Home » Blogs » Blogs 2009

Blogs 2009

Download hier het volledige overzicht van 2009 in PDF

PDF
Bellahoeve 2009
PDF [2.2 MB]
Download (26 downloads)

 

Nog steeds sneeuw

28 dec 2009, 10:47

Weer een week vol met sneeuw, ijs en gladheid. In het begin was het nog leuk, maar nu is het genoeg geweest. Ik wil weer aan de slag met de paarden. Lekker het bos in met Niek en leuke dingen doen met Bel. Maar als het zo glad is, schiet dat niet op.

Afgelopen week dus echt weinig kunnen doen met ze. Wel saai hoor. Aangezien de sneeuw echt gigantisch hoog lag, heb ik Bella iedere dag even uit het weiland gehaald en in stal wat muesli, hooi en water gegeven. Ik was bang dat ze niet kon drinken met die vorst, haar waterbakje was immers helemaal bevroren, maar als ik haar een emmer water onder haar neus schoof bedankte ze vriendelijk. Tja, dan zal ze het niet nodig hebben. Wel kreeg mijn kleine bollie elke sneeuwdag een schepje eten erbij omdat het gras onder 25cm sneeuw verborgen lag. Dat ging er goed in!

Ze heeft zelfs op woensdag nog gezellig met haar vriendinnetje Zara in de stallen gegeten. Zara is haar beste vriendinnetje geworden heb ik het idee. Je vindt die twee overal samen en ze zijn nooit ver van elkaar. Echt leuk!

Nikita heeft ook deze week weer weinig gedaan. Longeerbak is een ijsbaan en de buitenbak is nog bedekt met sneeuw. Binnenbak wilde ik niet teveel doen in verband met het stof, dus dat heb ik alleen zondag even gedaan. We hebben een kwartiertje gereden en het ging aardig, we waren errug voorwaarts, maar er kwam geen explosie. Gelukkig maar

Ik hoop dat de sneeuw en gladheid snel weg is, heb ik eindelijk vakantie, wil ik ook wel kunnen rijden. Nog een paar weekjes en dan drie maanden niet meer rijden. Bah, moet er nu maar even goed van gaan genieten...! Ach, de planning is in ieder geval zo goed dat ik toch op 9 januari naar Mariënheem kan om naar de Hengsten Premie keuring te kijken en op tijd weer ben hersteld voordat ik naar Denemarken ga.

Sportschool?

22 dec 2009, 16:30

Wie heeft een sportschool nodig als je een pony in een besneeuwd weiland hebt? Gister even Bel in het weiland opgezocht om te kijken hoe het met haar was. Eerst even een goed plekje voor de auto gezocht, maar dat bleek toch lastiger dan gedacht. Nadat ik bijna vast kwam te zitten in de sneeuw, de auto maar op de weg gezet met de alarmlichten aan.

De paarden leken dichtbij te staan, maar schijn bedriegt. Vooral als je tot je knieën in de sneeuw wegzakt. Zo, dat was zwaar zeg! Maar Isabella was wel blij om me te zien. Niet dat ze dat uitte door naar me toe te komen, maar goed, het zij haar vergeven Even geknuffeld en andere paarden weggejaagd terwijl zij wat dronk uit de emmer die ik had meegenomen.

Toen ik weer op de terugweg was en volledig buiten adem mijn hart voelde razen als een gek van mijn hevige inspanning zag ik een auto met zwaailichten naar mijn niet zo handig geparkeerde auto toe rijden. Eerst dacht ik nog dat het de ANWB was, maar toen ik een grote zaklamp op me geschenen kreeg zag ik de politie strepen op de auto. Mijn eerste gedachte was: Shit... Dat wordt een boete...

Maar de agent zag er de lol wel van in. Hij vond het wel een flink eind wat ik gelopen had en vroeg zich af of paarden geen sneeuw konden eten voor het water. Uhm, nee liever niet. Maar toch goed geprobeerd. Nadat hij mij erop wees dat ik als ik dit deed ik toch even mijn achterlichten moest vrijmaken van de sneeuw, groette we elkaar een prettige avond en kon ik weer op weg. Zonder boete .

Pfjoew! Anders was het wel een erg duur emmertje water geweest.

Sneeuwpret

20 dec 2009, 20:01

Wat een weertje zeg, kan me niet herinneren wanneer we voor het laatst zoveel sneeuw hebben gehad. Vorst en sneeuw betekenen naast heel veel mooie plaatjes en sneeuwballenpret helaas ook dat ik eigenlijk niets kan doen met de paarden. We hebben een binnenbak, maar daar kan ik met Nikita helaas niet in werken en met Bellie ben ik alleen in het weekend aan het werk. Maar dit weekend was ze al bezet, Nomy en Bel hebben namelijk hun eerste les Natural Horsemanship gehad!

Het was de hele week al raak met de vorst, maar donderdag dus nog een schepje er bovenop met de sneeuw en de temperatuur bleef maar dalen. Zaterdag ochtend was het zelfs -18,6 toen de paarden naar buiten gingen!! Het is ook echt alles of niets hier in Nederland hè. Zaterdag is het de hele dag niet boven de -9 uitgekomen, maar toch ging de les van Nomy en Bella gelukkig wel door. Bel kan natuurlijk wel in de binnenbak. Na 45 minuten kou kleumen in de hoek van de bak met een uitrijdeken om me heen kan ik alleen maar concluderen dat dit Natural Horsemanship echt iets voor Bel is. Zij en Nomy werken eigenlijk vanuit spelletjes en op deze manier gaan ze dat omzetten in oefeningen. Kijk, en daar heb je de aandacht van Bel, spelletjes! Dat komt wel goed, erg leuk.

Zondag was Marc voor het eerst op onze nieuwe stal om beide paarden hun hoefjes te doen. De sneeuwstorm bleef maar gaan, maar gewapend met mijn dikke roze Michelin mannetjes jas, heerlijke thermobroek en mijn thermolaarzen van Sinterklaas was ik er klaar voor en ben ik begonnen aan de barre tocht naar het achterste weiland. Wow, dat was een uitputtingsslag zeg! Sneeuw bijna tot mijn knieën en er doorheen ploegen. Eindelijk daar aangekomen stond Bel godzijdank bij het hek en ging ze zo mee. Nikita stond er niet ver vandaan en met een paar keer roepen, kwam zij vanzelf ook. Handig, hoef ik maar 1 keer te lopen. Dacht ik... Met een pony als Isabella moet je dat soort dingen niet zomaar voor waarheid aannemen.

Terwijl Nikita onder handen werd genomen door de smid en ijzers met een zooltje kreeg (beter zo met de sneeuw) wilde ik even met Bel naar de longeerring om foto’s te maken. Ik stond in de opening van de longeerring en dacht dat ik het halster touwtje alvast af zou kunnen doen, want dan liep ze vanzelf wel erin. Fout... Ik greep mis bij het halster en mevrouw was weg. Nog even leek het alsof het toch nog zou lukken om haar te vangen, maar helaas. Ik zag alleen nog een klein oranje kontje in volle galop in de sneeuw verdwijnen naar haar weiland... Dus er maar weer achteraan en ophalen. Tja, niemand heeft ooit gezegd dat het makkelijk was, paarden hebben. En dit zijn die momenten. In de sneeuwstorm, in mijn zware bepakking weer mijn eigenwijze shetlander ophalen. Ach, je moet wel van d’r houden .

Nikita was inmiddels klaar en had nieuwe ijzertjes, Bel werd ook nog even bekapt, maar daar hoefde Marc niet zoveel aan te doen. Toen nog even samen de longeerring in voor een fotoshoot en weer terug het weiland in. En ik naar huis.

Nu is het wel weer mooi geweest met die sneeuw. Ik wil weer wat kunnen doen met de paarden en buitenritten kunnen maken, dus wat mij betreft, kom maar op met die dooi! Zoals het er nu naar uitziet is het vanaf kerst niet meer aan het vriezen. Mooi, want dan heb ik eindelijk vakantie en kan ik een weekje lekker gaan rijden. Precies op tijd .

Het magische heidezand

14 dec 2009, 15:24

Ik weet niet wat dat is met het heidezand, maar zodra paarden dit onder hun voeten voelen, gaat het kriebelen en hebben ze slechts de lichtste aansporing nodig om helemaal te exploderen. Zo ook Nikita. Na een uur toch wel aardig doorgereden in het bos was ze aardig uitgeraasd, maar toen ze het heide zand onder haar hoeven kreeg weer zo druk als een drie jarige. Ja ja, we zijn weer de hei op geweest. Afgelopen zondag zijn Nikita en ik weer eens helemaal los gegaan op de Ginkel, heerlijk! Het was een beetje druk, dus echt de tankbaan ben ik niet opgeweest, maar het bos er omheen is ook prachtig. En ik ben er in 20 minuten.

Verder eigenlijk alleen gelongeerd deze week. Een keer een poging gedaan om te gaan rijden, maar Niek had denk ik last van haar rug, want ze wilde echt geen zadel. Subtiel doch doeltreffend liet ze dat op haar eigen manier weten. Zadel weer opgeruimd en de longeer spullen gepakt. Geen probleem.

Bella was weer lekker bezig dit weekend. Ik begon zaterdagochtend met haar te ontwormen. Eerst even van de gelegenheid gebruik gemaakt om foto’s van haar te maken in haar nieuwe groep, want ze stond er zo mooi bij. Toen na een dikke knuffel even de wormenspuit in haar mond geduwd. Daar was ze niet blij mee en liep meteen boos weg. Was ik op voorbereid en had ook een lekkere koek in mijn jaszak zitten. Dit peace offer werd goed ontvangen en ik was weer vergeven. Zaterdagavond even met Nikita gelongeerd toen het al donker was, dus verder niet meer bij Bel geweest.

Toen ik terug kwam van mijn buitenritje zondag was ik Isabella kwijt in het weiland. Ik wist zeker dat ze er nog tussen stond toen ik wegreed, maar nu was ze nergens meer te bekennen. Bleek ze met haar vriendinnetje Zara mee naar voren was gegaan. Tja, het is niet de bedoeling, maar gelukkig heeft Marianne haar even meegenomen en in de longeer ring gezet. En het scheelde mij weer een wandeling naar achter Ik praat het niet goed, maar ze gaat het toch niet afleren. Ze weet dat ze onder het draad door kan en dat gebruikt ze gelukkig alleen in dit soort situaties. Ze vindt het gewoon vreselijk als haar vriendjes weggaan en gaat dan gewoon mee. Tja, dat kan als je zo klein bent als zij.

Nikita staat nu een week in haar nieuwe koppel. Ze houdt zich nog een beetje afzijdig, maar zoekt zo nu en dan wel contact met de andere paarden. Ik moet er nog een beetje aan wennen dat ik haar ’s avonds in het donker uit het weiland moet halen, maar tot nu toe nog geen problemen gehad. De twee avonden stond ze bij het hek, dat was makkelijk. Een andere avond zag ik helemaal geen enkel paard en begon ik haar te roepen en floot ik een paar keer. Ineens komt er een kabaal van heb ik jou daar van de paardenhoeven van achter uit het weiland en daar kwam de hele kudde in een volle galop naar voren. Daar kon ik haar zo uit plukken. Maar de grappigste keer was dat ik het weiland in liep zaterdag avond en alle paarden af moest om te kijken of ze het was. Hoor ik ineens achter me een soort hinnik en komt er een bekend paard op me af lopen, Nikita ! Blijkbaar heeft ze het even gade geslagen en vond ze na drie paarden dat ze me maar moest helpen en even moest laten horen waar ze was. Hahaha, wat een heerlijk paard!

De laatste zeven hengsten zijn trouwens echt mijn definitieve lijst. Een van deze heren gaat het worden. Alleen Croft Happy Song zou nog verkocht kunnen worden (jammer...! Wat een gave hengst is dat toch) maar verder zijn ze allemaal beschikbaar voor het aanstaande dekseizoen. Ik denk dat deze heren een hele geschikte shortlist zijn, Ivo heeft zelfs de kampioen van de jeugddag in Heteren geleverd op 14 november. Ik was blij verrast! Ivo blijft ook bijzonder. Heel misschien dat er op 9 januari op de premie keuring nog een hengst wordt toegevoegd aan dit lijstje, zeg nooit nooit. Dat is iets wat ik de afgelopen maanden heb geleerd. Als je denkt dat je weet hoe het gaat, gooi je draaiboek maar in de versnipperaar, want het gaat toch anders. Iedereen die paarden heeft kan dit bevestigen.

Heerlijk avondje is gekomen...

6 dec 2009, 21:59

...Avondje van Niek en Bel! Wat zeg ik avondje, weekend eigenlijk. En de Sint is niet met lege handen gekomen. Niet alleen gaat het echt super met Niek, vindt Bel het fantastisch dat haar grote zus weer bij haar staat en kon de inburgering van Niek niet beter gegaan zijn, ik heb nu hele grote, lompe, zwarte kaplaarzen op mijn kast staan en ik vind ze GE-WEL-DIG! Ze zijn gevoerd, dus nooit meer natte sokken, maar ook nooit meer koude voeten. Ik wandel zo het weiland in zonder te kijken of ik in een plas stap.

We regenen op het moment bijna weg, maar niet getreurd. We hebben het best naar onze zin daar in het nieuwe stukje Renkum. Isabella staat door de weeks lekker in het weiland in haar kudde en in het weekend zet ik haar aan het werk. Even langs rijden met de auto en een Pavo blokje geven is zo’n beetje alles wat we dan doen. Gelukkig gaat Nomy die nu voor Niek zorgt ook voor Bella zorgen, dus dan wordt ze ook meer aan het werk gezet. En Bellie gaat ook weer wat leren, want zij en Nomy gaan binnenkort beginnen met Natural Horsemanship lessen. Nomy gaat met Bel aan de lange lijnen werken en als alles goed gaat, komen ze deze zomer voor het eerst uit op een wedstrijd.

Maar ze heeft dit weekend ook nog wel wat gedaan, ze heeft zondag wat bijgeklust en was dus even droog in de binnenbak. Ik heb nog geprobeerd om te poetsen, maar dat heb ik maar snel opgegeven. Dat gaat niet lukken met een pony die kleddernat is. Ach, het is ook een weide pony, die moet je niet teveel willen poetsen. Toen we haar terug gingen zetten kwamen we Niek nog tegen, dat was een leuke verassing voor beide! Bel is eerst even samen met Niek neus aan neus gaan grazen, allebei in hun eigen weiland, maar toch bij elkaar. Dat was voor mij even genieten, heerlijk om ze zo te zien.

Zaterdag is Niek voor het eerst in het koppel gegaan. Zaterdag ochtend is ze eerst in de paddock gegaan totdat het licht werd. Rond 09.00 uur was ik op stal en heb ik haar in het weiland gezet. Ze is eerst helemaal naar achter gelopen, kwam een Fries tegen die wat achter haar aan zat, heeft wat waarschuwingstikken uitgedeeld, maar dat was het eigenlijk. Ze staat natuurlijk al een week naast die paarden, nieuw is ze niet meer. Het enige dat veranderd is, is dat er geen sluis meer tussen hen zit. Toen bleef ze achteraan bij het draad grazen en het leek alsof ze telkens op zoek was naar Bel, ze bleef maar over het weiland heen turen, om 10.00 uur ben ik maar gegaan, het regende (uiteraard) weer. Ik ben zaterdag nog een keer of vier terug geweest, om 12.00 uur stond ze apart in het sluis gedeelte te grazen, ze was in het tussenstukje gaan staan en zonderde zich helemaal af van de groep. Om 13.00 uur stond ze nog steeds zo en heb ik haar richting de doorgang naar het grote weiland geduwd, maar ze liep zo weer terug. Tja, ik ga haar ook niet dwingen. Om 16.00 uur stond ze alweer in het weiland, met de groep vlak in de buurt, maar nog niet bij andere paarden en om 20.30 uur toen ik haar kwam halen om naar binnen te gaan stond ze er middenin. Ze had gewoon ff tijd nodig. Ik wilde haar de eerste avond niet meteen met de groep naar binnen laten komen, dus heb ik haar er tussen uit geplukt.

Vandaag heeft ze de hele dag tussen de groep gestaan. Ik heb haar expres ook niet eruit gehaald, ze was nu echt bezig haar plekje te veroveren. Ze stond weer met een Fries en bleef echt bij de kudde. Behalve dan even toen ze met Bel stond te grazen, dat snapte die andere paarden niet. Een half uurtje later waren beide weer naar hun eigen kudde toe en leek het alsof ze er al tijden tussen stond, zo relaxed zag ze eruit. Even was ik bang dat Isabella onder het draad zou kruipen en bij Niek zou gaan staan, dit gebeurde gelukkig niet. Maar ze zoeken elkaar bij tijd en wijlen wel op. Even een snelle benen en wonden check gedaan, maar tot nu toe gaat de inburgering ook zonder kleerscheuren. En wat zien haar benen er steeds droger uit nu ze zoveel buiten loopt, peesblessure been is niet meer dik, kogels van de achterbenen houden geen vocht meer vast, nu nog kijken wat haar longen er van vinden dat ze 15 uur per dag buiten loopt, maar ik denk dat dit alleen maar beter zal worden. Vanavond is ze met de groep meegekomen naar binnen. Morgenavond ga ik even kijken hoe ze dat vindt.

De verhuizing deel 2

29 nov 2009, 13:09

Waarom plan je alles niet zoals het gaat en gaat alles niet zoals je het plant...? Ach ja, anders wordt het ook zo saai hè. Zaterdagochtend rond 10.30 waren Paul en ik in Lunteren om Nikita op te halen. Ik dacht, alleen nog even de trailer aankoppelen, kruiwagen achter in de auto, transportbeschermers om en gaan met die banaan. Maar nee hoor, uiteraard was het anders. Ten eerste stroomde de regen weer naar beneden alsof het een lieve lust was en toen ik Nikita van stal haalde was haar rechter achterbeen opgezwollen van een wondje. Haar benen zwellen altijd meteen buiten proporties op als ze een minuscuul wondje heeft, dat ben ik gewend, dus echt groot alarm was het niet. Ben alleen erg benieuwd hoe ze dit nou weer heeft gedaan. Ach, daar zal ik nooit meer achter komen. Je moet ook niet denken dat je met paarden dingen ‘even’ doet, heb ik dan niets geleerd de afgelopen 12 jaar met Nikita zou je denken haha!

Aangezien gister alle spullen al naar Renkum zijn verhuisd was dat dus ook inclusief de EHBO koffer (ja, het is echt waar, met al mijn middeltjes en dingetjes die ik in de afgelopen jaren heb verzameld, heb ik een behoorlijk complete EHBO koffer kunnen samenstellen, een knal roze wel te verstaan ) was ik aangewezen op mijn stalgenoten. Gelukkig had buurvrouw Anne van Olleke nog wel wat Betadine en wondspray die ik kon gebruiken. Beentje afgespoten, schoongemaakt met Betadine, droog gemaakt en wondspray erop. Inmiddels was Paul klaar met de trailer, transport beschermers omgedaan en daar gingen we. Gister en de dagen ervoor had ik al van de meeste afscheid genomen, maar het geeft toch een heel raar gevoel om dan ook daadwerkelijk weg te lopen. Nog even een luide ‘AJUUS!!’ door de stallen heen en daar gingen we. Het was een kort avontuur in Lunteren, maar overal leer je van, wordt je wijzer van en maakt je sterker. Zo ook hier en alles wat ik heb meegemaakt in deze tijd.

Mochten mijn stalgenootjes uit Lunteren dit lezen: Allemaal bedankt voor de geweldige tijd die ik met jullie heb gehad, we hebben het alle drie erg naar onze zin gehad en gaan jullie zeker missen!! Chantal, wij moeten zeker nog eens de bossen in Renkum samen onveilig maken, ik denk dat Nikita en Zonanta zich daar prima samen vermaken .

Eenmaal aangekomen in Renkum, Niek eerst maar even in haar nieuwe stal gezet, even tot rust komen. Petra had inmiddels al gebeld dat de hele familie onderweg was naar stal. Onder het mom van even met Isabella en Thalia rijden vond ik het maar al te prettig dat Petra er ook even was op de dag dat we aangekomen waren. Na het ritje wat Bel echt wonderlijk braaf telkens weer doet, Niek en Bel samen in de paddock gezet, het was inmiddels rond 13.00 uur. Volgens mij waren ze allebei blij verrast dat ze elkaar weer zagen! Ze bleven continue bij elkaar! Wat is het toch weer heerlijk om die twee weer samen te zien, prachtig!

Toen ik ze ’s avonds om 20.45 binnen ging zetten had ik pas echt door hoe gehecht ze aan elkaar zijn. Bel moest even wachten tot alle paarden binnen waren voordat ze terug kon naar haar weiland, Nikita stond al in haar stal, dus daar die kleine even bijgezet. Dat ging wonderwel goed, zelfs terwijl er eten lag. Alles was binnen, dus ik met Bella onderweg naar haar eigen weiland. Terwijl we wegliepen ging Nikita toch redelijk overstuur, waar ging ik met ‘haar’ Shet heen? Bijna bij het hek aangekomen, zo’n 10 minuten lopen begonnen ze naar elkaar te roepen. Ik heb het maar genegeerd, terwijl ik eigenlijk niets liever had gedaan dan omkeren en ze weer bij elkaar zetten. Toch doorgelopen, Bel in het weiland gezet en weer terug. Blijkbaar had Isabella hetzelfde idee, ik was nog maar halverwege en ik zag een schim heel hard aan komen galopperen, Bella was onder het draad door gekropen en rende weer terug naar Nikita. Beetje vragen naar de bekende weg riep ik nog: “Bellie, ben jij dat?” Ze hoorde mij en kwam nog even terug en stopte voor mij, maar ging daarna toch weer verder voordat ik haar halster te pakken kreeg. Niet heel erg, want ze bleef in de weilanden, maar ze kruipt dus nog steeds onder het lage draad heen. Niet zo mooi. Dat draad is zo’n 30 cm hoog, maar dat doet haar dus niets.

Bella weer gevonden aan het einde van het weiland bij Nikita’s stal en weer meegenomen naar het grote 24-uurs weiland. Eenmaal daar aangekomen ben ik met haar het weiland in gegaan op zoek naar de kudde. Om herhaling te voorkomen wilde ik haar achterlaten bij de andere paarden. Maar vind maar eens in het donker op zo’n grote lap grond van 22 hectare een groep paarden. Uiteindelijk heb ik ze gevonden, helemaal achterin. Bella daar achtergelaten en weer op de terugweg naar de stallen. Dit uitstapje duurde zo’n half uur, dus nog even bij Nikita gestaan om haar wat rustiger te krijgen, wat gelukt is en toen in de auto gestapt en naar huis. Niet zo lekker geslapen, maar dat is niet zo gek na zo’n avond.

Vanmorgen was ik rond 6.45 alweer wakker, maar toen was het nog donker. Ik kon wel naar stal gaan, maar dan kon ik toch niets zien, net als gisteravond. Netjes gewacht tot het wat lichter werd en toen de zon op was met Sam in de auto gestapt en naar Renkum gereden. Tot mijn opluchting zag ik Nikita rustig in de paddock staan en een stukje verderop zag ik Bella tussen de kudde staan. Eerst even met Sam een grote boswandeling gemaakt net over het spoor en toen weer naar de paarden gegaan. Ditmaal Nikita uit de paddock gehaald en haar wondje verzorgd, ik heb nu wel mijn EHBO koffer tot mijn beschikking.

Nikita blijft de komende week nog in de paddock, eigenlijk mag ze maandag al in de groep, maar dan kan ik er niet bij zijn. Ik wil er uiteraard wel bij zijn. Zelfde als toen met Isabella, je kunt niets doen en ze moeten hun eigen plekje veroveren in de groep, maar ik wil toch even stiekem blijven gluren of de andere niet al te lelijk tegen haar doen. Want dan spring ik er wel tussen. Beetje zoals de eerste dag naar de crèche haha! Dus ze gaat volgend weekend de groep in.

Om 15.00 uur heb ik met Nomy afgesproken om haar de stal te laten zien, dan zal ik ook Bella even uit het weiland halen. Die twee kennen elkaar nog niet.

Ready... Set... GO!

28 nov 2009, 10:04

Gister alles klaar gezet voor de laatste verhuizing, Nikita gaat dit weekend als tweede naar Renkum. Deze keer veel minder zenuwachtig dan bij Bel, ik weet nu waar ik heen ga en ik weet hoe ze daar terecht komt. Bel staat er al twee weken per slot van rekening.

Het begon gister met een vrije middag. Ik had met Chantal afgesproken om nog even een laatste buitenritje te gaan maken met haar en Zonanta. Soort van afscheidsritje laatste keer door de bossen van Lunteren crossen. Dat ga ik ook zeker missen hoor, het is echt geweldig rijden daar! Na het ritje hadden we nog steeds paarden die tonnen energie hadden, maar dat zal ook ongetwijfeld de wind door de manen zijn geweest. Verder waren de weergoden ons goed gestemd, geen drupje regen en een lekker zonnetje erbij! We zijn precies tussen de regenbuien doorgereden. Na de rit ben ik begonnen met het uitpakken van mijn kast, om 16.00 uur eindelijk alles in de auto wat aan losse spullen op De Veldhoeve lag van mij, kastsleutel ingeleverd bij Hennie en koers naar Divoza in Heteren. Deken terugbrengen en nog wat spulletjes halen. Mijn gloednieuwe deken was namelijk nu al kapot, tja, dat is natuurlijk niet de bedoeling en zij laten em nu weer maken.

Van Lunteren naar Heteren op een vrijdagmiddag, dit keer om 16.30 uur... Niet zo slim plan, heb ik al een paar keer eerder gedaan, maar daar kom ik elke keer pas achter als ik al op de snelweg zit. Dit keer bij Wolfheze eraf en bij Doorwerth de snelweg weer op. Uiteindelijk heeft het anderhalf uur geduurd voordat ik weer in de auto zat met al m’n spulletjes en koers richting Renkum. Daar mijn auto leeg gepakt en weer naar Lunteren. Nikita stond nog met een zweetdeken op en die even gewisseld voor een 0 grams weide deken met een onderdeken. Verder ook de fiets achterin de auto gelegd en de kruiwagen met mestboy alvast schoongemaakt en in de trailer gedaan. Dat is voor morgen om in de auto te leggen.

Eindelijk rond 19.15 uur weer koers naar huis. Wat een middag! Thuis even een hapje zelfgemaakte boerenkool van mijn moeder gegeten en begonnen met het weekend. Nu is het vandaag de grote dag, Sam is al uit geweest, even ontbijten en dan gaan we!

Eerste weekje Renkum

23 nov 2009, 08:28

De eerste week in Renkum zit erop. De groep van Isabel is weer rustig en eraan gewend dat zij er is. Ze begint het weiland aardig te leren kennen en ligt goed in de kudde volgens mij. Dit weekend maar weer eens begonnen om wat werk te doen. Ze heeft de laatste week in Heteren stilgestaan vanwege de natte bodem en de eerste week in Renkum, omdat ze het al druk genoeg had met het wennen.

Donderdag dus even in de longeerring om eens te kijken hoe het met de conditie is. Nou, dat was niet zo best. Na een paar rondjes in een vlotte draf kon ik haar horen hijgen terwijl ze toch een paar meter van me vandaan was. Dus de eerste keer was na 5 minuutjes weer klaar. Zaterdag nog een keer en toen hield ze het alweer wat langer uit en was ze ook een stuk meer relaxt.

Zondag eerst even naar Nikita, longeer uitrusting erop en de bak in. Nomy had in de agenda geschreven dat Nikita zich misschien niet zo goed voelde, want ze wilde niet echt voorwaarts. Enigszins verontrust zelf de proef op de som genomen, maar die gewiekste etter weet dat we extra voorzichtig met haar zijn en daar maakt ze blijkbaar grof gebruik van. Er was niets aan het handje en ze liep heerlijk te sjouwen, een klein hoestje, maar dat is toch standaard eigenlijk. Op een gegeven moment had ze zelfs zo de sjees erin, sprong overkruis aan in de galop en ik wilde haar terug nemen. Had ze geen zin in, maakte er een spelletje van en zette haar achterhand er zo ver onder om vaart te maken dat ze op haar voorijzer ging staan. Resultaat, ijzer zo krom als een hoepel, maar gelukkig geen nagels eruit getrokken. Het ijzer zat nog prima, maar het uiteinde was zo’n 45 graden naar beneden gebogen. Marc gebeld en die stond al na 1,5 uur op de stoep, echt super snel! Het ijzer was eraf en er weer recht op voordat ik met m’n ogen kon knipperen.

Daarna door naar Bel, sinds tijden weer een zadeltje erop gelegd, Jill kwam met mama Marlous langs om te rijden. Helaas had het erg geregend en was de longeerring nogal nat en mijn schoenen kwam ik achter, niet volledig waterdicht. Zijn toch lullige dingetjes . Isabella heeft tijdens dit ritje ook voor het eerst in haar leven een kat gezien. Dit is de eerste stal waar ik sta waar ze katten hebben. Toen die op de omheining sprong wist Bel niet wat ze zag! Dus de kat maar even van de omheining afgeduwd. Na 20 minuutjes door de modder en nattigheid gelopen te hebben, snel weer eruit. Uitgestapt, afgezadeld en weer afscheid genomen. Aan de lange tocht naar het weiland begonnen en Bel weer bij haar nieuwe vriendjes gezet. Zodra dat halstertje af ging zette ze meteen in een pittige draf koers naar de groep om zich daar weer bij te voegen. Toch fijn dat ze zich goed in de groep heeft weten te draaien.

Nu Nikita nog, ben echt heel benieuwd hoe dat zal gaan!

Het is fijn om klein te zijn

16 nov 2009, 14:10

Ik was vanmorgen nog even langs de weide gereden voordat ik naar mijn werk ging en nu ben ik echt helemaal tevreden met de inburgering.

In de regen stond Bel onder het motto 'wat is het toch fijn om klein te zijn' tussen haar Fjord en de bonte jaarling. Oftewel, helemaal afgeschermd van wind en weer. Ze is niet dom hahaha! Gister heb ik trouwens ook erg om haar gelachen. Zo kort als ze in het weiland is, zo goed heeft ze de mannen al naar haar hoefje gezet. Ik heb haar gister even uit het land gehaald om te borstelen en even wat tijd voor ons tweetjes, maar toen ze terug kwam in het weiland waren alle paarden naar een ander deel gelopen en ze kon ze niet meer zien. Is ze naar de voorkant gerent bij de waterbak en is daar luidkeels gaan hinniken. Wat denk je, de Fjord antwoord direct en komt in volle galop naar haar toe van achter uit het weiland. Bel wacht netjes tot hij bij haar is en ze gaan samen staan wachten tot de andere zich bij hen gevoegd hebben.

Alle weiland problemen zijn ook opgelost, alle draden zijn in orde en ze kan niet meer de sluis in, maar nog wel achter de hoge draden 'schuilen'. En ze heeft sinds gisteren haar eigen privé waterbak die ook achter de hoge draden staat. Zij is de enige die er op die manier bij kan. Ze heeft het volgens mij zo slecht nog niet.

De verhuizing deel 1

15 nov 2009, 13:36

Zaterdag ochtend om 9.00 uur zaten we in de auto, eerst even de trailer opgehaald en toen richting Heteren. Anne heeft Bella helemaal schoon geboend en na een uitgebreid afscheid werd ze opgeladen en gingen we richting Renkum. De kriebels in mijn buik begonnen aardig op te spelen, hoe zou zij reageren, hoe zouden de andere weide genoten reageren et cetera.

Eenmaal aangekomen in Renkum is Paul de trailer terug gaan brengen naar Lunteren zodat ik rustig de tijd had om Bella in het weiland te zetten en er bij te blijven. De eerste keer in het weiland ging niet zo lekker. Mijn kleine ukkie stond aardig haar mannetje, maar toen er ineens 8 grote paarden om haar heen kwamen en achter haar aan gingen rennen was ik niet zo blij. Ze hielden ook niet op. Bel maar weer uit het weiland gehaald en even voor de ingang laten grazen. Aangezien het draad aan de kant van de sluis 1.20m hoog stond en Isabella met haar 0.86m daar makkelijk onderdoor kon lopen zonder ook maar haar hoofd iets naar beneden te doen en door te hebben dat ze ergens onderdoor ging wilde ik weten hoe het draad er rondom het gehele weiland uitzag. En dan zit er niets anders op om het hele weiland te voet te controleren. Tjonge jonge, wat een eind en tot overmaat van ramp ging het ook nog eens stortregenen met hele harde wind, ik had geen droog stukje stof meer om mijn lijf. Maar toen ik weer terug was wist ik in ieder geval zeker dat ze nergens het weiland uitkon, alleen aan de voorkant bij de sluis die tot aan de stallen loopt. Aan de voorkant was deze gesloten.

De kudde haakte af toen Bel en ik langs het draad gingen lopen, op eentje na, een 3 jarige Fjorden ruin. Die vond ons blijkbaar erg interessant. Toen ik aan het eind was gekomen van de eerste kant van het draad heb ik Bella in het weiland gezet (tja, ik heb met haar geen ingang nodig, wel zo handig ) en ze is daar samen met de fjord gaan staan. Beetje kennis maken en dat ging eigenlijk heel erg goed. Toen ik de andere drie kanten in de stromende regen had gecheckt, stonden ze nog steeds met z’n tweetjes achterin. Ik heb haar daar maar laten staan en ben met Paul naar huis gegaan om snel te een warme douche te nemen en andere kleren aan te trekken. Je zou een longontsteking op kunnen lopen...!

Na de douche was het ook buiten weer droog geworden, dus ben ik nog even heen en weer gereden. Ze stond nog steeds met de Fjord, nu vooraan. Ik ben even naar haar toegegaan, maar wilde haar ook eigenlijk niet teveel storen. Ze had nog een hoop kennismakingen te gaan en ik had ook nog een paar dingen die ik moest doen. Dus weer terug naar huis. Het leek allemaal goed te zijn. ’s Avonds nog even langs rond half 5 en ik kreeg de schrik van mijn leven, ze stond niet in het weiland...! Samen met Paul terug naar de stal en daar werd ik al begroet door een harde roep, zij had mij denk ik al gehoord. Ze stond op stal. Wat was nou het geval, de groep heeft weer achter haar aangezeten en als kleintje moet je niet sterker willen zijn, maar wel slimmer. Ze is onder het draad doorgegaan waar de grote niet verder kunnen, alleen was vanaf daar de weg ook helemaal vrij om door te rennen naar voren. Tja, als je achter na gezeten wordt, moet je toch iets verzinnen. Ik kan het haar niet kwalijk nemen. Maar tis niet handig... Weer teruggezet en we hebben haar een poosje geobserveerd. Het ging weer even goed totdat de twee Appaloosa’s en een van de Tinkers weer achter haar aan begonnen te jagen. Toen smeerde ze em weer naar voren. Wij d’r achteraan, touwtjes gehaald bij de stal eigenaar, pony terug gezet en de draadjes zo vastgezet dat ze wel achter het draad kon vluchten als ze even een veilig plekje nodig had, maar niet meer weg uit het weiland kon. Inmiddels was het donker dus we konden toch niets meer zien en ik moest er maar op vertrouwen dat het goed gaat. Fijn joh, zo de nacht in gaan. Je kunt niets doen, maar het is toch fijn om te zien wat er gebeurd. Maar ze moet zelf haar plekje creëren daar.

Zondagochtend rond 10.00 uur weer richting stal en weer even gaan kijken. Zij en de Fjord stonden weer naast elkaar te grazen. Even het weiland in gelopen en allebei een aai over de bol gegeven en weer m’n auto in. Ik wilde graag zien hoe ze zich in de kudde gedraagt. Er was net iemand die zijn paard uit het weiland haalde en daardoor kwam het andere deel van de kudde weer mee naar voren. Mooi, want dan kon ik meteen zien hoe ze zich verdedigde. Uiteraard begonnen de Appaloosa’s en de Tinker weer te jagen, maar daar had Bel dus iets op gevonden. Ik zag haar hele snelle schijn bewegingen maken en daarna zo snel als haar kleine beentjes haar konden dragen (en dat is toch best wel snel hoor haha!) onder het draad sprinten en de drie vanuit daar op afstand houden. Zodra ze weg waren voegde ze zich weer bij de Fjord. Paar tellen later kwam er een Haflinger naar haar toe, die was zaterdag ook al vrij opdringerig. Wederom hetzelfde trucje. Schijnbewegingen en met de oortjes naar voren in een flinke draf weer achter het draadje gaan staan. Ik heb me rot gelachen in de auto, wat een humor heeft dat kleine ding toch. Ik verdenk haar er zelfs van dat ze trots was op zichzelf dat ze dit had uitgevonden.

Ik was onderweg naar de heide om samen met Petra, Sam en Daisy een wandeling te gaan maken, maar dit weekend heb ik het niet echt getroffen met het weer. Elke keer als ik buiten loop en iets aan het doen ben, gaat het regenen. En niet te zuinig ook! Zo ook tijdens de wandeling helaas. Het was de bedoeling om onderweg naar huis nog even langs Bella te gaan en haar even uit het weiland te halen, maar ik ben alleen even langs gereden. Vanmiddag ga ik dat wel doen. Ik zag haar staan samen met de Fjord, de Haflinger, een van de Appaloosa’s en de bruine pony en ze stonden bij elkaar te schuilen. Zag er prima uit, dus ik ben weer doorgereden. Straks ga ik weer langs.

Nu is het nog even wachten totdat Nikita daar ook staat en kijken hoe dat gaat. Zij gaat eerst in een paddock naast de weilanden, dus ik mag aannemen dat die kennismaking niet zo heftig is als die van Bella met de groep. Nog twee weekjes wachten.

Mag ik jullie voorstellen aan de heren

13 nov 2009, 19:07

Tijdens het zoeken naar een nieuw onderkomen is het wat vertraagd, maar ik ben eruit. Ik heb 7 hengsten die ik ga bezoeken om te kijken of ze mij bevallen, of ze bij Isabella passen en of ik van hen een veulen wil hebben.

De planning tot nu toe is om op 9 januari 2010 naar de hengsten premie keuring in Mariënheem te gaan en voor april 2010 wil ik bij de hengsten thuis langs gaan om ze te ontmoeten. In april moet ik mijn keuze gemaakt hebben dan, want ik wil haar in mei/ juni laten dekken. Ik heb op het moment voorkeur, al dan niet gestuurd door ofwel de stamboom dan wel de looks, maar je weet pas echt wat voor vlees je in de kuip hebt als je ze in het echt ontmoet hebt.

Mag ik jullie voorstellen aan de gegadigden die in de race zijn om met de mooiste shetland merrie die er is een prachtig veulen te maken:

Bye Bye van Dennenhof
Croft Happy Song
Goldstar van de Beatrixlaan
Hidalgo van Uilenbroek
Ivo van de Lindenhof
Lector van de Nijkamphoeve
Perfect of Sportview

Nog twee nachtjes slapen

12 nov 2009, 22:22

De zenuwen beginnen toe te slaan en de uren tikken weg. Nog twee nachtjes slapen en dan gaat Isabella verhuizen naar onze nieuwe stal. Aan de ene kant kan ik niet wachten, zo fijn om weer een definitieve thuishaven te hebben met Bel en dan ook nog eens op een en dezelfde stal met Niek, maar ik hoop echt zo erg dat dit em gaat worden, dat dit em dan is, de ideale stal. Het lijkt er op, maar het is altijd maar weer afwachten. Over een paar maanden zal ik het weten. Maar dat duurt nog even.

Vanavond even bij de kleine langs geweest, onder het mom van wil je wat lekkers eerst een ontworm spuit in haar mond gedrukt en daarna lekkere koekjes. Bollie (nee, dit is geen spelfoutje) zat volledig onder de modder, dus daar was geen eer op te behalen. Ff een borstel voor de show er overheen gehaald en haar manen wat uit de klit gehaald. Wat is het ook een heerlijke smeerpoets! Toen ik naar huis ging heb ik alvast alle spulletje meegenomen en afscheid genomen van Jaap, Titia en Caty. Bedankt voor alle goede zorgen de afgelopen 12 weken en het geduld dat je met een jonge dame als Bella moet kunnen opbrengen. Dit jaar is drie keer scheepsrecht, in maart begonnen in Lunteren, juli naar Heteren en nu in november gaan we naar Renkum.

Vandaag de verhuisdag met Anne doorgesproken. Paul en ik zullen haar zaterdagochtend rond 10.00 uur op komen halen en Anne zal haar die ochtend nog even lekker borstelen en knuffelen voordat we gaan. Het was natuurlijk eigenlijk haar paardje de afgelopen drie maanden, ik kwam meer voor de fun langs. Anne heeft het echt fantastisch gedaan, Bellie heeft daar volgens mij geen moment gehad dat ze het niet leuk heeft gevonden. Het is wel een afscheid, maar gelukkig gaat ze niet zover weg als eigenlijk de bedoeling was. Kan ze nog eens langskomen om gedag te zeggen! De eerste afspraak is al in de planning, want dan komt ze een keertje op Nikita rijden en uiteraard even de nieuwe plek van Bellie bekijken.

Nou, daar gaan we dan weer!

We hebben een nieuw plekje

4 nov 2009, 08:19

Het was even zoeken, maar we hebben denk ik een heel mooi plekje waar niet alleen Isabella kan staan, maar ook Nikita. Ja, je leest het goed, ze gaan beide verhuizen! Nog even en beide paardjes staan weer op een en dezelfde plek, wat ook weer erg fijn is voor mij.

We hebben een nieuwe thuishaven gevonden op de Mariahoeve in Renkum. Isabella verhuist op zaterdag 14 november en Nikita gaat haar achterna op zaterdag 28 november. Voel me wel wat als een Nomaden groep, maar hoop dat we nu onze definitieve stal hebben.

Isabella gaat daar in de 24/7 weide met nog 15 andere vriendjes en vriendinnetjes. Dit is een grote wei waar ze dag en nacht in kan staan, maar die niet te vet is i.v.m. haar hoefbevangenheid. Nikita krijgt een stalletje die ver weg staat van het stro en komt in de stofvrije stallen met vlas te staan. Verder gaat zij weer 365 dagen per jaar het weiland in van 06.00 – 21.00 uur. Met haar luchtwegen is dat perfect. De keuze voor de Mariahoeve is heel bewust en doordacht gemaakt en ik hoop dat we het daar erg naar onze zin gaan krijgen.

Met lichtelijk lood in mijn schoenen heb ik gister avond bij Nikita haar stal opgezegd. Dit zijn dan weer de minder leuke momenten zal ik maar zeggen. Ik heb daar eindelijk mijn draai gevonden en nu ga ik alweer. Gelukkig ging het beter dan vandaag precies 9 maanden geleden en kreeg ik van Corné nog op het hart gedrukt dat de deur altijd open staat mocht ik weer terug willen komen. Da's toch fijn om te horen en een prettige manier van afscheid nemen.

Door de onverwacht intensieve zoektocht nog steeds verder niets met de laatste elf hengsten gedaan. Wat ik wel heb begrepen is dat ik veel kampioenen in deze lijst heb en die schijnen allemaal hun opwachting te maken op de premie keuring in Mariënheem op 9 januari. Dat is er dus eentje om in m’n agenda te schrijven! Dan zal ik er een hele hoop voorbij zien komen waarschijnlijk. Ik ben echt benieuwd hoe ze in het echt zijn!

Nog 11 hengsten op de shortlist

2 nov 2009, 09:40

Naast de zoektocht naar een nieuw onderkomen gaat de zoektocht naar hengsten ook gewoon door, dus de potentiële papa’s blijven onder de loep. Ik heb inmiddels een lijst van 11 hengsten over gehouden waar ik een beter kijkje bij wil nemen. Het is dit weekend helaas niet van gekomen om contact op te nemen met de hengstenhouders, maar aangezien ik in de auto ook veel tijd heb om te bellen, heb ik de nummers voorgeprogrammeerd en hoop ik de brochures zo spoedig mogelijk in huis te hebben. En dan hengsten shows plannen, leuk!

Ik heb van het shetland stamboek een hele goede lijst gekregen met alle hengsten van de minimaat met primeringen etc. Op de valreep zijn er vanwege dit document nog 10 hengsten afgevallen omdat deze toch geen 1e premie bezaten of toch familie was. Heb ik niet goed gekeken, maar op tijd de fout hersteld. Wat me zo opvalt aan de shetland fokkerij is dat dekhengsten niet perse een eerste premie nodig hebben. Bekende en veel gebruikte hengsten kunnen ook zomaar een 2e premie hebben en ik kwam zelfs derde premie hengsten tegen...! Er is bijvoorbeeld een hengst die heel erg populair was zo’n tien jaar geleden, dekt overigens nog steeds op 27(!) jarige leeftijd, heeft echt heel veel goede nakomelingen, 23 goedgekeurde zonen, en is zelf ‘slechts’ een tweede premie hengst. Maar wel bijna 1200 dekkingen op zijn naam waarvan 537 zijn geregistreerd en maar 26 geen premie. Tel uit je winst. Zoals je begrijpt zit deze heer als opa of als overgroot opa ook veel in het bloed van de door mij uitgekozen hengsten.

Verder de verhuizing, Amsterdam is dus volledig van de baan en ze blijft gewoon in de buurt. Heteren is over twee weken over, dus voor die tijd moet er iets anders gevonden zijn. Maar ik ben met iets heel interessants bezig. Toeval bestaat niet heb ik al vaker gemerkt, alles gebeurd om een reden en als dit doorgaat, denk ik dat ik er heel goed vanaf gekomen ben en beter uit kom.

Word vervolgd!

Bel blijft nog even

30 okt 2009, 22:40

Het kwam als een verassing, maar Isabella blijft toch nog eventjes in Heteren. We stonden klaar om te gaan verhuizen, maar ze blijft toch bij mij. Mijn jongste dame is en blijft een apart geval, maar dat weten we inmiddels allemaal, niet?

Helaas kon ze door omstandigheden niet met Rosanne mee naar Amsterdam. Echt heel erg jammer, maar het is helaas niet anders.

Ze blijft nu nog even in Heteren bij Anne, maar ik ga wel op zoek naar een ander plekje voor haar, want ze kan helaas niet in Heteren blijven. Aangezien we per 1 november hebben opgezegd, komt er dan een ander paardje in haar plek in het weiland en 4 paardjes is wat veel voor dat land. Gelukkig zijn de mensen waar ze staat heel erg flexibel en kan ze nog even blijven staan waar ze nu staat tot we wat anders hebben gevonden.

Morgen dus een drukke dag. Even gaan uitvinden hoe we nu verder gaan! Waar een wil is is een weg zeg ik altijd maar. Ben benieuwd waar we uitkomen!

... van Stal Bella

25 okt 2009, 19:48

Donderdag avond met Isabella naar de dierenarts geweest voor een vaccinatie. De Lingehoeve heeft een vestiging op de dijk in Heteren, een paar honderd meter van haar stal vandaan, dus dat leek me ideaal. Kan ik zo heen lopen. Ik heb haar donderdag opgehaald en ze kwam van achteruit het weiland vrolijk aandraven toen ze me zag, als ze eens wist wat we gingen doen hihi! Ff een borstel er overheen en daar gingen we. Volgens mij heeft ze goede herinneringen aan de laatste wandeling naar de premiekeuring, want ze had geen moeite met weg van de andere pony’s te gaan zoals de vorige keren. Showkikker .

Eenmaal aangekomen bij de dierenartsen praktijk werd het me echt duidelijk dat dit een vestiging was voor honden, katten en konijnen, maar dat ze niet echt ingericht waren voor paarden. Ach, Bel denkt toch al dat ze een hond is, dus voor ons geen probleem. We waren een beetje vroeg, dus even buiten gewacht, maar eindelijk kwam de dierenarts. Toen is ze in de deuropening gevaccineerd, de dierenarts vond het ook wel humor volgens mij. Nu nog even een wormenkuurtje erin en ze is helemaal klaar voor de grote verhuizing. Nog een paar daagjes... Zucht. Zaterdag 31 oktober is het zover en wordt ze opgeladen... Geen leuk moment.

Uiteraard ben ik nog bezig geweest met het zoeken naar een hengst. Er zijn tot nu toe twee hengsten die mijn aandacht getrokken hebben, ten eerste vanwege hun looks, maar ook vanwege hun stamboom. Eentje is een bruine shetland hengst die Marshwood bloed heeft en er geweldig uitziet, maar 2 centimeter te groot is voor de minimaat en de andere is een bruine met hele goede afstamming en gewoon de x-factor. Ik ben er nog middenin en heb er tot nu toe al een paar af laten vallen. Ik wil geen schimmel of zwarte shet als papa en ook geen bonte, dat weet ik zeker. Er schijnt maanoog in haar familie voor te komen als je met bont gaat fokken, dus dat risico wil ik niet nemen. Ik lijkt te neigen naar bruin, maar vos blijft ook altijd een optie. Ik denk dat het goed is om de hengsten straks in het echt te zien. Eerst van alle potentiële papa’s die aan het einde van de rit overblijven een folder opvragen en kijken wanneer ik ze in het echt kan zien. Ik kan niet wachten!!

Ook niet onbelangrijk, toen Bel en ik onderweg waren naar de dierenarts hebben we een goed gesprek gehad, beetje eenzijdig, maar toch. Heb haar alvast uitgelegd wat er volgende week gaat gebeuren, mijn idee hoe haar toekomst er over 5 jaar uitziet en ik heb haar over mijn mama plannen voor haar verteld. Tijdens deze wandeling heb ik een paar hele goede ingevingen gehad .Elke pony in het shetland stamboek heeft een stalnaam achter zijn of haar naam. Bel heet bijvoorbeeld Van de Bernhardhoeve. Ik heb onze naam ook al bedacht. Aangezien Bel natuurlijk niet echt Isabella heet, is straks haar naam nergens meer terug te vinden bij haar kids. Daarom zal iedere shet die bij mij geboren wordt de naam Van Stal Bella mee krijgen. En heel stiekem hebben Bel en ik ook al namen bedacht voor haar dochter of zoon. Maar dat ga ik nog niet verklappen, dat zie je in 2011 wel op het geboortekaartje. Wie weet dat het nog veranderd, maar ben er nu behoorlijk zeker van. Ik vind beide namen echt prachtig, van mij mag het een tweeling worden met zowel een hengst als een merrie, dan kan ik ze beide gebruiken hihi!

Deze week is Nikita’s verzorgster voor de eerste week begonnen, raar om nu echt definitief niet meer op maandag en donderdag naar stal te gaan, maar ook wel erg fijn. Geeft weer rust in de tent en ruimte om andere leuke dingen te doen. Vooral zo in de winter is het ook wel eens fijn om gewoon gezellig een avondje te gaan bankhangen bij de verwarming.

Dinsdag ben ik met Niek even de bak in geweest en heb werkelijk weer een echte Nikita uitspatting om mijn oren gekregen. De kenners weten nu precies wat ik bedoel... Er was volgens haar iets engs in een hoek en ik heb een paar plotselinge draaien gemaakt van 180 graden de andere kant op. Ik ben het gewend, dus ik blijf wel zitten, maar wel jammer. Donderdag niet gereden, want ik heb in een van die capriolen mijn knie wat over belast. Het is nu alweer een jaar geleden dat ik een klap op die knie gekregen heb van die lieve Frankie, maar hij blijft toch zwak. Zaterdag in de stromende regen overigens heerlijk gereden en zondag met Chantal en Zonanta het bos in geweest. Ff lekker crossen .

Het is overigens dan ook alweer een jaar geleden dat ik Nikita heb opgehaald uit Utrecht, want ik kreeg die klap van Franky een uur voordat Nikita uit het UMC werd ontslagen. Maar het paard gaat voor, paardenliefhebbers weten dat en pas toen Nikita weer veilig thuis op stal stond ben ik zelf naar het ziekenhuis gegaan voor foto’s. Viel mee, lichte hersenschudding, zwaar gekneusde knie en enkel. In ieder geval niet gebroken, dan was ik veel verder van huis geweest. we hebben een lange weg afgelegd, telkens drie stappen vooruit en weer eentje achteruit, maar we zijn al een aardig eindje gekomen.

Nou, het laatste weekje in Lunteren is aangebroken, het aftellen is begonnen. Wish us luck.

Nog 6 dagen.

Wie gaat het worden?

20 okt 2009, 08:31

Ben weer helemaal begonnen met oppakken van Nikita. Afgelopen dinsdag weer voor het eerst gereden, of eigenlijk gevlogen hahaha! Ze was nogal voorwaarts na een krappe twee weken stilstaan. Maar ze is weer helemaal beter hoor. Woensdag ff stilgestaan en toen op donderdag met haar nieuwe verzorgster afgesproken. Vrijdag gelest, ging erg lekker en het weekend was druk met andere dingen, dus weer ff twee daagjes vakantie.

Donderdag is Nomy komen kijken bij Nikita en heb ik haar alles laten zien. Eerst even gepoetst en Niek’s favoriete borstels laten zien. En ook welke niet te gebruiken, ze weet precies wat ze wel en niet wilt. Daarna opgetuigd voor het longeren met de touwtjes en beide meegenomen naar de bak. Nadat we een half uurtje hebben gelongeerd heeft Nikita zich van haar best luisterende kant, maar ook van haar slechtste bok en spring kant laten zien. Ach, heeft ze dat ook allemaal even meegemaakt. Vanaf maandag 19 oktober gaat zij Niek iedere maandag en woensdag doen. Gewoon weer zoals vroeger ook altijd was en kan ik weer thuis zijn.

Vrijdag tijdens de les heb ik echt lekker gereden, er stond flink wat wind dus in het begin wist Nikita ineens weer dat ze toch wel voor een deel Engels volbloed door haar aderen heeft stromen, maar geleidelijk werd dit omgezet in energie die ze met mij in plaats van tegen mij gebruikt. Na het lessen weer de uitrijdeken erop en nog even lekker uitgestapt. Jawel, ik heb em weer gevonden! Waar lag hij nou, ik was er zelf ook echt verbaasd over, netjes opgeruimd in mijn kastje... Heeft tijden onder de zweetdeken van Bel gelegen, maar is nooit opgevallen. Ach, hij is weer terecht, dat is het belangrijkste.

Zaterdag en zondag weinig in Lunteren geweest, ik had m’n weekend iets te vol gepland en was ook nog eens lekker verkouden. Tja, dat komt alleen als je het niet kan gebruiken, toch? Dus Nikita heeft lekker het weekend vrij gehad.

Zondag bij Bel geweest, die begint behoorlijk rond te worden zeg! Gelukkig gaat ze over twee weken naar Ilpendam. Yep het is rond! Dan kan ze daar weer wat afvallen, is hard nodig. Op 1 november gaat het gebeuren. A.s. donderdag avond staat een bezoekje aan de dierenarts in Heteren gepland voor een vaccinatie en de wormenkuur ligt ook al klaar. Dan kan ze er weer even tegenaan.

Nadat ik haar uit het land had gehaald en haar ronde vormen bekeken had, ff lekker aan het poetsen geslagen. Ze had zich behoorlijk in de modder gewikkeld, het zat werkelijk overal. Manen ff gekamd, maar die moeten denk ik maar even opnieuw naar twee kanten gevlochten worden. Eigenlijk maar wachten tot het voorjaar, dan kunnen ze eerst gewassen worden en dan vlechten erin om het weer netjes naar twee kanten te krijgen. Helaas had ze ook weer mok, dus die ook maar behandelt. Ze lijkt er niet goed vanaf te komen. Ik heb nog een grote fles met dat mokspul van Niek, dus smeren maar weer.

Verder natuurlijk de hengsten. Ik heb alle info opgezocht die ik kan vinden, om te beginnen de complete hengsten catalogus van alle hengsten die voor 2008 geregistreerd stonden. Toen ik dat eenmaal had ben ik keuzes gaan maken puur op statistische gegevens. Nog geen plaatje van de hengsten erbij gezien. Ik begon met in totaal 563 dekhengsten. Van al deze potentiële papa’s vielen alle pony’s af die groter waren dan 86cm, dus alleen minimaat blijft in de race. Toen hadden we er nog 166. Ik wil uiteraard alleen een hengst die een eerste premie heeft, dus alles met een tweede en derde premie viel ook af, toen hadden we er nog 140. Om op save te spelen met een eerste veulen wil ik ook alleen kiezen uit hengsten die definitief zijn goedgekeurd en daardoor waren er nog 64 over. Van deze 64 ben ik alle dekhengsten gaan doorstrepen die familie waren, waardoor er uiteindelijk op papier 44 hengsten geschikt zijn. Nog niet gekeken naar kleur, stamboom etc. Dat is iets voor komende week.

De eerste 519 hengsten zijn in ieder geval al van mijn lijst en een short list met 44 is te doen. Deze nog verder inperken totdat ik alle hengsten voor me heb waar ik wel een veulen van zou willen hebben en die dan bekijken op hengsten shows. De eerste is op 8-9 januari!

Houd je van de straat .

Bel in het kwadraat

11 okt 2009, 22:28

Wat een week! Nikita is eindelijk bijna van haar griepje af en Isabella is weer redelijk tot zichzelf gekomen na de keuring. Nikita is gaan snotteren precies op de dag dat mijn aandacht volledig naar Bellie zou moeten verschuiven, vorige week donderdag, dus heb ik lopen goochelen met mijn tijd tussen beide. Ze had afgelopen week echt de groene snottebellen uit haar neus en na een week waarin ik haar zelf wilde laten genezen heb ik toch maar een potje antibiotica gehaald. Weer medicijnen in haar lijf, maar je kunt moeilijk je paardje zo verkouden laten zijn en er niets aan doen. Ze was de magische grens van een week ziek voorbij en ik zag geen verbetering. Dan grijp ik in. Na 2,5 dag aan de antibiotica was het snot weg. Goede keuze geweest dus. Nu ff wachten tot de kuur over is, dinsdag stap ik er weer eens even op denk ik. Dan heeft ze ruim twee weken vakantie gehad, da’s wel weer genoeg. Ik moet alleen nog even mijn uitrijdeken zoeken, die ben ik een beetje kwijt. Uhm, niets voor mij om iets kwijt te zijn, toch ?

Isabella heeft zonder dat ze het doorgehad heeft, ook een hele drukke week gehad. Ik ben samen met Rosanne op zoek gegaan naar potentiële stallen en heb druk lopen mailen en bellen. Uiteindelijk heeft dit geresulteerd in 3 stallen die het op papier echt waard waren om langs te gaan. Vandaag hebben we een rondje Amsterdam gedaan en hebben in 4 uur tijd alle stallen gezien die we wilden zien. De eerste twee waren op papier de beste, maar toen we er kwamen toch echt minder. De eerste stal was een schuur die op zijn eind liep met weilanden aan de andere kant van de weg en overal troep, maar de tweede sloeg echt alles. Daar waren ze net begonnen en het was echt vreselijk. Die mensen hadden echt nog geen idee wat ze aan het doen waren en wat het inhield om een pensionstalling te hebben. Er liepen ook twee zwaar ondervoede Bordeaux Dogs, ook niet echt een lekker teken. Snel weg daar.

De derde zouden we eigenlijk niet eens langs gaan, maar toch gedaan, lag praktisch op de route. En wat een plezierige verassing! Hele fijne paardenmensen, leuke stallen, goed onderkomen voor beide paarden en begrip wat een paard nodig heeft om blij te worden. Een verademing en ook niet onbelangrijk, 15 minuten van Centraal Station met een bushalte voor de deur. Tja, van mij mag ze zo verhuizen, maar het is aan Rosanne. Stiekem hoop ik dat dit em wel wordt, dit lijkt me een fijne stal voor Bel. We wachten af wat het oordeel van Rosanne is na een nachtje slapen.

Verder nog ander blij nieuws. Na het behalen van de premie en de keuring lopen met alle merries van Bel’s leeftijd met een veulen aan de voet begon het te kriebelen. Maar het was eigenlijk Paul die mij, zonder het waarschijnlijk zelf te weten over de streep heeft getrokken door, ik denk voor de grap, te zeggen dat dit mijn volgende stap moet zijn: Ik laat Isabella komend voorjaar dekken!!!

Ik vind het super spannend en heb nog geen idee hoe en wat op dit moment, maar dat moet zich allemaal nog gaan vormen. Het dekken zal nog een krap half jaartje op zich laten wachten, dus nog tijd zat! Volgende stap, verstand van shetland hengsten krijgen. Ik ga me eens goed voor laten lichten, straks hengsten shows bezoeken, met kenners praten en dan een uiteindelijke keuze maken. Zaterdag ging ik een nieuwe deken voor Nikita kopen bij Divoza en alsof het lot ermee speelt, terwijl ik naar achter loop hangt daar een mini veulen halster in prachtig baby roze. Even bij stilgestaan, vastgepakt en naar zitten staren alsof ik mijn nieuw geboren veulen er al in kon voorstellen. Begrijp me niet verkeerd, een hengstje is natuurlijk ook net zo leuk hoor! Stel je toch eens voor, nog zo’n paardje als Isabella op de wereld laten zetten, kunnen we dat aan hahaha!

Maar het plan is om haar volgend jaar nog een keer voor te brengen op de premie keuring, nu beter voorbereid, want met al die verhuizingen zo kort voor haar keuringen telkens kan het resultaat ook nooit goed gedaan hebben en dan nog eens kijken wat ze doet. Met een stralend zwangere Bel dan, want voor de keuring zal ze gedekt zijn. Ze zal dan ongeveer 5 maanden in verwachting zijn.

Ik denk dat we een erg leuke, leerzame en spannende tijd met haar tegemoet gaan en ik heb er echt zin in! And as always, keep you updated!

Super shet met 2e premie!!

4 okt 2009, 00:39

Vanmorgen om 09.50 uur kwam ik aan bij de Fruithof. Ik wilde eerst even spieken bij de andere rubrieken, want ik had geen idee wat ik moest doen tijdens het voorbrengen. Lopen naast een pony kan iedereen, maar wat moet je precies doen als je voor de jury staat. Een zucht van opluchting toen ik zag dat het precies zo was als op de stamboekopname keuring, dat heb ik 1001 keer geoefend, dat moet lukken.

Ik heb mijn stamboekpapieren ingeleverd bij het secretariaat, startnummer gekregen en ben onderweg gegaan naar Bellie. Die stond nog heerlijk versuft in het weiland, te genieten van haar ochtendrust. Tja, die was over, er was werk aan de winkel!

Mee naar binnen want het waaide erg hard, dekentje af (nog steeds hilarisch, mijn shet met weidedeken!) en ik ben begonnen met het uitborstelen van haar staart en manen, beetje haarlak erin en toen verder met de föhn. Ik heb zoveel mogelijk stof wat op de vacht zat eruit geblazen, maar het is en blijft een weide pony, dus ik heb het niet te gek gemaakt. De schapenvacht borstel er overheen en verder met de benen. Ze heeft nogal aardig lichte haren hoe verder je naar haar hoeven gaat, dus allen goed uitgekamd, schoongemaakt, hoeven gekrabd en hoefbalsem erop. Dat is blauw als je het erop smeert, je schrikt je rot, maar het trekt prachtig in de hoef. En dan blijven de hoeven mooi als je het goed laat intrekken.

Bellie even in de stal gezet en ik mezelf omgekleed. Nou, helemaal in het wit, erg handig bij paarden. Wie dat ooit heeft verzonnen… Maar goed, Sylvia was inmiddels aangekomen op de plek van bestemming, crackertje gegeten en daar gingen we. Ik had wel een beetje het idee dat we uit de toon vielen naast al die grote fokkerijen. Ik kwam als een van de weinige ‘maar’ met 1 pony. Het is blijkbaar heel normaal om al je 30-40 pony’s mee te nemen. Hahaha, moet er niet aan denken dat ik er zoveel heb, aan deze twee heb ik al mijn handen vol! Anne was er gelukkig ook en die is met haar gaan wandelen zodat ik samen met Sylvia en Heidi naar de andere rubrieken kon gaan kijken. Langzaam druppelde de rest van de supporters binnen, Paul, Marco, Kim, Petra en Tim kwamen ons allemaal aanmoedigen. Ik moet zeggen, dat was echt heel fijn dat zij er allemaal waren. Want ik was niet zenuwachtig hoor hahaha! Het ging volgens mij zelfs verder dan zenuwen. Maar goed, we waren daar krap een uurtje en ineens was het moment daar. Rubriek 31 ging starten en ik hoorde nummer 255 die zich moest melden bij de ringmeester. Dat zijn wij!

We stonden inmiddels al een kwartiertje strategisch opgesteld in de hoek van de bak, schuin tegenover de ingang van de ring. Onder andere om Isabella de sfeer te laten proeven en haar vertrouwd te maken met de omgeving, maar die koele kikker van mij stond te pitten! Beentje op rust en hangend met haar hoofd in het halster wat Sylvia omhoog houdt hahaha! Wat een heerlijk paardje is het toch. Er gebeurde zoveel om haar heen, maar daar had ze gewoon ff geen zin in. Tja, Isabella stijl dus.

Terwijl we daar stonden kwam er ineens een man naar ons toe die me vroeg hoe oud Bellie was. Iedere mogelijkheid om over mijn geweldige paardje te kunnen praten pak ik aan, dus ook deze. Maar zijn volgende vraag was: ‘Wil je haar verkopen?’ Daar kon ik heel erg resoluut in zijn, nee. Echt niet? Nee, dit is mijn meisje en die is niet te koop. De man zag nog een optie en vroeg belangstellend: ‘Is ze drachtig?’ maar ook dat is een nee. Ik heb hem bedankt voor zijn bod en dus eigenlijk ook zijn compliment en toen waren we eigenlijk al aan de beurt.

Omdat we zo strategisch opgesteld stonden waren we als eerste bij de ring. Geen idee wie de ring meester was, maar daar kwamen we gelukkig snel achter. Die wilde ons als eerste naar binnen sturen! Daar heeft Sylvia heel slim een stokje voor gestoken en de beste man verteld dat dit niet ging. Wel op een dusdanige leuke manier dat hij ons liet starten wanneer we wilde (als laatste!!) en even later nog even bij ons kwam om ons tips te geven. En ook de dame van het secretariaat kwam nog even naar ons toe om te laten zien hoe we haar brede jukbeenderen het beste konden camoufleren. En we hebben alle tips opgevolgd!

En toen was het zover. Met het hart in mijn keel en een dikke glimlach op mijn gezicht naar de jury (moest ik van Sylvia ) ging ik opstellen. Ik denk dat het kwam dat ik zelf erg onrustig was, want ze wilde niet goed stilstaan. Daarna het bekende parcours, heen en weer stappen en een rondje draf. Volgens mij ging de draf op het laatst over in een galopje, maar ach, who cares. Weer terug opstellen voor de jury en we konden doorlopen naar achter. Eenmaal achter opgesteld dacht ik echt dat ik moest overgeven van de zenuwen, wat een slopend moment! Toen kwam het eindresultaat. Wat ik niet wilde was als laatste geplaatst worden en dat is ook niet gebeurd gelukkig, we werden als een na laatste opgeroepen en mochten aansluiten. Ik dacht eigenlijk dat het een groen herinneringslintje zou worden, maar toen ik op de middenlijn ging opstellen kreeg ik ineens een oranje lintje in mijn handen gedrukt. Geen idee wat dat betekende, maar ik was er onwijs trots op, oranje betekend meestal wel iets goeds. Wat het was, zou ik straks wel achter komen.

Die omroeper gaat erg hard, maar tja, dat hoorde ik dus niet omdat ik met mijn hoofd in de wolken was en wist ik bij het naar buitenlopen van de ring eigenlijk nog steeds niet wat dat oranje ding nou betekende. Tot ik ineens hoorde dat er in onze groep een eerste premie was uitgedeeld (die worden heel mondjesmaat maar gegeven bij dit stamboek) en de rest had allemaal een tweede premie. Het was blijkbaar een erg goede rubriek. Ik ben in een paar seconden een paar centimeter gegroeid van trots. Wat is het toch een geweldige pony!

In een roes naar buiten gelopen en nog even staan napraten met iedereen die mee was, maar tja, de kampioen moest natuurlijk ook even relaxen, dus hebben we haar snel naar het weiland terug gebracht. Met het oranje lintje aan haar halster totdat we bij de weide waren uiteraard. Even goed lopen pronken! Spulletjes daar opgeruimd en weer richting huis. Zucht wat een dag! Ik heb soms op het punt gestaan om het af te blazen de afgelopen twee weken, maar ben blij dat ik dat niet heb gedaan!

Tja, nu heb ik weer een nieuw doel nodig om dit blog af te sluiten. Het keuringsseizoen is over en dat is voor mij ook wel weer even genoeg, dus daar ga ik over nadenken. Misschien hebben ze nog leuke wedstrijdjes waar ze aan mee kan doen. Ik ga eens even rondneuzen!

Let's kick some ass!

2 okt 2009, 23:28

Nog een paar uur en dan is het zover. Uiterlijk probeer ik kalm te blijven, maar mijn zenuwen gaan van links naar rechts. Het ene moment denk ik Joehoe, let's kick some ass and do this, terwijl het volgende moment ik me afvraag waar ik in hemelsnaam aan ben begonnen. Maar toch heb ik er enorm veel zin in -d

Vanavond ben ik samen met Anne naar Bellie gegaan. Eerst even langs de Divoza geweest, want op het moment dat ik daar de snelweg afreed reed kreeg ik allerlei scenario's voor me van modder en dat soort ongein en heb ik mezelf een dekentje voor haar aangepraat. En gekocht, heel slecht. Was nog niet zo makkelijk om wat in haar maat te vinden, maar het is gelukt. Je wilt alleen niet weten wat ik er voor betaald heb hahaha! Ik heb haar serieus vannacht onder een deken staan. Ik schaam me bijna om dat bij een shet te doen, maar ik durfde het niet aan, als het vannacht gaat regenen krijg ik haar nooit op tijd droog. Dat is het excuus dat ik mezelf geef, klinkt wel goed hè .

Gister en vandaag met haar aan de hand gelopen en vooral het vierkant halt houden geoefend. Ik heb met Corné erover gesproken en hij zei ook, het belangrijkste moment is het opstellen voor de jury. Ik denk dat dit wel goed gaat. Vanavond verder nog even met de borstels in de weer, wat staart en manen spray en morgen de finishing touch.

Sylvia en ik gaan haar samen voorbrengen. In principe doe ik het lopen en Sylvia het aanjagen, maar als het toch lukt met haar voet doen we het andersom. Zij heeft veel meer ervaring hiermee dan ik. Ik zou het wel kunnen, maar het gaat niet van een leien dakje. Waarschijnlijk wordt die beslissing gemaakt net voordat we de ring in gaan.

Morgenochtend ben ik van plan om haar nog even goed te föhnen, al het overbodig stof eruit, alles oppoetsen met babydoekjes en de schapenhaar borstel, hoef crème erop en dan gaan we ervoor.

Net alle tassen ingepakt. Ik heb een tas voor mijn witte kleding en eentje voor alle spullen voor Bel. Alles staat ingepakt en klaar om mee te nemen. Met dank aan mijn lieve zusje die net nog mijn witte broek en blouse stond te strijken. Dat kan ik dus echt niet. Toevallig (en gelukkig!) was ze vanavond hier .

En arme Niekje staat op stal met de snottebellen tot op d’r knieën. Die heeft een schreeuw om aandacht gegeven. Nee hoor, valt wel mee, ze heeft wel wat snot en is verkouden, maar het is nog niets ergs. Vanavond ff temperatuur opgenomen en niets geks. Morgen kijk ik even verder.

Nog 12 uur.

Regen??? Dat hadden we niet afgesproken!!

1 okt 2009, 16:14

Afgelopen zondag had ik het er nog met de hoefsmid over, wat was het toch droog de laatste tijd. Volgens hem niet goed voor de hoeven (begrijpelijk), maar ik was allang blij, want de komende week zou het ook droog blijven. Al tijden hou ik de weerbericht websites in de gaten en de week voor 3 oktober blijft droog. Mooi, want ik heb een week van tevoren Bel gewassen voor de keuring. Dat is nu ze in Heteren staat een iets grotere klus dan toen we nog op een pensionstal stonden. Geen probleem zou je denken, maar toen begon het maandag te regenen en het hield niet meer op... Wat een moment om juist nu zo’n slechte voorspelling neer te zetten.

Maar goed, de stress weer even uitademen en doorgaan, er is toch niets aan te doen. Berichten als: Bel heeft in de modder gerold toen ze nat was en haar manen zitten ook niet goed meer, helpen niet, maar nog steeds probeer ik rustig door te blijven ademen. Het wordt vanzelf zaterdag avond en dan zit het erop.

Straks na het werk ga ik naar Bellie toe en gaan we ten eerste de schade opnemen, de manen redden en besluiten wat ik morgen ga doen. Gaat ze mee naar Lunteren voor een tweede wasbeurt of valt het te overzien. Ik heb geen idee wat ik aan ga treffen en hoop op het beste. Ook nog even met haar aan de hand lopen, ze moet zich het vierkant staan weer gaan herinneren. Op de stamboekopname keuring ging het keurig en ik hoop erop dat haar show gevoel het zaterdag weer gaat overnemen. Nou ja, hopen, ik ga er maar vanuit!

Sylvia is inmiddels geopereerd aan haar voet, de operatie is goed gegaan en morgen laat ze waarschijnlijk weten of ze wel of niet de keuring kan lopen. Diep in mijn hart hoop ik echt dat het gaat lukken, maar tja, als iemand net geopereerd is zit het er natuurlijk ook dik in dat het niet lukt hè. Ze is sowieso bij de keuring zaterdag, het wordt of naast de pony in de ring, of naast de ring met krukken om in haar woorden te spreken.

Adem in, adem uit... Dit is niet de ideale situatie waar we nu in zijn beland zo precies voor de keuring, maar goed. Ik heb dit hele plan bedacht toen er nog geen sprake was van een verhuizing naar waar dan ook en ik haar dagelijks bij me had. Inmiddels twee verhuizingen verder en op een stal waar geen was faciliteiten zijn en ik haar 1 keer per week zie is het toch wat minder ideaal. Bel heeft het tot nu toe goed naar haar zin bij haar nieuwe weiland en dat is eigenlijk veel belangrijker dan een premie omdat ze netjes gekamd en gestyled is.

Al gaat ze wel weer op dieet! Na de keuring is de muesli over en krijgt ze alleen nog een blok voor de vitamines. Ieder pondje gaat nog steeds door het mondje, ook bij een kleine shetlander.

Nog 2 dagen.

Groomer has it

28 sep 2009, 09:57

Wat een weekend zeg, ik heb echt veel in de shampoo gestaan, maar alle paarden zijn nu schoon. En de catalogus gekregen voor de keuring, we worden zaterdag rond 11.30 uur verwacht bij Manege de Fruithof in Heteren. Zie item bij de berichten op deze Hyves en wees welkom als supporter!

Door de week weer het normale riedeltje, dinsdag gereden in de bak en donderdag gelest. Deze week ging het al een stuk beter voor mijn gevoel. Vrijdag had ik eigenlijk geen puf meer om iets te doen, echt een vrijdag avond dipje en ben ik Nikita eens helemaal onder handen genomen. Staart wassen, stuk er af knippen, vachtje laten glanzen, hoofdstel stukje bij haar nek wegknippen, hoefjes schoonmaken en invetten en een uurtje later stond ze weer glimmend in haar stalletje te genieten van een klein schepje muesli, had ze wel verdient na al haar geduld.

Zaterdag heb ik een lekkere lange buitenrit gemaakt samen met Chantal, we zijn echt overal en nergens geweest, een bos verkend waar we nog nooit waren geweest, super smalle paadjes en veel heuvel(tje)s op en af. Heel erg leuk!

En toen zondag, Isabella hebben we om 10.00 uur opgehaald in Heteren en ze is meegegaan naar Lunteren. Toen ze uit de trailer liep hebben we eerst een aantal minuten bij Dries gestaan. Die liefde roest echt niet hahaha! Ze was niet bij hem weg te slaan en hij vond het op z’n zachts gezegd ook erg leuk om Bel weer te zien. Maar we waren met een missie in Lunteren en ik heb haar op de poetsplaats neergezet. Eerst kwam Marc haar hoeven bekappen, daarna ben ik los gegaan met de tuinslang. Staart wassen, manen wassen en beentjes wassen. Na een uurtje was ze weer wit en begon het afdrogen en sprayen van de antiklit spray. Daarna staart in gevlochten en gebandageerd en ze was klaar voor het oefenen. Om half 2 was Sylvia er om met haar te oefenen in de bak en die kwam tot de conclusie (uiteraard ) dat ze het allemaal erg makkelijk deed, goed luisterde en een showkikker was. Tja, mijn Bellie, need I say more hahaha! Om half 3 kwam Paul ons weer halen, terug op de trailer en naar Heteren. Wel sneu detail, ze heeft nooit moeite gehad met laden, maar ze wilde zondag eigenlijk de trailer niet meer op, ik heb haar moeten duwen.

Sylvia wordt a.s. woensdag aan haar voet geopereerd, dus ik heb een back up nodig voor het voorbrengen, maar die heb ik al gedachte. Die zit dinsdag een paar uur naast me in de auto als we op zoek gaan naar stalletjes in de buurt van A’dam. Drie keer raden wie dat is Waarschijnlijk gaat het Sylvia wel lukken om zaterdag te lopen, maar je weet nooit.

Maar Rosanne is dus nog steeds op zoek naar een geschikte stal in onze hoofdstad. Dinsdag gaan we weer een poging ondernemen, ben benieuwd wat we tegen gaan komen.

Nog 6 dagen.

Het lijkt nog ver, maar het is al bijna...!

22 sep 2009, 14:43

De afgelopen dagen heb ik veel met Niek gedaan. Donderdag onze eerste les gehad sinds tijden. Het is wel weer even wennen hoor, maar erg leuk om weer op die manier met het rijden bezig te zijn. Het stomme was dat bepaalde zaken ook meteen weer tevoorschijn komen, zoals het vastpakken op links. Dat heeft ze al heel lang niet meer zo extreem gedaan als tijdens de les. Het zal vast een combi zijn van wat ik en Niek samen doen.

Voordat we zover waren ben ik er op dinsdag ook maar even opgeklommen en heb ik wat rondjes in de bak gedaan om weer wat te wennen aan het bak rijden. Ik weet dat we het kunnen, maar de laatste tijd doen we erg veel met lange teugel in het bos . Ook lekker! Een nadeeltje, dinsdag had ze bultjes op de plek van de singel, dus tja, dan maar zonder zadel. Daar laat ik me dan ook maar niet door tegen houden. Gelukkig waren die bultjes donderdag weg.

Verder vrijdag een rondje door het dorp, maar wat was ze opgefokt. Op dat soort momenten kan ze maar niet vergeten dat er toch aardig wat volbloed door haar aderen stroomt en dat komt dan ineens explosief tevoorschijn. Heel fijn. Zaterdag heb ik in onze bak een springpaal neergezet met een zweetmes erin wat een ring moest voorstellen. Want zondag gingen we ringsteken na de puzzelrit, maar even geoefend. Ik kwam er toen achter dat ik de galop beter kon vergeten. In galop, op een recht stuk, met een hand en dan ook nog in verlichte zit betekend bij haar maar een ding: Racen!!! En dat is niet erg hoor, maar dat mikt niet zo handig als je een heel klein gaatje hebt waar je de stok doorheen wilt jagen. Een drafje daarentegen ging ontzettend beheerst.

Zondag was het dan zover en om 9.00 uur stonden we op stal, eerst even de andere paarden buiten zetten, daarna paarden poetsen, auto’s inladen en paarden op de trailer. Er was wat oponthoud met laden, maar iedereen kwam goed aan in Wolfheze. Daar in twee groepen gestart (de Veldhoeve was goed vertegenwoordigd met 7 man!) en een heerlijke bosrit gemaakt. We kregen een lijst met (onwijs veel!) vragen mee waar we 75% niet van wisten, zelfs niet op Google te vinden en de andere 25% gegokt. Het kwam als een schok, maar we hebben niet gewonnen hahaha! Om het iets erger te maken, we zijn zelfs laatste geworden. Het ringsteken heeft ons ook niet geholpen, Niek weigerde onder het draadje door te lopen, we hadden van de vier pogingen totaal 1 punt, met dank aan Rosanne!

Om 16.00 uur hadden we alles gewassen en met een hapje eten op stal staan en zijn we zelf even gaan eten, gezellig met z’n allen op stal. Daarna ben ik naar Bellie geweest. Helaas kon ik niet zo goed tegen de soep en ben er behoorlijk ziek van geweest, dat heb ik in geen tijden zo erg meegemaakt, maar vandaag gaat alles weer. Ik hoor weer bij het land van de levenden . Ik ben ook niet zo lang bij Bel gebleven, dat ging niet, ik ga deze week nog even bij haar langs.

Zondag gaan we haar van top tot teen onder handen nemen in Lunteren. Paul en ik halen haar rond 10.00 uur op en dan heb ik de gehele dag. Vanmorgen met Marc de hoefsmid een afspraak gemaakt, hij is om 11.00 uur bij ons op stal en maakt haar hoeven keuring proof. Verder worden haar manen en staart in de was gezet en bewerkt met anti klit spray. Haar vacht gaan we nog even goed wassen en als het goed is komt Sylvia met haar oefenen voor het voorbrengen.

Zo veel plannen, zo weinig tijd . Ik hoop dat ik die catalogus snel krijg met haar starttijd, ben echt onwijs benieuwd hoe laat we nou mogen. Wordt rond 12.00 uur, maar ik wil het preciezer weten...!

Nog 11 dagen.

Lazy days are over

17 sep 2009, 21:57

Mijn collega wees me er vandaag subtiel doch met een lach op dat ik al een poosje niet meer had geblogd, dus daar gaan we dan weer even. Er is inderdaad wel veel gebeurd.

Vorige week had ik nog vakantie, dus lekker veel bij de paardjes geweest. Ook veel in Heteren geweest, eerst alleen om te knuffelen, want ik kwam er toch langs, toen een paar dagen erna om de bakjes met voer aan te vullen en daarna nog met Anne afgesproken om samen met haar Bel te longeren. Nu met de keuring zo in het zicht is haar conditie steeds belangrijker. Niet dat ze staat te hijgen na een paar rondjes Bel en Anne zijn nu lekker samen aan de slag, dat komt wel goed. Nu ik weer begonnen ben met werken, zijn het alleen de weekenden dat ik bij haar langs ga. Jammer dat die 27,5 miljoen van de staatsloterij net aan m’n neus voorbij is gegaan.

Verder dus de keuring, daar is ze voor ingeschreven. Op zaterdag 3 oktober zal ze rond een uurtje of twaalf bij De Fruithof tussen de andere shetjes uit haar rubriek rond dartelen en er uiteraard met kop en schouders boven uit steken. Nee, even realistisch, ik hoop gewoon op EEN premie. Ze is een prachtig paardje en dat zou erg leuk zijn. Aan de andere kant, een premie is alleen belangrijk als je wilt gaan fokken of de pony gaat verkopen, dat is beide niet aan de orde. Het is alleen maar voor de fun.

Nog maar een paar dagen tot de keuring, dus het wassen en groomen staat ook al in de planning. Volgend weekend ga ik haar eens goed onder handen nemen en laat dan ook meteen haar hoefjes bekappen. Ieder haartje zal individueel gekamd worden. Ze wordt volgende week zaterdag wel zo voorbereid dat ze in principe alleen de dag van de keuring nog maar geborsteld hoeft te worden en even de föhn er overheen. Zei zij als een echte keuringervaringsdeskundige. Komt helemaal goed!

Met Nikita gaat het ook goed. Na haar gekke uitspatting hebben we de draad weer helemaal opgepakt en zijn we weer lekker aan het rijden. A.s. zondag gaan we naar ons ‘oude’ bos in Wolfheze om mee te rijden met een speurtocht die door Esther en Martine is georganiseerd en vandaag heb ik, jawel: Les gehad! Je leest het goed. Het was wel weer even wennen hoor, maar het feit dat het weer kan is toch gewoon heerlijk .

Ik weet van mezelf dat ik lichtelijk autistische trekjes heb en dat ik zeker moest gaan wennen aan een nieuwe instructrice en dat was het ook zeker. Ik heb een half uurtje met Hennie gewerkt, toen we klaar waren en ik zei volgende week zelfde tijd zei ze heel verbaasd ‘Ja?’ Hihi, wel grappig! Dat had ze dus totaal niet verwacht. Maar je kunt zoiets niet beoordelen op 1 lesje, ik wil eerst dit een paar lessen proberen, daarna nog andere instructie misschien proberen en kijken waar ik mij het beste bij voel. Ik ben vanaf het moment dat Nikita last van haar rug begon te krijgen (eerst bij Jarko Dunn en toen) bij Sandra gaan lessen en dat zit zo in m’n systeem, ook niet zo gek. Dat is nu al ruim 4 jaar geleden. Moeten wel een paar jaar vanaf getrokken worden door alle blessures dat ze stil stond, maar toch

Maar goed, nu de aandacht weer terug op Bellie. Haar grote moment komt eraan en we gaan er weer voor. Ik zal het hier laten weten hoe laat we in de ring worden verwacht en iedereen is welkom om te kijken en ons aan te moedigen in Heteren bij De Fruithof. We kunnen de steun zeker gebruiken!! (Vooral het baasje, want die zal wel weer bijna een zenuw inzinking krijgen hihi!) Over de verhuizing is verder nog niet veel te melden, Roos heeft nog geen geschikte plaats voor haar kunnen vinden, dus zolang staat ze nog in Heteren.

Nog 16 dagen.

Terug van vakantie

31 aug 2009, 20:02

Zo, even een weekje eruit geweest, maar weer helemaal 'terug in het zadel' binnen een dag. Het is heerlijk om je een week lang bij een zwembad te begeven in een warm en prachtig land, maar wat is het toch weer heerlijk om je paardjes weer te knuffelen bij thuiskomst.

Toen we Paul's auto gingen ophalen in Lienden moesten we omrijden vanwege een of andere wielerrace, we konden de brug bij Rhenen niet over en ook niet bij de A15 komen. Tja, toen moesten we via de dijk en waar kom je dan uit, in Heteren! Dus eerst even bij mijn jongste dame gaan kijken. Die was zowaar blij om mij te zien, ik kreeg de volledige aandacht en ze kon niet stoppen met knuffelen. Wat een lekker ding is het toch Toen ik daar kwam zag ik dat haar manen volledig in de war waren en weer bijna naar 1 kant hangen, dat kan natuurlijk niet! Ik had toen niets bij me, maar nadat ik bij Niek was geweest, was ik sowieso nog even van plan bij Bel (nog een keer) langs te gaan.

Nikita was dit keer niet eens boos op me dat ik weg ben geweest. Ik kwam aanrijden toen ze zondag middag nog heerlijk in het land stond. Nadat ik een geluidje had gemaakt dat ikzelf bijna niet eens kon horen ging er 1 koppie omhoog, die van mijn meisje ! En ze bleef me aanstaren totdat ik bij haar was. Uiteraard eerst even excuses gemaakt voor mijn lange afwezigheid en toen mee naar stal genomen. Lekker geborsteld en even gelongeerd. Wat loopt ze weer lekker, achterhand wilt weer goed mee!

Nadat ik bij Niek was geweest, op naar Isabella. Alles ging mee, borstels, manen spray en de lijnzaadolie. Eenmaal daar kreeg ik weer een uitgebreide knuffel en toen maar eens even aan de slag. Eerst helemaal schoonmaken, hoefjes doen en toen het grote werk, manen en staart. Aangezien dit een serieuze zaak is, meteen maar goed aangepakt. Staart goed insprayen, in laten trekken en uitpluizen maar. Daarna haar manen zelfde laken en pak, maar nu alles weer naar twee kanten kammen en vlechten er weer in. Die blijven er nu een poos in, het moet toch een keer lukken zou je denken, drie keer is scheepsrecht. Daar eenmaal klaar heb ik de borstels achtergelaten voor Anne die Bel dus nu dagelijks doet en weer richting huis.

De paarden dag was nog niet over, na het eten richting de Henriette Hoeve en even met Tango van Petra gewerkt. Het is een dieseltje, maar als hij loopt...! Wat kan hij toch heerlijk door die bak sjouwen. Aan het einde van de rit beide moe, maar voldaan. En ook gezellig om even weer op stal te zijn. Ff bij gekletst met Petra, Monique, Judit, Juup en de andere die ik tegen ben gekomen. Om 21.00 uur nog even richting Lunteren om Niekje een nachtzoentje te geven (en haar medicatie...) en toen richting huis. Daar was ik ook al een poosje niet geweest.

Vandaag alleen naar Niek geweest, lekker in de bak een half uurtje gereden en daarna even rondje dorp (met dank aan het perfecte timing gevoel van Chantal hihi!). Ik ga zo nog even naar stal, Nikita haar een na laatste spuit appelmoes met geven. Morgen is ze klaar. Wordt tijd, want ze eet al geen biks meer. Heb net maar twee zakken muesli gehaald, dat eet ze nog wel. Het is me d’r eentje hoor. Ze heeft waarschijnlijk het biks met de medicijnen in verband gebracht en nu wil ze het niet meer. Kun je op je kop gaan staan, maar ze eet het niet... Tja, in al die jaren heb ik geleerd om niet meer de winnaar te willen zijn in dit soort situaties, ik schik me en ga er in mee, net zolang tot ze verzint wel weer biks eet. Zal niet zo lang duren.

Lekker eigenwijs. Ik zeg altijd maar zo, je kiest altijd een paard dat bij je past hihi .

Nog 33 dagen.

Isabella's verhuizing

19 aug 2009, 22:59

Vandaag was de dag, Isabella is verhuisd. Vanavond om 19.00 uur waren we op stal, trailer aangekoppeld, afscheid genomen en opgeladen. Richting Heteren!

Eenmaal daar aangekomen heb ik haar in het weiland gezet waar de twee andere merries al in stonden, TumTum de grote maat shet en Blinky de chique B pony. Ff aan elkaar snuffelen, beetje rennen en elkaar laten zien wie waar hoort en toen werd er eigenlijk al snel gegraasd samen. Het viel me reuze mee!

Anne heeft Bel een poos geleden verzorgt, maar moest helaas stoppen omdat de afstand toch niet zo makkelijk te overbruggen was. Maar zij woont in Heteren, dus heb ik haar gevraagd om Isabella voor de komende tijd te verzorgen. En dat wilde ze graag doen. Zij gaat morgen op vakantie, dus vanavond nog snel even langs geweest en heb ik alles laten zien.

Het liep allemaal totaal niet volgens plan, ik had een hele relaxte avond bedacht, dat liep geheel anders, maar dat was voor mij ook niet erg, zo had ik geen tijd om er bij stil te staan dat Bel nu niet meer bij mij staat, maar een stukkie verder weg. Slik...

Toen ik wegging stond ze rustig te grazen met de andere merries. Morgen avond weer even langs en dan eens kijken hoe het met haar gaat. Nu wilde ze niet bij me komen. Ze was veel te druk met haar nieuwe weide maatjes.

Ik zal snel even wat foto's en een filmpje van haar nieuwe wei hier plaatsen!

Nog 45 dagen.

Nikita's kliniek bezoek

19 aug 2009, 22:51

Pfff... Wat een opluchting! We hebben tot dinsdag moeten wachten tot we terecht konden, maar om 16.00 uur was het zover. We hebben heel veel onderzoeken gedaan. Begonnen met een klinisch onderzoek, haar linker achterbeen was niet helemaal zuiver, maar op de buigproef niets geks. Dat heeft ze ook al langer.

Toen door naar de röntgen, haar hele rug op de foto gezet en dat linker achterbeen. Niets geks te vinden, maar voor de zekerheid toch nog een echo gemaakt. Eerst een echo op haar rug en toen nog inwendig een echo van haar rug. Ook dit was goed.

Op naar de bespreekkamer, toen wist ik dus nog helemaal niets. Voorbereid op het ergste ging ik daar naar binnen en vertelt Henk me dat er eigenlijk niets met haar aan de hand is...! Alle foto's en echo's waren goed. Natuurlijk wel de dingen die we al wisten, maar tja, dat zit er al bij ingecalculeerd.

Wat Henk denkt is dat ze zich wel pijn heeft gedaan, wellicht door een verkeerde beweging, een uit de hand gelopen spelletje in het land of gewoon een stomme verkeerde draai, maar dat ze zelf zo krom is gaan staan toen ze merkte dat ze daarmee de pijn kon verlichten. Oftewel, niets aan het handje en weer oppakken. Lekker laten lopen en weer soepel maken.

Nou, dat gaan we doen . Ik ben wel eens met veel erger nieuws Lienden weer uitgereden.

Denk je dat je alles hebt gehad...

14 aug 2009, 15:14

Alles stond nu de laatste dagen in het teken van de verhuizing van Isabella op woensdag de 19e. Ik ben samen met Roos wat stalletjes wezen kijken in Amsterdam en heb zoveel mogelijk al klaargezet voor haar.

En dan gebeurt er ineens iets waar ik totaal geen rekening meer mee gehouden heb, Nikita wordt woensdag het weiland uitgehaald en zij kan niet meer recht staan of lopen...! Ik zat op dat moment op mijn werk in Amsterdam, dus alles laten vallen en met een bloedvaart terug naar Lunteren gereden. Aan de telefoon werd me duidelijk dat Niek niet meer goed op eigen kracht kon blijven staan en de muur nodig had om niet om te vallen. Leek op een atactische aanval. Je hart staat stil… Ik voelde echt letterlijk mijn hartslag verdriedubbelen en het bloed uit mijn gezicht wegkruipen.

Eenmaal aangekomen zag ze er niet uit alsof ze veel pijn had, vreemd genoeg stond er bijna een vrolijk paard voor me, maar haar linkerbeen hing er raar bij. Hennie had gelukkig al meteen toen ze het ontdekte de dierenarts voor me gebeld, maar die was nog bezig met de visite. Het woord atactische aanval was gevallen, maar na verloop van tijd ebde dit alweer weg. Vooral omdat ze op een gegeven moment toch alweer op eigen kracht kon blijven staan, maar ze bleef maar rondjes draaien.

Wachten duurt altijd zo lang, maar daar kwam de dierenarts eindelijk, Peter Wiemer had dienst. Eerst even een korte toelichting van mij en Hennie en toen Niek uit de stal gehaald. De eerste woorden die hij zei waren ‘zozo...’ ‘oei...’ en ‘dat ziet er niet zo mooi uit’ oftewel, lekker bemoedigend. Na een stukje gelopen te hebben constateerde hij maar één ding, die rug staat zo krom als een hoepel en daar moet Henk naar kijken. Haar rug was horizontaal helemaal gebogen, maar het hoe, wat en waarom kon hij niet verder toelichten. Hij heeft haar een injectie gegeven dat als er zwellingen zijn in haar rug en iets klem zetten, deze verminderen en hij heeft voldoende buut meegegeven tot en met maandag. Henk is namelijk op vakantie en komt maandag weer terug. Verder durfde hij er niets over te zeggen. Behalve dan de zin die wij eigenlijk bij ieder doktersbezoek wel een keer horen: ‘apart geval hoor’. Tja, dat weet ik nu inmiddels ook wel, de normale dingen zijn niet aan ons besteed.

’s Avonds weer terug naar stal geweest om te kijken hoe het met haar ging, maar die dame stond lekker te dromen. Ze heeft zoveel verdovende middelen gekregen, het kon ook haast niet anders dan dat ze in een hele mooie wereld vertoefde die avond.

Gister na het werk ook weer meteen naar haar toe, ze heeft gister in het land gestaan met Donna en Zora en zich heel netjes rustig gehouden, dus ze had al aardig wat beweging gehad. Ik heb ook nog even met haar gewandeld, maar niets aan het handje. Jammer genoeg is dat waarschijnlijk de hulp van de pijnstillers, maar ben blij dat ze zich toch goed voelt. Ook al is het met wat hulp.

Ik heb vanmorgen meteen de Lingehoeve opgebeld om me op de bellijst te laten zetten voor Henk. Die gaat mij maandag bellen en dan gaan we kijken wat hij voorstelt. Ik gok op een bezoekje in Lienden, röntgenfoto’s voor een beter beeld en dan een revalidatie plan, evt. met hulp van fysio, maar dat is maar een gok. Ik hoor het wel. Ik laat het maar over me heen komen, weinig keus...

Bellie’s laatste dagen in Lunteren zijn begonnen, gister heeft ze nog met een meisje in de bak gereden en hebben we haar lekker geborsteld. Nu wordt het wel echt hoor, over een paar dagen is ze weg. Ze blijft op haar tijdelijke adres tot ze bij de keuring is geweest 3 oktober en dan gaat ze echt naar A’dam. Bah...!

Nog 50 dagen.

Bellie gaat naar...

6 aug 2009, 12:16

De kogel was al een poosje door de kerk, maar nu kan ik het ook aan iedereen vertellen. Isabella gaat naar Rosanne toe. Die twee kennen elkaar natuurlijk al jaaaaren, zijn gek op elkaar en ik ben dan ook erg blij dat Rosanne ervoor gekozen heeft om haar te adopteren. Ze zal de eerst komende tijd op een tijdelijk weitje komen te staan, waarschijnlijk in Wolfheze, maar daar moet nog bevestiging van komen. De definitieve stal zal uiteindelijk in Amsterdam zijn waar Rosanne gaat studeren. Liefke en Bel zullen dan met haar meegaan naar onze hoofdstad. Voor mij ook handig, want daar ben ik ook drie dagen per week. Een tussenoplossing heeft nooit mijn voorkeur gehad, maar ik denk dat Wolfheze voor haar meer thuiskomen is dan een nieuw huis. Aangezien ze nog geen stal heeft gevonden in Amsterdam en ook het schooljaar nog niet is begonnen, gaat ze nog niet verhuizen. Maar dat zal niet al te lang meer duren.

Bel verhuist in ieder geval voor 19 augustus uit Lunteren, want dan is de stal waar ze nu in staat verhuurd aan een nieuwe pensionklant en is er dus geen plek meer voor haar. Eigenlijk is dit eind van deze maand, maar aangezien ik op 21 augustus op vakantie ga, verhuist ze nog voor mijn vakantie. De precieze datum krijgen we als het goed is de komende dagen te horen!

Isabella staat nu samen met Dries in de containers buiten, maar met dat warme weer is dat geen doen. Alle paarden blijven overdag met dat warme weer binnen in de koele stallen en gaan ze ’s avonds rond 21.00 uur naar buiten om de volgende middag voor het weer warm wordt naar stal terug te gaan. Bel en Dries gaan overdag niet terug naar stal, want dat is veel te warm voor ze. Die hebben een eigen stukje dat voor ze wordt afgezet in de schaduw van het huis aan de bakkant. Daar staan ze dan gezellig met z’n tweeën beetje te keuvelen, beetje hooi eten. Bel kan Dries erg goed hebben!

De afgelopen tijd heeft Bel veel bezoek gehad van ruitertjes die graag nog een keer op haar zouden willen rijden voordat ze gaat. Dat hebben we dan nog maar even gedaan. Met borstelen heeft Isabel helemaal niets, ze houdt er gewoon niet van als ze het niet snel genoeg gaat. Met hoeven krabben heeft ze al helemaal geen geduld, dan is ze echt op en top verwend. Aangezien die kinderen vaak niet snel genoeg kunnen reageren als zij weer eens haar kont de andere kant opdraait moet je alles continue in de gaten houden, maar alles is goed gegaan hahaha! Maar zo gehaast als ze is met borstelen, zo lief is ze onder het zadel, ik sta er toch elke keer weer van te kijken.

Niek heeft de laatste week wat last van haar rug gehad, dus we hebben veel gelongeerd, lekker losgewerkt en gister heb ik weer gereden. Ze is nog niet helemaal rad, maar tja, dat is ze ook nooit echt geweest. Ach, ik weet het en er is wat aan te doen, dan is het allemaal niet zo erg. Je houdt er rekening mee. Tijdens het rijden blijft ze af en toe toch nog een hoestje geven, maar bijna niet meer noemenswaardig.

Nog 58 dagen.

Bijna weggespoeld door de regen...

21 jul 2009, 11:58

Het weer zat niet echt mee, maar tussen alle regendruppels door hebben we nog wel het een en ander kunnen doen. Ik ben met Niek vorige week weer een paar keer naar buiten geweest, maar toen ik haar donderdag aan de longeer lijn zette liep ze een partij beroerd... Oef... Mijn eigen schuld, moet ik ook maar meer aan haar rug denken. Dus weer met m’n befaamde touwtjes (ik heb weer nieuwe gekocht ) aan de slag en lang, laag en rond met haar getraind. Lekker dat ruggetje laten rekken en strekken en haar weer recht richten. Dat zijn nou niet de zaken waar ik goed op let in het bos. Na twee dagen goed doorlopen aan de lange lijn liep ze weer goed! Buiten rijden is heerlijk, maar ik moet echt aan de slag in de bak.

Bellie heeft ook een drukke week gehad, want elke keer als ik met Niek aan de slag ging, was zij ook van de partij. We hebben een keertje lekker gewandeld, tijdens het longeren met Niek stond zij erbij in de paddock waar we longeren en mocht zij ook even aantreden als Nikita los mocht en ging rollen. En... we hebben een sprongetje gewaagd. Aan de longeer lijn met als hindernis een kruisje op het opstapje en de omheining. Ze was wat onzeker, maar sprong goed! Voor haar doen best hoog, ze sprong bijna 3/4 van haar eigen hoogte. In centimeters klinkt dat niet zo indrukwekkend, maar wel als je zelf maar 86cm hoog bent. Het resultaat kun je zien op het filmpje hier op de pagina.

Zondag heeft ze nog even onder het zadel gelopen met Jill, maar ondanks de goede vooruitzichten op buienradar.nl kwamen de druppels hard naar beneden. Balen!

Bellie is inmiddels verhuisd naar een buiten stal bij ons in Lunteren. Er is een nieuwe bewoner bij gekomen die samen met haar veulen in de stal van Dries is komen te staan en daarom zijn Isabella en Dries samen naar de container stallen verhuisd. Ze heeft er geen last van, ze is nog gewoon zichzelf. Dries en Bel vinden het wel gezellig zo in de containerstallen. Wanneer ze echt gaat verhuizen naar een ander huisje staat nog niet vast. Misschien deze week meer hierover!

Nog 74 dagen.

Ze blijft wel, maar toch ook weer niet

13 jul 2009, 16:37

Zo, dat is alweer een poosje geleden dat ik hier een blogje geplaatst heb. Met de paardjes alles goed, alive and kicking. Nou ja, dat kicking dus niet meer letterlijk, want Isabella staat in een aparte stal. Bijna alle wonden die Niek had opgelopen van Bel zijn genezen en ik ben druk bezig met een nieuw onderkomen voor haar te vinden. Aangezien het telkens alle kanten op ging heb ik eventjes geen updates gegeven. Ik ben nog even bezig geweest met een weiland in Wageningen, eentje in Barneveld en eentje in Arnhem en in een vlaag van verstandsverbijstering ook Bellie te koop gezet. De eerste drie is niets geworden en de laatste had ik ook al snel door dat dat em niet ging worden, omdat het me vreselijk tegen stond. Ik moet er niet aan denken om haar te verkopen.

Ergens wel vleiend, Bellie stond nog geen dag te koop en de telefoon bleef rinkelen. Ik denk dat ik iedere dag zo’n 1 à 2 telefoontjes voor haar kreeg. En ik heb ze allemaal afgepoeierd hahaha! Het is dan misschien een etterbak, maar wel mijn etterbakje, en dat blijft zo .

Er zijn op dit moment twee opties voor haar. Over eentje kan ik nog niet teveel zeggen, dat wordt over twee weken dat ik daar meer van weet, maar iemand heeft mij gevraagd of hij Bel mee mag nemen en dat zie ik wel zitten. Dit is iemand die heel gek op haar is en waar ze absoluut een goed thuis zal kunnen krijgen. Het is alleen wat ver weg, maar daar is ook overheen te komen. De andere optie is op de Henriette Hoeve waar Petra met Thalia voor haar gaat zorgen dan. Aangezien Timothy van Joyce weer terug gaat verhuizen naar zijn oude stal in het westen, komt daar een plekje vrij. Ik ben in afwachting of ze daar voor in aanmerking komt omdat er nog iemand voor ons op de wachtlijst staat. We zullen zien! Met beide opties zal ik niet zo veel meer bij haar betrokken zijn, maar is ze in goede handen die heel veel om haar geven.

Nikita en ik hebben inmiddels het bos van Lunteren helemaal uitgevonden. Ff het dorp doorcrossen en dan zijn we zo in het bos. Super gave smalle paadjes met afdalingen en lange rechte stukken voor een lichtelijk versnelling (vertaling: crossen!) zorgen ervoor dat we ons daar prima kunnen vermaken. Vorige week met dat warme weer was het wel even afzien, die rot horzels vielen gewoon in zwermen aan...! Daar helpt geen vliegen wonder spray tegen. Ik leer het bos steeds beter kennen, binnenkort begin ik aan het tweede stuk dat doorloopt tot Kootwijkerbroek geloof ik. Leuk! In de bak rijden moeten we ook weer wat meer oppakken. Binnenkort ga ik weer beginnen met lessen, dat is al een goede stap in de richting. Tijdens het bak rijden blijft ze toch altijd nog gevoelig op haar longen, zo apart. Misschien gewoon de manier waarop we rijden. Ze moet altijd ff 1 of 2 keer hoesten. Ach tja, als dat alles is hè . Ik herinner me nog hoe het was afgelopen maart, dat is nu pas ruim 3 maanden geleden! Toen haalde ze op sommige momenten minuten lang geen adem meer.

Aangezien Bellie toch nog zal verschijnen op de keuring kan ik weer vrolijk verder gaan met aftellen hieronder en doortrainen. Ze loopt inmiddels een paar keer per week en ziet er fantastisch uit (ik kan wat bevooroordeeld zijn, misschien) Dat schrale is ze kwijt en er staat weer een gezonde, vrolijke merrie voor je. Haar manen lijken te groeien als kool, staart wil wat minder, maar dat mag de pret niet drukken. Ze is nu 5 jaar oud, dus ze mag van mij ook een paar sprongetjes maken tegenwoordig. Nu kan het geen kwaad meer voor haar benen. Ik heb laatst even geprobeerd en zal binnenkort ff een filmpje van haar online zetten hier.

Nog 83 dagen.

Niek is back

21 jun 2009, 22:17

We zijn weer een weekje verder en wijzer. Bella en Niek staan inmiddels niet meer samen in één stal, er was nog een stal vrij en daar staat Bel nu voor zolang in totdat ik een ander onderkomen voor haar heb gevonden.

Aan de ene kant heel fijn, maar toch ook wel weer jammer, er is heel veel interesse voor haar. Nadat ik een advertentie op internet heb gezet had ik binnen 3 dagen al 6 reacties. Zucht... Ik ben nu in afwachting van een tweetal mensen waar ze misschien kan staan ter 'adoptie' om maar zo te zeggen. Ze blijft dan van mij, maar ze wordt verzorgt door de mensen waar ze heen gaat. Dat zou voor mij de ideale oplossing zijn, hopelijk weet ik snel of dit kan. Als dit allemaal niet kan, heb ik ook al een koper voor haar. Iemand die vaak bij ons op stal komt en haar graag mee naar huis wil nemen. Al met al zal het dus allemaal niet zo lang meer duren.

Deze week ook nog leuke dingen gedaan hoor, lekker veel getraind deze week met Niek, want ik had natuurlijk m’n eerste wedstrijd sinds jaaaaren weer. De onderlinge wedstrijd bij ons op stal! Afgelopen week dinsdag tot en met donderdag getraind aan de longe en gewoon gereden en op zaterdag gingen we ervoor. Eerst 's ochtend nog geholpen met de kinderen en daarna rustig met Niek begonnen. Gepoetst, gevlochten, omgekleed en zadel d’r op, we zaten heel snel weer in het juiste ritme. Eerst even een half uurtje los gereden en toen de proef. Paul heeft gefilmd en het resultaat mag er wezen. Ik heb het filmpje op deze hyves gezet.

We waren weer helemaal terug van weggeweest, het voelde goed, het ging goed en de magie was weer terug. Alsof er helemaal niets was veranderd in de afgelopen jaren en blessures zoals een scoliose, peesblessure, luchtweg ontsteking helemaal niet bestonden in ons woordenboek. Toen ik klaar was en weer van m’n roze wolk was gesprongen kon ik alleen maar concluderen dat ik echt heb wat ze altijd op die spreukenbordjes hebben staan; Mensen met paarden hebben een hemel op aarde. Zo voelde het echt, een moment waarop ik even alle ellende was vergeten.

Niek weer klaargemaakt voor het weiland en kon zij nog even genieten van het gras in de zon. Ik alles opgeruimd, slobber voor haar en Bel gemaakt en toen was de prijsuitreiking. We waren met z’n 6en in deze klasse en Henny (zij leest mij ook voor in het filmpje) begon met het aftellen van 6 naar 1. Raar genoeg werd mijn naam maar niet genoemd en ineens hoorde ik dat we bij plek twee waren beland... en dat was ik ook niet!! Ik ben echt in een waas naar voren gelopen toen mijn naam bij de eerste prijs werd genoemd en toen kon mijn dag echt niet meer stuk. WAUW! Niet alleen een geweldige dag gehad waarbij ik alles mocht vergeten, maar ook nog een prachtige beker die mij dit telkens laat herinneren. Soms kan het leven zo fijn zijn!

Moeilijke beslissing

16 jun 2009, 11:40

Afgelopen tijd weer lekker bezig geweest met de paarden, maar niet alles was rozengeur en maneschijn. Ik zal eerst even beginnen met de leuke dingen. Ik ben met Niek hard aan het oefenen voor onze onderlinge wedstrijd a.s. zaterdag, heb er echt heel veel zin in. Voorbereiding hangt al klaar, hoefde ik eigenlijk alleen even het stof af te blazen en zie daar een laarzentas met mijn nette laarzen en cap en de kledinghoes met rijbroek, blouse en rijjasje. Zelfs de kleine extra’s zoals handschoenen, haarnetje en plastron zitten nog netjes opgeborgen. Ik vind het echt heel erg leuk om weer op deze manier met het rijden bezig te zijn, zo fijn dat het weer kan!

Nu de minder leuke dingen. Toen ik met Niek en Bel naar Lunteren ben verhuisd, zijn mijn meiden samen in één stal komen te staan. Door de verhuizing hebben beide daar veel positieve dingen aan over gehouden. Niek is heel erg vooruit gegaan met haar longen en Bellie is terecht gekomen in een fijne groep met andere paarden en pony’s en heeft hier het een en ander geleerd aan social skills en hoe je daar mee om moet gaan.

Helaas heeft Bel hierdoor ook doorgekregen dat ze een sterke persoonlijkheid heeft waar maar weinig tegenin gaan. In de wei is dit niet erg, ze kan zich hierdoor prima redden in de kudde als kleinste. Echter, in de stal is ze Nikita het leven zuur aan het maken. Zij heeft de regie volledig in handen en beslist wanneer Niek wat doet, vooral wanneer er eten in het spel is. Dit is van kwaad tot erger gegaan de laatste vier weken tot op het punt dat ze Nikita echt is gaan verwonden en het kost Niek heel veel stress. Ze beweegt slecht in de stal waardoor ze meer last van haar rug krijgt en afgelopen vrijdag heeft ze zelfs van de stress koliek gekregen. Dit is niet de situatie zoals ik die voor ogen had toen ik ze samen in een stal heb gezet helaas. Ik dacht dat dit niet alleen leuk voor mij was, maar dat zij er allebei ook blij mee zouden zijn.

Afgelopen vrijdag zijn we gaan proberen om haar bij een ander paard, overbuurvrouw Zonanta, in de stal te zetten, maar dat liep gister ook uit op ruzie. Dat is niet de bedoeling uiteraard. Andere opties zijn er helaas niet voor haar op deze stal, een eigen stal voor haar huren is financieel geen optie. Ik heb er goed over nagedacht en ik denk dat het voor beide paarden beter is als Isabella een ander plekje zoekt om te gaan wonen. Daar kan zij gelukkig worden en Niek heeft geen stress meer op stal en haar benen blijven heel. Het is niet makkelijk om haar weg te doen, maar heel eerlijk kan ik niet anders omdat Niek’s gezondheid voorop staat. Het liefst zou ik haar gewoon houden en ergens anders neerzetten, maar dat is wel lastig omdat ik niet iedere dag er voor haar kan zijn om voor haar te zorgen, dat red ik niet qua tijd. Maar mocht iemand wat weten…?!

Ik hoop dat ik een fijn huis voor haar ga vinden en dat het een eind goed al goed wordt. You never know!

Niet schuren!

3 jun 2009, 16:12

Wat kan het toch snel gaan, het ene moment heb je nog Bulgaars zand onder je teenslippers en het volgende moment zit je weer aan je bureau op het werk denkend aan de volgende vakantie. Ach ja, het was weer een heerlijk weerzien met alle dieren, dus ik was ook weer erg blij om thuis te zijn.

Bellie is weer begonnen met af en toe een beetje schuren, ik denk dat ze wat last heeft van vliegjes op stal, maar haar huid ziet er nog niet geïrriteerd uit. Tot nu toe al twee keer haar staart door de war gehad door schuren, telkens maar weer wassen en hopen dat het de laatste keer is. Niek doet het ook wel een beetje, maar die hoeft over 4 maanden niet naar een premie keuring !

Die kleine Bella is zich aan het ontpoppen tot een ware dictator in de stal die ze samen met Niek deelt. Als er geen eten in de buurt is, is het goed. Maar zodra er voer in het spel is, is mevrouw verschrikkelijk snel aangebrand en mept ze er op los. Niek heeft haar benen tot haar knieën onder de wondjes zitten (Bel kan natuurlijk niet hoger slaan) en staat dan vaak in de hoek van haar stal. Moet je je voorstellen een paard van 1.73m die zich in een hoek laat zetten door een mini shet van nog geen 86cm hoog. Ze is 3x zo groot, zwaar en oud, maar ze doet niets terug, Bel is de baas. Bellie blijft nu vaak buiten de stal als er eten is en mag er dan weer bij als Niek uitgegeten is. Het zal Bellie ook niet wezen. Zucht.

Maar het is niet alleen maar negatief hoor. Voordat Bel hier naar Lunteren kwam, accepteerde ze niet van andere paarden dat die aan haar zaten. Ze vindt het nog steeds niet altijd goed, maar toevallig betrapte ik Niek en Bel vorige week in de stal dat ze elkaars manen aan het knauwen waren. Hahaha, stiekem vinden we elkaar wel lief

Met Bel heb ik de laatste tijd niet veel gedaan, zaterdag heeft ze bij Ilona aan de longeer lijn gelopen (wat een duo hahaha!!), zondag is Jill langs geweest om te rijden en dat heeft ze ook bijna een half uurtje volgens mij volgehouden en maandag ben ik met haar gaan fietsen, maar halverwege had ik een lekke band… En nu ook een slag in m’n wiel. Ik moet echt een ruitertje voor haar vinden…!

Niek daarentegen ben ik wat enthousiaster mee. We hebben vanaf vrijdag eigenlijk elke dag wel wat gedaan. Vrijdag heb ik haar gelongeerd, bommetje dynamiet! Als ik draf vroeg, kreeg ik galop, als ik galop vroeg kreeg ik een explosie. Toch eigenlijk ook wel heerlijk hoor, want niet 1x gehoest. Zaterdag in de hitte ook nog even gelongeerd (terwijl Ilona aan de andere kant van de bak met Bel bezig was), toen was ze niet zo voorwaarts, maar wederom niet gehoest.

Zondag vond ik dat het tijd was en ben alleen het bos met haar in geweest. Het was een lichtelijke zelfmoordpoging, maar de echte schade hem ik voor en na opgelopen. Na een ‘paar’ druppels Bach bloesem en een half uur longeren ben ik erop gaan zitten en hebben we werkelijk een heerlijke buitenrit gemaakt. Dat was weer es lang geleden! Extra genieten dan hè op zo’n moment met dat heerlijke zonnetje erbij. En ook weer niet gehoest . Schade: een gekneusde teen (Niek’s voet met ijzer op m’n voet)en een bult op m’n hoofd (Niek’s hoofd op mijn hoofd met het in de weide zetten) hahaha!

Zaterdag zag ik een briefje hangen op de deur bij ons op stal, er is een onderlinge wedstrijd. Ik heb nog zitten twijfelen of ik het zou doen of niet, of Niek het zou kunnen of niet en weet je, ik heb het gewoon GEDAAN! Op zaterdag 20 juni op 12.04 start ik in de B met een pony proef (er zijn alleen maar pony proeven hihi) voor het eerst sinds bijna 3 jaar. In 2006 was de laatste keer dat ik met een onderlinge wedstrijd meedeed en 2003 was de laatste keer dat ik een officiële wedstrijd gereden heb. Maar alle spullen staan klaar, alleen even het stof eraf blazen en daar gaan we weer! Mocht het niet gaan, dan stop ik tijdens de proef, kan ik em uitrijden dan ben ik als een Olympisch winnaar zo blij! Afgelopen maandag al even geoefend, maar die ponyproefjes zijn lastiger dan een normale L proef... Alles zit zo dicht op elkaar, je moet echt opletten en snelle wendingen kunnen maken met een groot paard. Wish us luck !

Nog 122 dagen.

Paardloos weekje

23 mei 2009, 15:13

Het was een heerlijke week, zo even naar Bulgarije, maar ik vind het ook helemaal niet erg om morgen weer op het vliegtuig naar huis te stappen. Weer lekker op mijn eigen bank ploffen, in m’n eigen bedje slapen en niet onbelangrijk, weer naar de paarden!! Eerst Sam doodknuffelen en daarna door naar Lunteren.

Isabella vindt het niet zo erg als ik op vakantie ben geweest, voor haar is het echt 'Life goes on without you'. Niek daarentegen vindt het geweldig om me weer te zien, meestal krijg ik ook wel een hinnik, maar als ik dan in de buurt kom, draait ze zich weg van me. Toch even laten zien dat ze het niet kan waarderen dat ik haar 'in de steek heb gelaten'. Als ik dan 100 maal mijn nederige excuses heb aangeboden, dan kan er een knuffeltje vanaf hahaha. Heerlijk paard

Nu nog even een middagje hier genieten, beetje cocktails aan de bar drinken, maar helaas alleen de alcohol vrije. Ik zit aan de medicijnen. Reden, nooit maak ik me druk om insmeren met zonnebrand crème of iets dergelijks, dit jaar doe ik het wel eens om er zeker van te zijn dat ik niet verbrand en wat denk je...? Ik krijg een portie zonneallergie daar wordt je naar van en m’n gezicht zwelt helemaal op alsof ik flink klappen heb gehad. Niet te geloven! Om 18.00 uur moet ik weer bij de dokter hier in het resort zijn voor controle. Als ik naar beneden kijk zie ik m’n voeten niet, want m’n wangen zitten ervoor. Tja, echt weer iets voor mij... Gister en vandaag helemaal niet in de zon geweest en vandaag was het zo erg dat ik voornamelijk binnen op de hotel kamer heb gezeten. Leuk joh .

Anyway, Wageningen here we come. Morgen om 09.45 uur worden we opgehaald bij het hotel en wordt de terugreis ingezet. Tot dan!

Nog 133 dagen.

Eindelijk stiller vaarwater

12 mei 2009, 14:37

De verhuizing is achter de rug, de stamboekopname zit erop, alles is weer aardig tot bedaren gekomen. De paarden zijn beide goed gesetteled en ik heb inmiddels ook mijn weg gevonden op de nieuwe stal. De paarden staan inmiddels met een gezellige groep merries in de weilanden en mogen daar de hele dag dartelen. Ik zal van het weekend trouwens eens foto's gaan maken van de nieuwe stal en die hier plaatsen, da's misschien wel leuk!

Niek kan het nog steeds erg goed vinden met Olleke en onze Bel heeft na Minderd een nieuwe aanbidder, Dries. Dries ziet eruit als een kruising tussen een Welsh en een Haflinger (echt een hele leuke combi!) en loopt graag achter Bellie aan. Bel vindt het alleen maar irritant, ach geef haar eens ongelijk, toen wij 5 waren vonden we jongens ook alleen maar stom .

Donderdag komt er een meisje bij stal kijken om kennis te maken met de dames, ik ben er achter gekomen dat, als ik niet iemand heb die ze een paar dagen in de week verzorgt, er erg veel moeite mee heb om niet naar stal te gaan. Tja, en aangezien Paul mij ook nog wel eens wilt zien, heb ik maar weer besloten om een verzorgster voor ze te zoeken. Uiteraard was het niet moeilijk om voor deze heerlijke schatjes (gaat het nog of heb je een teiltje nodig ) iemand te vinden, dus na een paar dagen was de zoektocht al gelukt. Nu nog even de kennismaking afwachten.

Niekje doet het ook steeds beter. Ik ben inmiddels van 4 dagen per week longeren doorgegaan naar 3 dagen longeren en 1 dag rijden. Het is werkelijk geweldig, we kunnen op het moment ongeveer een half uur werken met 1 à 2 kuchjes. Dit is wel eens anders geweest. Met rijden heeft ze het zwaarder dan met longeren, maar dan moet ze zich ook maar niet zo druk maken onder het zadel. Ze heeft ineens weer door dat ze voor een groot deel Engels volbloed door haar aderen heeft stromen, alleen denkt ze daarbij ook dat ze weer 4 jaar oud is. Ik ben even gestopt met alleen naar buiten gaan met haar, want dat is bijna zelfmoord. Als het goed is komt Kim over een paar weken bij ons op bezoek met Floortje, met deze twee erbij zal ze een stukkie rustiger zijn. Ze is in ieder geval wel weer zo actief dat ik er over na zit te denken om weer te beginnen met lessen. Hahaha, hoor mij nou toch eens!

Volgende week een paardloos weekje voor mij, dan ga ik een weekje relaxen in Bulgarije aan het strand in een heerlijk 4* All Inclusive resort samen met Paul.

Tot na mijn vakantie dan maar!

Nog 144 dagen.

Afterparty

27 apr 2009, 11:08

Zo, deze week maar weer eens lekker rustig met Bellie gedaan, dat heeft ze wel verdiend! Ze mag zo vies worden als ze wil en ik schiet niet meer in de stress als haar manen per ongeluk toch weer meer naar rechts hangen dan hoort. En ik heb de schaar in haar staart gezet. Hij hing over de grond heen, maar met de keuring in zicht durfde ik er geen millimeter vanaf te halen. Er is toch een paar centimeter vanaf gegaan, kan ze er ook niet op gaan staan. Die haren van haar groeien ook echt als onkruid, een paar weken geleden had ik em nog geknipt omdat ie toen ook al over de grond sleepte.

Inmiddels is ze bijna door haar wintervacht, maar er komt iedere dag toch nog een extra Isabella vanaf, het blijft gewoon doorgaan. Nikita heeft altijd al weinig vacht en is ook al helemaal door haar haren heen. Ze heeft inmiddels ook al de nodige wondjes geïncasseerd, ze heeft denk ik nog wel eens confrontaties over haar plek in de groep. Bel daarentegen heeft helemaal niets, ik denk dat zij aardig in bescherming wordt genomen.

Sinds anderhalve week staan ze nu op het gras, eerst begonnen met twee uurtjes om volle buiken en koliek buien te voorkomen en uiteindelijk staan ze nu de hele dag op het gras. Ik had de befaamde pilletjes al in de aanslag, maar tot nu toe nog niet nodig gehad.

Nikita gaat qua gezondheid vooruit, maar sinds een paar dagen is ze zich gaan realiseren dat ze niet meer naar ‘huis’ gaat. We zijn natuurlijk al vaker samen weggeweest, weekje op vakantie, weekje Utrecht etc. en daarna ging ze telkens weer naar huis. Nu staat ze al 4 weken in Lunteren en het kwartje is gevallen. Ze is zo dwars als een puber en compleet niet op haar gemak. Vrijdag ben ik gaan rijden, maar geen land mee te bezeilen, van de stress ging ze ook vreselijk hoesten. Gister maar even een buitenritje gemaakt, maar kon niet bij het bos komen. Ze liep zo te dribbelen en galopperen op de plaats dat ik maar heb besloten om niet langs dat paard dat in zn uppie stond en in volle galop op ons afkwam, te rijden en gewoon om te keren. Toen een ritje door Lunteren gemaakt. Je verwacht het niet, maar er staan daar paarden (veelal alleen) her en der door woonwijken verspreid?! Ik kwam er nog twee tegen, elke keer voor de veiligheid maar even afgestapt. Rest van de week hou ik het denk ik maar op longeren met haar. Ik ben met beide (jaja, ook Bellie is aan het werk gezet) veel aan het longeren en dan ook bijgezet en met dubbele longeer lijnen. Van dat laatste bak ik nog niet veel en struikel ik bijna over mijn lijnen, maar dat krijg ik vast snel onder de knie. Zo moeilijk kan het niet zijn met wat oefening.

Voor Bel is dit echt om meer spieren te kweken op haar kont, hals en borstkas, dit waren mindere punten op haar score formulier bij de stamboekopname en daar gaan we eens even aan werken. Straks gaan we in oktober met een brede klerenkast naar de keuring hahaha!

Nog 159 dagen.

Ik heb een goedgekeurde stamboekmerrie!!

18 apr 2009, 18:42

Bloed, zweet en tranen heeft het gekost, maar wat zag ze er prachtig uit vandaag. Ik had het eigenlijk wel gehoopt en verwacht en het is uitgekomen; Isabella is vanaf vanmiddag een geregistreerde stamboekmerrie!! Petra heeft alles gefilmd van begin tot einde en binnen 7,5 minuut was alles gebeurd. Check het filmpje maar, het is alsof je er zelf bij bent geweest .

Deze week heeft vooral in het teken gestaan van oefenen, wassen, kammen en föhnen. Tweede paasdag volledig gewassen (dat vond ze NIET LEUK hahaha!) en de rest van de dagen goed bijhouden. Dinsdag was Roos mee naar stal en hebben we nog even met haar geoefend, donderdag kwam de smid en zijn haar hoeven bekapt en vrijdag kwamen Kim en Ben om ons moed in te spreken. Bel was echt heel blij om Jessie weer te zien!

En toen was het zaterdag zover! Eerst werd er gemeten en wat denk je, ze is 86 centimeter hoog. Ik heb altijd gedacht dat ze veel kleiner was. Geloof het of niet, maar voor het stamboek is ze dan nog net een mini maat. Vanaf 87 centimeter is het namelijk een kleine maat. Mijn grote meid !

Na het meten gingen we door met opstellen en ze deed alles keurig waar Roos en ik zo hard voor getraind hebben, keurig minutenlang stilstaan, jawel! Daarna alle stap en draf baantjes en nogmaals opstellen voor de jury. Een wederom weer prachtig vierkant stilstaan. Wat is ze toch geweldig!

Toen we hier klaar waren en richting de dierenarts liepen (Rosanne gaat van dierenarts veranderen na het zien van deze heer ) kreeg ik de opmerking van de jury dat Isabel ‘VRE-SE-LIJK mager’ was en daarom nu niet goed toonde. De potentie was er zeker, want ze zat goed in elkaar verder. Ik ben het met hem eens dat er wel een paar kilootjes bij mogen, maar dat komt nog wel, door de verandering van stal is ze wat gewicht kwijtgeraakt, dat is d’r niet in de koude kleren gaan zitten. Nikita idem dito. Maar veel dikker, nee, dat ga ik zeker niet doen. Dan maar geen echt Shetland typische pony, ik ga voor gezondheid! Nog even door de veterinaire keuring en alles was in orde, ze was toegelaten tot het stamboek!

Haar goede punten zaten ‘em vooral in het beenwerk, goede benen en hoeven (Marc, dank je wel voor de mooie puntjes op de i van afgelopen donderdag!) en had ze goede ruime stap en draf. Qua bouw scoorde ze eigenlijk overal aardig.

Wat haar zwakke kanten zijn, is haar hals richting die te liggend is, haar rug is iets te strak gebouwd en ze heeft een smalle borst. Verder dus zoals al eerder gezegd waren ze niet te spreken over haar bespiering en conditie, daar heb ik hele lage cijfers voor gekregen, maar die nemen we maar voor lief. Waar ik erg verontwaardigd over was, was dat ze haar hoofdje weinig uitdrukking vinden hebben! Het blijft een jurysport en iedereen ziet het anders, maar Bellie een niet aansprekend hoofdje...?

Al met al, erg tevreden! Achter die 7,5 minuut zitten twee maanden van training, maar het is het waard geweest. Isabel wist wat ze moest doen en heeft zich super getoond. Nu op naar Heteren voor de premiekeuring. Ik heb de lijst voor mijn neus wat er verbeterd moet worden en daar hard mee aan de slag. Werken aan de gangen en daarmee ook de conditie en de spieren. Maar een dikkerdje wordt het niet meer, that ship has sailed.

Een groot dank je wel aan iedereen die geholpen heeft, in het bijzonder Roos die er echt heel veel tijd en energie in heeft gestoken en Petra voor de steun en toeverlaat aan zowel mij als Bellie.

Nog 168 dagen.

We zijn er klaar voor, kom maar op!

13 apr 2009, 12:55

Het wordt steeds spannender, het is minder dan een week vanaf nu...! Afgelopen week heb ik nog wat met Bellie geoefend en bijgezet gelongeerd. Ze ziet er fantastisch uit, alles zoals ik zou willen en ik heb er alle vertrouwen in.

Het was een rare week. Erg druk geweest met andere dingen en woensdag eindelijk weer wat tijd gehad om me op de paarden te focussen. Eerst even gaan rijden met Niek en daarna wilde ik verder gaan met Bel. Tijdens het borstelen van Bel had ik al in de gaten dat Nikita zich niet zo goed voelde, ze was zo tam. Het werd steeds erger en haar buikpijn begon zich echt tot een koliek te ontwikkelen. Na een paar rondjes gestapt te hebben met haar, toch maar de dierenarts gebeld. Ik hoorde namelijk helemaal geen activiteit meer in de linkerkant van haar buik. Na een half uurtje, rond 22.15 uur kwam Henk en heeft haar twee spuiten gegeven. Eentje was voor de korte termijn die al snel begon te werken en de ander moest ervoor zorgen dat ze zich in de komende 4 à 5 uur kon herstellen. ’s Nachts om 03.00 uur is Bianca die deze nacht op stal sliep nog even bij haar gaan kijken en alles was weer goed. Zelf was ik de volgende ochtend om 07.45 nog bij haar en toen had ze alweer honger. Dat is altijd een goed teken. Bel is er erg van geschrokken, die had zoiets nog nooit meegemaakt. Ze wilde zelfs even niet eten, maar dat was gelukkig zo over toen ze door had dat Nikita zich weer beter voelde.

Donderdag en vrijdag heb ik even rustig aan met Niek gedaan, ze had die tijd echt nodig om te herstellen, ’t is haar niet in de koude kleren gaan zitten. Op zaterdag ben ik weer even een stukje gaan rijden, ff snel zonder zadel een rondje dorp, tja, ik was alleen de nieuwe koeien tegenover met de gigantische bellen om hun nek vergeten, oeps! Bijna hadden we het gered, maar op de laatste paar meter moest Niek nog even een grote sprong maken om er in een paniekerige galop vandoor te gaan. Tja, nu heb ik geen slechte zit, maar hier was ik ook niet erg blij mee…! Anyway, paard weer gekalmeerd en het rondje door het dorp gemaakt. Nikita vond het niet echt geweldig, maar ik zeg altijd maar zo, je moet alles een keer meegemaakt hebben

Zaterdag heeft Isabella nog even aan de lange lijnen gelopen. Corné was bezig met een Fries en stelde voor om haar daarna even ervoor te zetten, dat ging helemaal niet verkeerd! Ze reageerde goed en vond het nadat het vreemde eraf was eigenlijk wel leuk volgens mij. Wordt vervolgt! Zondagmiddag heeft ze weer voor kinderpony gespeeld, de dochter van Marlous heeft de smaak te pakken en kwam in haar nieuwe rijbroek ons een bezoekje brengen in Lunteren. Ze heeft een paar rondjes gestapt en wat gedraafd, Bel vond het allemaal prima. Na de nodige snoepjes te hebben geïncasseerd is ze weer in het koppel gegaan buiten.

Ze zijn trouwens echt in de groep opgenomen. Wat ik niet had verwacht, maar ze zijn hele goede vriendjes geworden met Olleke. Ik heb even een poosje naast de paddock gezeten en je ziet die drie overal samen. Olleke heeft zich helemaal over Niek en Bel ontfermt en het zijn echt ‘haar paarden’. Nu scheelt het misschien ook wel dat ze buren zijn, maar het is toch fijn dat ze een maatje hebben gevonden. Ik hoorde zelfs van Henny dat Nikita tegenwoordig al als derde het land uit komt! Ze heeft al aardig wat aanzien, en Bel hobbelt daar dan in mee.

Voor vandaag staat wassen op het programma. Staart, manen en vacht en dan aanstaande vrijdag nog een keer staart en manen. De zenuwen beginnen langzaam aan op te spelen. (als er een smiley was voor nagelbijten was, stond die nu hier) Volgende keer als ik dit blog schrijf weet ik de uitkomst van de keuring, wish me luck en ik zal alles hier op zetten. Het scoreformulier, filmpjes van de keuring et cetera.

Spannend!!!!

Nog 5 dagen.

De inburgering

6 apr 2009, 23:23

Onze eerste week op een nieuwe stal. Alles is nog nieuw en overal moeten we aan wennen. Niek en Bel doen dat een stuk beter dan ik geloof ik, maar tja. Ze staan inmiddels al een poos bij elkaar in de stal en ik ben er echt tevreden over! Volgens mij vindt Isabella het leuker dan Nikita, maar dat had ik van tevoren al kunnen bedenken, delen is niet haar sterkste kant . Om toch weer een beetje op gang te komen heb ik deze week met Bel een keer gelongeerd, gefietst en een avondje vierkant staan geoefend. Dat laatste zit er nu aardig in, maar het is altijd maar even afwachten hoe het op de dag zelf gaat. Verder met Niek nog drie ritje door Lunteren gemaakt en dan is de week alweer vol.

Aangezien Nikita en ik jarig zijn geweest, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog het een en ander op mijn verlanglijstje voor de keuring te zetten. Van Petra en Tim een shampoo set, van Sylvia heb ik een föhn gekregen, van mn moeder en zusje nieuwe poetskisten (een blauwe voor Niek en een roze met roze inhoud voor Bellie) en van Paul een digitale camera om de gehele dag vast te leggen.

Verder heb ik deze week een online ruitershop gevonden waar ze witte leren halstertjes verkopen, ik heb er al twee, maar omdat de leren versie niet past en ik eigenlijk niet echt kapot ben van de nylon versie heb ik nu toch maar weer een andere gekocht. En daar kwam ik ook het kunstleren zadel tegen waar ik nog naar op zoek was, in de goede maat! Meteen erbij bestelt en mijn ‘oude’ te koop aangeboden. Eindelijk het zadel voor Isabel dat ik graag wilde!

Zaterdag zijn de dames voor het eerst in het koppel geplaatst. Telkens werden er één of twee paarden meer bijgezet totdat na een half uur de gehele groep compleet was, in totaal 6 paarden. Nikita liep het allemaal rustig over zich heen komen, het boeide haar niet zo. Isabella daarentegen was zeker niet van plan om zomaar die andere paarde te accepteren en klein als ze is, ze gilde en sloeg lekker van zich af. Wat een donderstraal is het toch. Zij mocht aan alle andere paarden ruiken, maar een snufje aan haar moesten ze bekopen met een hardhandige tik. Zelfs van de leider van de groep trok ze zich niets aan, gewoon schoppen de durfal. Totdat ze verkeerd draaide en de voorhoef van Olleke (zo heet ie) tegen haar aankwam en ze een snee in haar achterbeen opliep. Ze kon niet meer lopen vond ze, op drie benen verder hinkelen, meer kon ze niet, maar nog steeds niet opgeven om de boel te willen regeren. Toen Olleke op een gegeven moment door had dat Bel meer geluid was dan wat anders, werd ie toch wel erg nieuwsgierig naar dit rare kleine opdondertje die lak aan hem had. We hebben ze nog even een kwartiertje laten staan en toen ging alles naar binnen. Een mooie eerste kennismaking. Bel’s wond stelde niets voor en na een beetje Betadine was het alweer goed.

Een leuke verassing kwam vorige week in het maandblad van het Shetland stamboek, haar opa is preferent geworden!! Ik heb het stukje gescand en tussen de foto’s geplaatst, vooral op de merries scoort opa goed, tja dat had ik ook niet anders verwacht!

Kleine Nikita update, want haar longen zijn toch de nummer 1 reden dat we verhuist zijn, afgelopen vrijdag kreeg ze nog een giga hoestbui in d’r stal (volgens mij had ze zich eerder verslikt in de Alpengras snoepjes dan wat anders, na wat slokken water was het al veel beter), maar gister heb ik zowaar een half uur gereden zonder een kuchje. Eén keer voelde het alsof ze moest gaan hoesten, maar lange teugel gegeven en daarna alles weer opgepakt en doorgereden. Ze gaan er bij de nieuwe stal ook echt super mee om, buitendeuren en ramen blijven zo veel mogelijk open, als er geveegd wordt en ze staat op stal, dan wordt ze even verplaatst en pas teruggezet als het stof weg is, ze blijven nu tot 18.00 uur buiten en straks met de zomer als ze in het weiland staan zelfs langer, het vlas is ook lang zo stoffig niet als stro, ze eet alleen nog maar kuil, alles werkt wel mee nu. Het is nog een zwak lichtje, maar ik zie langzaam een lichtpuntje komen.

Voor Bel is het nu de puntjes op de i zetten, proberen zo veel mogelijk vacht eraf te krijgen, schoonhouden en blijven hameren op ruime gangen en vierkant halt houden. Dit gaat lukken!

Nog 12 dagen.

De grote verhuizing

30 mrt 2009, 12:51

Wat een week zeg!

Het heeft eigenlijk de gehele week in het teken van de verhuizing gestaan. Vanaf dinsdag werd ik ziek (lekkere timing…) en woensdag en donderdag heb ik vooral mijn tijd op stal doorgebracht met het afscheid nemen van mijn lieve stalgenootjes. Donderdag 26 maart kwam ik op stal omdat ik nog een laatste koppie koffie zou drinken met wat mensen, hadden ze de tafel bij de binnenbak versiert en allemaal lekkere dingen meegenomen. Ik heb prachtige cadeautjes gekregen waardoor ik mijn stalgenootjes nooit kan vergeten zoals een opstap trapje met alle namen erop en een prachtig doek met de foto van Niek en Bel. Deze laatste komt in onze slaapkamer te hangen en het opstapje heb ik gister helemaal in de lak gezet, moet alleen nog even goed drogen, van het weekend tweede laag er overheen en klaar. Verder is er nog aan de keuring gedacht, echt super lief! Ik heb het ontbrekende witte touw en een witte zweep gekregen, die gaan absoluut mee de 18e voor good luck!!

Toen was het vrijdag dan zover, vanaf 11.00 uur in het weiland van Isabella begonnen met opruimen. Wat een rommel kan zo’n kleine pony maken zeg. Na een uur was ik klaar en ben ik doorgegaan naar Nikita. Alle kastjes leeggehaald en m’n auto helemaal volgepropt. Tjonge, wat heb ik een zooi zeg! Om half 2 waren Tim en Petra er om aan de reis te beginnen. Eerst Niek weggebracht, spullen uitgeladen en toen terug voor Bel. We hebben haar rond half vier opgehaald. Ik was even vergeten dat ze voor het laatst in de trailer is geweest toen we haar gekocht hadden, ze is zich kapot geschrokken. Eenmaal aangekomen en het deurtje ging open zag ik een pony staan die van top tot teen aan het trillen was. Het arme beestje! Eerst maar even flink geknuffeld en toen ze zag dat Nikita er ook was, was het al heel snel goed gelukkig.

De eerste nacht vond ik best spannend moet ik zeggen, ze hebben natuurlijk nog nooit bij elkaar in de stal geslapen. ‘s Avonds om 20.00 uur nog even een uurtje in de stal gezeten met ze. Je kon merken dat het een inspannende dag was geweest, ze konden allebei kun ogen niet meer open houden! Ik heb nog nooit een paard zien knikkebollen, maar voor alles is een eerste keer .

Volgende ochtend meteen na het boodschappen even langsgereden, overbezorgd als ik ben, maar uiteraard ging alles goed. Net als ’s middags toen ik naar ze toe ben geweest en net als ’s avonds. Tja, je moet het natuurlijk wel zeker weten hahaha! ’s Avond ben ik even met Niek in de bak gaan rijden (geen succes qua hoesten, maar wel een goede nulmeting als ik straks verbetering wil zien) en Bellie lekker geborsteld en haar staart en manen gedaan met het nieuwe spul om te testen of het echt goed is.

Zondagmiddag kwamen Petra, Tim en Thalia even langs om Bellie hallo te zeggen. Thalia zou misschien gaan rijden, maar die was zo moe van het spelen dat daar niets van is gekomen. Bel mag volgende week weer voor kinderpony spelen. Ze stonden op dat moment voor het eerst in de paddock naast een groep paarden waar ze straks in komen te staan, maar van beide kanten werd er geen haan om gekraaid. Iedereen vond het doodnormaal en ze stonden elk aan hun eigen kant. Volgend weekend gaan ze voor het eerst in het koppel.

Gisteravond rond half zeven de paardjes uit het land geplukt, want ik wilde nog even gaan rijden, beetje Lunteren verkennen. Nadat ik ze uit het land geplukt had, heb ik Bel op stal gezet en Niek op de poetsplaats. Nou nou nou, Bel doet net alsof Nikita haar lang verloren eeneiige tweeling is die ik weer bij haar weghaal, gaat compleet over de zeik en blijft maar roepen. Aanstelster. Daarna Bel nog even opgetuigd en gelongeerd met bijzet. Wat kan ze toch leuk lopen!

Vanavond alleen even snel naar stal, want ik heb training met de hond, maar morgen gaat Roos mee naar Lunteren en dan gaan we weer even echt oefenen met Isabel. Het moment van de waarheid komt nu wel erg dicht in de buurt!

Nog 19 dagen.

Voorbereiding is 95% van het resultaat

23 mrt 2009, 12:08

Druk weekje gehad, of eigenlijk druk weekend, maar erg goed besteed! Ik ben eerst vrijdag met Petra naar de Equitana geweest in Essen, Duitsland. Ik heb natuurlijk nog het een en ander nodig voor Bellies stamboekopname en ben daar erg goed geslaagd. Ik heb twee witte halsters (het nylon halster past, maar de mooie leren versie is helaas te klein, ik wist niet dat dit kon, een halster te klein voor Bel hahaha!) Verder nog een nette zweep gekocht om straks mee te nemen naar Kootwijkerbroek en een superschattige zweetdeken, maatje 85. Dit staat voor mij gelijk aan wat andere mensen hebben met baby sokjes kopen, het plezier van het uitzoeken en kopen is de prijs al waard. Verder ook nog zuurstok roze bandages gekocht, die gaat Sylvia voor Bel als het goed is op maat maken. Moet je haar ff voorstellen, uit de trailer stappen op de keuring met haar nieuwe halstertje, prachtige deken en op maat gemaakte bandages, alleen al voor de entree hebben we een ruim voldoende . Verder heb ik een grote lading koek en snoep gekocht, staart&manen spray incl. een handig meeneem flesje en nog wat leuke dingetjes voor mezelf. In ieder geval genoeg dat het bijna niet meer te tillen was, standaard voor een bezoekje Equitana.

Zaterdag ben ik met Roos en Petra naar de stamboekopname keuring geweest in Kapel Avezaath, even een kijkje nemen in de keuken als voorbereiding op de 18e. Een stralend mooie dag weer! Met het zonnetje hard op de auto schijnend zijn we richting Manege de Roskam gegaan. Nou, nu snap ik ook waarom die man waar bij ik mij aanmeldde voor de stamboekopname niet zoveel van mij hoefde te weten, of eigenlijk niets. Ik ben zelf namelijk jaaaaren geleden met Niek op keuring geweest om haar op te laten nemen in het KWPN stamboek, toentertijd nog compleet met brandmerk ritueel etc., en daar moest je het paard opgeven, je kreeg een starttijd, voorbrengen in nette voorbreng kleding en alles zeer officieel. De stamboekopname voor de Shetlanders is net even de omgekeerde wereld. Je kunt dus echt komen opdagen wanneer je maar wil, paspoort en stamboekpapier bij secretariaat (lees: wankel bureau met een dame erachter in een gangetje) inleveren en gaan met die banaan. Met een beetje geluk duurt het gehele stamboekopname ritueel nog korter dan de reis zelf. Mensen brachten de pony’s voor in een T-shirt en jeans, manen werden nog snel even twee kanten opgekamd voordat ze voor de jury stonden, pony’s wisten niet wat vierkant staan was. Bellie is er in ieder geval echt klaar voor ben ik wel achter gekomen.

Leuk detail, de keurmeester op deze keuring was de trainer van onze Lineair Scoren middag Jan Lanting. Volgens mij herkende hij ons, maar wist niet meer waarvan had ik het idee. Het was te druk om even gedag te zeggen, dus dat hebben we maar niet gedaan. We wilden de keuring ook niet verstoren.

Zondag heeft Isabella nog even voor kinderpony gespeeld. Marlous kwam langs met haar dochter Jill en ze hadden een vriendinnetje van Jill meegenomen. De twee dames van beide rond 3 jaar oud hebben een paar rondjes op Isabella gereden. Bel vindt dat allemaal wel prima, ze loopt haar rondjes wel. Daarna de jongste zoon van Marlous nog even op haar rug gezet, ook een ruitertje in de dop, hij vond het prachtig. Daarna nog even op de straat heen en weer gerend en het opstellen geoefend. Vierkant staan zit er nu aardig in. Ook op een plaat hout zoals we zagen in Kapel Avezaath. Heb ik gelijk maar even geprobeerd, maar ik had het kunnen weten, ze werd er niet warm of koud van. Tja, het is en blijft Isabella.

Nu gaan we ons klaar maken voor de grote verhuizing a.s. vrijdag. Een heftig weekend voor de boeg dus. Eerst donderdag afscheid nemen van iedereen en dan is het vrijdag rond 14.00 uur zover. Dat wordt in ieder geval waterproof make-up gebruiken ...

Nog 25 dagen.

Princess Diary: Part Isabella

15 mrt 2009, 21:42

Deze week was eigenlijk vrij rustig. Beetje fietsen, beetje lopen aan de hand en dat was het wel zo’n beetje. Als Bel aan de hand mee loopt, gaat ze namelijk makkelijk over in een galopje als je haar de ruimte geeft en zoals je kan zien op het filmpje kan ze net als Racing Stripes uit de film makkelijk meedoen op de renbaan. Als de diesel warm is, blijft ie draaien. Met als aandachtspuntje dat ze er dan uit joligheid een bok uit kan gooien waar een gemiddeld rodeopaard jaloers op kan zijn. Ach tja, zoals ik al zei, klein aandachtspuntje, zolang ze dat straks maar niet doet bij de jury .

Vandaag weer even geoefend op het grasveld naast het spoor, de voorste doelpalen moesten de jury voorstellen, de achterste het keerpunt en we hebben heen en weer gerent totdat ik er bijna bij neerviel (toch niet alleen aan de conditie van mijn paard werken, maar misschien ook wat aan die van mezelf…?) Opstellen, weg stappen, terug stappen, weg draven, terug draven en weer opstellen. Klinkt gemakkelijk hè. Probeer dat maar eens met een eigenwijze shetlander. Maar goed, oefening baart kunst!

Om echt mooi bij de jury te staan, wilde ik haar vandaag leren om vierkant te staan, voorbeentjes naast elkaar, achterbeentjes naast elkaar, je kent het wel. Je kunt haar een beetje vergelijken met Prinses Mia uit The Princess Diary, lekker onbeholpen, benen neerzetten waar ze toevallig op dat moment uitkomen. Net zoiets als een peuter spaghetti geven, je weet van te voren al dat het niet in een keer goed gaat. Maar als je de film gezien hebt, Mia wordt een prachtige prinses en krijgt haar knappe prins (oké, da’s dan deel twee) en Bel stond na een half uur keurig vierkant iedere keer dat ze stil moest staan. Hou dat vast !

Na een week lang Pipi Langkous kapsel zijn de vlechten vandaag uit haar manen en jawel, alles hangt weer mooi naar twee kanten! Zo kunnen we voor de dag komen.

Nog 34 dagen.

Oefenen, oefenen, oefenen!

8 mrt 2009, 22:04

Na de training over het Lineair Scoren zijn Roos en ik vorige week zondag met bezemsteel (onze variant van de meetstok) en al gaan kijken wat we van Bel vonden. Na de nodige metingen en deskundige blikken over haar heen geworpen te hebben zijn we tot de conclusie gekomen welke punten we gaan aanpakken. Toen zijn we met haar gaan lopen zoals we dat voor een jury zouden doen, nou daar had Bellie echt zin in, dus niet! Na een paar rondjes over het erf gestapt en gedraafd te hebben bleef ze zich maar afvragen wat wij voor lol zagen in die stomme rondjes. Nou, dan maar even losgooien in de bak, we wilden toch wel even zien hoe haar gangen konden zijn. Dat hebben we geweten, ze begon te rennen en hield niet meer op, de cross pony haha! Er is ook een filmpje van, maar die staat nog op de PC van Roos, ik zal hem snel plaatsen!

De afgelopen dagen zijn we een aantal keer met haar gaan fietsen, lampjes op haar snuit en staart en het dorp in. Wat is het toch een heerlijke nuchtere pony, die krijg je niet gek hoor. Er waren situaties waarvan ik zeker weet dat Niek zich drie keer in de rondte zou schrikken, maar Bel niet. Die kijkt er eens naar, vindt het wel grappig en wil eigenlijk op onderzoek uitgaan en er naar toe. Heerlijk onverschrokken .

Het weekend heb ik altijd wat meer tijd, dus gister, zaterdag, nog even lekker met haar getraind en zondag keuringoefeningen samen met Roos. We wilden het aan de hand tonen wat meer gaan oefenen en kijken hoe ze daar op zou reageren. Nog even snel voor we de bak in gingen de manen weer in de juiste hoeveelheden naar twee kanten gekamd, vastgezet met vlechten en daar gingen we.

Aangezien ze in de voorbak haar interesse snel verloor hebben we daar verder alleen het stilstaan voor de jury geoefend. Ze zal straks toch ongeveer 1-2 minuten stil moeten staan voor de jury en voor degene die Bel kennen moet het overduidelijk zijn dat dit nog wel een uitdaging kan worden . Met snoepjes kom je gelukkig een heel eind bij haar hebben we gemerkt en kan ze er mooie poses uit gooien, kijk maar eens bij de nieuwe foto. Misschien moet dit tijdens de keuring toch iets minder overduidelijk want haar neus verdween volledig in de jaszak van Roos, maar het begin is er!

Daarna zijn we even naar het grasveld bij de spoorovergang gelopen om daar de stap en draf te oefenen. Met een longeer zweepje erachter werden er toch mooie ruime gangen getoond, om van te smullen! Je moet zo goed doseren bij haar, anders zit ze zo in de galop en dat moet natuurlijk juist weer niet. Maar ze had er nu wel lol in! Na een kwartiertje rennen vonden we het weer genoeg en werd de terugreis ingezet.

Nog even van het prachtige weer gebruik gemaakt en de staart gewassen, die is nu weer heerlijk soepel en schoon! Volgende week haal ik de vlechten er weer uit en is ze Pipi Langkous af, en heeft ze weer gelijke manen aan twee kanten.

Nog 41 dagen.

Lijnen en driehoeken

1 mrt 2009, 00:49

Vandaag ben ik samen met Roos ter voorbereiding op de stamboekopname keuring van Isabella naar Haaksbergen afgereisd voor een trainingsmiddag Lineair Scoren. Het was een uurtje in de auto zitten, maar het was het zeker waard, we zijn heel wat wijzer geworden!

De middag werd geleid door inspecteur Jan Lanting die ons een aantal shetlanders heeft laten zien en hij heeft ze samen met ons beoordeeld. Eerst kregen we een gitzwarte goedgekeurde dekhengst te zien, dit in het kader hoe alles er uit behoort te zien en toegeven, hij zag er inderdaad goed uit. Nadat we alle 29(!) punten doorlopen hebben kregen we een goed beeld wat waar hoorde te zitten en hoe het eruit moest zien. Deze hengst nog op het netvlies werd er een bonte shet voorgebracht. Nou, het werd ons al snel duidelijk dat deze pony er was om ons te laten zien hoe het niet moest. Het paardje heeft vast een prachtig innerlijk, want op het score formulier deed ie het tegenovergestelde van de hengst. Maar goed, om te weten wat goed is moet je ook weten hoe de andere kant eruit ziet.

Na deze twee beoordeling werd er even een pauze ingelast, waren we ook wel aan toen, even de benen strekken. Tijdens de pauze nog even wat verdere uitleg gekregen van de keurmeester hoe je nou precies kon vaststellen waar het kruis was, maar daar zijn we inmiddels achter. Als je kijkt naar het heupbot en de zitbeen knobbel kun je daar een driehoek van maken en aan de vorm van deze driehoek kun je aflezen hoe de kruisligging is, jaja! Zoals je hoort, we zijn echte experts, not . Maar we komen er wel!

Daarna kwam Teuntje eraan gewandeld, op het eerste oog een leuke mini vos, tja hoe kan het ook anders want hij leek op Bellie. Toen we hem eens van dichterbij gingen bekijken zagen we dat ook deze pony met een reden aan ons getoond werd. Hij was prachtig, maar dan voornamelijk de eerste helft van zijn lijf. Hij had een apart klein ruggetje, een kontje die niet helemaal bij de voorkant van zijn lijf paste en met een hele aparte manier van lopen. De vierde shet die we zagen, kregen we te zien omdat deze merrie een gewoon goede merrie was, laat maar zeggen standaard.

Na deze vier gezien te hebben kregen we de grote uitdaging, zelf een pony beoordelen. Dus wij als echte keurmeesters aan de slag, knijpen in de manen, alle zojuist geleerde lijnen en driehoeken in de praktijk brengen en de gangen beoordelen. Toen we als groep onze eigen beoordelingen met die van de keurmeester gingen vergelijken, zagen we dat we het niet eens zo heel gek hadden gedaan! Een paar keer zaten we flink mis, maar over het geheel hadden we 8 kenmerken hetzelfde en 12 met 1 puntje verschil, nette score voor ons als leken zou ik zo zeggen.

En nu zelf echt hard aan de slag, want we zijn wel tot de conclusie gekomen dat er nog wel wat werk aan de winkel is. Morgen gaan we gewapend met een scoreformulier en een meetstok Bel zelf scoren (18 april weten we dan hoe we het gedaan hebben hè) en nadat we dat gedaan hebben, verder oefenen met haar gangen. Ik heb vanavond een fiets gekocht die mee gaat naar stal om een paar keer per week met haar te gaan fietsen, conditie opbouwen!

Ik heb wel goede hoop, veel van die punten worden absoluut in haar voordeel gescoord en zeg nou zelf, één keer in die heerlijke bruine oogjes kijken en je bent verkocht. Maar ja, ik ben natuurlijk een beetje partijdig. We wachten af, zoals Dhr. Lanting al zei, de jury is streng maar rechtvaardig en op de stamboekopname keuring moet het goed gaan in drie minuten tijd, want deze score blijft haar leven lang staan. Alsof mijn zenuwen al niet erg genoeg waren…

Nog 49 dagen.

Missie: vacht en conditie

23 feb 2009, 18:57

Inmiddels een week verder en wijzer. We gaan nu eerst de zaken zoals conditie en vacht aanpakken.

Aangezien Isabella eigenlijk een luilekker leven heeft, laten we eerlijk zijn, is haar conditie (tja, ik blijf erbij, je kiest altijd een paard dat bij je past ) niet zo best en daar moeten we dus wat aan gaan doen. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat ze daar in Kootwijkerbroek en later in Heteren buiten adem raakt na een paar rondjes rennen. Dat wordt dus het luie zweet eruit lopen, voornamelijk aan de longeer lijn, maar ik ga ook proberen om haar weer aan de fiets of samen met Niek mee te nemen het dorp in. Het dorp in vindt ze namelijk het leukst en kan ze het meeste zien.

Alhoewel Nikita daar zo haar bedenkingen bij heeft, vindt Isabella het geweldig om met haar grote zus op stap te gaan. Bel loopt dan ook echt strak naast Niek en zo dicht er tegen aan dat ze met haar rug onder mijn beugel loopt. Nikita vindt dat iets te close, maar kan dat niet zo goed duidelijk maken aan Bel, dus verteld ze het mij maar door te protesteren en er veel zijgangen uit te gooien terwijl we op de weg lopen. Ach ja, oefenen we die ook weer eens.

Haar vacht is op dit moment nog zo dik alsof het -20C vriest ’s nachts, ik hoop dat dit wat uit gaat vallen als ze straks in Lunteren weer op stal komt te staan. In drie weken tijd kan er hopelijk veel gebeuren.

Ze krijgt nu lijnzaadolie, in de eerste plaats omdat ze daar mooi van gaat glimmen, maar het blijkt ook nog eens tot een van haar lievelingssmaken te behoren. Ze heeft haar hoofd al in haar etensbak nog voor ik er ook maar iets in heb gegooid, terwijl ze vroeger heel netjes buiten haar stalletje wachtte tot ik klaar was. Zeg maar gedag tegen de opvoeding…

Een zomervacht zal voor april niet haalbaar zijn, maar beetje minder vacht zou haar geen kwaad doen. Kan iedereen zien hoe goed ze in haar vel zit tegenwoordig! Ik ben in ieder geval trots op haar, ze is van een te zwaar, hoefbevangen propje zoals Petra haar al liefdevol noemde naar een elegant en strakke mooie shetland merrie gegaan. Kleine meisjes worden groot.

Nog 55 dagen.

En toen was er een keuring

16 feb 2009, 19:43
Het gaat er nu echt van komen!

Ik loop er geloof ik al 4 jaar over te praten dat ik het ga doen, maar nu is het officieel, Isabella gaat op zaterdag 18 april naar de stamboekopname keuring in Kootwijkerbroek en als alles meezit en ze wordt goedgekeurd dan gaan we 3 oktober naar de premie keuring in Heteren!

Net gebeld naar de secretaris van de keuring in Kootwijkerbroek en het staat vast. Ik moet nog wel even wennen aan de stamboekgebruiken van het Shetland stamboek, want het enige wat je op moet geven is je naam en that's it. Je wordt dan verwacht op de dag van de keuring en het is denk ik dan gewoon, wie het eerst is, het eerst maalt, want ze doen niet aan startlijsten. Nou ja, we zien wel.

Voordat we zelf echt gaan, eerst maar even 'spioneren' bij een andere keuring hoe dat er aan toe gaat, want ik moet wel goed voorbereid zijn uiteraard .

Over voorbereiding gesproken, ik ga 28 februari naar een instructiemiddag lineair scoren in Haaksbergen. Hier ga ik leren waar ze tijdens het keuren op gaan letten en kan ik hopelijk Isabel van haar beste kant laten zien in Kootwijkerbroek.

Verder zijn we natuurlijk al begonnen met het 'kapsel'. Vorig jaar voordat de winter begon heb ik haar manen al naar twee kanten laten hangen (je hebt haar misschien nog met de vlechten gezien, toen liep ze een beetje voor gek, maar het resultaat mag er wezen) en nu ga ik binnenkort bekijken hoe we haar staart gaan doen. Gewoon recht naar beneden of een paar dagen van te voren een paar vlechten erin om een mooie golf erin te krijgen.

Keuzes, keuzes, keuzes, het is niet makkelijk om een shetland moeder te zijn hahaha!

Nog 61 dagen.

 

wat vooraf ging

Als paard maak je nogal wat mee, iedereen denkt dat je het makkelijk hebt, maar dat is vaak niet zo. Zo ook mijn paarden, Nikita en Isabella. We staan op het punt om onze stal waar ik met Nikita al 11,5 jaar en met Isabella 4 jaar stond in te ruilen voor een nieuwe stal, een nieuwe uitdaging.

Nikita is een KWPN merrie met heel veel blessures. Eigenlijk heeft ze nadat ze 8 jaar werd altijd wel wat, ze is inmiddels 15 jaar jong. Ongeveer vier maanden geleden is zij ontslagen uit het UMC voor Diergeneeskunde met de diagnose stofallergie. Het gaat niet goed met haar, hoest veel en ze krijgt slecht lucht, vooral als we gaan rijden. Dat doen we dan ook bijna niet meer. Wat weer heel slecht is voor de scoliose in haar rug, want daarvoor moet ze in beweging blijven. Maar niet te veel, want haar peesblessure is nog niet zo lang geleden genezen. Van onze arts in Utrecht moeten we alles weer oppakken en weer met haar gaan rijden. Met mate, maar wel weer rijden.

Isabella is mijn vrolijke jongste. Ze is er ‘per ongeluk’ bij gekomen en nooit meer weggegaan. Gelukkig maar! Isabella is vorige Pasen hoefbevangen geraakt en is daarom naar een ander weilandje verhuisd aan de overkant van de straat bij Anne en Erik. Daar staat ze tussen de schapen en speelt ze graag met de kinderen. Inmiddels is het dieet goed ingezet en ziet ze er al stukken strakker uit. Ze is een hele vrolijke opgewekte mini shetlander die overal wel een geintje wil uithalen. En er mee weg komt, ze kan het heel schattig brengen! Ze is een beetje verwend opgevoed met veel mensen om haar heen, maar is daardoor ook een beetje gaan denken dat ze een hond is. Ze loopt immers altijd los door de stallen samen met Sam, Kelsje en Jessie, resp. mijn hond, die van Petra en van Kim en Ben.

Na een intensieve zoektocht naar het perfecte homeopathische middel om het voor Nikita minder stoffig te maken in haar strostal, ben ik in december met de dierenarts van het UMC tot de conclusie gekomen dat ik alles heb geprobeerd en het tijd is om haar op houtkrullen of vlas te zetten. Een moeilijke beslissing, een stal met veel vrienden achter laten om naar een nieuwe stal met minder stof te gaan, maar aangezien Nikita al bij mij is sinds ze een jonge dame van krap drie jaar oud was, doe ik alles voor haar, dus ook dit. Na grondig zoeken en heel veel stallen bekekenen te hebben, hebben we die minder stoffige leefruimte gevonden in de vorm van de Veldhoeve in Lunteren. Daar komen ze samen te staan en gaan ze een stal delen.

Sinds dat ik Bella heb, een jaar of vier nu, praat ik er al over om haar eens op de keuring uit te brengen. Dat heb ik met Niek ook gedaan voor stamboekopname en aangezien Isabella met 5 maanden oud bij mij kwam is ze nog op geen enkele keuring geweest. Het moest er een keer van komen en ik heb 2009 gebombardeerd als het keuringsjaar. De verhuizing komt er onverwachts even tussen, maar we gaan ervoor!

Het wordt een spannend jaar! Bella naar de keuring en misschien wel een mooie premie en Niek gaat herstellen van haar blessures en wordt weer rijpaard hopelijk. En in april verhuizen naar Lunteren.

Alle bekende mensen uit ons dagelijks leven komen voorbij. Paul, mijn vriend die niet veel met paarden heeft, maar altijd klaar staat voor hen als we hem nodig hebben, stalgenoten in Wolfheze en goede vrienden Petra en Tim en Kim en Ben, goede vriendin Sylvia die ik nog van school ken, stal eigenaren in Lunteren Hennie en Corné, stalgenoten in Lunteren Chantal en Anne en oud-verzorgsters van Isabella en Nikita Rosanne, Anne en Heidi. En niet te vergeten de dierenartsen Henk en Peter van De Lingehoeve.

Wat gaat 2009 ons allemaal brengen?