten zien. Nu Nikita haar vacht echt met plukken tegelijk aan het verliezen is, zweet ze gelukkig ook niet meer zo van de arbeid. Ik was al van plan om zaterdag avond lekker buiten te gaan rijden, toen kreeg ik een smsje van Sanne die ook mee was naar Denemarken of ik misschien zin had om mee te gaan het bos in. Zeker wel! Nog geen drie kwartier later sjeesden we door het bos met z'n drieën, haar buurvrouw was ook meegekomen. Ging prima, bij de spoorovergang afgesproken en we kwamen er ongeveer rond dezelfde tijd aan. Gaan we vaker doen!

Nu nog even genieten van de laatste dag van het weekend, de zon wordt wat minder, maar ik ga zo eens even bij de dames kijken. Ik denk dat ik even ga longeren, Niekje heeft wat moeite met links voor op het moment. Ze komt in ieder geval wel goed aan, daar ben ik erg tevreden over! Ze staat nog steeds onder haar regendeken en dat blijft net zolang dat de temperatuur consequent boven de 15 graden is en ze met een gerust hart zonder deken buiten kan staan. Waarschijnlijk is dat donderdag, daarna wordt het weer mooier.

Voor Bella is nu het aftellen begonnen, over een paar dagen gaat mijn ukkie naar Goldstar toe, nog 21 dagen. Ik vind het steeds spannender worden!! Ga binnenkort maar eens wat veulenboeken lezen en meer over de dracht e.d. inlezen. De fokkerij en bloedlijnen weet ik nu wel, nu is het volgende deel aan de beurt.

Grrr... MIJT!

26 apr 2010, 10:16

Ik mag weer rijden! Dinsdagavond was het zover en ben ik weer op het paard gestapt. Even 20 minuutjes gereden en eigenlijk ging alles heel soepel. Draf is het minst handig, een galopje gaat perfect. Nikita was erg verbaasd toen ik haar vroeg in draf te gaan, dat was immers alweer zo lang geleden. Ze was erg hengstig en niet vooruit te branden dus ik moest nog werken ook. Zij moet niet zo hengstig worden, Bella is dit jaar aan de beurt, maar die heb ik nog niet echt hengstig gezien dit jaar.

Bella daarna even uit de wei gehaald om haar wondjes op haar hoofd te verzorgen, maar dat bleken ineens grote plekken te zijn geworden over haar hoofd en hals! Dat kon nooit goed zijn. Woensdag ochtend maar meteen ff de dierenarts gebeld en woensdag middag hebben we een bezoekje gebracht aan de dierenarts in de straat. Op mijn nieuwe fiets, was erg leuk! Het is maar een paar minuutjes fietsen, maar toch. De dierenarts heeft wat monsters genomen, maar zag onder de microscoop eigenlijk alleen maar zand. De symptomen waren echter wel zodanig dat ze wel met behoorlijk veel zekerheid kon zeggen: MIJT! Shit zeg…! Allerlei middeltjes meegekregen waar ik haar mee moest gaan behandelen. Het was ’s nachts nog te koud, dus nog even wachten tot het weekend. Eenmaal weer op stal aangekomen meteen alle spullen van beide gescheiden, Niek nog even geborsteld en gevoerd en weer richting huis. Balen!! Voor zover ik kan zien heeft Niek het (nog) niet.

Vrijdag mijn eerste buitenritje gemaakt, da’s ook wel weer lekker hoor! Niek was erg voorwaarts, tja we hebben de afgelopen weken echt heel weinig gedaan, maar qua conditie was ze slecht. Ik heb haar ff losgestapt het terrein af en na 10 minuten inhouden heb ik haar voluit laten gaan over het zandpad richting heide. Vond ze heerlijk! Uiteindelijk speelde haar conditie haar parten zoals ik al had gehoopt en wilde ze niet meer rennen en hebben we de rest lekker rustig aan gedaan. Even een rondje om de golfbaan, nu een uurtje gereden. Deze avond heb ik de deken eraf gehaald en ging ze voor het eerst zo het weiland in. Het weekend werd ook wel echt super weer en eindelijk werden de nachten ook wat warmer.

Zaterdag was het D-day voor Bella, alle spullen klaargelegd, manen en voorpluk omhoog met vlechten en daar gingen we. Eerst de ogen zalven met vitamine A zalf, want dat moet de ogen beschermen voor het spul wat ik ging gebruiken om haar mijt weg te krijgen. Ik had echt een strijd verwacht, maar niets was minder waar. Ogen zalven ging redelijk en daarna gewassen met spons en afwasborstel. De spons om alles nat te maken en de afwasborstel om echt tot op de huid te komen. Ze vond het heerlijk...! Moet je nagaan wat een jeuk dat paardje heeft. Tijdens het wassen heb ik haar volgestopt met koekjes die in een hele makkelijke doos zaten om zo onder haar neus te schuiven (was een cadeautje van Tango) om het geheel toch zo plezierig mogelijk voor haar te maken. We moeten over 10 dagen nog een keer... Alle borstels in de emmer weken en klaar. Om 14.00 uur kwam Sylvia en toen hebben we wat leuks gedaan, we hebben een buitenrit met z’n vieren gemaakt. Sylvia op Nikita en ik met Bella naast de fiets. Het werd iets langer dan gepland langs Quadenoord, de Panoramahoeve en via het spoor weer terug naar huis, maar de paarden vonden het erg leuk. Bella voor het eerst achter grote zus aan en in een volle galop door het bos. En dan nog zo eigenwijs zijn om voorop te gaan lopen en Nikita er niet langs te laten. En ik maar fietsen hahaha!

Zondag Bella even met rust gelaten en alleen een koekje gebracht. Ze had toch al voldoende beweging die dag, want ik zag alle paarden van de 24 uurs weide flink van links naar rechts gaan, en die kleine liep uiteraard vooraan mee. Met Niek een half uurtje even gelongeerd, want die was (weer…!) een ijzer kwijt. Om het toch een beetje op te vrolijken, ik heb haar halster wel weer gevonden. Ik hoop dat de smid snel komt. Ze kan met dit weer niet meer in de bakken komen, dat is te stoffig. Op het spring veld kunnen we ook prima longeren en dan heeft ze nergens last van. Nu het gras zo groeit ben ik ook helemaal gestopt met het veulenbrok, ze krijgt al genoeg eiwitten binnen, maar ze valt weer wat in. Nu heb ik het over een andere boeg gegooid, ze krijgt nu senioren slobber. Eens kijken wat dit gaat doen!

Al met al dus lekker bezig geweest en… Geen spierpijn! Dat valt me mee, had verwacht dat ik niet meer zou kunnen lopen na die 12 weken rust. Blijkbaar waren mijn spieren in goede conditie op het moment dat ik stopte en kon ik dat wel even hebben Gelukkig maar, over 5 nachtjes begint het Denemarken avontuur!! Heel veel zin in!

Gold Star hartje Isabella

19 apr 2010, 12:41

De beslissing is genomen, de vader van mijn veulen wordt Gold Star van de Beatrixlaan. Hij is alles wat ik in een hengst voor Bella zoek, inclusief zijn rustige karakter dat hij veelal doorgeeft aan zijn kinderen. Dat kunnen wij wel gebruiken Ik heb meer over hem bij de berichten staan. Bella gaat zondag 30 mei richting Uit den Hout en zal daar een poosje blijven totdat ze drachtig is. Maar ik hoop dat ik haar snel weer terug heb. Een drachtige Bella, ben benieuwd! Hoop niet dat ze ook last krijgt van haar hormonen zoals vrouwen, dan kan ik mn lol op haha!

Dinsdag had ik dubbele score met Nikita, weer was ze haar halster kwijt en een ijzer… Wat een Houdini is het ook! Die avond nog wel even met haar wat gewerkt in de longeerbak, want we moeten binnenkort weer samen aan de bak. Marc een belletje gegeven en die kwam woensdag langs, ze kreeg even een noodijzer, want op zaterdag stond onze echte afspraak gepland. Bella op woensdag ook van haar vlechtjes verlost. Samen met een halve fles Equishine ging ze vrolijk weer het weiland in. Haar manen hangen weer netjes naar twee kanten, ze is weer een wonderschone dame Ik kreeg van Paul geheel onverwachts een digicam, dus die even op Niek en Bel uitgeprobeerd, erg leuke filmpjes gemaakt van rennende paarden. Bella gaat voluit, Niek houdt zich behoorlijk in, maar heeft er weer plezier in. Da’s het belangrijkste.

Na een lange week werken heb ik de dames vrijdag alleen even lekker geborsteld en gevoerd, vandaag weer haar halster terug gevonden! Dat was wel weer genoeg. Dat hebben we in het weekend ruimschoots ingehaald. Zaterdag vroeg naar stal, want de smid zou om 14.00 uur langskomen voor allebei. Eerst even Bella op de poetsplaats neergezet en toen ik net klaar was met borstelen kwam Marc eraan. Nikita daar achteraan en toen stonden Petra en Tim op stal om de nieuwe bakken en dekenrek in mijn stal te monteren. Nog geen zin om Bel terug te zetten, dus die liep overal gezellig mee naar toe over het erf. De bouten bleken te kort, dus de bakken konden nog niet opgehangen worden, maar het grootste werk was gedaan, nu alleen nog maar bouten erin en klaar is Kees. Rond 16.00 uur was Sylvia er ook om met Nikita te rijden, gelukkig was Marc klaar en Sil nam Niek mee. Ik liep nog steeds met Bella rond om Tim te helpen de plaats te bepalen voor de bakken en het deken rek. Tim, bedankt voor de stal aanpassingen, echt super!!

Het was erg stoffig zaterdag, dus de buitenbak was uitgesloten om te rijden. De binnenbak leek een optie, maar ook die bleek te stoffig. Toen maar in de springweide gereden, nog steeds veel hoesten, maar het ging verder prima. Ik zou losstappen, maar ze was een bommetje. Om mezelf te beschermen toch maar snel aan Sil gegeven en ik ben met Bella haar nieuwe bandages gaan passen. Sylvia heeft namelijk speciaal voor Bella zuurstok roze bandages op maat gemaakt. Super schattig. Het uitstappen heb ik wel gedaan, toen is Sil wat met Bella rond gaan rennen zodat ik een mooie spring foto van haar kon maken. Er is er helaas maar eentje gelukt, maar hij is leuk ! Toen eindelijk na een hele lange dag op de boerderij voor Bella en wat korter voor Niek beide weer naar het land gebracht. Het was inmiddels al half 6, mijn maag begon te knorren.

Zondag ochtend lekker vroeg naar stal gegaan, want het zou erg warm worden die dag. Een heerlijk ochtend buitenritje gemaakt en mijn eerste draf pasjes gedaan. Om even uit te vinden hoe het zou zijn, alvast een paar pasjes geprobeerd. Nu een dag later, nergens last van. Dat gaat helemaal goed komen! Niek heeft verder de hele dag zonder deken mogen lopen, maar ’s nachts vind ik het toch nog te koud zonder dek. Zeker voor haar met haar gewicht op het moment. Dus nog even een paar daagjes de deken op. Tis een 0 grams, dus dat kan wel. Je weet wat ze zeggen, zolang de R nog in de maand is, ligt het dek nog op de rug.

Verharen

12 apr 2010, 09:47

Dat went snel he, zo’n heerlijk zonnetje! De paarden vinden van wel in ieder geval, het gras gaat weer groeien en de wereld ziet er gewoon een stukje mooier uit als die zonnestralen over de weilanden schijnen. Bella is eindelijk begonnen met verharen, Niek nog niet, die houdt haar haartjes nog even vast. Bij Bella komt er echt een prachtige elegante dame onder die dikke donsdeken vandaan. Nu weer in de weer met onze geweldige koeienkam, dat is echt de aanschaf van de eeuw geweest en dat alles voor €2,05!

Deze week was eindelijk weer de eerste normale stal week, dat wil zeggen, ik ben weer gewoon 5 dagen per week op stal en kan mijn paardjes weer helemaal zelf doen. Toch wel prettig hoor! Ik ben ook langzaam aan begonnen met stappen met Nikita. Het echte rijden mag nog niet, want dat schud veel te veel, maar laat ik niet weer dezelfde fout maken als die ik met het werken heb gemaakt, alles in een keer willen. Met paasmaandag even een blokje om geweest en afgelopen weekend even wat gestapt met haar. Nu dus echt aan het aftellen tot het eindelijk weer echt kan. Maar goed, alles op zijn tijd, voordat ik weer volop aan het rijden ben duurt nog wel een paar weken zoals ik het nu voel.

Bella’s staart is echt geweldig geworden trouwens! Wat een bos met haren, wow! Ik hou het nu aardig bij en dat werpt zijn vruchten af. Haar manen zitten nog steeds in de vlechtjes, dat is nu al twee weken en ze gaan er deze week uit. Eens kijken hoe de scheiding blijft zitten. Gister alles weer even uitgekamd en dan is het net een ontploft kapsel uit de jaren 80, ze heeft van naturen een slag in haar haar zitten en als je dat gaat kammen krijg je kroes. Afro kapseltje

Zaterdag heb ik voor het eerst mest staan verzamelen van Bel en in de wormcheck kit gestopt. Ze doet voor het eerst mee aan het worm onderzoek van ons weiland. Haar mest wordt onderzocht en dan krijg ik te horen of ze wormen heeft en zo ja met welk wormenkuurtje ze behandeld moet worden. Ik ben erg benieuwd wat eruit gaat komen! Geen standaard ontworming meer en als ze niets heeft hoeft ze ook geen kuur. We gaan het meemaken, vaak is de uitslag er binnen een paar dagen.

Zondag nog even met haar geprobeerd te longeren, maar er was dat weekend een Polo Crosse wedstrijd bij ons op stal. Erg leuk om naar te kijken, maar niet handig om tijdens de prijsuitreiking te gaan longeren, het was weer de eerste keer na een lange poos. Telkens als er een applaus klonk schoot Bel in de stress, dus na een paar pogingen heb ik het opgegeven. Ze heeft niet zo’n beste conditie en je kon haar op 20 meter afstand nog horen hijgen. Da’s niet de bedoeling. Binnenkort weer fietsen met haar, maar ik moet eerst mijn fiets in orde maken. Achterband is niet zo best meer. Misschien volgende week.

Voor mijn verjaardag heb ik weer allemaal leuke paarden dingetjes gekregen, onder andere een paarden paspoort map. Ik had er wel eentje, maar die is straks te klein, daar passen er maar twee in. En aangezien de derde bijna op komst is, is dat te krap. Over het veulen gesproken, ik denk dat ik eruit ben. Ik denk dat ik weet wie het definitief gaat worden. Ik wacht er nog een paar dagen mee, dan hak ik de knoop door, maar het is voor 99% zeker. (Update: Zie de berichten wie de vader van mijn veulen gaat worden...!!)

Kleine meisjes worden groot

5 apr 2010, 22:24

Er is er een jarig hoera hoera, dat kun je wel zien dat is NIEK!!!! Deze week is mijn kleine meisje 15 jaar geworden. Het voelt nog als de dag van gister dat ik daar in Harderwijk stond met mijn vader en trailer, we kwamen de jonge, 3 jarige vos ophalen. Van onschuldig jong paard veranderde ze langzaam in een puberaal monster waarbij we de meest krankzinnige en gevaarlijke capriolen uitgehaald hebben. Maar inmiddels is ze een dame met een respectabele leeftijd en ze wilt ook op die manier behandeld worden. Wij zijn na deze ruim 11 jaar zo aan elkaar gewent geraakt dat we van elkaar precies weten wat we vinden en willen. Maar voor mij staat altijd nog die jonge drie jarige voor mijn neus, ik denk niet dat ik er ooit aan wen dat ze ouder wordt. Mommy’s little girl. Heerlijk toch!

Overigens, net nadat ik vorige week zaterdag de hoop op had gegeven dat ik haar halster nog zou vinden en een nieuw leren halster voor haar gekocht had als vervroegd verjaardags kadootje, dook het onding ineens op. Nu heb ik er twee vandaag had ze em alweer geditched hoorde ik, maar toen lag hij bij de sluis. Zo gevonden dus!

Bella was een beetje gepikeerd dat ik haar manen had gevlochten en daar heb ik twee dagen lang mijn excuses voor aan moeten bieden, wat een karakter ook. De eerste dag kwam ze wel naar me toe, maar toen ik een halster om wilde doen rende ze weg. Niet voor lang, want ze bleef na drie meter weer staan, maar haar punt was gemaakt . De dag erna kwam ze naar me toe, ze nam de koek aan, maar smeerde em daarna weer om drie meter verderop mijn reactie af te wachten. Ben nog even naar haar toe gelopen en lekker geknuffeld. De vrede was weer terug. En toen ging ik vandaag haar staart wassen hahaha!

Vandaag was het zonnetje zo lekker aan het schijnen, ik heb de shampoo gepakt en richting stal. Op stal kwam ik Nomy tegen en we hebben de paarden samen gedaan. Terwijl ik Niek alvast haalde ging zij Bella ophalen. Niek geborsteld en toen Bella’s staart gewassen en ingesprayed met anti-klit. Ik hoop dat dit een poosje blijft zitten. Daarna Bella terug naar het weiland en Niekje opgezadeld. Ik heb haar even los gestapt en toen is Nomy er op gaan zitten. Nikita is ook zo leuk, ze geeft niets kado. Nomy heeft er echt voor moeten werken en Niek wilde niets doen zonder dat hier echt duidelijk en juist om gevraagd werd. Ik vind dat toch karakter hoor.

Nog een paar dagen en dan mag ik weer zelf rijden, alles voelt goed en ik voel me goed. Ik ben echt aan het aftellen, vooral omdat Denemarken nu echt dichtbij komt, nog vier weken! Voordat ik daarheen vertrek is de keuze voor de hengst voor Bella ook gemaakt. Whoehoe!

Daar komt het zonnetje!

28 mrt 2010, 20:38

Je weet pas echt dat je weinig op stal bent geweest als het zoontje van de staleigenaar naar je toe komt en vraagt of ik de twee paarden allebei verzorg. Toen ik vertelde dat ze beide van mij waren vroeg hij vragend, maar wie is dan die andere mevrouw is die bij Nikita de stal in ging? Tja, dat is dus de verzorgster. Nee, ik ben nog steeds degene die de eerste van de maand het stalgeld mag overmaken Maar gelijk heeft hij hoor, op het moment lijkt het zeker wel omgedraaid haha! Nog eventjes, dan is alles weer normaal.

Deze week de dikke deken van Niekje gewisseld voor een zomer deken. Het is echt weer Nederlands weer, het ene moment zit de sneeuw tot aan de shetlander buikjes en het andere moment tikken we de 20 graden weer aan. Niek begint nu echt weer pondjes erbij te krijgen, haar vacht begint weer mooi te worden en ze voelt zich beter. Mooi he, wat dat zomerse weer met je kan doen. Deze week zijn we over gegaan op andere slobber, die kleine zakjes van 7,5 kilo waren in een mum van tijd op, niet handig. Nu heb ik andere slobber met een 20 kilo zak. Het is weer eens wat anders en ze vindt het heerlijk! Al smakkend en slurpend gaat het naar binnen. Erg charmant zoals zij kan eten.

Ik ben ook weer begonnen met Isabella’s keuring kapsel. Met veel precisie haar manen weer gescheiden, rechts iets meer dan links, want die kant wordt getoond aan de jury, nette scheidingslijn erin en met een paar vlechten vastgezet. De vlechten maar een paar slagen, want ze moet natuurlijk nog wel bescherming hebben in het weiland. Ze is weer ff Pipi Langkous voor een weekje of twee. Het wordt tijd dat het weer echt mooi weer wordt. Mijn handen jeuken om die staart eens goed aan te pakken, ik kam hem nu steeds uit, maar hij moet echt eens goed gewassen worden. Alles op z’n tijd.

Nikita is inmiddels ook weer aan haar tweede leren halster begonnen, een vervroegd verjaardagscadeautje voor haar, ze wordt donderdag alweer 15 jaar jong. Haar eerste halster ligt ergens in het weiland, ze houdt gewoon niet van halsters. Na veel zoek partijen en een briefje aan het weiland was ie nog steeds kwijt in de 22ha. waar ze dagelijks in rondzwerft. Heel fijn voor haar, maar in dit soort situaties iets minder voor mij. Luxe probleempje, ach

Kennis maken met de eerste hengsten

20 mrt 2010, 21:29

Zelf alleen naar stal gaan wordt echt onderschat, wat is het toch fijn om door het weiland te slenteren, de vogeltjes op de achtergrond fluiten en langs de kalme en tevreden paarden wandelen om je peerdje het weiland uit te halen. En dan is het ook nog eens bijna lente, kan het nog beter? Woensdag kwam de makelaar ’s middags, dus Nikita was de enige die ik het weiland heb gehaald, Bellie stond achterin haar weiland. De tijd was wat beperkt. Even borstelen en voeren, toen weer terug naar het weiland.

Donderdag was ik vroeger, ik ben die ochtend met de dames en samen met Marian en Zara naar de dierenarts gewandeld voor het jaarlijkse prikje. Aangezien de dierenarts op 1.400 meter afstand zit is het zonde om daar een paar tientjes voorrijkosten voor te betalen. Nederlander dat ik er ook ben Eenmaal daar hebben we ze eerst laten grazen tegenover de praktijk, de dokter kwam al snel naar buiten met de spuiten en voordat we het wisten waren we alweer klaar. Nog even snel gevraagd of Bel nog wat extra’s nodig heeft ivm de aankomende dekking en dracht, maar het enige was dat ze iets extra’s nodig heeft de laatste twee maanden van de dracht, dat duurt nog even. Verder vond de dierenarts haar er erg goed uitzien en goed op gewicht. Mooi compliment he! De terugweg via het zandpad dat van de rotonde naar de achterkant van stal gaat gelopen. Niek bleef het wat spannend vinden, maar Bel vond het GE-WEL-DIG! Die vindt uitjes altijd leuk, waar we ook heen gaan. Bij stal weer aangekomen mochten ze even met zn drieën grazen in de springweide.

Vrijdag een nacontrole gehad in het ziekenhuis, alles was goed en of ik nog vragen had. Ja, een paar, onder andere wanneer mag ik weer paardrijden? Ik dacht, laat ik het maar even expliciet vragen, want ik heb wat tegenslag gehad met mijn litteken en moest het zeker weten. Denemarken komt ook steeds meer dichterbij. Ik heb de arts even aan deze reis herinnerd, want daar hebben we het over gehad tijdens mijn intake gesprekken. Dat herinnerde hij zich nog en stelde me gerust dat dit geen probleem was Vrijdag hebben we verder weinig gedaan, want de dames hadden natuurlijk net de vaccinatie gehad. En ik was heel erg moe, voelde me niet zo best, weinig puf. Ik hoop echt dat dat narcose spul snel mijn lichaam uit is, want zo wordt het nooit wat

En dan zaterdag, een dag waar ik lang naar uitgekeken heb. Bijna heb ik hem nog afgezegd omdat ik er helemaal doorheen zat, maar ik kon het niet aan mijn neus voorbij laten gaan. Vandaag ging ik Perfect en Goldstar ontmoeten!! Na een reisje van een krap uurtje waren we in Den Hout aangekomen. Petra en ik werden hartelijk onthaald en eerst even aan de koffietafel over de paarden praten. De manier van dekken is hier erg prettig, ik kan haar rond juni brengen en ze blijft daar dan net zo lang totdat ze bevrucht is, kan een week zijn, maar ook twee maanden. Het dekken gaat uit de hand zoals ze dat noemen, maar er komt geen praam of vastbindpraktijken aan te pas. Dat vind ik erg belangrijk. Ze gaat daar dan een kudde in van merries die er staan voor dekking en kan lekker buiten lopen als ze niet gedekt wordt.

Perfect stond nog op stal en werd voor ons naar buiten gehaald, wat een stoere hengst! Hij is heel fijn en chic gebouwd, maar hij is wel echt aanwezig. Een krachtige indruk geeft hij, maar ook poeslief, want hij liet ons zonder moeite aaien en bleef daar rustig voor staan. Wat een manen en staart, wauw! Tijdens het voorbrengen was hij een bommetje en toonde minder ruim dan hij waarschijnlijk is, maar ik was verliefd...!

Door naar Goldstar, want daar was ik ook erg in geïnteresseerd. Die stond lekker buiten, achter een enkel draadje, met toch bijna 30 merries binnen handbereik, te genieten van het gras. Beetje natgeregend, maar een echte vent doet dat natuurlijk niets. Hij werd opgehaald, maar maakte zich eigenlijk nog steeds niet zo druk. Maar hij is een oude rot in het vak, op het moment dat hij moest poseren, stond hij er. Zijn gigantische manen wapperend in de wind, zijn hoofdje omhoog en zijn voetjes keurig vierkant stond hij trots te kijken. Alsof hij wilde zeggen, kijk mij! Hij schijnt zijn rustige karakter door te geven aan zijn kinderen, zou niet verkeerd kunnen zijn voor zo’n ongeduldje als Bella. Maar ook hij was een imposante verschijning hoor, zelfs in zijn dikke wintervacht. Het werd moeilijk, want ook bij deze heer voelde ik kriebels. Uiteindelijk kan er maar een de winnaar zijn. Nog even door naar achter gelopen, naar de 28 merries. Het waren vooral Perfect en Goldstar merries, even wat nakomelingen gekeken. Je kon ze er wel zo uitpikken, de Perfect dames hadden allemaal dat prachtige hoofdje en mooie neusje en de Goldstar dames hadden ook aan aardje naar hun vaartje.

Nu gaan we binnenkort nog bij Ivo kijken, dan heb ik alle hengsten gezien. Croft Happy Song ga ik denk ik niet kijken, ik heb niet het idee dat hij de juiste hengst is voor Bel. Helemaal precies waarom kan ik niet zeggen, is een gevoel. Maar tja, daar is de volledige fokkerij op gebaseerd dus hoe onervaren ik ook ben, ik ken mijn paardje het beste, dus daar luister ik dan ook maar naar. Ergens hoop ik dat Ivo tegen gaat vallen, want anders heb ik een crush op drie mannen, dan wordt het echt moeilijk haha! Ik heb maar een merrie die gedekt kan worden.

Werk aan de winkel

16 mrt 2010, 21:19

Vorige week is mijn laatste wondje dicht gegaan en mocht ik weer autorijden. Dus, hop in de auto en naar stal, eindelijk weer even heerlijk alleen tussen de paarden, wat kun je dat missen zeg! Woensdag even Niekje uit het weiland gehaald lekker geborsteld en gelongeerd. Ik was wel zo slim om op een tijdstip te gaan dat er meerdere stalgenootjes wel op stal zouden zijn en heb hier en daar nog wat hulp gevraagd, maar over het algemeen ging het prima. Longeren doe ik dan in de roundpen zonder longeerlijn, hoef ik alleen maar in het midden te staan en commando’s te geven. Dit zijn de momenten dat het toch zo makkelijk is dat mijn knollies zo netjes opgevoed zijn . Bella stond woensdag ver in het weiland, maar die ga ik nog steeds niet in. Daar wacht ik nog even mee tot ik de 8 weken voorbij ben.

Vrijdag nog een keertje naar stal en toen stonden ze praktisch bij elkaar, beide aan de boomgrens van het weiland op zo’n 20 meter van elkaar af. Handig, want Bel is met ons meegelopen langs het draad, aan het einde kon ik haar zo uit het weiland halen en kon ik beide in één keer meenemen. Bel loopt immers los. Daarna beide gepoetst en samen gelongeerd, even ouderwets tandem longeren haha! Het blijft leuk, maar vooral handig! Bel’s conditie blijft een draak, dus het bleef bij een paar rondjes draven en galopperen achter Nikita aan, check het filmpje maar eens. Dit gaan we veel vaker doen, ik mag toch niet rijden tot eind april.

Dat niet paardrijden bevalt voor geen meter trouwens. Vanaf dat ik 9 jaar oud ben heb ik nog nooit zo'n lange tussen pauze gehad van niet rijden. En dat is alweer even geleden kan ik je vertellen. Ik droom er nu denk ik ongeveer 2 à 3 keer per week over. Tja, echt verslaafd he haha!

Zondag ben ik samen met Sylvia geweest en zij heeft even gereden. Dit was de tweede keer en ze werden allebei erg enthousiast. Nikita was niet meer te stoppen en Sil ging er vrolijk in mee. In haar woorden, het was nog lang niet zo erg als een drie jarige hengst. Tja, alhoewel een 14 jarige merrie ook nog wel wat streken heeft hihi! Niek liep behoorlijk te sjouwen, maar zelfs nadat ze ruim een half uur flink hadden doorgereden zat er nog energie voor tien in. Wel een paar hoestjes, maar dan moet ze zich ook maar niet zo druk maken, eigen schuld. Ze zal toch in beweging moeten blijven, wie verzint er nou ook zoiets, een slechte rug waardoor ze veel moet lopen en astma waardoor ze het rustiger aan zou willen doen. Zoals de specialist van UMC Utrecht al zei, lopen met dat peerd! Dus dat doen we dan maar. Nog even goed uitgestapt en weer terug naar stal waar haar slobber op haar wachtte. Bel ging vandaag een wandeling met Nomy maken, dus die heb ik laten staan.

Beetje voor beetje komen de kilo’s er nu bij, bij Niek. Het weer wordt beter, het gras begint wat te groeien en ze heeft niet zoveel energie meer nodig om zich warm te houden. Helpt allemaal. De vele voedingssupplementen en speciaal dieet hebben daar waarschijnlijk ook wel een rol in. Vandaag weer even een vitamine spuit gegeven, daar krijgt ze ook wel een behoorlijke boost van. Al met al ben ik erg tevreden over de vorderingen!

Volgend weekend gaan we hengsten kijken, heb er echt onwijs zin in!! Aanstaande zaterdag zijn Perfect en Goldstar aan de beurt. Spannend!!

De lente is in aantocht!

7 mrt 2010, 16:26

Het begint er weer wat meer op te lijken met de paarden en het weer. Eindelijk liet de zon zich zien en ik ben deze week drie keer naar de paarden geweest! Ik hoor overal om me heen dat de paarden al zo aan het verharen zijn, maar die twee van mij laten nog geen haartje los.

Op maandag middag kwam Kim mij ophalen en hebben we beide dames gedaan. Niekje eerst even uit het weiland gehaald, even geborsteld en een emmer voer in gestopt. Daarna mocht ze weer mee naar het weiland en gingen wij richting de grote weide, lopen is nog wat ver, dus dat deden we met de auto.

Ik begin steeds meer bewegingsvrijheid te krijgen, maar het 24 uurs weiland ga ik nog steeds niet in. Die kudde is vaak toch onrustiger dan de kudde van Niek. Normaal is dat niet hinderlijk dat ik aan de kant blijf, maar als een bepaalde kleine pony, ik noem geen namen, me wel ziet, maar me 10 minuten laat roepen om me te straffen dat ik al een poosje niet geweest ben, kan het toch wat lastig zijn. De hele kudde stond inmiddels voor onze neus, maar die kleine kwal wilde niet komen. Kim is nu een aantal maanden in verwachting, dus die wilde liever ook geen weiland in met onbekende paarden. Begrijpelijk, want ze waren die middag toch wat onrustig. De nieuwe peerdjes moeten denk ik nog hun draai vinden. Daar sta je dan haha! Totdat ze vond dat ik genoeg geleden had en daar kwam ze aandraven. Hoezo persoonlijkheidje, tjonge jonge. Even Bellie een klein bakje met slobber gegeven, gechecked op wondjes e.d. en haar manen uit de knoop gehaald. Deze winter zijn haar manen en staart met een rotgang gegroeid, er is denk ik bijna 10cm bijgekomen, zowel bij de voorpluk als bij de manen. Staat supergaaf, maar nu wordt het tijd dat ze gewassen kan worden zodat ik alles een keer goed in het sop kan zetten, uitpluizen en spray erin. Helaas is het nog steeds aan het vriezen ’s nachts, dus dat duurt nog even.

Dinsdag geen paarden gezien, maar wel ff paardenspullen gehaald. Een nieuwe drinkbak voor Niek, een leren halster voor in het weiland en wat kleinigheidjes voor de mensen die de paarden verzorgd hebben terwijl ik het zelf niet kon. Kan eigenlijk, want ik ben nog steeds niet helemaal back in business, maar dat zal niet lang meer duren.

Woensdag ben ik met Ilona naar stal geweest. Die heeft niet zoveel met paarden, maar wilde me wel helpen. We gingen alleen Nikita doen, maar ze stond wel helemaal aan de andere kant van de weide. Eerst even haar eten gemaakt, knollie opgehaald, gevoerd en weer naar terug naar het weiland. Nog even naar Bel geweest en dit keer hadden we meer gelukt, ze stond vlak bij het hek en kwam meteen toen we riepen. Het was een kort bezoekje.

Donderdag niet naar mijn eigen paarden, maar met Marlous mee naar haar eerste paardrijles sinds 20 jaar. De manege waar ze ging rijden is hemelsbreed 1.000 meter van mijn huis af, dus ben ik even meegegaan. Dat wordt spierpijn Sylvia had trouwens tot ergens deze dag nog spierpijn van haar ritje zondag. Oei, ben benieuwd hoe dat bij mij zal gaan...Volgende week zondag komt ze weer rijden, dan gaan we daarna door naar de tweede Denemarken meeting. Dat komt ook al erg dichtbij, super gaaf!

Zaterdag met Paul naar stal geweest, toen stond ze bijna bij het hek, meevallertje! We hadden haar eten al klaargezet in haar stal en terwijl ze aan het eten was even de deken eraf gehaald om te borstelen. Blij verrast, wat is ze aan het aankomen! Helemaal super! Nog even en ze heeft weer rondingen Bellie stond helemaal in het midden van het weiland, daar konden we helaas niet bij. Die zie ik woensdag hopelijk weer! Mijn laatste wondje is bijna dicht, verband bijna weg en dat betekend ook dat ik weer bijna mag auto rijden. Wordt tijd dat ik weer eens wat zelfstandiger wordt, oja en dat het voorjaar wordt. Ben helemaal klaar met die kou! Ik voelde mijn neus alweer kriebelen van de hooikoorts, dat betekende naast de ongemakken ook dat het goede weer er weer aan komt. Laat maar komen, ik slik wel een Allerfree

Dikker!

27 feb 2010, 14:49

Dat is een zin die je een vrouw niet snel hoort zeggen:"Yes, weer een paar kilo erbij!". Weer weinig paarden gezien dit weekje, maar het was wel een belangrijke week. Dit was de week dat Nikita een paar kilo aangekomen moest zijn en kon laten zien dat ze de voedingsstoffen op kon nemen. Woensdag avond ben ik met Petra naar stal geweest en toen we de deken eraf trokken was het nog steeds geen vol paard, maar er leek wel wat meer vet op de botten te zijn gekomen. Mag ook wel, want ze krijgt op het moment echt alles wat ze maar nodig zou kunnen zijn. Ik ben nu alleen nog aan het wachten op een potje Opkikker, dat geeft een extra boost met vitamines en mineralen voor precies dit soort situaties. Maar ze wordt weer dikker! Over twee weken weer een evaluatie, maar nog even geen bloedonderzoek.

Zaterdag zijn Sylvia en ik naar stal gegaan en zou zij gaan rijden. Dit was de eerste keer dat je echt kon zien dat Niek weer haar spirit terug kreeg en het nieuwe voer aansloeg. Ze was maar rondjes aan het dansen om Sylvia toen ze haar uit het land haalde, echt tot vervelens aan toe. Ik kreeg zelfs nog de vraag of het wel het goede paard was, ze herkende haar niet terug. De laatste keer dat ze haar had gezien was ze nog erg loom vanwege haar lage gewicht. Nu had ze grote praatjes. Na het poetsen en zadelen toch maar eerst even aan de longeer lijn, want ze zag eruit alsof ze ieder moment kon ontploffen. Sil had al 4 jaar niet meer op een paard gezeten, dus die zag dat niet zo zitten. Ik had zelf ook het vermoeden dat voor een ongeoefende Nikita-ruiter het wel eens in een enkeltje EHBO post zou kunnen eindigen. Maar eenmaal aan de longeer lijn liep ze heel rustig en braaf haar rondjes en toch maar vlot daarna erop gestapt.

Het zadel lag erg hoog, maar er lagen ook drie dekjes onder. Haar ruggengraatje was nog vrij mager en botterig en die mag natuurlijk geen last krijgen van het zadel. Dus eerst het normale dekje, toen de gelpad en daarna nog een schapenvacht shabrak. Dat moet voldoende zijn. Eenmaal aan het lopen hadden Niek en Sil het erg naar hun zin, Nikita werd steeds enthousiaster in de nieuwe binnenbak, maar gedroeg zich netjes. Geen vreugde uitspattingen, geen race, niet wegspringen, alleen lekker alert en hengstennek opzetten. En maar een klein kuchje, goed he!! Ze vond het echt leuk om weer te werken, ze had er ook weer voldoende energie voor. Ze had zich per ongeluk toch in het zweet gewerkt, maar nadat ze haar emmer vol slobber en vitamine in de stal op had was dat ook weer opgedroogd. Weer terug naar het weiland. Ik hoor van Sylvia morgen hoe het met haar spierpijn is haha! Ze moest toch even het paardengevoel weer terugkrijgen, want op 1 mei gaat zij mee naar Denemarken voor de trektocht. Binnenkort komt ze nog twee of drie keer ff hobbelen. Het scheelt, ze is veel ergere monsters dan Niek gewent.

Bellie heeft zich weer eens niet laten zien, ze stond midden in het weiland, heeft geen zin dan om naar haar toe te gaan. Vanmiddag of morgen nog even proberen om naar haar toe te gaan. Nomy ziet haar natuurlijk veel en ik krijg berichtjes van weidegenootjes die haar extra aandacht geven en even met Bel spelen. Die mist mij niet. Alleen ik haar wel, maar daar heeft zij helaas geen boodschap aan. De afspraken voor de hengsten zijn gemaakt en we worden de 20e als eerste verwacht in Roermond bij Croft en daarna bij Ivo. Tegen de tijd dat ik zelf weer het weiland in ga, gaat de klok ook weer vooruit, heerlijk weer een uurtje langer licht! Dat is helemaal makkelijk met kleine pony’s uit de weide halen.

En toen waren er nog vier hengsten

22 feb 2010, 13:21

Deze week heel weinig paarden gezien helaas. Het weer zat niet mee en mijn gezondheid ook niet. Dinsdag even bij Bel geweest en donderdag even bij Niek geweest en dat was het. Ik begin het wel erg te missen hoor, heb vannacht zelfs gedroomt dat ik met Niek aan het rijden was.

Maar ik heb niet stilgezeten. De laatste 7 hengsten zijn terug gebracht naar 4 hengsten. Nadat ik het een poosje op me heb laten inwerken waren er drie die totaal geen indruk op me achter hadden gelaten, dus zijn Hidalgo, Bye Bye en Lector van de lijst geschrapt.

De vier heren die overblijven zijn:

Perfect of Sportview
Croft Happy Song
Goldstar vd Beatrixlaan
Ivo vd Lindenhof

De tour staat gepland op 20 maart en 17 april. Perfect en Goldstar zijn beide van dezelfde hengstenhouder en staan net iets boven Breda, Croft is te vinden in Roermond en Ivo in Overasselt wat onder Nijmegen ligt. Als we dan toch bezig zijn, wil ik meteen even een kijkje nemen bij Isabella's moeder in Nieuw Wehl bij Doetinchem in de buurt. Twee adresjes per dag is zeker te doen denk ik en dat zou betekenen dat ik vanaf 17 april de beslissing ga nemen.

Nu maar eens kijken welke van deze vier heren het wordt. Ik vind het nu echt heel erg moeilijk worden...! Ze zijn alle vier zo leuk, ik hoop dat ik het zeker weet dat ik de goede keuze maak als ik ze in het echt heb gezien. Stiekem heb ik wel een top 4, maar ja. Daar kan nog van alles in veranderen. Gelukkig gaat Petra mee, die heeft vaak ook een verhelderende kijk op de zaken en kan mijn roze bril van mn neus halen.

Eerste jubileum

14 feb 2010, 22:34

Allereerst een jubileum nieuwtje, aanstaande dinsdag 16 februari bestaat de Isabella fan hyves alweer 1 jaar! Iedereen heel erg bedankt voor de support, ik heb het afgelopen jaar met erg veel plezier de hyves bijgehouden en hoop dit nog een hele poos te blijven doen.

Deze week ben ik begonnen met het extra voeren van Nikita. Vanaf zondag begonnen met de slobber en dinsdag samen met mijn zusje op de terugweg van het ziekenhuis het veulenbrok op stal neer gezet en de vitamine spuit in de kast gelegd. Dinsdagavond dus de eerste maaltijd met het veulenbrok en woensdag heeft ze van Myrthe de vitamine shot gekregen. En daar gingen we van start met het kilo offensief!

Dinsdag avond voelde ik me erg goed, dus heb ik Paul even meegesleept rond 21.00 uur naar stal. Dan staat Niek op stal en kan ik haar daar even knuffelen zonder dat het veel moeite kost. Vanaf woensdag is het weer vreselijk gaan sneeuwen (wanneer houdt dat nou eens op...!), dus was het niet slim voor mij om naar buiten te gaan. Wat een crime, om zo ‘opgesloten’ binnen te zitten... Nog 5 weken tanden op elkaar.

Aangezien Niek op deze stal altijd haar halster aan heeft, heb ik vrijdagmiddag een bezoekje gebracht aan Divoza om een touwhalster voor haar te kopen. Ik heb bedacht dat dit prettiger dragen is voor haar. Ik hoop het in ieder geval wel, want een metertje touw met wat knoopjes voor 17 euro vind ik nogal wat...! Er was flink opruiming van alle winterspullen en toen ik tussen de spulletjes aan het neuzen was, zag ik een mega schattig winterdekje, maatje 95. Precies de maat van Bel! Wat heeft zij toch een schattige maat, heerlijk om daar spulletjes voor te kijken. Maar ook al was de deken nog maar 24,- dan nog heeft ze hem niet nodig. Paul heeft me maar snel meegenomen en ik heb de deken laten liggen en vertrok alleen met wat ik nodig had. Was wel moeilijk haha!

Nomy was dit weekend skiën, dus de paarden waren het weekend overgedragen. Vrijdag heeft Myrthe Nikita onder haar vleugels genomen en Fianne Bel het gehele weekend. Zaterdag kwam Sylvia mij ophalen, omdat zij die dag Nikita deed. Anita, een oud collega van mij, kwam mij zondag ophalen, zij was die dag Nieks groom. Beide dagen heb ik me netjes afzijdig gehouden en aan de zijkant van het weiland gewacht totdat Nikita opgehaald was. Sylvia had meer geluk dan Anita, want zondag stond ze helemaal aan de achterkant van het weiland bij de boomgrens, Sylvia kon haar gewoon vooraan eruit plukken. Daarna lekker poetsen, voeren en weer terug naar het weiland. Ik had het idee dat ze toch wel een beetje aan het bijtrekken was qua gewicht, maar dat kan ook de wens van de gedachte zijn. Volgende week ff checken! Verder heb ik mij beide dagen voornamelijk bezig gehouden met het broodnodige aaien en aanwijzingen geven, de dames waren beide erg streng en ik mocht ook helemaal niets doen behalve aanwijzen. En behalve aaien dus, daar was ik ook al erg blij mee.

Bel heeft zich erg weinig laten zien, dinsdag reden we langs en stonden ze aan de boskant, dus dan kan ik roepen tot ik een ons weeg, ze hoort me niet. Zaterdag had ik wat minder puf, dus ook geen poging ondernomen. Zondag ben ik terwijl Anita naar Niek liep, even doorgelopen naar het begin van Bel’s weiland, maar weer stond ze te ver weg. Ik had gehoord dat er een dubbelganger van Bel in het weiland erbij gekomen was, die wilde ik eigenlijk ook wel even zien, maar de hele groep stond aan andere kant van het weiland. Ik ben later met Anita nog even naar het weiland gereden met de auto, maar we zijn weer omgedraaid omdat ze nog steeds te ver stonden. Heb ik mijn kleine dame al een hele poos niet meer gezien…! Ik kan echt het weiland niet in, dus ik hoop dat ze binnenkort weer even aan de weg kant staat. Twee Bellies, ben echt heel erg benieuwd! Hoop niet dat ze qua karakter ook op elkaar lijken, want dan heeft de groep het zwaar met twee van die sterke persoonlijkheden hihi!

Gewicht in de schaal leggen

7 feb 2010, 14:20

Langzaam aan begin ik me beter te voelen en dat betekend dus ook weer... paarden!

Afgelopen woensdag voor het eerst even naar buiten en vanuit de auto even naar de paarden kijken. Isabella stond vlak bij de waterbakken aan de wegkant lekker hooi te knabbelen, dus auto geparkeerd en bij de omheining haar geroepen. De eerste keer hoorde ze me niet, de tweede keer zag ik het hoofdje omhoog gaan, zo van hé die stem ken ik en na nog een keer roepen had ze me in de gaten. Daar kwam ze aan, de kleine dreumel. Toen ze bij de omheining was, kon ik haar even knuffelen, maar Paul hield mij strak in de gaten en ik moest na een paar minuten alweer de auto in. Hahaha, hij is streng hoor . Nikita stond een heel stuk verder op, dus die heb ik niet gezien verder.

Dat kwam zaterdag, toen belde Petra mij op dat ze de paarden ging voeren en of ik even mee wilde. Uiteraard wilde ik dat! Ze kwam me ophalen en wij gingen richting Renkum. Samen het weiland in en richting Nikita. Die stond uiteraard helemaal aan de boskant te grazen, maar het was gelukkig niet te ver voor mij. Bij Niek eigenlijk bijna hetzelfde, de eerste keer roepen geen reactie en toen had ze het de tweede keer door dat ik het was. Ineens hoorde ze me en haar hoofd kwam met een ruk omhoog. Heerlijk weer even mijn meisje zien, te voelen en te ruiken. Toen we haar meenamen kreeg de doorgaans altijd zo rustige groep ineens een opleving en besloten ze met z’n allen als dollen door het weiland te gaan. Fijn hoor, net nu ik weer voor het eerst in het weiland was. Doet mij niet zo heel veel, maar Petra voelde zich nogal ongemakkelijk hierdoor. Nikita hield zich eigenlijk heel erg lang erg goed en braaf naast me terwijl er al twee weilanden, de groep van Bel was ook al over de zeik gegaan, langs ons op aan het galopperen waren. Totdat we de hoek om waren en richting het hek gingen. Als ik nergens last van zou hebben, had dit niet uitgemaakt, maar nu moest ik erg voorzichtig met mezelf zijn. Nikita dus maar los gelaten en die galoppeerde met de groep mee naar voren. Toen ze vooraan bij het draad stond, stond ze mij aan te kijken van waar blijf je nou, schiet eens op. Helaas ging de groep weer rennen en rende ze een paar meter mee naar de andere hoek, daar kon ik haar gewoon oppikken en liep ze aan een slap touwtje mee. Ze had weer genoeg actie voor die dag gehad, haar maak je de pies niet zo snel lauw als het hierom gaat. Ze wilde met mij mee gaan.

Eenmaal uit het weiland even naar de stalgang en een borstel er overheen, nou ja, Petra eigenlijk, want dat kan ik nog niet. Ik schrok wel even van haar toen Peet de deken eraf haalde, wat wordt Niek mager zeg...! De afgelopen drie weken krijgt ze extra muesli bij, maar nog steeds blijven de kilo’s weg. Op advies van Petra maar bij thuiskomst even een zak slobber gekocht en aangezien de wortels ook in de aanbieding waren, daar ook maar even een zak van aangeschaft en dit alles bij Nomy neergezet. Op advies van Kim ga ik morgen ook nog even veulenbrok halen, zij heeft op het moment ook problemen met het gewicht van Floor en op advies van het Pavo Voedingsadvies Centrum voert zij dat nu bij. Klinkt ook goed, als ze er maar van aankomt, dan ben ik tevreden.

Tja, winter is voor Niek nooit makkelijk geweest, maar deze winter is extra zwaar. Niet alleen is ze midden in de winter verhuisd, ook is de winter moeilijker dan ooit tevoren met al die sneeuw en extreme kou en staat ze langer dan ooit tevoren buiten. Voor haar longen en altijd dikkere benen erg goed, maar dat zijn nou niet echt de beste factoren om een paard wat toch al snel afvalt op gewicht te houden. Morgen wil ik ook even de dierenarts bellen voor wat advies voor een vitamine preparaat of iets dergelijks en kijken wat hij aanraadt voor dieet. Het zit me toch niet helemaal lekker. Maar als iemand Niek ziet en denkt, zou ze iets lekkers mogen, niet denken, maar er gelijk instoppen, kan ze heel goed hebben .

Voor Bel is het niet slecht geweest, die is de extra pondjes van de zomer kwijtgeraakt. Was ook niet geheel onnodig, nu is ze weer een nette shetlander op gewicht. In haar geval helemaal belangrijk, want zij wordt natuurlijk over 3(!!) maanden gedekt. Overgewicht is nooit bevorderlijk voor bevruchting, dus zij moet nu op gewicht blijven. Wow, nog drie maanden en dan wordt mijn kleinkind verwekt. En ik weet nog niet eens wie mijn schoonzoon wordt hahaha! Ik hoop dat ik snel een hengsten roadtrip kan gaan maken. Nog een maandje wachten en dan kan ik dat wel aan denk ik. Ik mag dan nog geen autorijden, maar dan kan ik rusten in de auto tussen de bezoeken door daarna op de stoeterij de hengsteigenaar het spreekwoordelijke hemt van het lijf vragen. Nog even rustig aan doen dus.

08-02 Nikita update: Na overleg met de dierenarts gaan we de komende twee weken haar voeding aanpassen en als er over twee weken geen vooruitgang is krijgt ze een bloedonderzoek om de oorzaak te vinden van haar gewichtsverlies. Duim maar voor ons.

Schone handen

2 feb 2010, 19:13

Dat is lang geleden, dat ik niet op vakantie was, maar wel iedere avond nette schone handen had, geen spoortje paarden aan mij te vinden... Zucht... Niet leuk...! Vorige week maandag nog even met Nikita gereden, maar dat moest binnen en dat vonden haar longen niet leuk, beetje egoïstisch, maar ik was wel blij dat ik er nog even op kon zitten. Bellie maandag niet gevonden in t donker, die stond ergens lekker te grazen in het donker.

Dinsdag nog zoveel mogelijk gedaan, boodschapjes, met Sam gewandeld en op de terugweg langs de dames. Het was -4 die ochtend, maar met een stralend zonnetje. Ik ben voor de laatste keer voor mijn operatie het weiland in gegaan en nog even knuffelen. Niek en Bella stonden dicht bij elkaar en ik heb ze allebei een dikke kus met bijbehorende knuffel gegeven. Eerst Nikita, die houdt daar niet zo van. Oh zo stoer voor de buitenwereld, maar als niemand kijkt... Ik heb haar op het hart gedrukt dat ze geen gekke dingen mocht doen en goed op zichzelf en haar kleine zusje moest passen. Ik was snel weer terug, maar ondertussen zou goed voor haar gezorgd worden. Als er iets was, dan kwamen Petra en Nomy voor haar zorgen en als ze me nodig had, ik er toch altijd voor haar was. Even een dikke kus op haar zachte neusje en naar Bella toe.

Isabella had me al snel door en kwam zo snel als de harde grond het toe liet naar me toe. Weer ff heerlijk ouderwets knuffelen en Bel knuffelt dan graag terug. Liefdevol met haar tandjes, ze bedoelt het zo goed. Haar ook verteld dat ik er even niet zou zijn en dat ze geen gekke dingen mocht doen en dat ze goed voor zichzelf moest laten zorgen. De kleine deed net alsof ze niets hoorde en ging rustig door met mij knabbelen.

Toen ik me weer los wist te rukken van de innige omhelzing nog even via Niek’s weiland terug, Niekje nog een laatste kus gegeven (oei, wat heeft ze daar toch een hekel aan hahaha) en het weiland uitgelopen. Elke keer als ik omkeek om nog even te zwaaien, dan zag ik Niek en Bel mij nog nakijken. Tot heel snel meiden!

Tjonge dat moet ik lang gaan missen, dat paardrijden, meestal als Niek weer eens een poosje stilstond reed ik op andere paarden, maar nu ligt het voor de verandering eens aan mij dat we niet kunnen rijden. Om het een beetje af te wisselen zeg maar Ik hoop dat ik snel weer naar stal kan, al is het alleen even om de dames te zien, de geur op te snuiven. Het zijn de kleine dingen die je vooral mist.

Nu heb ik de zadels van Niek en Bel thuis boven liggen, dus als ik mijn computerkamer in loop ruik ik de heerlijk leergeur met paardenzweet vermengd. Voor mensen die niet van paarden houden is het niet voor te stellen, maar dat is zo lekker! Voor nu nog even schone handen, hoop dat ze snel weer vies worden. Ik heb m’n meisjes al vanaf dinsdag niet meer gezien, ik mis ze wel erg hoor.

Laatste weekje paarden voor een poosje

24 jan 2010, 20:18

Deze week was mijn laatste dosis paarden voor een hele lange tijd. Ik word dinsdag in het ziekenhuis verwacht en woensdag gaan ze snijden. Dus nu ff er vol in en genieten!

Deze week werden mijn gebeden gehoord, de sneeuw verdween en de vorst was weg, dus dat betekende dat ik weer kon rijden! Dinsdag om even rustig aan te beginnen even gelongeerd en dit wilde ik woensdag nog een keer gaan herhalen, want Niek was lichtelijk stram. Niet zo gek als je al een paar weken niets meer hebt gedaan. Maar woensdag had ze ff een baaldag, ze was niet zo erbij en ik had het idee dat ze zich niet goed voelde. Thermometer dr in en daar stond 38,0 op. Geen paniek, maar wel verontrustend. Op stal gezet en lekker laten eten met twee darmontspanning pilletjes, want die gingen als gekken tekeer.

Donderdag nadat we terug kwamen uit de stad even naar stal en met de thermometer het land in. Nikita is zo gewent dat ik dat doe, ik kan haar gewoon midden in de kudde tempen, hahaha lekker ding! Ze was weer terug op 37,2 dus ik in m’n nette kleren weer het weiland uitploeteren.

Vrijdag kwam Sylvia nog even langs om alles te zien als ze tijdens mijn afwezigheid als back-up op stal komt. Om in haar woorden te zeggen, dat ze niet het verkeerde paard uit de wei trekt. Overal even doorheen gelopen en nu is iedereen er klaar voor. Nomy neemt de grootste zorg op zich voor Niek en Bel en wordt bijgestaan door Myrthe voor Niek en Fianne voor Bel. En als zij niet kunnen, gaat Sylvia. Dus dat komt goed .

Zaterdag was het weer zover, mijn eerste buitenritje naar de heide. Samen met Fianne en Flits gingen we op weg. Flits moest het wat rustig aan doen, want die was weer rustig aan het opbouwen. Ook niet verkeerd, want Niek en ik hadden natuurlijk al een hele poos niet meer gereden. Eenmaal het spoor over kwamen de oude stalgenootjes me om de oren, echt leuk! Eerst Sabrina en haar vader met hun nieuwe aanwinst, toen Liesbeth met Bithor, daarna Anne, Dian en Amarins en daarna kwam ik Esther en Martine nog tegen. Via het bos van Wolfheze weer terug en na 1,5 uur waren we weer thuis.

Vandaag eerst naar Arnhem geweest om mijn reisgenootjes voor Denemarken te ontmoeten, zeer geslaagde ontmoeting gehad en daarna weer naar stal. Helaas kwam er weer voldoende sneeuw naar beneden, dus een buitenrit zat er niet meer in. Eerst Bellie opgehaald en daarna snel Niek meegenomen toen ze nog bij het hek stond. Nikita d’r longeerspullen omgehangen en ik heb ze samen gelongeerd, in tandem zoals vroeger. Erg grappig en ze vonden het weer leuk . Dat ukkie die gedwee met haar neus in de staart van haar grote zus loopt en dan samen hun rondje draven en galopperen. Bels conditie is toch niet zo best en na een paar rondjes hoorde ik haar op een aantal meter hijgen. Toen maar even naar het midden gehaald.

Dat pakken we wel weer aan als ik weer op de been ben. Weer lekker de paardjes op conditie brengen en soepel maken. Heb ik ook nog wat om naar uit te kijken.

Militaire precisie

17 jan 2010, 22:27

Ondanks de witte omgeving toch een paar keer de paarden aan het werk gezet. Isabella had zaterdag bezoek van een jonge dame, maar de kou en de dagen niets doen hebben haar tot een kleine bom omgetoverd. Het stappen ging nog wel, maar bij het draven ging de bom steeds harder tikken. Op een gegeven moment heb ik de kids er maar even afgehaald en heb haar twee rondjes laten uitbokken. Dat waren echt bokken waar je niet op wil zitten! Helaas was het nog niet klaar, toen we weer probeerde te draven begon ze te bokken met Kim op haar rug. Toch maar gestopt, dat bokken zou niet meer over gaan.

Nikita heeft het zwaar nu met de kou. Dat is ieder jaar zo , maar dit jaar ook nog eens een verhuizing tijdens de winter. Niet echt slim gepland, maar helaas niet anders mogelijk. Ze staat met een lekkere warme deken op, maar de kilo’s blijven eraf vliegen en haar vachtje is helemaal dof. Ze krijgt nu twee kilo muesli extra en een scheut lijnzaadolie. Vandaag even een rondje door het bos gemaakt, maar het ijs ligt nog steeds dik op de paden. Beetje stappen op de sneeuw, draven op de schone fietspaden.

Verder heb ik inmiddels een datum gekregen van het ziekenhuis, op dinsdag 26 januari wordt ik opgenomen en de dag erna gaat het mes erin. Als alles goed gaat heb ik voor de eerste vier weken voor iedere dag iemand die ze verzorgt, met een back-up achter de hand en als de back up niet kan heeft die ook een back up. Klinkt overdreven,maar met mijn paarden weet je het nooit. Ik heb geen zin in verassingen en wil me de eerste weken echt concentreren op het herstel. Dus op de Marlies manier is alles gepland, met militaire precisie. Niets aan het toeval overlaten met mijn meisjes.

Volgende week nog zoveel mogelijk van ze genieten en proberen om een paar keer te rijden en lekker met Bel wandelen. Dus duim met me mee dat de dooi verder doorgaat en dat we snel weer door het bos kunnen crossen. In ieder geval volgend weekend!

Vlinders en verassingen

10 jan 2010, 21:18

Het was tijd voor de jaarlijkse hengstenkeuring! Daar heb ik echt lang naar uitgekeken en zaterdag was het eindelijk zover. Eindelijk zou ik eens echt hengsten gaan kijken. Niets of niemand zou mij tegen kunnen houden om er heen te gaan. En zeker geen sneeuwstorm.

Het sneeuwt nog steeds en ik ben er steeds minder enthousiast door. Wanneer gaat die vorst nou eens weg en kan ik weer lekker aan de slag...? Ik wil weer lekker rijden en het bos in! Dit schiet niet op hoor. Veel hebben we deze week niet uitgespookt dus. Voornamelijk beetje gepoetst en gewandeld. Toch jammer als je met dit soort dagen een binnenbak hebt, maar je kunt er niet veel mee, ach tja.

Maar gister waren we dus wel weer heel druk in de weer, Petra en ik zijn naar de hengsten premie keuring geweest van het Nederlands Shetland Pony Stamboek in Mariënheem. Wat een gebeurtenis zeg! Het zou erg koud worden die dag, rond de -3 en er was een sneeuwjacht op komst. Dat was ook voor het eerst dat ik dit woord überhaupt hoorde. Maar daar gingen we dan, rond het middag uur gingen we die kant uit, het ochtend programma geskipped want we wilde niet bevriezen. Niets was minder waar. We komen aan bij een gigantisch complex, een mega binnenbak met kleurige linten aan het plafond en grote rijen tribunes. En het mooiste was, het was verwarmd! Jas uit, das af en genieten maar!

Wat een hengsten hebben we gezien, het was prachtig. We hebben een aardig beeld gekregen van wat er zoal rondloopt. Er waren belachelijk veel zwarte Shetten en eigenlijk alle kampioenen waren zwart, maar dat vind ik toch niets. Ik blijf hopen op een vos of bruin veulen. Tja, ik kan wel liegen maar dat vind ik toch het leukst, heb nog nooit anders gehad. Maar... Er was er eentje, nummer 400, Winningmood v.d. Toom, die had gelijk mijn aandacht. Wat een leukerdje! Mooie, soepele gangen en pit. Toen ik ‘em zag zei ik meteen dat hij nog wel eens een uitzondering op de regel zou kunnen worden, hij was echt mijn verassing van de dag! Ik, die een zwarte hengst in overweging nam, het moet niet veel gekker worden. Uiteindelijk is hij zelfs voor de rubriek als eerste geplaatst met een eerste premie en is hij daarna als Kampioen hengst van de mini maat benoemt. Ik heb wel smaak dus!

Bij Winningmood's rubriek liep nog een opvallende valk kleurige hengst mee die ook een eerste premie kreeg, dat was Welkom v Stal Volmoed, een zoon van Ivo v.d. Lindenhof! Algemeen kampioen werd een zwarte shet uit de kleine maat, Richard v.d. Kleine Steeg. Ook niet verkeerd, maar die miste voor mij de x-factor. Het blijft een jury sport.

Kleine teleurstelling moest ik ook doorstaan, de hengst waar ik eigenlijk stiekem speciaal voor kwam... Was er niet!!! Perfect of Sportview zou acte de présence geven in de rubriek oud kampioenen en meedoen voor het Ere Kampioenschap. Hij is namelijk Algemeen Kampioen geworden in 2005, de mooiste dekhengst van dat jaar. Maar goed, het was even flink balen, maar niets aan te doen. Het weer was ook echt verschrikkelijk.

Wel erg leuk was dat er een zoon van Perfect in de ring verscheen bij de vier jarige hengsten die van moeders kant Parlington bloed voerde, dat is ook wat er bij Isabella stroomt. En deze deed na het winnen van zijn rubriek met een eerste premie mee met het Kampioenschap voor de mini maat. Klinkt dus niet als een verkeerde keuze.

Van twee andere hengsten kreeg ik nog kriebels in mijn buik, de bruine Willow v.d. Wijzend en de vos met spierwitte manen Ward v.d. Baatehof. Looks en loopje was helemaal compleet bij hen voor mij. Vooral de laatste was prachtig, maar helaas hebben beide een derde premie gekregen en vallen dus buiten beeld. Ik wil minimaal een eerste premie hengst uiteraard. Ik snap nog steeds niet dat er met een derde premie hengst gefokt wordt, waarom zou je een hengst willen die in de ogen van de jury nog flink wat verbeter punten heeft?

Ik wacht deze week even af, want ik krijg deze week te horen of ik in week 4 geopereerd wordt of dat het na mijn reis in mei naar Denemarken wordt. Dan ga ik afspraken maken bij de hengsthouders en ga ik de kanshebbers in het echt zien. Het is echt heel goed geweest dat we zaterdag de hengstenkeuring gezien hebben. Ik heb best wat verschillen gezien en denk dat ik nu ook wel een goed beeld heb als ik bij de hengsten van mijn keuze ben wat ik wel en niet van ze wil zien. Globaal blijf ik steken op een sterk achterbeen, ruime gangen, behang en een goed karakter. Niet een te sterke persoonlijkheid want dat krijgt het veulen al genoeg van mama mee. Anders kunnen we het de wereld niet aandoen, nog zo’n ondeugd erbij.

Maar... Als het maar gezond is, merrie of hengst, ondeugd of niet. Ik kijk nu al uit naar zijn of haar geboorte. Nog anderhalf jaar wachten. Zucht!

Het wordt een spannend jaar

2 jan 2010, 19:48

Oud en nieuw is de tijd van het overdenken wat je allemaal hebt gedaan. Waar staan we nu en waar willen we heen. Soms zowel letterlijk als figuurlijk.

Voor ons is 2009 een behoorlijk heftig jaar geweest. Het vertrek uit Wolfheze en Lunteren, het gedoe met een plekje voor Isabella, dat waren allemaal geen leuke dingen. Daar tegenover staan ook zo ontzettend veel leuke gebeurtenissen, de mensen die ik in 2009 heb leren kennen, het herstel van Nikita, Isabella’s stamboekopname en tweede premie en de zoektocht naar de hengsten.

Het was een druk jaar, maar het was het allemaal weer waard. Met Nikita gaat het zoveel beter, waar we nu zijn had ik precies een jaar geleden niet eens durven dromen! Ik weet nog goed hoe ik voor de vorige kerst na een aantal weken van medicatie met de specialist van Utrecht aan de telefoon heb gezeten en heel duidelijk te horen kreeg wat ik moest doen. Er was nog maar 1 ding wat ik kon doen, verder hadden we alles geprobeerd. Mijn paard uit haar vertrouwde omgeving trekken en ergens anders heen gaan waar we minder in het stof zouden staan. Dat zijn heel wat slapeloze nachten geweest, dat kan ik je wel vertellen. Maar dat is goed uitgepakt, zoals jullie de afgelopen maanden hebben kunnen meemaken. Ik rij weer met haar en durf weer te dromen van lessen en starten met wedstrijden. Dingen waar ik op de Veldhoeve mee begonnen ben en die ik hopelijk op de Mariahoeve weer voort kan zetten. Ik wil weer onbezorgd kunnen rijden en ik heb het idee dat dit al bijna is aangebroken. Ze heeft het verdiend, ik ook.

En dan Isabella. Het ene moment staat ze bij Anne en Erik, dan verhuist ze mee naar Lunteren, moet daar weg omdat ze het toch niet zo goed kan vinden met Nikita in 1 stal, staat even te koop maar dat plan is ook binnen een week weer van tafel en komt tijdelijk in Heteren terecht. Daar staat ze voor een maand of drie en gaat in plaats van naar Amsterdam samen met Nikita naar Renkum. Telkens net na de verhuizingen loopt ze een keuring en telkens doet ze het zo ongelofelijk goed en ben ik zo onwijs trots op haar, wat is het toch een geweldige pony. Ik kan niet anders zeggen dan dat zij telkens weer voor de nodige lichtpuntjes heeft gezorgd wanneer ik ze nodig had. Al was het alleen al dat ze zomaar ineens luid hinnikend in mijn armen kon rennen als ze daar zin in had. Ze staat nu in een hele fijne groep met paarden, ze heeft haar plekje gevonden en ik merk telkens weer dat ze het goed heeft.

En voor dit jaar, tja, veel dromen en plannen! Ik wil de perfecte hengst voor Bel vinden en dan wordt ze gedekt. Nikita wil ik dit jaar weer starten op officiële wedstrijden en ik wil een onvergetelijke paarden vakantie gaan maken in Denemarken. Paul en ik willen een ander huis gaan kopen met een prachtige tuin erbij en Sam zal dan ook mama worden hopen we. En ik wordt geopereerd. Ik kijk nog even niet verder, want als deze dingen gaan lukken mag ik mijzelf heel erg gelukkig prijzen. Nu eerst afwachten wanneer ik mijn oproep krijg voor de borstverkleining operatie. Na deze operatie mag ik 3 maanden niet rijden, zucht, de eerste paar weken mag ik eigenlijk zelfs helemaal niets. Als je mij een beetje kent weet je, dat wordt afzien. Maar daar krijg ik heel veel voor terug. Het kan zijn dat ik hier en daar wat hulp nodig heb, maar dat laat ik dan wel weten.

Voor nu, een heel fijn 2010 en dat ieders dromen en plannen uit mogen komen!